15+1 ερωτήσεις στον παιδίατρο Γιώργο Τρίμη για τον COVID-19

Ξέχνα για λίγο πως είσαι αγχωμένος γονιός που ανησυχεί μήπως το παιδί του κολλήσει τον νέο κορoνoϊό. Φαντάσου πώς είσαι Παιδίατρος την εποχή της διασποράς του ιού στην πόλη σου, στη χώρα σου αλλά και σε μεγάλο μέρος του πλανήτη. Πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται καθημερινά να εξετάσεις παιδιά που έχουν πυρετό, βήχουν ή φταρνίζονται μπροστά σου, παίρνοντας το εξής ως δεδομένο: είναι πιθανοί φορείς του ιού. Τι κάνεις για να προστατέψεις (ως Παιδίατρος σου υπενθυμίζω) τον εαυτό σου; Και τι πρέπει να κάνεις για να μην μεταφέρεις τον ιό από το ένα παιδί στο άλλο; Αυτές ήταν από τις βασικές ερωτήσεις που θέσαμε στον Παιδίατρο Γιώργο Τρίμη, Ιατρικό Υπεύθυνο των Εμβολίων της MSD Ελλάδας, από τον οποίο πήραμε και πολλές άλλες σημαντικές πληροφορίες για τη νόσο COVID-19 που σίγουρα σε ενδιαφέρει να μάθεις είτε είσαι γονιός είτε όχι.

Οι γονείς είναι αγχωμένοι σχετικά με τον ιό; Τι σας ρωτούν συνήθως;

Είναι αναμενόμενο οι γονείς να είναι ιδιαίτερα ανήσυχοι από την ξαφνική απειλή που συνιστά ο νέος ιός SARS-CoV-2 και η νόσος που προκαλεί, η επονομαζόμενη COVID-19. Έχοντας την ευθύνη των παιδιών τους αλλά και τη φροντίδα συχνά των δικών τους υπερήλικων γονέων χρειάζονται τη συμβουλή των παιδιάτρων για το πώς να προστατεύσουν στο μέγιστο δυνατό όλη την οικογένεια. Μετά το κλείσιμο των σχολείων, αλλά ακολούθως και σχεδόν όλων των κέντρων κοινωνικής συνάθροισης, τους έγινε αντιληπτή η κρισιμότητα της κατάστασης. Δύο είναι οι κυριότερες ερωτήσεις των γονέων σε αυτή τη χρονική συγκυρία: αν μπορούν να βγουν καθόλου έξω από το σπίτι με τα παιδιά τους και πώς χειρίζονται την εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος κρυολογήματος στο παιδί. Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη την έκθεση στον καθαρό αέρα και τον ήλιο για τόνωση της ψυχολογίας αλλά και του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς η παραγωγή βιταμίνης D μέσω της έκθεσης στην ηλικιακή ακτινοβολία το ενισχύει. Αυτό μπορεί να συμβεί με την έξοδο στο μπαλκόνι αλλά, ακόμη καλύτερα, με μία βόλτα έξω, αρκεί να μην πλησιάζουν άλλους ανθρώπους σε απόσταση λιγότερη από 2 μέτρα, πρέπει πάση θυσία να αποφεύγεται ο συγχρωτισμός. Στο δεύτερο ερώτημα η απάντηση είναι ότι οποιοδήποτε σύμπτωμα κρυολογήματος σε παιδί αυτή την περίοδο πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εν δυνάμει κρούσμα COVID-19.

Θα μπορούσε το κάθε παιδί με πυρετό ή άλλα συμπτώματα κρυολογήματος αυτή την περίοδο να νοσεί από οποιαδήποτε άλλη ίωση. Γιατί εμείς πρέπει να το αντιμετωπίσουμε σαν να έχει κολλήσει “SARS-CoV-2”. Για ποιο λόγο; Τι συνεπάγεται αυτό;

Διατρέχουμε μία περίοδο που ο ιός SARS-CoV-2 κυκλοφορεί ανάμεσά μας και στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να έχει προσβληθεί από τον ιό και κάποιος που δεν έχει έλθει σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα ή δεν έχει ταξιδέψει πρόσφατα σε άλλη χώρα με πολλαπλά κρούσματα π.χ. Ιταλία. Τα παιδιά νοσούν ηπιότερα από τους ενήλικες, ενώ συχνά μολύνονται χωρίς να έχουν καθόλου συμπτώματα. Όμως τα παιδιά που μολύνονται από τον ιό εκπέμπουν υψηλό ιϊκό φορτίο. Επομένως μπορούν εύκολα να μεταδώσουν τον SARS-CoV-2 στα ευπαθή άτομα της οικογένειάς τους, ακόμη και όταν δεν έχουν καθόλου συμπτώματα. Στα άτομα αυτά ανήκουν οι ηλικιωμένοι και όσοι πάσχουν από χρόνια νοσήματα. Συνεπώς κάθε επεισόδιο αναπνευστικής λοίμωξης στα παιδιά πρέπει να θεωρείται ύποπτο για νόσο COVID-19, ακόμη και αν μάλλον δεν είναι. Αυτό συνεπάγεται απομόνωση του παιδιού για 14 ημέρες από ευπαθή άτομα, αλλά και από υγιή, ώστε να αποτραπεί ενδεχόμενη περαιτέρω διασπορά του ιού στην κοινότητα. Οι 14 ημέρες είναι η περίοδος μεταδοτικότητας του ιού μετά την έναρξη των συμπτωμάτων και για αυτό έχει οριστεί αυτό το διάστημα για την «καραντίνα». Ακούγεται αυστηρό μέτρο, όμως είναι αναγκαίο για να σταματήσουμε τη ραγδαία εξάπλωση του ιού, που θα οδηγήσει μαζικά χιλιάδες συμπολίτες μας στα Νοσοκομεία και τις ΜΕΘ, με αποτέλεσμα το υγειονομικό σύστημα της χώρας μας να μη μπορεί να αντεπεξέλθει και να θρηνήσουμε χιλιάδες νεκρούς.

Πώς υποψιάζεστε ότι ένα παιδί μπορεί να έχει νόσο COVID-19; Ισχύει ότι ο υψηλός πυρετός αποτελεί μια ένδειξη; Πώς μπορεί να επιβεβαιωθεί διαγνωστικά;

Είναι γεγονός ότι ο κορονοϊός δεν προσβάλλει τα παιδιά όσο τους ενήλικες. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τα παιδιά δεν έρχονται εξίσου σε επαφή με τον ιό. Απλώς τις περισσότερες φορές δεν εκδηλώνουν καθόλου συμπτώματα ή αν εκδηλώσουν αυτά μοιάζουν με μία ήπια γρίπη, εμφανίζοντας βήχα, πονόλαιμο, λιγότερο συχνά συνάχι και μερικές φορές πυρετό, όχι υψηλό κατά κανόνα. Η θνητότητα στα παιδιά είναι κάτω του 1 τις χιλίοις, και κατά κανόνα αφορά παιδιά με συνοδά νοσήματα. Επειδή η διάγνωση της νόσου COVID-19 δεν θα αλλάξει την αντιμετώπιση ενός παιδιού με ήπια συμπτώματα ούτε τα μέτρα απομόνωσης από την κοινότητα, δεν υπάρχει λόγος να ξοδεύονται τα πολύτιμα διαγνωστικά τεστ προκειμένου να τίθεται η διάγνωση. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση παιδιού με σοβαρά συμπτώματα, όπως δύσπνοια ή πολύ υψηλό πυρετό με επηρεασμένη γενική κατάσταση. Εκεί έχει αξία το τεστ, αφού η ενδεχόμενη θετικότητά του θα οδηγήσει σε νοσηλεία και θεραπεία με τα πειραματικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τα σοβαρά περιστατικά COVID-19.

Είναι, επομένως, λιγότερο πιθανό να νοσήσουν τα παιδιά σοβαρά και με επιπλοκές. Υποψιάζεστε ως Παιδίατρος γιατί; Ποια είναι η πιθανή εξήγηση;

Πράγματι στα παιδιά η νόσος COVID-19 είναι πολύ πιο ήπια συγκριτικά με τους ενήλικες. Ο λόγος δεν είναι γνωστός. Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για ένα καινούργιο αναδυόμενο ιό, ο οποίος έχει εμφανιστεί εδώ και 3 μήνες και ήδη είναι εντυπωσιακά μεγάλο το μέγεθος των γνώσεων που έχουμε αποκτήσει για αυτόν. Μία θεωρία αναφέρεται στο ότι η οικογένεια των κορονοϊών προκαλεί πολύ συχνά νοσήσεις στα παιδιά, και ίσως η ανοσία έναντι αυτών μετά τη νόσηση να προκαλεί ενός βαθμού διασταυρούμενη ανοσία για αυτόν τον συγγενικό προς τους προηγούμενους ιό.

Η πρώτη οδηγία που δίνεται σε ένα γονιό, που το παιδί του έχει συμπτώματα, ποιο είναι; Χορηγούνται αντιβιοτικά; Αντιπυρετικά;

Να έλθει σε επικοινωνία με τον παιδίατρό του! Εκείνος θα δώσει της συμβουλή του που αν υπάρχει ήπια συμπτωματολογία θα περιορίζεται σε σωστή διατροφή, ανάπαυση και αντιπυρετικά αν συνυπάρχει πυρετός. Τα αντιβιοτικά δεν αφορούν την αντιμετώπιση των ιών, που προκαλούν συνήθως τα συμπτώματα γριπώδους συνδρομής, δεν πρέπει ποτέ να χορηγούνται χωρίς την οδηγία ιατρού, καθώς η υπερκατανάλωσή τους οδηγεί στην ανάδυση ανθεκτικών μικροβίων που αποδεικνύονται συχνά θανατηφόρα, καθώς αποκτούν αντοχή σε όλα τα αντιβιοτικά. Αν σε ειδικές περιπτώσεις επιπλοκών το κρίνει ο Παιδίατρος, τότε θα χορηγηθούν.

Όσον αφορά τους έφηβους; Ποιος είναι ο κίνδυνος σε αυτή την ηλικιακή ομάδα;

Για τους έφηβους ισχύει ότι και για τα παιδιά. Είναι εξίσου… ισχυροί απέναντι στη νόσο COVID-19. Μόνο τα βρέφη, όπως και τα παιδιά κάθε ηλικίας με χρόνια νοσήματα, είναι σχετικά ευάλωτα στον ιό SARS-CoV-2.

Το κάπνισμα παίζει ρόλο; Είναι πιο επιρρεπείς σε επιπλοκές αν κολλήσουν τον ιό οι έφηβοι που καπνίζουν;

Σύμφωνα με σχετικές μελέτες το κάπνισμα καθιστά πιο ευάλωτο τον οργανισμό σε εκδήλωση πνευμονίας μετά λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2. Αυτό δεν εκπλήσσει, αφού είναι γνωστό ότι το κάπνισμα εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα και προκαλεί μόνιμες βλάβες στους πνεύμονες. Τα δεδομένα όμως έχουν εξαχθεί από ενήλικες, καθώς τα περιστατικά πνευμονίας σε εφήβους μετά λοίμωξη από SARS-CoV-2 είναι ελάχιστα είτε είναι καπνιστές είτε όχι.

Τι διαφορετικό έχει αυτός ο ιός σε σχέση με τους άλλους κορονοϊούς;

Στην οικογένεια των κορονοϊών περιλαμβάνονται πολύ μεταδοτικοί ιοί που προκαλούν συμπτώματα κοινού κρυολογήματος και είναι γνωστοί από τη δεκαετία του 1960, ενώ από αυτή την οικογένεια έχουν αναδυθεί και πιο επικίνδυνοι ιοί που προκαλούσαν σοβαρές αναπνευστικές επιπλοκές όπως ο SARS-CoV που εμφανίστηκε το 2003 και ο ιός MERS-CoV που εμφανίστηκε το 2012, που όμως ήταν λιγότεροι μεταδοτικοί και οι επιδημίες τους περιορίστηκαν στην Κίνα και στη Μέση Ανατολή αντιστοίχως. Δυστυχώς ο ιός SARS-CoV2 συνδυάζει τη μεταδοτικότητα των ιών του κοινού κρυολογήματος με τη σοβαρότητα των αναπνευστικών επιπλοκών (ευτυχώς όχι στον ίδιο βαθμό) των δύο άλλων κορονοϊών.

Έχουν γραφτεί πολλά για τους τρόπους μετάδοσης. Ποιον θεωρείτε εσείς τον πιο σημαντικό τρόπο πρόληψης που πρέπει να λάβουν υπόψη οι γονείς ώστε να διδάξουν στα παιδιά τους;

Ο κορονοϊός SARS-CoV2 μεταδίδεται από τον αέρα, με τα σταγονίδια του βήχα και του φταρνίσματος, με την προσωπική επαφή (π.χ. άγγιγμα χεριών), με το άγγιγμα μολυσμένων επιφανειών (π.χ. πόμολο πόρτας) και στη συνέχεια με το άγγιγμα του στόματος ή της μύτης, προτού κανείς πλύνει τα χέρια του, καθώς επίσης μέσω μολυσμένων κοπράνων. Τα σταγονίδια άλλοτε είναι μικροσκοπικά και αιωρούνται για λίγη ώρα στον αέρα και άλλοτε είναι μεγάλα και καταλήγουν αμέσως στα αντικείμενα που μας περιβάλλουν. Τα μεγάλα σταγονίδια εκπέμπονται με τον βήχα και το φτάρνισμα και τα μικροσκοπικά με την αναπνοή. Συνεπώς η αποφυγή του συγχρωτισμού και τα μέτρα υγιεινής είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος προστασίας.

Όταν λέτε μέτρα υγιεινής εννοείτε πλύσιμο χεριών με τρεχούμενο νερό ή αντισηπτικό τζελ;

Τo καλό και συχνό πλύσιμο των χεριών για μικρούς και μεγάλους είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος πρόληψης. Πρέπει να διαρκεί 20 δευτερόλεπτα και να αφορά όλη την παλάμη, περιλαμβανομένων όλων των μεσοδακτύλιων πτυχών. Για τα παιδιά ίσως είναι ακόμη πιο σημαντικό, επειδή έχουν μικρότερο αυτοέλεγχο στο να μην αγγίζουν το πρόσωπό τους (μύτη, στόμα, μάτια), το οποίο είναι η πύλη εισόδου του ιού στον οργανισμό. Δεν είναι απαραίτητη η χρήση αντισηπτικών. Είναι προτιμότερο το πλύσιμο με σαπούνι και τρεχούμενο νερό, παρά το αντισηπτικό που ερεθίζει την επιδερμίδα χωρίς να είναι απαραίτητο. Αν τα παιδιά είναι μικρά και δεν είναι εύκολο να προσαρμοστούν στη σύσταση για το πλύσιμο των χεριών και το μη άγγιγμα του προσώπου, καλό είναι να λαμβάνονται πρόσθετα μέτρα όπως η χρήση αντισηπτικών για απολύμανση των κοινόχρηστων αντικειμένων του σπιτιού αλλά και των παιχνιδιών.

Ο κορονοϊός SARS-CoV2 μεταδίδεται από τον αέρα, με τα σταγονίδια του βήχα και του φταρνίσματος, με την προσωπική επαφή, με το άγγιγμα μολυσμένων επιφανειών και στη συνέχεια με το άγγιγμα του στόματος ή της μύτης, προτού κανείς πλύνει τα χέρια του.

Είστε Παιδίατρος, έρχεστε σε επαφή με μικρόβια και ιώσεις καθημερινά… Τι μέτρα εφαρμόζετε για να μην κολλήσετε και ποια παραπάνω μέτρα τηρείτε από τότε που εμφανίστηκε ο COVID-19;

Είναι αλήθεια ότι ως Παιδίατρος αντιμετωπίζω μεγαλύτερο κίνδυνο από το μέσο όρο να προσβληθώ από τη νόσο, αφού έρχομαι σε επαφή καθημερινά με παιδιά που έχοντας συμπτώματα λοίμωξης του αναπνευστικού αποτελούν πιθανή εστία μόλυνσης. Όπως όλοι, κι εγώ δεν έχω καθόλου ανοσία στον ιό, συνεπώς πολύ εύκολα θα κολλήσω αν εκτεθώ, με αποτέλεσμα πλην του κινδύνου βαρύτερης νόσησης που αντιμετωπίζει ένα άτομο μέσης ηλικίας, θα αναγκαστώ θα μπω και σε καραντίνα 14 ημέρων που θα μου στερήσει τη δυνατότητα εργασίας σε μία περίοδο που δεν περισσεύουν οι ιατρικές υπηρεσίες οποιουδήποτε. Όμως μεγάλη σημασία έχει και η μετάδοση της νόσου στο ιατρείο από ένα παιδί ή γονέα σε άλλο άτομο. Έτσι έχω λάβει κάποια επιπρόσθετα μέτρα από τα συνήθη για την πρόληψη λοιμώξεων.

Συνήθη μέτρα πρόληψης που εφαρμόζω στο ιατρείο είναι ο καθαρισμός των χεριών μου με αντισηπτικό ανάμεσα στην εξέταση των διαδοχικών παιδιών, ο καθαρισμός των εργαλείων (ακουστικά κ.λπ.) μετά τη χρήση σε οποιοδήποτε παιδί, η μη παρουσία ταυτόχρονα στο ιατρείο υγιών παιδιών, που έχουν προσέλθει για εμβολιασμό ή αξιολόγηση της ψυχοκινητικής τους ανάπτυξης, με παιδιά που προσέρχονται με συμπτώματα λοίμωξης. Στην παρούσα συγκυρία τα μέτρα είναι πιο αυστηρά: διαφορετικό ωράριο επίσκεψης μεταξύ υγιών και άρρωστων παιδιών, μη ταυτόχρονη παρουσία εντός του ιατρείου άνω του ενός παιδιού, αυστηρά ένας συνοδός χωρίς συμπτώματα ανά παιδί, καθημερινή απολύμανση όλων των χώρων και των αντικειμένων του ιατρείου, χρησιμοποίηση για όλα τα περιστατικά απλής παρακολούθησης παιδιών και εμβολιασμών γαντιών μιας χρήσεως και κατάλληλης μάσκας, ενώ για όλα τα λοιμώδη περιστατικά χρησιμοποίηση γαντιών μιας χρήσεως, μάσκας, γυαλιών και μπλούζας με μακριά μανίκια. Εξηγώ στους γονείς ότι δε νοσώ αλλά αυτό το κάνω για να προστατεύσω το παιδί και τους ίδιους από πιθανή μετάδοση, στην περίπτωση που έχω μολυνθεί και δεν το γνωρίζω.

Ποιες είναι οι τελευταίες πληροφορίες που έχετε όσον αφορά την παρασκευή εμβολίου για τον COVID-19. Ετοιμάζεται κάτι;

Μόλις ξεκίνησαν ή ξεκινούν οι πρώτες κλινικές μελέτες σε ΗΠΑ, Γερμανία, Κίνα και Χονγκ Κονγκ. Αφορούν μικρό αριθμό ατόμων ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια των σκευασμάτων. Ακολούθως θα μελετηθούν σε μεγαλύτερο αριθμό ατόμων ώστε να δειχθεί η αποτελεσματικότητά τους στην πρόληψη της λοίμωξης από τον ιό SARS-CoV2. Η ολοκλήρωση των μελετών και η έγκριση ενός τέτοιου εμβολίου δύσκολα μπορεί να συμβεί πριν την έλευση της επόμενης χρονιάς, άρα οι προσδοκίες μας για πιο άμεση αντιμετώπιση της απειλής κατευθύνεται σε θεραπείες που ήδη δοκιμάζονται στους βαριά νοσούντες.

To εμβόλιο θα μπορεί να γίνεται σε παιδιά ή μόνο σε ενήλικες;

Οι μελέτες εμβολίων σε αυτή τη φάση θα γίνουν σε ενήλικες. Οι μελέτες των εμβολίων σε παιδιά απαιτούν την εκπλήρωση πιο αυστηρών προϋποθέσεων για λόγους ασφαλείας, και η προηγούμενη κλινική εμπειρία από τη μελέτη των εμβολίων σε ενήλικες θα άρει αρκετές από αυτές τις αναστολές. Άλλωστε το εμβόλιο το χρειάζονται κατά προτεραιότητα οι ενήλικες, και μάλιστα όσοι έχουν νοσήματα που τους καθιστούν πιο ευπαθείς σε βαριά νόσηση ή θάνατο. Στην απευκταία περίπτωση που ο ιός παραμείνει ανάμεσά μας μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, τότε θα προχωρήσουν και οι μελέτες στα παιδιά, ο εμβολιασμός των οποίων θα βοηθήσει στην ενίσχυση της ανοσίας σε όλη την κοινότητα, αφού τα παιδιά αποτελούν μία μεγάλη δεξαμενή, από την οποία η νόσος μεταφέρεται στους ενήλικες.

Αναφερθήκατε προηγουμένως σε θεραπείες για βαριά νοσούντες από COVID-19. Τι ακριβώς δοκιμάζεται;

Ενθαρρυντικά πρώιμα αποτελέσματα στο εργαστήριο έχουν δείξει μερικά αντιικά ή αντιπαρασιτικά φάρμακα που έχουν μελετηθεί ή εγκριθεί για άλλες ενδείξεις όπως για την αντιμετώπιση της ελονοσίας, του HIV, του ιού Ebola αλλά και της γρίπης. Τα πιο ενθαρρυντικά αποτελέσματα έχουν δείξει δύο φαρμακευτικοί παράγοντες (remdesivir, chloroquine), οι οποίοι έχουν επιλεγεί για χρήση σε μεγάλες μελέτες προκειμένου να εδραιωθεί η αποτελεσματικότητά τους και να λάβουν έγκριση για χρήση σε νοσούντες με πνευμονία. Μία άλλη εναλλακτική θεραπεία στοχεύει στο μπλοκάρισμα μορίων της φλεγμονής που κυκλοφορούν στον οργανισμό βαριά πασχόντων, τα οποία αν παρέμβουμε και τα μπλοκάρουμε με βιολογικούς παράγοντες (μονοκλωνικά αντισώματα) έχουμε πολλές ελπίδες να θεραπεύσουμε τους βαριά ασθενείς. Να σημειωθεί ότι απουσία εγκεκριμένης θεραπείας, ήδη δοκιμάζονται όλες οι παραπάνω θεραπευτικές επιλογές σε ασθενείς στις ΜΕΘ.

Μιλήστε μας λίγο για τον μηχανισμό ανοσίας αγέλης; Πάνω σε αυτόν στηρίζεται η υγειονομική πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου σε σχέση με τη μετάδοση του ιού;

Το Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι πρότινος εφάρμοσε μία πιο ήπια πολιτική κοινωνικής απομόνωσης. Συγκεκριμένα δεν είχε κλείσει τα σχολεία και χώρους κοινωνικής συνάθροισης με λιγότερα από 500 άτομα, ενώ απλώς σύστηνε σε άτομα με βήχα ή και πυρετό να αυτοπεριορίζονται σπίτι για μία μόνο εβδομάδα. Υπολόγιζαν ότι επειδή η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων θα εκδήλωναν ήπια ασθένεια, θα δημιουργήτο κάποιο είδος ανοσίας της κοινότητας (αγέλης), έτσι ώστε περισσότεροι άνθρωποι να μην νοσήσουν και να μειωθεί η μετάδοση πιο άμεσα. Σύμφωνα με το μοντέλο σχεδόν τα δύο τρίτα του πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου θα έπρεπε να εκτεθούν στον SARS-CoV2, προκειμένου η ανοσία της κοινότητας να τους προστατεύσει στο μέλλον. Με αυτόν τον τρόπο η πιο άμεση εγκατάσταση της ανοσίας κοινότητας θα απέτρεπε τη συνέχιση της επιδημίας την επόμενη ή και τη μεθεπόμενη χειμερινή περίοδο, όπως κάποιες ενδείξεις ήδη υποδηλώνουν, καθώς γενικώς οι κορονοϊοί έχουν την τάση να κυκλοφορούν αρκετό διάστημα στην κοινότητα.

Και ποια είναι η προσωπική σας άποψη πάνω σε αυτό; Είναι πιο ασφαλές το ΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕΣΑ;

Δε θα εκφράσω προσωπική άποψη αλλά θα αναφερθώ στην οδηγία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που συστήνει αυτή τη στιγμή αυστηρά μέτρα κοινωνικής απομόνωσης. Η μη επιθετική λήψη τέτοιων μέτρων μπορεί να οδηγήσει στην νοσηλεία σε σύντομο χρονικό διάστημα ενός στα εφτά άτομα που νοσούν και συγχρόνως στην ανάγκη για εισαγωγή σε ΜΕΘ ενός στα πέντε άτομα που νοσηλεύονται. Καταλαβαίνει κανείς ότι μία τέτοια πίεση στα νοσοκομεία δε μπορεί να αντέξει καμία χώρα, ούτε μία ανεπτυγμένη όσο το Ηνωμένο Βασίλειο, συνεπώς ο κίνδυνος εκτόξευσης της θνησιμότητας θα είναι άμεσος. Αντιθέτως μέτρα απομόνωσης και κοινωνικής απόστασης, όπως αυτά που εφαρμόζονται στη χώρα μας καθυστερούν τη διασπορά του ιού, αμβλύνουν την καμπύλη των κρουσμάτων και έτσι το Σύστημα Υγείας μπορεί να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά τα βαριά περιστατικά, μειώνοντας κατακόρυφα τους θανάτους.

INFO

Ο Γιώργος Τρίμης είναι Παιδίατρος, απόφοιτος της Ιατρικής σχολής του Ε.Κ.Π.Α, στην οποία ολοκλήρωσε και τη διδακτορική του διατριβή. Το επιστημονικό του έργο απαρτίζεται από πλήθος δημοσιεύσεων τόσο σε ελληνικά όσο και σε διεθνή περιοδικά. Έχει διατελέσει κριτής επιστημονικών περιοδικών και έχει συμμετάσχει συστηματικά σε ερευνητικά προγράμματα και πρωτόκολλα. Αφού απέκτησε πλούσια κλινική εμπειρία στην Παιδιατρική και στις Λοιμώξεις στην Ά Παιδιατρική Κλινική του Ε.Π.Κ.Α στο Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία και στο Respiratory Unit of Royal Brompton Hospital, London, από το 2005 εντάχθηκε στο Ιατρικό Τμήμα Εμβολίων της φαρμακευτικής εταιρείας ΒΙΑΝΕΞ-Sanofi Pasteur MSD, ενώ από το 2017 μετακινήθηκε στο αντίστοιχο Τμήμα της MSD Greece.

Από τη Φλώρα Κασσαβέτη