Το να είσαι μαμά εφήβων σημαίνει να είσαι διαρκώς σε επιφυλακή

Γράφει η μαμά-blogger Elizabeth Spencer

Το να είμαι μαμά μεγαλύτερων παιδιών, σημαίνει εν πολλοίς να είμαι διαρκώς σε επιφυλακή.

Δεν ξέρω πότε θα χρειαστεί να κληθώ για εργασία. Είμαι σπάνια εκτός καθήκοντος, ενώ μερικές φορές απλά περιμένω στον σταθμό μέχρι να ακούσω τη σειρήνα.

Αυτή η νέα «θέση» αποτελεί σημαντική αλλαγή, από τις βάρδιες στις οποίες εργαζόμουν ως νέα μαμά, αλλά και μετά. Τότε η δουλειά μου ήταν 24 ώρες το 24ωρο. Φυσικά, και οι μαμάδες των εφήβων παραμένουν μαμάδες όλη μέρα κάθε μέρα. Μια φορά μαμά –πάντα μαμά! Απλά όταν τα παιδιά μου ήταν μικρή, με χρειάζονταν (ή οριακά με χρειάζονταν) κάθε λεπτό της ημέρας, ακόμα και της νύχτας, τις ώρες που κανονικά θα έπρεπε να κοιμάμαι.

Τώρα που τα μικρά μου μεγάλωσαν, ακόμα με χρειάζονται, συχνά με πιο «βαθύ» και πιο «βαρύ» τρόπο, αλλά η ανάγκη τους αυτή είναι ακανόνιστη. Κερδίζουν, σιγά-σιγά, την ανεξαρτησία τους, όπως πρέπει, οπότε δείχνουν να μη με χρειάζονται τόσο… μέχρι που θα με χρειαστούν. Όμως, όταν με χρειαστούν, θα με χρειαστούν ΠΟΛΥ.

Όταν τα παιδιά μου έφτασαν στο σημείο να περνούν περισσότερες μακριά μου παρά κοντά μου, αντάλλαξα το σύστημα ενδοεπικοινωνίας με ένα κινητό τηλέφωνο, το οποίο δεν είναι ποτέ μακριά από εκεί που βρίσκομαι και σχεδόν ποτέ δεν σβήνει.

Τώρα ανατρέχω διαρκώς στα μηνύματά τους, για να δω πού βρίσκονται ανά πάσα στιγμή και τι κάνουν.

Τώρα που τα παιδιά μου έχουν μεγαλώσει, είμαι μαμά σε επιφυλακή και αυτά είναι τα πράγματα που προσέχω:

  1. Προσέχω την ώρα.
  2. Προσέχω πότε ανάβουν τα φώτα, στην είσοδο του σπιτιού μας.
  3. Προσέχω ποιος μπαίνει κάθε φορά μέσα στο σπίτι.
  4. Συνεχίζω κανονικά τη ζωή μου, ενώ τα προσέχω όλα αυτά, και είμαι πάντα σε επιφυλακή.
  5. Είμαι σε επιφυλακή για το δακρύβρεχτο μήνυμα στον τηλεφωνητή: «Μαμά; Είσαι εκεί;», όταν η κόρη μου βγει ένα βράδυ και ξεχάσει να πάρει κλειδιά.
  6. Είμαι σε επιφυλακή για το πότε θα θέλουν να τα πάω κάπου ή να τα πάρω από κάπου, καθώς ακόμα δεν έχουν μάθει βέβαια να οδηγούν.
  7. Είμαι σε επιφυλακή για τις στιγμές που θα λάβουν ένα τηλεφώνημα που θα τους ραγίσει την καρδιά.
  8. Είμαι σε επιφυλακή για τις στιγμές που θα κάνουν κάτι, το οποίο φοβούνται πως θα μου ραγίσει την καρδιά.
  9. Είμαι σε επιφυλακή, όταν το παιδί μου που ετοιμάζεται για εξετάσεις βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση στρες, ώστε χρειάζεται να της πω: Δεν πας αύριο σχολείο, θα κάτσεις σπίτι να ξεκουραστείς και να χαλαρώσεις!
  10. Είμαι σε επιφυλακή, όταν τα παιδιά μου παίρνουν κάποια νέα και σκέφτονται: «Δεν κρατιέμαι να το πω στη μαμά!»
  11. Είμαι σε επιφυλακή, όταν ο μεγάλος μου γιος ξέρει, ότι πρέπει σε κάτι να πει όχι, αλλά χρειάζεται να το ακούσει από εμένα πρώτα.
  12. Είμαι σε επιφυλακή, για τις στιγμές που δεν ξέρουν κι εκείνα τι θέλουν, αλλά ξέρουν ότι κάτι θέλουν, οπότε χρειάζονται από εμένα να τους πω ή να τους στείλω σε μήνυμα τις 4 λέξεις που ελπίζω ότι θα τους προσφέρουν αυτό που χρειάζονται: «Είμαι εδώ για εσένα».

Αυτή η φάση της επιφυλακής, είναι κάπως σα να είσαι σε αναμονή. Ζω, βέβαια, τη ζωή μου κανονικά, κάνω τις δουλειές μου, απολαμβάνω την «ελευθερία» του να έχεις μεγαλύτερα παιδιά (είναι πολλά τα πλεονεκτήματα), περιμένοντας, όμως, τις ζωές των παιδιών μου να πάρουν ξανά προτεραιότητα.

Θα είμαι πάντα εδώ για τα παιδιά μου, όποτε με χρειάζονται

Είμαι πάντα εδώ. Είμαι η έξοδος κινδύνου τους, ο σταθμός πρώτων βοηθειών, το δίχτυ ασφαλείας τους. Δεν προσπαθώ τεχνηέντως να κάνω τη ζωή τους ευκολότερη, αλλά προσπαθώ να είμαι πάντα διαθέσιμη για εκείνα.

Και δεν προγραμματίζω να αποσυρθώ άμεσα από αυτή την «σε επιφυλακή» θέση. Μπορεί τα παιδιά μου, στην πορεία του χρόνου, να γίνουν εργαζόμενοι ή νιόπαντροι ή νέοι γονείς. Αλλά θα παραμείνουν τα παιδιά μου και θα είμαι πάντα η μαμά τους.

Θα είμαι εν αναμονή, αν θέλουν να ξεσπάσουν για το κακό τους αφεντικό ή χρειάζονται βοήθεια, για να μετακομίσουν σε ένα νέο διαμέρισμα. Θα είμαι εν αναμονή, όταν τα μωρά μου αποκτήσουν δικά τους μωρά και θα χρειάζονται φροντίδα, ενώ φροντίζουν. Θα είμαι στα πρώτα τηλέφωνα που θα καλέσουν, όταν έχουν σημαντικά νέα να μοιραστούν με κάποιον, νέα που ίσως κάποιος να έβρισκε ασήμαντα, αλλά για τα οποία εγώ θα θέλω να ξέρω κάθε λεπτομέρεια.

Θα είμαι σε επιφυλακή για τα παιδιά μου. Και θα είμαι πάντα. Και το θεωρώ αυτό μεγάλο προνόμιο!