- Infokids.gr - https://www.infokids.gr -

Τηλεκπαίδευση:”Δύο εβδομάδες πέρασαν. Οι εκπαιδευτικοί τα καταφέραμε και δεν τα παρατάμε για χάρη των μαθητών μας”

Δύο εβδομάδες τηλεκπαίδευσης [1] πέρασαν. Οι εμπειρίες μου (θα μπορούσε να είναι τίτλος αφηγήματος)

1. Τα προβλήματα για να λειτουργήσει η πλατφόρμα ήταν πάρα πολλά με ευθύνη προφανώς του Υπουργείου ή και της Webex (όπως τελικά μας ανακοινώθηκε), ωστόσο από την 3η μέρα κι έπειτα καταφέρναμε να μπούμε όλοι, αν όχι αμέσως , με κάποια προσπάθεια. Πάντως μπήκαμε. Στην περιοχή μας τουλάχιστον, γιατί σε άλλες περιοχές είχαν περισσότερα προβλήματα.

2. Η πρώτη εβδομάδα κύλησε κάπως έτσι
– “Κυρία δεν σας ακούω”
– “Κυρία δεν λειτουργεί το μικρόφωνο και δεν μπορώ να μιλήσω”
– “Κυρία γράφω στο τσατ αλλά δεν με αφήνει”
– “Κυρία θα βγω και θα ξαναμπώ μήπως σας ακούσω”
– “Κυρία Αποστολίδου, η μαμά του τάδε είμαι, πως να του φτιάξω το ηχείο?”
– “Κυρία έκανα την άσκηση αλλά δεν ξέρω να στέλνω εμάιλ”
– “Κυρία μπήκα στο e – class αλλά με πετάει έξω”
– “Κυρία σας βλέπω πράσινη (φανταστείτε τώρα με πόση σοβαρότητα θα παρακολουθούσαν τα παιδιά όταν με έβλεπαν πράσινη!
Κάναμε και αστειάκια περί βατραχακίων και κύλησε η μέρα)
– ” Κυρία δεν βλέπουμε αυτό που μας δείχνετε γιατί κάνει διακοπές”
– “Κυρία έστειλα στην άσκηση αλλά μετά χάθηκε και δεν μπορώ να την βρω”
– “Κυρία πως λειτουργεί αυτό? Τι πρέπει να πατήσω?”
– “Κυρία έχω μπει και από τον υπολογιστή και από το κινητό γιατί ο υπολογιστής δεν έχει μικρόφωνο” (αν μη τι άλλο, μια έξυπνη λύση)
– “Κυρία όταν μας πετάει έξω παίρνουμε απουσία????”
– “Κυρία δείτε λίγο στο ινσταγραμ, η τάδε δεν μπορεί να μπει και θέλει βοήθεια και σας έστειλε μήνυμα”
Και φυσικά το πιο στενάχωρο…
“Κυρία, ο τάδε δεν μπαίνει καθόλου γιατί δεν έχει ίντερνετ..”

3. Παιδιά χωρίς ίντερνετ ή και χωρίς συσκευές..
Ναι υπάρχουν, παντού σε όλη την Ελλάδα.

Και στα κανάλια διαδίδεται ότι στα σχολεία έχουν σταλεί τάμπλετ. Χμμμ..
Ναι, σε κάποια σχολεία έχει έρθει 1 ή δύο ταμπλετ, ισχύει.
Και φυσικά δόθηκαν σε παιδιά. Νομίζετε ότι αρκούν;
Ή νομίζετε ότι έχουν και όλοι οι καθηγητές συσκευές;
Και κακά τα ψέματα, για να γίνει σωστό το μάθημα χρειάζονται υπολογιστή! [2]
Ή έστω ένα καλό ταμπλετ, με μεγάλη οθόνη και αρκετή μνήμη για να μην κολλάει.

4. Και με το ίντερνετ τι γίνεται; Τι να την κάνεις την συσκευή χωρίς ίντερνετ; Το Υπουργείο έχει φροντίσει να μπαίνουν δωρεάν στις σελίδες τηλεκπαίδευσης. Ισχύει. Αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει να υπάρχει στην συσκευή τηλεφωνική γραμμή με ενεργό ίντερνετ.

Νομίζετε πως έχουν όλοι; Κάνετε λάθος. Για να μην αναφέρω τις χαμηλές ταχύτητες ίντερνετ σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, κυρίως στα χωριά, όπου δεν καταφέρνουμε όχι μόνο να διαμοιράσουμε την οθόνη μας, αλλά ούτε καν να φτάσει ο ήχος στους μαθητές μας! Τι μάθημα να κάνεις αν δεν ακούγεσαι ή αν σε ακούν [3] με διακοπές;

5. Το Υπουργείο διαφημίζει ότι στα τηλεμαθήματα μπορείς να μπεις και από το τηλέφωνο.

Δηλ. να πάρεις τηλέφωνο και να ακούς για 7 ώρες τους καθηγητές [4] να μιλάνε από το ακουστικό. Χμμμ… δεν το λες και μάθημα τώρα αυτό. Περισσότερο κάτεργο είναι. Και κάτι ακόμα, που επιβεβαιώθηκε και από τον ΟΤΕ αργότερα: Η κλήση αυτή έχει χρέωση! Ένα σπιτικό , για να παρακολουθήσει το 7ωρο μάθημα μέσω τηλεφώνου, θα πρέπει να πληρώσει περίπου 50 ευρώ την ημέρα! :O Χμμμ…

6. Η δεύτερη εβδομάδα ήταν καλύτερη. Όλοι εκπαιδευτήκαμε (μόνοι μας εννοείται, γιατί στην Ελλάδα απλά σου λένε ‘σκάσε και κολύμπα’ κι εσύ απλά μαθαίνεις να κολυμπάς), εκπαιδεύσαμε και τα παιδιά όσο γινόταν, τα βοηθήσαμε με τα τεχνικά προβλήματα, προσπαθήσαμε να λύσουμε και τα άλλα προβλήματα, της έλλειψης ιντερνετ ή συσκευής, κάναμε ότι μπορούσαμε για να ανταποκριθούμε στο “καθήκον” που μας όρισε το Υπουργείο, κάναμε τηλεδιασκέψεις με τους συναδέλφους να βρίσκουμε τρόπους και να μηχανευτούμε μεθόδους πρόσφορες για όλους [5]..
Πλέον βλέπουμε όλο και περισσότερα παιδάκια να παρακολουθούν τις ψηφιακές μας τάξεις.

7. Τα παιδάκια βρήκαν τρόπους να κάνουν και την φασαρία τους , όπως θα την έκαναν και στην φυσική τάξη, βρήκαμε κι εμείς τρόπο να τα απειλούμε ότι “θα τα πετάξουμε έξω”..

Καλό είναι αυτό, δείχνει ότι προσαρμοζόμαστε. Ότι μπήκαμε σε μια ροή.

Εγώ πλέον απειλώ με άλλους τρόπους “θα σας κλείσω τα μικρόφωνα, κανονίστε!” και καθώς το λέω προσπαθώ να κρατηθώ σοβαρή, ενώ μέσα μου γελάω, γιατί σκέφτομαι ότι αυτά μπορεί να με βλέπουν πάλι πράσινη ή να ακούν την φωνή μου διακεκομμένη λόγω αργής ταχύτητας..

8. Για να τελειώσω αυτό το τεράστιο σεντόνι, είμαι πολύ χαρούμενη που εξακολουθώ να “βλέπω” τα παιδάκια μου έστω και με αυτόν τον τρόπο και μπορώ να συνεχίσω το μάθημα, ίσως με πιο αργούς ρυθμούς, αλλά σίγουρα να το συνεχίσω!
Και νιώθω και πάρα πολύ περήφανη, που παρά το ότι έχουμε αμέτρητες αντιξοότητες και καμία ουσιαστική βοήθεια από το κράτος
– παρά μόνο προφορικές εντολές –

ΕΜΕΙΣ οι απλοί δάσκαλοι και καθηγητές, τα καταφέραμε πάλι. Και ο μόνος λόγος που δείχνουμε αυτό το πείσμα και δεν τα παρατάμε είναι αυτός: οι μαθητές μας! 🙂

Αν φτάσατε μέχρι το τέλος, είστε πιθανότατα συνάδελφος. Λοιπόν, συνάδελφε, να κοιμάσαι ήσυχος γιατί εσύ ξέρεις ότι έκανες ό,τι περνούσε από το χέρι σου [5] για να λειτουργήσει όλο αυτό. Και άσε τους να λένε..

Όλγα Αποστολίδου [6]

εκπαιδευτικός δευτεροβάθμιας, Θεολόγος,