Μερικές φορές το παιδί δεν χρειάζεται να του δείξουμε πώς να τα καταφέρει, αλλά να του δώσουμε τον χώρο να προσπαθήσει μόνο του.
«Δεν μπορώ». Μια φράση που μπορεί να ακούγεται ξανά και ξανά: όταν πρέπει να δέσει τα κορδόνια του, να κάνει μια δύσκολη άσκηση, να φτιάξει μια κατασκευή ή ακόμη και να τακτοποιήσει τα παιχνίδια του.
Και τότε ο γονιός συχνά κάνει το πιο φυσικό πράγμα: σπεύδει να βοηθήσει.
Όμως, πριν πάρουμε εμείς τη θέση του παιδιού, αξίζει να αναρωτηθούμε τι πραγματικά προσπαθεί να μας πει.
«Δεν μπορώ» δεν σημαίνει πάντα «δεν ξέρω»
Ένα παιδί μπορεί να λέει «δεν μπορώ» επειδή φοβάται ότι θα κάνει λάθος, επειδή κάτι του φαίνεται δύσκολο ή επειδή έχει απογοητευτεί από μια προηγούμενη προσπάθεια.
Μπορεί ακόμη να χρειάζεται απλώς λίγη ενθάρρυνση για να συνεχίσει.
Αν κάθε φορά που το ακούμε σπεύδουμε να κάνουμε εμείς αυτό που δυσκολεύεται να κάνει, του στερούμε άθελά μας την ευκαιρία να διαπιστώσει ότι τελικά μπορεί να τα καταφέρει.
Τι να του πούμε αντί για «άσε, θα το κάνω εγώ»
Μια διαφορετική απάντηση μπορεί να αλλάξει ολόκληρη τη στιγμή.
Αντί για:
«Άστο, θα το κάνω εγώ».
δοκιμάστε:
«Ποιο σημείο σου φαίνεται δύσκολο;»
ή:
«Θες να το προσπαθήσουμε μαζί την πρώτη φορά;»
Ακόμη καλύτερα:
«Δεν χρειάζεται να το κάνεις τέλεια. Ας δούμε τι μπορείς να κάνεις μόνος σου».
Έτσι το παιδί καταλαβαίνει ότι η προσπάθεια έχει μεγαλύτερη σημασία από το αποτέλεσμα.
Μην επαινείτε μόνο το αποτέλεσμα
Όταν ένα παιδί καταφέρνει κάτι δύσκολο, είναι φυσικό να του πούμε «μπράβο, τα κατάφερες!».
Ακόμη πιο χρήσιμο είναι όμως να αναγνωρίσουμε την προσπάθειά του:
«Είδα ότι δυσκολεύτηκες, αλλά δεν τα παράτησες».
Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνει ότι η αποτυχία δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβάται και ότι μια δύσκολη προσπάθεια δεν σημαίνει πως «δεν είναι αρκετά καλό».
Το σημαντικότερο μάθημα
Κάθε φορά που το παιδί λέει «δεν μπορώ», δεν χρειάζεται να το πείσουμε ότι μπορεί με το ζόρι.
Χρειάζεται να του δείξουμε ότι έχει δικαίωμα να δυσκολεύεται, να δοκιμάζει και να ξαναδοκιμάζει.
Γιατί η αυτοπεποίθηση δεν χτίζεται όταν το παιδί τα καταφέρνει πάντα.
Χτίζεται όταν μαθαίνει ότι ακόμη κι όταν δεν τα καταφέρνει με την πρώτη, αξίζει να συνεχίσει.
