Αρχική Σχολή Γονέων Βιοφοβία ή πώς μεγαλώνουμε παιδιά που φοβούνται την επαφή με τη φύση

Βιοφοβία ή πώς μεγαλώνουμε παιδιά που φοβούνται την επαφή με τη φύση

Τα παιδικά μας χρόνια, τα οποία περνούσαμε περιπλανώμενοι σε αλάνες, πάρκα και ακρογιαλιές (σε δάση, χωράφια και αμπελώνες οι πιο τυχεροί που μεγάλωσαν στην επαρχία) φαντάζουν σήμερα… άλλος κόσμος. Τα στατιστικά λένε, ότι τα σημερινά παιδιά περνούν καθημερινά λιγότερο από 30 λεπτά παίζοντας σε εξωτερικούς χώρους.

Και δεν είναι μόνο ο εθισμός των παιδιών στις οθόνες ή οι δρόμοι που έχουν γεμίσει αυτοκίνητα ή ο κίνδυνος των αγνώστων που πυροδοτεί την απροθυμία να παίξουν τα παιδιά εκτός σπιτιού. Είναι ένα ευρέως διαδεδομένο -σχεδόν παγκόσμιο- φαινόμενο, το οποίο βέβαια ξεκινά από εμάς τους ίδιους, ως γονείς. Το Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Προστασίας στην Αμερική δημοσίευσε πρόσφατα μελέτη σύμφωνα με την οποία οι ενήλικες σήμερα περνούν το 93% της ζωής τους μέσα σε κτήρια ή μεταφορικά οχήματα. Τραγικό;

Τι είναι η βιοφοβία

Σκεφτείτε, όμως: Πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγατε με τα παιδιά σας στην εξοχή; Που περπατήσατε δίπλα σε κάποιο ποτάμι; Που χώσατε τα χέρια σας στο χώμα για να φυτέψετε σπόρους; Που ψαρέψατε; Υπεύθυνοι οικολογικών και περιβαλλοντικών προγραμμάτων (επίσης στην Αμερική) υποστηρίζουν, ότι από το 1980 και μετά η απομάκρυνση των κατοίκων της πόλης από τη φύση γίνεται όλο και πιο συστηματική, ενώ δεν είναι λίγοι και οι ψυχολόγοι που λένε, ότι όλο και περισσότεροι πολίτες του δυτικού κόσμου υποφέρουν από «βιοφοβία» ή «προκατάληψη ενάντια στη φύση» ή -όπως το χαρακτηρίζει ο Διαγνωστικός και Στατιστικός Οδηγός Πνευματικών Διαταραχών- «φοβία στο φυσικό περιβάλλον».

Η βιοφοβία, λοιπόν, υπάρχει, κι αν το σκεφτείτε λίγο θα διαπιστώσετε, ότι σε έναν μικρό βαθμό μπορεί να την έχετε και εσείς: Έχει να κάνει με τον φόβο στο σκοτάδι, στα ύψη, στα ζώα και ιδιαίτερα στα φίδια και τις αράχνες. Πρόσφατα, βέβαια, προστέθηκαν σε αυτή και άλλα συμπτώματα, όπως το άγχος που εμφανίζουν (κυρίως τα παιδιά) στον ήχο που κάνει με το φτερούγισμά του ένα σμήνος πουλιών ή ο δυνατός άνεμος.

«Το ξέρεις, ότι μας έρχονται παιδιά που δυσκολεύονται να περπατήσουν στο χώμα, γιατί οι γονείς τους δεν τα έχουν πάει ποτέ στη φύση και δεν είναι καθόλου εξοικειωμένα με αυτό;», μου είχε πει πριν λίγο καιρό η ιδιοκτήτρια γνωστού αγροκτήματος στα νότια προάστια, αποδεικνύοντας ότι δεν πρόκειται για… ξενόφερτη φοβία.

Για να είμαστε δίκαιοι, οι άνθρωποι είμαστε βιολογικά προγραμματισμένοι να φοβόμαστε πράγματα και καταστάσεις άγνωστα, τα οποία μπορούν να απειλήσουν τη ζωή μας. Και γεγονός είναι, ότι στη φύση υπάρχουν και αυτά. Αν βρεθεί κανείς στα δάση του Καναδά μπορεί να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με άγριες αρκούδες, ενώ γεγονός είναι ότι ακόμα και στις θάλασσες της Μεσογείου έχουν συμβεί επιθέσεις καρχαριών σε λουόμενους. Το να φοβάται, λοιπόν, κανείς κάτι τέτοιο έχει ρεαλιστική βάση. Η γενικότερη αποστροφή προς τη φύση, όμως, είναι κάτι καινούργιο και οπωσδήποτε εντελώς παράλογο.

Σε άρθρο του σχετικά με την βιοφοβία που εμφανίζουν πολλά παιδιά σήμερα, ο βραβευμένος συγγραφέας παιδικών βιβλίων James Campbell αναφέρεται σε επιστημονικές έρευνες που έλαβαν χώρα το 2010, στις οποίες οι ψυχολόγοι καταγράφουν μεγάλο αριθμών ανθρώπων (82%) που πιστεύει, ότι στη φύση κινδυνεύει από κάποιον κίνδυνο. Η χειρότερη διαπίστωση, όμως, είναι, ότι τα παιδιά που υποφέρουν από αυτή τη φοβία, εμφανίζουν και υψηλότερα ποσοστά γενικευμένης αγχώδους διαταραχής και κατάθλιψης.

Πώς φτάσαμε, όμως, ως εδώ; Πώς καταφέραμε εμείς, που ως γονείς παίζαμε ελεύθερα σε πάρκα και αλάνες, να αγχωνόμαστε τόσο πολύ στη σκέψη του να κάνουν τα παιδιά μας το ίδιο; Γιατί είμαστε εμείς και μόνο αποκλειστικά υπεύθυνοι για τη φοβία αυτή. Και -το κυριότερο- τι μπορούμε να κάνουμε για να επαναφέρουμε την… φυσική τάξη των πραγμάτων;

Ο ίδιος ο Campbell αναφέρεται σε ένα σπουδαίο περιβαλλοντολόγο, τον Aldo Leopold,  ο οποίος διατηρούσε ένα μικρό σπιτάκι στην εξοχή, δίπλα στο ποτάμι, στο οποίο πήγαινε πολύ συχνά μαζί με τη γυναίκα και τα 5 παιδιά τους για να ψαρέψουν, να κυνηγήσουν, να κάνουν βόλτες, να κόψουν ξύλα, να συναντήσουν ζωάκια, να φυτέψουν δέντρα. Η έννοια «βιοφοβία» ήταν, βέβαια, εντελώς άγνωστη για την οικογένεια αυτή, αλλά όπως ο ίδιος είχε πει, κάθε φορά που επέστρεφαν από εκεί, τα παιδιά ήταν εξαιρετικά χαρούμενα, σωματικά και πνευματικά ανανεωμένα!

Αμέτρητες έρευνες συνηγορούν στη διαπίστωση αυτή: Η καθημερινή επαφή με τη φύση βελτιώνει σημαντικά την πνευματική υγεία, την αυτοπεποίθηση, ενισχύει την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, τη συνεργασία, την αυτοσυγκέντρωση, την αυτοπειθαρχία και μειώνει την επιθετικότητα.

Η διατήρηση ενός εξοχικού, βέβαια, δεν είναι ρεαλιστική λύση για όλους τους ανθρώπους. Είναι, όμως, εφικτό να πηγαίνουμε μία στο τόσο με τα παιδιά σε ένα δάσος, σε ένα βουνό, σε ένα ποτάμι –όσοι γονείς το κάνουν συμφωνούν στο ότι, έπειτα από μία μέρα στην εξοχή, τα παιδιά έχουν πολύ πιο βελτιωμένη διάθεση, η οποία προέρχεται από τον συνδυασμό καθαρού αέρα και ένα ανεξήγητο αίσθημα επιτεύγματος. Ακόμα καλύτερα να κατασκηνώνουμε εκεί –όσοι κάνετε camping ξέρετε καλά τι βάλσαμο είναι αυτό για την ψυχή!

Είναι εξαιρετικά σημαντικό, εμείς οι γονείς, να δώσουμε λίγο παραπάνω χώρο στη φύση, λίγο παραπάνω χρόνο σε εμάς και τα παιδιά μας για να την απολαύσουμε! Έτσι θα τους δείξουμε πόσο σημαντικό είναι για εμάς να περνάμε χρόνο μαζί τους στο φυσικό περιβάλλον. Έτσι θα συμβάλλουμε στην ψυχική τους υγεία και την καλή μεταξύ μας σχέση.

Πηγή: childrenandnature.org

Διαβάστε ακόμα: 10 βιβλία για να αγαπήσουν τα παιδιά τη φύση και τα ζώα.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Design by | WebOlution & Powered by | Access Point
Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.