Τί θα έκαναν οι μεγάλοι αν ζούσαν σαν παιδιά για μια ημέρα;

play8Μιλάνε χωρίς να «φιλτράρουν» τα λόγια τους, ενεργούν χωρίς να σκέφτονται τις επιπτώσεις των πράξεων τους και όλοι τελικά τα συγχωρούν, επειδή τα μικρά παιδιά είναι αγαπητά σε όλους.

Η ανέμελη ζωή ενός μικρού παιδιού μοιάζει πολλές φορές ελκυστική για τους ενήλικες. Ίσως δεν χρειάζεται να ανησυχούμε τόσο για το τι πρόκειται να σκεφτούν οι άλλοι, αλλά να προσπαθούμε τη δεδομένη στιγμή να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας.

Τί θα έκαναν οι περισσότεροι ενήλικες αν μπορούσαν να ζήσουν για μια ημέρα σαν παιδιά;

Θα έλεγαν αυτό που αισθάνονται πραγματικά
Οι ενήλικες σπάνια εκφράζουν τα πραγματικά τους συναισθήματα, όταν κάτι τους ενοχλεί ή προκαλεί τη δυσαρέσκειά τους. Αντίθετα, τα μικρά παιδιά δεν μπορούν να καταπιεστούν και να μην εκφράσουν αυτό που σκέφτονται. Πολλοί γονείς θα ήθελαν να μπουν στη θέση τους και να παραπονεθούν για ό,τι τους ενοχλεί χωρίς να χρειάζεται να υποστούν τις συνέπειες για τις πράξεις τους.

Θα κοιμόντουσαν όπου και όποτε ήθελαν
Ποτέ κανείς δεν θέλει να κάνει κάτι που θα ενοχλήσει ένα μικρό παιδί. Λίγα πράγματα γίνονται τόσο σεβαστά όσο ένα μωρό που κοιμάται. Κανείς δεν πρόκειται να του πει ότι πρέπει να ξυπνήσει για να πάει στη δουλειά ή να μαγειρέψει για το μεσημεριανό γεύμα. Με δεδομένη την κούραση που διακρίνει έναν νέο γονέα, πολλοί είναι εκείνοι που επιζητούν έναν υπνάκο στα μέσα του απογεύματος χωρίς να χρειάζεται να τους ξυπνήσει κάποιος.

Θα εξέφραζαν την αγάπη τους
Για τους ενήλικες είναι συνήθως πιο δύσκολο να κάνουν φίλους, πράγμα το οποίο δεν ισχύει για τα μικρά παιδιά. Με χαρακτηριστική άνεση πολλές φορές, τα παιδιά πλησιάζουν άτομα από τον κοινωνικό τους περίγυρο -είτε άνδρες, γυναίκες, ηλικιωμένους ή παιδιά- για να τους προσφέρουν μια μεγάλη αγκαλιά και να εκφράσουν την αγάπη τους. Δυστυχώς, οι ενήλικες είναι πιο επιφυλακτικοί όσον αφορά τη δημιουργία νέων σχέσεων και την έκφραση των συναισθημάτων τους.

Θα ζούσαν στα άκρα
Είτε προσπαθούν να ανέβουν σε ένα τραπέζι που έχει το διπλάσιο ύψος από εκείνα, είτε οδηγούν το ποδήλατο χωρίς να φοβούνται την ταχύτητα, τα παιδιά προσεγγίζουν τη ζωή χωρίς να τα κυριεύει η αίσθηση του φόβου. Αντίθετα, οι μεγάλοι ζουν μόνιμα μέσα στο άγχος είτε πρόκειται για την ασφάλεια των παιδιών τους είτε για τη δική τους.