Η Μυρτώ της Πάρου, η Μυρτώ Παπαδομιχελάκη είναι το κορίτσι που παλεύει τα τελευταία 11 χρόνια με νύχια και με δόντια να ξεπεράσει τα σημαντικά προβλήματα στην υγείας της που της προκάλεσε η άγρια επίθεση που δέχτηκε στην παραλία της Πάρου.
Βρισκόταν με την οικογένειά της για διακοπές στο νησί. Είχε βγει για μια βόλτα μόνη της στην παραλία και λίγη ώρα αργότερα η μητέρα της την εντόπισε άγρια χτυπημένη και κακοποιημένη. Στην 15χρονη τότε κοπέλα είχε επιτεθεί βίαια ο 24χρονος Πακιστανός Αχμέτ Βακάς για να της κλέψει το τηλέφωνο αρχικά, όπως ισχυρίστηκε στο δικαστήριο, και στην συνέχεια για να την βιάσει.
Δεν αρκέστηκε όμως στα εγκλήματα αυτά, αλλά χτύπησε βάναυσα την κοπέλα με πέτρες και την πέταξε στα βράχια για να την σκοτώσει, προκαλώντας της τραυματισμούς που απείλησαν την ίδια της τη ζωή. Από την επόμενη στιγμή του εγκλήματος άρχισε για την Μυρτώ και την οικογένειά της ένας πραγματικός αγώνας, αρχικά για την επιβίωση και μετά για να κερδίσει το κορίτσι την ίδια τη ζωή που ένας εγκληματίας θέλησε να της στερήσει.
H 22α Ιουλίου 2012 σημάδεψε για πάντα την οικογένεια της 15χρονης Μυρτούς καθώς το κορίτσι κακοποιείται άγρια από νεαρό Πακιστανό στην παραλία Χρυσή Ακτή της Πάρου
Έμεινε δύο μήνες σε κώμα και μετά άρχισαν τα αλλεπάλληλα χειρουργεία σε Ελλάδα και εξωτερικό για τις σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές της κακώσεις. Τα τελευταία 10 χρόνια παλεύει με νύχια και με δόντια να ξεπεράσει τα σημαντικά προβλήματα στην υγείας της. Είναι καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι και προσπαθεί μέρα με την μέρα να αποκατασταθεί η υγεία της.
Mε αφορμή τη συμπλήρωση 11 χρόνων από την αποφράδα ημέρα για την κόρη της η μαμά της Μαρία Κοτρώτσου δημοσίευσε ένα συγκλονιστικό μήνυμα “Ξημέρωσε η χειρότερη μέρα της ζωής μας 22 Ιουλιου
Μακάρι να ήταν περαστικός εφιάλτης και τώρα να τον σκεπτόμουν απο μακριά βλέποντας σε να μιλάς να περπατάς να χαίρεσαι όπως την τελευταία φορά που σε είδα -10 λεπτά πριν όταν έφυγες απο δίπλα μου , εκεί στα βράχια της Πάρου-.
Αλλα δυστυχώς είναι εδώ παρών παντού και για πάντα!
Από την άλλη λέω <Δόξα τω Θεω> γιατί είσαι εδώ δίπλα μου σε βλέπω και σε αγγίζω καθε λεπτό. Αλλά ο πόνος είναι πόνος. Κάποτε πίστευα πως ότι έγινε ήταν ένα άσχημο παιχνίδι της μοίρας, που έτυχε σε εμάς, αφού μου είχαν πει ότι ένα τέτοιο γεγονός είχε γίνει δεκαετίες πριν στην Ελλάδα. Ευχόμουν μέσα από την ψυχή μου να μην ξαναγίνει ποτέ σε κανένα κορίτσι σε κανένα γονιό…
Και τωρα τι ? τι άλλαξε και συμβαίνει τόσο συχνά? Τι να πρωτοθυμηθώ : την Ζωη στην Ξάνθη? Την Ελενη στην Ρόδο? την Αναστασία στην Κω? για να μην μιλήσω για τις υπόλοιπες κοπέλες που κτυπηθηκαν απο τους <δικούς τους> ανθρώπους. Τόσες αθώες ψυχές… Πόση κακιά πόση διαστροφή πόση φρικη!!!
Και στον αντίποδα ποσο κοστολογείται μια ζωη ? 10, 15, 20 χρονια φυλακής? και μετά έξω να ζήσουν ελεύθεροι οι σαδιστές δολοφόνοι σαν να μην εγινε τίποτε, γιατί πρέπει να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωη τους γιατί μπορούν βέβαια, και μεχρι κάποιοι έξ αυτών να το ξανακάνουν.
Σ αυτα τα παιδιά? Σ αυτα τα κορίτσια ? Σ αυτές τις γυναίκες γιατι δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία?Γιατι ο Θάνατος και η αναπηρία ειναι οριστικά για ΠΑΝΤΑ…
Αν λέω αν, έμεναν για πάντα φυλακή μεχρι να πεθάνουν θα ήταν παραδείγματα προς αποφυγή? οχι για όλους αφού ο άνθρωπος ειναι το χειρότερο ζώο, αλλα για πολλούς που θα φοβόντουσαν? (Ο φόβος φυλάει τα έρμαια )
Λένε ετσι ειναι οι σημερινοί νόμοι. Αυτο επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
ΨΕΜΑΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΨΕΜΑΤΑ.
Στην Κύπρο γιατι δεν ισχύει? Στη Ρουμανία ο Πάσσαρης ειναι ακομη φυλακη και θα ειναι για παντα γιατι δεν ισχύει? Δεν ειναι χώρες τις ΕΕ?
Το παραμύθι αυτο να σταματήσει γιατι υποτιμά την νοημοσύνη μας. Οι νόμοι κάθε χώρας στην ΕΕ καθορίζονται απο το δικό τους κοινοβούλιο και οχι απο αυτο της ΕΕ.
Μόνο που θέλει δύναμη και πυγμή από την κάθε κυβέρνηση να πει εγώ αυτό κρίνω αυτό κάνω, για να προστατέψω τους πολίτες μου και τώρα πιστεύω είναι η στιγμή που μπορεί να αλλάξει και στη Ελλάδα την χώρα της δημοκρατίας που είναι ο παράδεισος των δολοφόνων κακοποιών που ξέρουν ότι θα πέσουν στα μαλακά και η ποινή τους μειώνεται αμέσως μόλις διαβούν το κατώφλι της φυλακής με τα διαφορά διατάγματα τύπου Παρασκευόπουλου που τους αποφυλακίζουν σωρηδόν.
Και όποιος σκέπτεται η Ελλάδα η χώρα που γέννησε την δημοκρατία πως θα το κάνει?ας διαβάσει λίγη ιστορία της αρχαίας Αθήνας να μάθει πως τιμωρούνταν οι δολοφόνοι.
Φωνάξτε μαζί μου παλέψτε όπως μπορείτε τα ΙΣΟΒΙΑ να είναι ΙΣΟΒΙΑ για όλα τα ειδεχθή εγκλήματα! ΤΙΠΟΤΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ! ΤΩΡΑ είναι η στιγμή!!!!
Ποτέ δεν ξέρει κανεις ποτέ η φρίκη , η δυστυχία η μοίρα θα του κτυπήσει την πόρτα. Ποτέ θα βρεθεί στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή το παιδί του η αδελφή του η γυναίκα του η φιλη του γιατί τότε θα είναι πολυ πολύ ΑΡΓΑ.
Ας ενωθούμε και ας απαιτήσουμε τα ΙΣΟΒΙΑ να ειναι ΙΣΟΒΙΑ και οχι μαύρα γράμματα σε ασπρο χαρτι. Εσείς σκεφτειτε το πριν βιώσετε τον πόνο και την αδικία, πριν η δυστυχία σας κτυπήσει την πόρτα. Και το λέω εγώ που ότι ήταν να χάσω το έχασα….για πάντα… και που μόλις χθες δέχτηκα επίθεση στην θάλασσα απο έναν τέτοιο διεστραμμένο και είναι καταγεγραμμένο στην Αστυνομία. Κάποια αλλη μπορεί να μην μπορέσει να αντιδράσει.
Εγω μπόρεσα γιατί ήμουν προετοιμασμένη 11 χρόνια πριν με θυμό και πόνο.
Προσέξτε τις ζωές σας τις ζωές των παιδιών σας, τις ζωές των δικών σας. Είναι παρά πολλοί πλέον οι διεστραμμένοι αλλά είμαστε πολύ περισσότεροι οι φυσιολογικοί. Ας τους στείλουμε εκεί που τους αξίζει… στην φυλακή αλλά για να μείνουν…
Οχι Εκδίκηση ΤΙΜΩΡΙΑ!
Μην μας αναγκάσετε να πάρουμε τον νομο στα χέρια μας απο αγανάκτηση! Η ιστορία εχει πολλές σελλιδες για τέτοια γεγονότα. Ο θυμός και η αδικία ειναι κακοί σύμβουλοι! Όσοι ειστε φίλοι μου στο fb όσοι με ακολουθείτε φωνάξτε μαζί μου:
«Αλλάξτε τους ΝΟΜΟΥΣ ΤΩΡΑ»!!!! Ειμαστε πολλοί!!! Ειναι μονο 300!!!
Η ανάρτηση της μαμάς της Μυρτούς
Διαβάστε επίσης:
Το φαρμακείο των διακοπών με τα παιδιά είναι ένα ειδικό φαρμακείο μόνο γι’ αυτά
Έρχονται οι «Οι Αχώριστοι» από τους δημιουργούς του «Toy Story»
Όταν η Μ. Βαρδινογιάννη πάντρεψε τον Παναγιώτη, ένα από τα πρώτα παιδιά που έσωσε το ίδρυμα «ΕΛΠΙΔΑ»
