Αληθινή ιστορία: Η «όμορφη» γυναίκα μου

Η Ae προσπαθούσε χρόνια μαζί με τον σύζυγό της να αποκτήσουν ένα μωρό. Οι κόποι τους και η υπομονή τους ανταμείφτηκαν αλλά ο γιατρός μαζί με το χαρμόσυνο νέο της εγκυμοσύνης, τους ανακοίνωσε ότι η Ae έπασχε από καρκίνο.

Είχε μόνο δύο επιλογές. Να ξεκινήσει χημειοθεραπεία θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία του μωρού της ή να πολεμήσει την ασθένεια μόνη της, χωρίς φαρμακευτική αγωγή.

Τι αποφάσισε; Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί τη συγκλονιστική της ιστορία .

 

Πώς θα βοηθήσουμε το ασθματικό παιδί – Είναι ασφαλή τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή – Αιτίες κι αντιμετώπιση παιδικού άσθματος

Εξακόσιες χιλιάδες απουσίες από το σχολείο κάθε χρόνο στην Ελλάδα, οφείλονται στα συμπτώματα του άσθματος. Το νούμερο είναι τόσο μεγάλο που τρομάζει αλλά τελικά αν και τόσο συχνό και συνεχώς αυξανόμενο το άσθμα, όπως λέει ο ειδικός παιδοπνευμονολόγος Εμμανουήλ Παρασκάκης στο Infokids.gr, τις περισσότερες φορές η ασθένεια είναι ελεγχόμενη.

asthma

Το άσθμα είναι μία από τις συχνότερες χρόνιες ασθένειες στα παιδιά και οι έρευνες λένε ότι κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες τα ποσοστά του έχουν αυξηθεί δραματικά. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το 7-10% των Ευρωπαίων υποφέρουν από βρογχικό άσθμα.

 

«Πρόκειται για χρόνια φλεγμονώδη νόσο η οποία προκαλεί υπεραντιδραστικότητα στον πνεύμονα. Με απλά λόγια το παιδί εκδηλώνει βρογχόσπασμο, δύσπνοια, δυσκολία στην άσκηση, ειδικά όταν έλθει σε επαφή με αλλεργιογόνα ή λοιμώξεις» – εξάλου όπως εξηγεί ο κ.Παρασκάκης η  πλειοψηφία των παιδιών που έχουν άσθμα είναι αλλεργικά παιδιά. «Το άσθμα» λέει ο γιατρός, «είναι πολυγονιδιακό νόσημα. Ένα παιδί για να αποκτήσει άσθμα πρέπει να έχει γενετική προδιάθεση για τη νόσο και την περιβαλλοντική επίδραση, δηλαδή  επαφή με αλλεργιογόνα. Σταδιακά μετά την έκθεση του παιδιού στα περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα αρχίζουν και δημιουργούνται βλάβες στον πνεύμονα, που όταν συσσωρευθούν, δημιουργούν τα γνωστά συμπτώματα του άσθματος».

 

 

Το άσθμα ανάλογα με την ηλικία

«Η εμφάνιση του άσθματος εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού. Γενικά πάνω από το 50% των ασθματικών εμφανίζουν τα πρώτα συμπτώματα στην προσχολική ηλικία. Συνήθως τα παιδιά σε αυτή την ηλικία παρουσιάζουν συρίττουσα αναπνοή, η οποία εμφανίζεται είτε μετά από κάποια ιογενή λοίμωξη ή με την έκθεση του παιδιού σε αλλεργιογόνα. ενώ βελτιώνονται με τη χορήγηση εισπνεομένων βρογχοδιασταλτικών.

Στα μεγαλύτερης  ηλικίας παιδιά  τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά των  ενηλίκων, δηλαδή  δυσανεξία στην άσκηση (εμφάνιση βήχα δύσπνοιας, συμπτώματα που αναγκάζουν το παιδί να σταματήσει την άσκηση) ή αναπνευστική δυσχέρεια μετά από λοίμωξη ή έκθεση σε αλλεργιογόνα.

 

Επίσης σε όλες τις ηλικίες το βρογχικό άσθμα μπορεί να εμφανιστεί ως κρίση βρογχικού  άσθματος δηλαδή το παιδί εμφανίζει έντονο βρογχόσπασμο, βήχα, κυάνωση (πιο συχνή στα βρέφη), ταχύπνοια (γρήγορες αναπνοές),  κατάσταση που χρήζει επείγουσα  αντιμετώπιση.

 

«Η πλειοψηφία των παιδιών που παρουσιάζουν συμπτώματα της νόσου πριν την ηλικία των 5 ετών, δεν συνεχίζει να εμφανίζει συμπτώματα στη σχολική ηλικία. Τα συμπτώματα συνήθως παρουσιάζουν ύφεση στη σχολική ηλικία, υπάρχει όμως περίπτωση οι μικροί ασθενείς να έχουν συμπτώματα από άλλα συνοδά αλλεργικά νοσήματα όπως η αλλεργική ρινίτιδα» εξηγεί ο κ. Παρασκάκης.

«Τα πρώτα ανησυχητικά συμπτώματα στα παιδιά της σχολικής ηλικίας είναι η δυσανεξία στην άσκηση όπως και η συχνή εκδήλωση ακροαστικών. Τα μεγαλύτερα παιδιά ή και οι έφηβοι πολλές φορές μπορεί να παραπονιούνται για πόνο στο στήθος χωρίς να αναφέρουν την ύπαρξη δύσπνοιας.

Asthma_In_Children-3

 

Η άσκηση

Παλιότερα, το άσθμα ήταν δικαιολογία για να αποφύγουν  κάποιοι ασθενείς την άσκηση. Σήμερα μας λέει ο γιατρός, «τα παιδιά με άσθμα πρέπει να ασκούνται χωρίς περιορισμό. Ένα παιδί που λαμβάνει τα φάρμακά του μπορεί να αθλείται κανονικά. Άρα η λύση δεν είναι η απαγόρευση της άθλησης αλλά η αναγνώριση και η αντιμετώπιση του προβλήματος».

Ειδικά στα παιδιά με άσθμα η άσκηση επιβάλλεται καθώς, όπως τονίζει ο γιατρός, «τα παχύσαρκα παιδιά ελέγχουν πιο δύσκολα το άσθμα και η σχέση παχυσαρκίας και άσθματος απασχολεί την ιατρική κοινότητα».

 

 

Η σχέση του άσθματος με τις αλλεργίες και το κάπνισμα

Λούτρινα αρκουδάκια, μοκέτες, ακάρεα της σκόνης, γρασίδι, κατοικίδια… Είναι τόσα πολλά τα αλλεργιογόνα γύρω μας και συχνά οι γονείς, ανήσυχοι και απεγνωσμένοι από τις ασθματικές κρίσεις του παιδιού τους, τα απομακρύνουν όλα ή τουλάχιστον προσπαθούν.

 

«Όταν το παιδί έρθει σε επαφή με αλλεργιογόνα σταδιακά αρχίζουν και προκαλούνται βλάβες στον πνεύμονα που τελικά δημιουργούν τα γνωστά συμπτώματα του άσθματος» εξηγεί ο κ .Παρασκάκης αλλά υποστηρίζει ότι οι επιστημονικές μελέτες των τελευταίων ετών έχουν αποδείξει ότι δεν έχει νόημα να απομακρύνουμε όλες τις πιθανές πηγές αλλεργίας καθώς αυτές μπορεί να είναι εκατοντάδες.

 

Επισημαίνει όμως όσον αφορά την πρόληψη, ο σημαντικότερος περιβαλλοντικός επιβαρυντικός παράγοντας θεωρείται η έκθεση στον καπνό του  τσιγάρου.

 

«Όσο αφορά την πρόληψη, υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να αποφύγουμε ώστε να μειώσουμε την πιθανότητα να εκδηλώσει ένα παιδί άσθμα με πρώτο και κύριο την έκθεσή του στον καπνό του τσιγάρου.

Τα παιδιά που γεννιούνται από μητέρες που καπνίζουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σύμφωνα με τον γιατρό, όχι μόνο γεννιούνται με μικρότερο βάρος αλλά έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης άσθματος και αλλεργικών νοσημάτων στη ζωή τους».

Τίποτα δεν μπορεί να βλάψει περισσότερο το ασθματικό παιδί από την έκθεσή του στο παθητικό κάπνισμα.

Ο κ.Παρασκάκης επισημαίνει ότι «το κάπνισμα είναι προδιαθεσικός παράγοντας για ελλιπή ρύθμιση της νόσου, περισσότερων κρίσεων βρογχικού άσθματος και τελικά τη λήψη μεγαλύτερων δόσεων φαρμάκων».

 

asthma-blog

Πώς θα βοηθήσουμε το ασθματικό παιδί

Γενικά όσο αφορά την πρόληψη φαίνεται ότι οι πολλές απαγορεύσεις δεν έχουν αποτέλεσμα. Οι παράγοντες που μπορούν να μειώσουν την εμφάνιση του άσθματος σε ένα παιδί, εστιάζονται κυρίως στην αποφυγή τοξικών παραγόντων όπως είναι η μόλυνση του περιβάλλοντος και το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. «Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι όσο πιο κοντά είναι τα σπίτια σε μεγάλους αυτοκινητόδρομους τόσο συχνότερο είναι το άσθμα στις περιοχές αυτές.

Τα παιδιά που έχουν άσθμα πρέπει να αποφεύγουν μόνο τα αλλεργιογόνα στα οποία αποδεδειγμένα παρουσιάζουν ευαισθητοποίηση.

Άρα θα πρέπει να τονιστεί ότι στα ασθματικά παιδιά δεν έχουν νόημα οι γενικές απαγορεύσεις επαφής με γνωστά αλλεργιογόνα, όπως η σκόνη, η υγρασία, οι μύκητες ή οι τροφές που προκαλούν αλλεργία, αν το παιδί δεν είναι αποδεδειγμένα αλλεργικό σε κάποιο από αυτά.

«Η αποφυγή  συγκεκριμένων αλλεργιογόνων τροφών από τη μητέρα κατά την εγκυμοσύνη δεν φαίνεται να είναι αποτελεσματική» λέει ο γιατρός. Απαραίτητος είναι ο καλός και συχνός αερισμός των χώρων που βρίσκεται το παιδί.

 

 

Πόσο σοβαρό νόσημα είναι;

«Το βρογχικό άσθμα είναι χρόνιο νόσημα. Αρκετά από τα παιδιά που έχουν άσθμα χρειάζονται θεραπεία. Ευτυχώς μόνο  ένα πολύ μικρό ποσοστό των παιδιών παρουσιάζουν σοβαρό άσθμα το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε συχνές νοσηλείες ή και σε κίνδυνο για τη ζωή του παιδιού», λέει καθησυχαστικά ο παιδοπνευμονολόγος.

«Το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών παρά τη χρονιότητα της νόσου, μπορεί να αντεπεξέλθει σε όλες τις δραστηριότητες, αθλητικές και μη, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, αρκεί να έχει τη σωστή αντιμετώπιση από το οικογενειακό περιβάλλον και τους γιατρούς».

 

Υπάρχει θεραπεία;

«Υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να αντιμετωπίσουν τη χρόνια φλεγμονή που υπάρχει στον πνεύμονα του ασθματικού παιδιού και να μειώσουν τα συμπτώματα», υποστηρίζει ο κ. Παρασκάκης σίγουρος για την αποτελεσματικότητα των νέων φαρμάκων. «Τις περισσότερες φορές η αγωγή είναι χρόνια και εξασφαλίζει στο παιδί τον πλήρη έλεγχο της νόσου, την απουσία συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας, την πλήρη αθλητική δραστηριότητα και την απουσία κρίσεων βρογχικού άσθματος. Όταν εξασφαλιστούν τα παραπάνω ο θεράπων ιατρός προβαίνει σε σταδιακή μείωση της χορηγούμενης φαρμακευτικής αγωγής και όταν κριθεί σωστό μπορεί η χρόνια φαρμακευτική αγωγή να σταματήσει».

 

Συχνά οι γονείς ανησυχούν για τις παρενέργειες που ενδεχομένως να έχουν τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή. Ο γιατρός είναι κι αυτή τη φορά καθησυχαστικός: «Αυτά τα φάρμακα όταν χορηγούνται στις σωστές δόσεις υπό στενή ιατρική παρακολούθηση, ακόμα κι αν η χορήγησή τους είναι χρόνια, δεν εμφανίζουν σοβαρές παρενέργειες που μπορεί να σχετίζονται με το βάρος, το ύψος ή  την πυκνότητα των οστών των μικρών ασθενών».

 

 

Πληροφορίες

Εμμανουήλ Παρασκάκης,

Παιδίατρος -Παιδοπνευμονολόγος,

Επίκουρος Καθηγητής Παιδιατρικής,

Παιδοπνευμονολογική μονάδα Παιδιατρικής Κλινικής Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.

 

Στέλιος Μαντούδης: Μαθησιακές δυσκολίες; Ανακαλύψτε τις. Αντιμετωπίστε τις! (Βίντεο)

Learning-Disable

Τα παλαιότερα χρόνια τα παιδιά που «δεν έπαιρναν τα γράμματα» όπως έλεγαν, απλώς δεν συνέχιζαν το σχολείο. Αυτό ίσως να υποχρέωνε έξυπνους και ικανούς ανθρώπους να στερηθούν το αγαθό της εκπαίδευσης αλλά ταυτόχρονα τους προστάτευε από τη σύγκριση με τους συμμαθητές και τα μειονεκτικά συναισθήματα που αυτή θα τους δημιουργούσε.

 

Σήμερα ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν παιδιά που «δεν παίρνουν τα γράμματα» αλλά παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Ακόμη και σήμερα όμως οι επιστήμονες δεν έχουν απαντήσει πώς και γιατί αναπτύσσονται σε κάποια παιδιά, αλλά αυτό στο οποίο όλοι συμφωνούν είναι ότι όσο πιο γρήγορα το ανακαλύψουμε τόσο καλύτερη θα είναι η εκπαιδευτική και ψυχοσωματική εξέλιξη του παιδιού.

Ο αναπτυξιακός εργοθεραπευτής Στέλιος Μαντούδης μας δίνει όλες τις απαντήσεις στο βίντεο που ακολουθεί.

 

Αληθινή ιστορία: Αρκοί – Κάτοικοι 25 και ο Παναγιώτης μόνος στην… τάξη

Ο Παναγιώτης πηγαίνει φέτος στην Πέμπτη δημοτικού. Η τάξη του όμως δεν θυμίζει καθόλου αυτές που ξέρουμε. Δεν ακούγονται παιδικές φωνές, ούτε φασαρίες. Στο διάλειμμα επικρατεί απόλυτη ησυχία και σε αντίθεση με τα άλλα σχολεία, το κουδούνι δεν χτυπάει ποτέ. Κι όλα αυτά επειδή ο Παναγιώτης είναι ο μοναδικός μαθητής στο σχολείο του. Όχι στην τάξη του. Σε ολόκληρο το σχολείο του!

 

Ο μικρός Παναγιώτης ζει στους Αρκούς. Το μεγαλύτερο νησί από μια συστάδα μικρών νησιών και βραχονησίδων στη βόρεια πλευρά των Δωδεκανήσων. Μένει εκεί με τους γονείς του και τα τέσσερα αδέλφια του. Τα τρία μεγαλύτερα έχουν τελειώσει το δημοτικό και ο τέταρτος αδελφός του δεν πηγαίνει ακόμα σχολείο.

 

 

Στο νησί του, που λατρεύει, ζουν συνολικά 25 κάτοικοι. Ο Παναγιώτης και τα αδέλφια του είναι τα μοναδικά παιδιά του νησιού και, όπως μας είπε ο ίδιος, θα ήθελε να έχει κι άλλα παιδιά στην ηλικία του για να παίζει.

1

 

Ο δάσκαλός του, ο Αντώνης Πατενιώτης, δεν βρέθηκε τυχαία στο νησί. Ο ίδιος γεννήθηκε στον Πειραιά και αφού δίδαξε τα προηγούμενα χρόνια στη Λέρο, αποφάσισε ότι αξίζει τον κόπο να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο ακριτικό νησί των Δωδεκανήσων. «Υπήρχαν δύο λόγοι που το αποφάσισα» είπε στο Infokids. «Πιστεύω ότι θα είναι πραγματική εμπειρία τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά. Δεν έχω τάσεις φυγής» είπε προλαβαίνοντας την ερώτησή μου, «αλλά πιστεύω ότι οι άνθρωποι πρέπει να αποκτούμε εμπειρίες και να δοκιμάζουμε τις δυνάμεις μας. Άλλωστε κάποιος θα έπρεπε να διδάξει τον Παναγιώτη».

Προς το παρόν όλα του φαίνονται «μια χαρά. Οι κάτοικοι είναι τόσο φιλόξενοι και πραγματικά με έχουν αγκαλιάσει. Οι γονείς του Παναγιώτη με έχουν κυριολεκτικά βάλει στο σπίτι τους και νιώθω πολύ όμορφα».

Η σχέση μαθητή-δασκάλου σε ένα νησί όπως οι Αρκοί είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε οι κάτοικοι των μεγαλουπόλεων. Το σχολείο για ένα μαθητή της Αθήνας είναι «καταναγκαστικά έργα» καθώς είναι υποχρεωμένος να περνάει έξι ώρες καθημερινά κλεισμένος σε ένα κτίριο. Για τον Παναγιώτη το σχολείο είναι η έξοδος στον κόσμο.

«Πριν λίγες ημέρες είδα ότι ο Παναγιώτης βαριόταν μέσα στην τάξη» λέει ο δάσκαλός του, «δεν το σκέφτηκα πολύ, τον πήρα και κάναμε το μάθημα στην αγαπημένη του παραλία, τα Τηγανάκια. Αμέσως έφτιαξε το κέφι του, άλλαξε η διάθεσή του».

 

Το μάθημα με ένα παιδί για μία ολόκληρη σεζόν είναι πραγματική πρόκληση, την πρόκληση που αναζητούσε ο νεαρός δάσκαλος των Αρκών.

Τι δημιουργικό θα σκεφτεί κάθε μέρα; Πώς θα διατηρήσει το ενδιαφέρον του ενός και μοναδικού του μαθητή; Πώς θα γεμίσει ο χρόνος;

«Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα. Είναι μόνο ένα παιδί. Πόση ώρα να παραδίδεις μάθημα; Πόσες ερωτήσεις, πόσες αναλύσεις να κάνεις; Πρέπει να βρεις τρόπο να γεμίσεις τον χρόνο» λέει ο κ.Πετανιώτης.

«Βαριέμαι μόνος μου» ομολογεί με αθωότητα και ο Παναγιώτης που χωρίς δισταγμό λέει πόσο θα ήθελε να υπάρχουν κι άλλα παιδιά στο νησί. Ουσιαστικά παίζει μόνο με δύο παιδιά. Τον μεγαλύτερο αδελφό του που θα έπρεπε να πηγαίνει στο Γυμνάσιο και τον μικρότερο που θα πάει του χρόνου στο σχολείο.

Αν και μοιάζει αδιανόητο για τους περισσότερους, τα παιδιά της οικογένειας δεν είναι εφικτό να παρακολουθήσουν το Γυμνάσιο. Πώς είναι δυνατόν το 2014 ένα παιδί στην Ελλάδα να μην μπορεί να πάει στο Γυμνάσιο; Κι όμως. Το Γυμνάσιο είναι στην Πάτμο και το καράβι, αν έχει καλό καιρό, φεύγει σε ώρες που δεν είναι οι κατάλληλες για να προλάβει ο μαθητής την έναρξη του μαθήματος. Αλλά ακόμα κι έτσι πώς θα γυρνούσε στο σπίτι του και τι ώρα;

 

Ούτε είναι εφικτό για μια οικογένεια κτηνοτρόφων να μετακομίσουν στην Πάτμο. Θα χάσουν το μοναδικό τους εισόδημα όταν μάλιστα όλα τα «χέρια» είναι απαραίτητα τις μέρες της οικονομικής κρίσης.

αρκιοι

Ο μικρός Παναγιώτης, που δείχνει ξαφνιασμένος από το Skype, μέσω του οποίου γίνεται η συνέντευξη αλλά και αμήχανος, μια και είναι η πρώτη του συνέντευξη, παραδέχεται –αν και αρχικά είχε πει ότι δεν ξέρει ακόμα- ότι θέλει να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του και να γίνει κι εκείνος κτηνοτρόφος. Έχουν κατσίκια, χοίρους, κουνέλια και φυσικά κότες.

 

Ζωηρός αλλά και ντροπαλός, ο Παναγιώτης αγαπάει πολύ τα ζώα. Έχει μεγαλώσει μαζί τους. Κι έχει αδυναμία στη σκυλίτσα του τη Λίζα με την οποία παίζει ατέλειωτες ώρες.

 

«Κάνω ποδήλατο με τα αδέλφια μου, παίζουμε μπάσκετ και ποδόσφαιρο και βλέπω τηλεόραση» απαντάει όταν τον ρωτάω πως περνάει τον ελεύθερο χρόνο του. Όμως βοηθάει και τους γονείς τους στις δουλειές: «Ταΐζω τις κότες και μαζεύω τα αβγά» λέει με παιδική αθωότητα.

 

Η ζωή του, πιο απλή από τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας του, δεν περιλαμβάνει videogames και playstation. Η ημέρα του Παναγιώτη δεν έχει εκπλήξεις. Αφού πιει το γάλα του, πηγαίνει στο σχολείο και αφού διαβάσει τα μαθήματά του παίζει. Τα αδέλφια του είναι 5, 12,16 και 19 ετών.

 

Παρότι ο κόσμος του περιορίζεται στο μικρό του νησί, ο Παναγιώτης δεν ονειρεύεται ταξίδια μακρινά. «Θα ήθελα να πάω ξανά στη Λέρο» μου λέει. «Είχα πάει μια φορά με τους γονείς μου και μου άρεσε πολύ. Έχω πάει και στην Πάτμο αλλά η Λέρος μου άρεσε περισσότερο».

 

«Μου αρέσει το διάβασμα» λέει ο Παναγιώτης που όπως υποστηρίζει το σχολείο την προηγούμενη χρονιά που υπήρχε κι άλλος μαθητής ήταν πιο εύκολο. Του αρέσει η Γλώσσα και τα Μαθηματικά αλλά πάνω από όλα του αρέσει να διαβάζει «Λούκι Λουκ».

arkimapa

Παρότι τα παιδιά των ακριτικών νησιών έχουν το προνόμιο να κάνουν «ιδιαίτερο» μάθημα, οι δυνατότητες τους είναι περιορισμένες καθώς το οικογενειακό τους περιβάλλον αποτελείται από απλούς ανθρώπους, χωρικούς που και οι ίδιοι δεν τελείωσαν το σχολείο. Εκτός από αυτό όμως, δεν υπάρχουν στο νησί ούτε τα ερεθίσματα, ούτε οι πηγές γνώσεις που συναντά κάποιος σε μια πόλη ή σε ένα μεγάλο νησί.

 

«Στο τέλος της χρονιάς θα πάμε με τον κ. Αντώνη μια εκδρομή στη Λέρο και θα δούμε το πολεμικό μουσείο» λέει ο Παναγιώτης για μελλοντικά σχέδια δασκάλου και μαθητή.

 

«Ξέρεις τι είναι η Ακρόπολη;» τον ρωτάω. «Όχι» είναι η μονολεκτική απάντησή του.

 

 

Οι Αρκοί

Οι Αρκοί ή Ναρκοί όπως ήταν το αρχαίο τους όνομα, είναι το μεγαλύτερο από μια συστάδα μικρών νησιών και βραχονησίδων που βρίσκονται στη βόρεια πλευρά των Δωδεκανήσων και ανήκουν διοικητικά την Πάτμο και  απέχει απ’ αυτή ΝΑ 11 μίλια.

 

Το νησί έχει έκταση 6,697 στρέμματα και γύρω-γύρω περιβάλλεται από μικρές βραχονησίδες που αποτελούν και τα συμπλέγματα των Αρκών (Μαράθι, Σμηνερονήσι, Τσούκα, Τσουκάκι, Αβάπτιστος, Μακρονήσι, Ψαθονήσι, Καλόβολος και Νησάκι).

dodecanese

Ο επισκέπτης αξίζει να δει τα υπολείμματα του κάστρου και αν του αρέσει η πεζοπορία σε περίπου μια ώρα με τα πόδια και από την πίσω πλευρά του νησιού θα ανακαλύψει ένα υπέροχο σπήλαιο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες ακόμα παρθένο και ανεξερεύνητο.

 

Οι μόνιμοι σημερινοί κάτοικοι των Αρκιών, 25 συνολικά τον αριθμό, σαν κύριο επάγγελμα έχουν την αλιεία και την κτηνοτροφία. Οι Αρκιοί με το πανέμορφο και γραφικότατο λιμανάκι τους αποτελούν ένα παράδεισο το καλοκαίρι για τα κότερα και γιοτ που θέλουν ήρεμες και γαλήνιες διακοπές. Το νησί κατά  τους χειμερινούς μήνες χάνει κάθε επικοινωνία με τα γύρω νησιά για βδομάδες και οι κάτοικοι είναι αναγκασμένοι να αυτοεξυπηρετούνται.

Στο νησί υπάρχουν τρεις ταβέρνες κι ένα «μίνι μίνι» μάρκετ όπου μπορεί κάποιος να βρει μόνο τυποποιημένα προϊόντα.

12

 

 

 

 

Αληθινή ιστορία: O13χρονος Μπιντού ζει με τον… Έμπολα

Kenema residents

Ο 13χρονος Μπιντού Σάνοχ είναι ένα από τα παιδιά της Σιέρα Λεόνε που ζει καθημερινά κάτω από τη σκιά και τον τρομακτικό φόβο του Έμπολα. Ο ίδιος δεν έχει αρρωστήσει αλλά τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς του, τα έχει «πάρει» ο θανατηφόρος ιός.

 

 

Διηγήθηκε στην εφημερίδα Guardian τη σπαρακτική ιστορία του.

 

«Δεν θέλω καν να ακούω τη λέξη Εμπολα. Εχει καταστρέψει την οικογένειά μου και την εκπαίδευσή μου. Η ζωή ήταν δύσκολη, αλλά ΟΚ: ζούσα με τη θεία μου και πολλούς συγγενείς σε ένα μεγάλο χώρο. Πάντα ήμασταν φτωχοί, αλλά υπήρχε ευτυχία. Αλλά τώρα είμαστε τρομοκρατημένοι. Τόσοι πολλοί άνθρωποι, φίλοι και συγγενείς πέθαναν και συνεχίζουν να πεθαίνουν. Και ο αριθμός των ορφανών μεγαλώνει κάθε ημέρα.

 

Όταν ο Έμπολα έφτασε στη χώρα μου, δεν ανησυχούσαμε πολύ. Μετά ήρθε η »ευαισθητοποίηση»- όλοι έτρεχαν και μιλούσαν για τον ιό. Αλλά πολλοί αρνήθηκαν να πιστέψουν ότι υπήρχε κίνδυνος και προσπάθησαν να κάνουν πολιτική με αυτό. Έγινε εξέγερση στην Κενέμα με το σύνθημα »Ο Έμπολα δεν είναι αληθινός».

 

Μετά, στις αρχές Αυγούστου, η κατάσταση άλλαξε. Η κυβέρνηση απαγόρευσε τις μετακινήσεις από και προς την περιοχή. Αυτό έβλαψε τους πάντες, όχι μόνο εκείνους που είχαν Έμπολα. Είμαστε παγιδευμένοι. Η θεία μου, που έκανε εμπόριο τοπικών προϊόντων, δεν μπορούσε πλέον να ταξιδέψει. Υπήρχαν ακόμη λιγότερα χρήματα στο σπίτι.

 

Τα πράγματα έγιναν χειρότερα όταν ο Έμπολα ήρθε στην κοινότητά μας. Υπήρχε ένας φαρμακοποιός που αρρώστησε, αλλά έλεγε ότι έχει έλκος και δεν πήγε στο νοσοκομείο. Τον πιστεύαμε, γιατί ήταν φαρμακοποιός και μάλλον εμείς δεν ξέραμε καλύτερα από αυτόν. Πολλοί ήρθαν σε επαφή μαζί του. Όταν πέθανε, έπλυναν και ετοίμασαν το σώμα του για την ταφή, όπως είναι το έθιμο. Αλλά μετά, ανακάλυψαν ότι είχε πεθάνει από Έμπολα.

 

 

Μέσα σε δύο εβδομάδες, πολλοί από αυτούς που ήρθαν σε επαφή μαζί του αρρώστησαν. Τρεις άνθρωποι πήγαν στο νοσοκομείο. Ο ήχος του ασθενοφόρου μάς τρομοκράτησε, ειδικά εμάς τα παιδιά. Ο πανικός απλώθηκε στην κοινότητα. Ο κόσμος πιστεύει ότι όποιος πάει στο νοσοκομείο, πεθαίνει. Τις περισσότερες φορές δεν τους ξαναβλέπουμε.

 

Μετά, άλλοι 16 αρρώστησαν και βρέθηκαν θετικοί στον Έμπολα, ανάμεσά τους και η θεία μου. Μόνο εκείνη και ένα 14χρονο κορίτσι επέζησαν. Αλλιώς θα ήμουν κι εγώ ένα ορφανό του Έμπολα. Υποθέτω ότι είμαι τυχερός, αλλά είναι δύσκολο να το δεις έτσι.

 

Η κοινότητά μας μπήκε σε καραντίνα. Κανένας δεν μπορούσε να έρθει ή να φύγει για 21 ημέρες. Μας είχαν περικυκλώσει αστυνομικοί και στρατιώτες. Όσοι προσπαθούσαν να το σκάσουν, τους υποχρέωναν να επιστρέψουν. Η θεία μου ήταν αδύναμη ακόμη, δεν μπορούσε να ψάξει για φαγητό, υποφέραμε από την πείνα. Κανείς δεν μας έφερε φαγητό ή νερό τις δύο πρώτες εβδομάδες του αποκλεισμού.

 

Ακόμη και τώρα, με όλα αυτά, ο κόσμος δεν έχει εκπαιδευθεί για τον Έμπολα. Πάνω από 100 παιδιά έχουν μείνει ορφανά, μόνο στην κοινότητά μου. Ποιος θα τα φροντίσει; Πώς θα επιβιώσουν για να επιστρέψουν στο σχολείο; Με γεμίζει ο φόβος όταν οι φίλοι μου που ξέρω ότι δεν πλένουν συχνά τα χέρια τους θέλουν να παίξουν μαζί μου.

 

 

Πώς θα πάω πίσω στο σχολείο; Πώς θα βρει χρήματα η θεία μου να στηρίξει την εκπαίδευσή μου; Είναι δύσκολο να εξαρτάσαι από άλλους. Υποφέρουμε. Αν ο Έμπολα δεν μας σκοτώσει, οι δυσκολίες και η πείνα θα μας καταβάλουν αν κάποιος δεν μας βοηθήσει.

 

 

Εννοείται ότι όσοι αρρωσταίνουν και οι οικογένειές τους υποφέρουν περισσότερο. Είναι απομονωμένοι, στιγματισμένοι, χωρίς βοήθεια. Δεν έχουν φαγητό, καίνε τις περιουσίες τους. Αλλά όλοι στη Σιέρα Λεόνε υποφέρουν από όλα τα υπόλοιπα. Δεν υπάρχουν δουλειές, χρήματα, φαγητό, σχολεία. Ποιος θα μας βοηθήσει να βγούμε από αυτό το πρόβλημα;».

 

Πηγή: The guardian

Αληθινή ιστορία: «Μαμά, γιατί δεν μιλάνε για εμάς;»

insulin-pen-diabetes-alamy

Θυμάμαι ακόμα την ερώτησή του με εκείνο το υγρό βλέμμα να με καρφώνει κατάματα. Δεν ήξερα τι να του απαντήσω, δεν υπήρχε απάντηση για την τότε ηλικία του. Όσο για την απορία του, δεν με εξέπληξε, ούτε την θεώρησα ευφυή.

 

Όντως δε υπήρχε πουθενά. Ήταν θέμα χρόνου να έρθει μια μέρα που θα μου έκανε αυτή την ερώτηση, όπως κι πολλές άλλες ερωτήσεις που τις πρόσμενα και ήρθανε καθώς μεγάλωνε. Η αλήθεια είναι ότι η ερώτησή του ήταν σαν διαπίστωση παρά σαν απορία ή έστω με βόλευε να πιστεύω έτσι. Δεν υπήρχε πουθενά, όπως κι εγώ σαν μαμά ενός διαβητικού παιδιού, δεν υπάρχω πουθενά. Ούτε στο σινεμά, ούτε στα βιβλία, ούτε στην όποια τέχνη, κουλτούρα, ένδειξη κάποιου, κάποτε πολιτισμού. Εγώ το ήξερα, το βίωσα και περίμενα την στιγμή που και ο ίδιος θα το συνειδητοποιούσε και θα το αποτύπωνε.

 

Ήταν όμως και η μέρα, η μέρα που πλησίαζαν τα γενέθλιά του, θα έσβηνε κεράκια, θα τρώγανε όλοι την ευχητήρια τούρτα του και εκείνος πάλι θα έπρεπε να μετρηθεί και να κάνει ένεση, ήταν η μέρα που σκέφτηκα πάλι μήπως φταίω εγώ τελικά. Γιατί δεν έχει κι άλλα παιδάκια με διαβήτη στο γενέθλιο πάρτι του, γιατί δεν έχει κι άλλα παιδιά με σάκχαρο στην καθημερινότητα του; Γιατί έστω η διαφορετικότητά του δεν είναι εύπεπτα αναγνωρίσιμη; Γιατί ο κόσμος δεν είναι ενημερωμένος; Τόσα γιατί και σε πόσα εγώ μπορούσα να κάνω κάτι;

 

 

Δεν είχε και ήλιο εκείνο το μεσημέρι, δεν ξύπνησε και με καλό ζάχαρο, πρέπει να το ομολογήσω ότι όταν το πρωινό του σάκχαρο είναι καλό, για εμένα είναι σαν να λάμπει ο ομορφότερος ήλιος. Εκείνη την ημέρα όχι μόνο έλειπε ο ήλιος, όχι μόνο χάθηκαν τα καλά ζάχαρα από τον μετρητή άλλα είχε φτάσει και η στιγμή της πρώτης δύσκολης ερώτησης. Γιατί μαμά δεν μιλάνε για εμάς; Γιατί μαμά δεν μιλάς για εμάς θα έπρεπε να είχε ρωτήσει. Η αγάπη του όμως για εμένα ποτέ δεν θα του επέτρεπε να ρίξει έστω και μια μονάδα κατηγόριας πάνω μου. Την έριχνα εγώ όμως, εδώ και χρονιά μέσα μου στον εαυτό μου, έπαιρνα την δική μου ευθύνη την οποία γοργά ξέπλενα στον αγώνα της κάθε έστω και ανήλεης μέρας να τον κρατάω ρυθμισμένο και να τον πονάω λιγότερο.

Τότε ήταν που κάθισα και του είπα ακόμα ένα παραμύθι, ένα παραμύθι αυτήν την μέρα, εκείνη την φορά, ένα αληθινό παραμύθι. Στην αρχή του εκμυστηρεύτικα ότι μέχρι τότε του έλεγα παραμύθια έξω από την ζωή, μύθους που ανήκουν σε έναν άλλο κόσμο και τον προετοίμασα για αυτό το καινούργιο παραμύθι που είναι πιο μαγικό από όλα γιατί, γιατί μπορεί να το κατακτήσει.

10710563_723404751047373_6799996953133678033_n

Ξεκίνησα με έναν βασιλιά, έναν καλό βασιλιά σε μια όμορφη πόλη. Έναν βασιλιά που αγαπούσε πιο πολύ από οτιδήποτε στον κόσμο τα παιδάκια και τα ζωάκια. Ζούσε κι φρόντιζε και η πρώτη του και η τελευταία του σκέψη ήταν να υπάρχει ευημερία για τα παιδιά και όλα τα ζωάκια της πόλης του. Κάθε φορά που έβλεπε ένα παιδάκι και δεν ήταν χαρούμενο ή ένα ζωάκι που έδειχνε λυπημένο μπορούσε να κινήσει γη και ουρανό για να τα δει να ξαναχαμογελάνε, να τρέχουνε, να παίζουνε και να είναι ξέγνοιαστα oπως αρμόζει στις αγνές ψυχές.

 

Μια μέρα ξαφνικά ο βασιλιάς παίρνει μια είδηση από τους αγγελιοφόρους του, εκείνους που είχε βάλει να προσέχουν όλα τα παιδάκια και όλα τα ζωάκια να είναι χαρούμενα. Η είδηση ήταν η χειρότερη που θα μπορούσαν να φέρουν στον βασιλιά. Του ανακοίνωσαν ότι όλα τα παιδάκια και όλα τα ζωάκια ήταν λυπημένα. Ο βασιλιάς σάστισε, βγήκε έξω από το παλάτι του ξυπόλητος με τις πιτζάμες και έτρεξε σε κάθε γειτονιά και παντού έβλεπε μόνο λυπημένα παιδάκια και ζωάκια. Έφερε δώρα, έφερε φαγητά, έφερε μουσικές, έφερε διασκεδαστές τίποτα όμως δεν μπορούσε να αλλάξει την κατάσταση. Ρώταγε κάθε ένα παιδάκι χωριστά γιατί ήταν λυπημένο και εκείνα δεν ήξεραν να του απαντήσουν, ρώταγε μέχρι και τα ζωάκια τα οποία είχαν μόνιμα σκυμμένο κάτω το κεφάλι. Τότε ο βασιλιάς έφυγε μακριά, ανέβηκε στο πιο ψηλό βουνό και κάθισε στην κορυφή του πιο μεγάλου βράχου ακριβώς την ώρα που ο ήλιος ήταν κάθετος σχεδόν αμείλικτος και κατακόρυφα πάνω του, τόσο επάνω του που τον έκαιγε, τον τύφλωνε και ο βασιλιάς φώναζε, τι δεν καταλαβαίνω, τι δεν μπορώ να δω;

 

Ένα σύννεφο ξαφνικά μπήκε μπροστά και έφερε την σκιά στο πρόσωπο του βασιλιά. Τότε ο βασιλιάς πετάχτηκε και άρχισε να τρέχει προς την πόλη, η μπέρτα του ανέμιζε, πιάστηκε στα κλαδιά, σκίστηκε ο βασιλιάς όμως έδειχνε να έχει βρει την λύση και τίποτα δεν τον σταματούσε. Έφτασε λαχανιασμένος στο παλάτι του κι φώναξε όλους τους αγγελιοφόρους του και προστάτες των παιδιών και των ζωών και τους ζήτησε να τρέξουν κι να δώσουν σε κάθε ένα παιδάκι ένα χαρτί κι ένα μολυβί και να τους ζητήσουν να γράψουν τι νομίζει το καθένα ότι τα κάνει ξεχωριστά. Όλα τα παιδάκια πήραν το μολυβί και με μανία έγραφαν πάνω στο χαρτί. Ο βασιλιάς τα πήρε όλα τα χαρτιά που είχαν γράψει τα παιδάκια, τα μάζεψε και τα έριξε σε ένα πολύ μεγάλο καλάθι το οποίο έβαλε στο κέντρο της πόλης. Μετά ζήτησε από όλα τα παιδάκια να περάσουν κι να πάρουν από ένα χαρτί και να το διαβάσουν δυνατά. Μέσα σε μπόλικες ώρες είδε το χαμόγελο να επιστρέφει πίσω στα πρόσωπα των παιδιών κι είδε τα ζωάκια να γεμίζουν κι αυτά χαρά αφού οι καλύτεροί τους και πιστοί φίλοι τους ξανά ήταν ευτυχισμένοι.

Τότε όλοι οι ενήλικες ρώτησαν τον βασιλιά τι ήταν αυτό που έκανε και ξαναγέμισε ευτυχία τα παιδιά. Ο βασιλιάς αποκρίθηκε ότι όταν ένα σύννεφο ξαφνικά κρύβει τον ήλιο που αγαπάς δεν σε γεμίζει απαραίτητα σκοτεινιά αλλά σε αφήνει να ξαποστάσεις κι να δεις και την άλλη σου πλευρά, την πλευρά που συνυπάρχει μαζί σου. Εγώ είπε ποτέ δεν άφησα τα παιδιά να τους μπει κανένα σύννεφο μπροστά τους, ποτέ δεν άφησα τα παιδιά να σκοτεινιάσει το ένα το άλλο, ποτέ δεν άφησα σύννεφο να κρύψει τον ήλιο τους και έτσι ποτέ δεν άφησα τα παιδιά να γνωρίσει το ένα το άλλο καλύτερα και να γνωρίσουν όλο τους τον εαυτό.

 

 

Τώρα όλα τα παιδιά διαβάζοντας το ένα τις ιστορίες του άλλου μπόρεσαν να δουν το πόσο διαφορετικά είναι μεταξύ τους και μάθανε να βλέπει ο ένας τον άλλο χωρίς να είναι σαν να βλέπει τον καθρέπτη του. Οι ενήλικες δεν πολύ κατάλαβαν τα λόγια του βασιλιά και τότε εκείνος τους πρότρεψε να γράψουν κι αυτοί σε ένα χαρτί τι νομίζει ο καθένας ότι τους κάνει ξεχωριστούς. Όλοι πιάσανε ένα χαρτί, γράψανε και ανταλλάξανε τα χαρτιά τους. Σε μπόλικη ώρα είδε και οι ενήλικες να αγκαλιάζονται, να κλαίνε από χαρά και να αγκαλιάζουν μαζί και τα παιδιά άσχετα αν ήταν δικά τους και όλα τα ζωάκια να κουνάνε την ουρά τους. Ο Βασιλιάς αποχώρησε σιγά, κρυφά και μπήκε στην κάμαρα του. Έπιασε ένα χαρτί, έγραψε κάτι και το έκλεισε στο θησαυροφυλάκιο του και έδωσε εντολή να το δώσουν μετά τον θάνατο του στον επόμενο βασιλιά που θα βγάζανε. Από τότε αυτή η πόλη και για πάντα δεν ήταν ολοσχερώς χαρούμενη, ήταν όμως απόλυτα αγαπημένη και όλοι μαζί αντιμετώπιζαν ότι και αν γινότανε.

 

Τέλειωσα το παραμύθι, δεν ήξερα τι είχε καταλάβει, έτσι κι αλλιώς τον είχε πάρει σχεδόν ο ύπνος. Την επόμενη επίσης συννεφιασμένη μέρα ο μικρός μου ήρθε από το σχολείο με καμία δεκαριά χαρτιά με ιστορίες από άλλα παιδιά. Ήταν πανευτυχής και φώναζε, δεν πειράζει σήμερα που δεν είχε ήλιο, σήμερα έμαθα και για άλλα παιδιά και εκείνα έμαθαν για εμένα. Και ξαναγύρισε και μου είπε πάλι κοιτάζοντας με κατάματα: μαμά εγώ σήμερα μίλησα για εμένα και έτσι πλέον σιγά σιγά θα μιλάνε για εμάς!

 

Αν εσύ δεν πεις την δική σου ιστορία δεν θα μάθεις ούτε του αλλουνού ούτε να περιμένεις να υπάρχεις πουθενά, αυτό δεν ήθελες να μου πεις; Ότι εμείς μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα και για αυτό ήταν αληθινό το παραμύθι. Όχι, εγώ η μαμά του δεν βούρκωσα, αντιθέτως γέλασα που τόσα χρόνια δεν είχα βρει κάποιο πιο έξυπνο παραμύθι να του πω. Όμως τα παιδιά, το μέλλον μας δεν θέλουν έξυπνα παραμύθια, θέλουν το μικρό συννεφάκι μπροστά από τον ήλιο τους για να τους θυμίσεις να τον κυνηγήσουν!

Πηγή: GlykouliGr

Παύλιανη Φθιώτιδας – Πάρκο αναψυχής

Οι εποχές διαγωνίζονται ποια θα μεταμορφώσει πιο όμορφα την Παύλιανη και μοιάζει τα βράδια να φροντίζουν γι’ αυτό μάγοι και νεράιδες που σε κάνουν αν την επισκεφτείς, να την ερωτευτείς.

το δάσος τηε Παύλιανης

Μόλις 2,5 ώρες από την Αθήνα, η Παύλιανη Φθιώτιδας κρύβει δίπλα από τον κεντρικό δρόμο που σε οδηγεί στο χωριό, μαγικά μονοπάτια γεμάτα ψηλά έλατα και ποτάμια.

Τον χειμώνα το μέρος φοράει τα λευκά του για να υποδεχτεί τους επισκέπτες του ενώ την άνοιξη βασιλεύει το πράσινο. Το καλοκαίρι προσφέρει απλόχερα δροσιές και τρεχούμενα νερά ενώ το φθινόπωρο η πάχνη και τα κόκκινα φύλλα την μεταμορφώνουν σε ένα μέρος μυστηριακό.

καρπός λουλουδιού

κούνια

Η Παύλιανη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.040 μέτρων στην είσοδο του Eθνικού Δρυμού της Oίτης και δίπλα στην Πυρά του Hρακλέους. Βρίσκεται μέσα σε πυκνό ελατοδάσος. Πρώτα θα συναντήσουμε τη συνοικία της Κάτω Παύλιανης και ύστερα από 1-2 χλμ. την Άνω Παύλιανη. Και οι δύο γειτονιές μαζί έχουν μόνιμο πληθυσμό περίπου 500 κατοίκων. Είναι πνιγμένες στα έλατα, τις καρυδιές, τις μηλιές και τις καστανιές.

 

Το φυσικό πάρκο

φυσικό πάρκο

Mε σεβασμό, αγάπη και μεράκι για τη διαφύλαξη, ανάδειξη και προστασία του περιβάλλοντος, η Παύλιανη είναι ενταγμένη στο πιλοτικό πρόγραμμα HabitatAgenda που αφορά στη βιώσιμη ανάπτυξη των χωριών και εκτέλεση πρότυπων έργων ανάπλασης για την αναβάθμισή τους.

 

M΄ ένα μοναδικό στην Eλλάδα φυσικό Πάρκο στις πηγές του Aσωπού, ο επισκέπτης εκστασιάζεται μέσα από ένα μαγευτικό μονοπάτι, όπου αντανακλούν τα χρώματα των αιωνόβιων δέντρων και των νερών, καταλήγοντας στην καρδιά του φυσικού πάρκου.

πηγές παύλιανη

Ιδανικό μέρος για όλη την οικογένεια αλλά κυρίως για τα παιδιά, το πάρκο κρύβει στους επισκέπτες ευχάριστες εκπλήξεις σε κάθε βήμα: Κούνιες που αιωρούνται πάνω από το ποτάμι, πολύχρωμες υφασμάτινες αιώρες δεμένες στα έλατα, ένα γήπεδο βόλεϊ πάνω σε στρωμένο ροκανίδι και με ξύλινες κερκίδες για τους θεατές, πρωτότυπες αθλοπαιδιές όπως το τεμπελοποδόσφαιρο, ένα τραμπολίνο κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά,  ξύλινα τραπεζάκια και σημεία με τάβλι και επιτραπέζια παιχνίδια.

χώρος ανάπαυσης στη παύλιανη

Από τις πιο ξεχωριστές και πρωτότυπες εμπειρίες είναι το πέρασμα με τροχαλία πάνω από τον ποταμό, καθώς και οι κούνιες οι οποίες ξεπερνούν τις κορυφές των δένδρων.

χώρος διασκέδασης στη παύλιανη

Τα παιδιά θα ξετρελαθούν με τα δεντρόσπιτα αλλά και με τους καταρράκτες που βρίσκονται παντού.

Το πάρκο θα το συναντήσετε καθώς αφήνετε την κάτω Παύλιανη στο αριστερό σας χέρι, μετά το βρυσάκι.   Στην είσοδο του «Αισθητικού Δάσους» όπως είναι γνωστό,  θα δείτε το πάρκο υδροκίνησης με αργαλειούς και νερόμυλους, ώστε να μαθαίνουν οι επισκέπτες πώς υφαίνονταν και πλένονταν τα ρούχα παλαιότερα.

ταμπέλες

Μην φοβάστε. Παρά την πυκνή βλάστηση και τα δεκάδες μονοπάτια δεν θα χαθείτε. Έχουν φροντίσει γι αυτό οι κάτοικοι που φροντίζουν κι ανανεώνουν το πάρκο διαρκώς. Η ονοματοδότηση των διαδρομών αν και ευφάνταστη δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες: «ohlala, έχει απ΄ όλα τα καλά, καταρράκτες και νερά», «υδρα… βλάξ = αυλάκι που έχει δημιουργήσει το νερό» και τόσα πολλά ακόμα που αποκαλύπτουν  το πηγαίο χιούμορ των κατοίκων της Παύλιανης.

πηγή νερού

Μην ξεχάσετε ότι μπορείτε να πάρετε μαζί σας τα απαραίτητα εφόδια για να κάνετε εκεί πικ νικ. Υπάρχει χώρος για να ψήσετε, τα ποτά σας θα παγώνουν φυσικά στο ποτάμι και οι πάγκοι είναι έτοιμοι για να σερβίρετε επάνω τα φαγητά σας. Άλλωστε το πάρκο μοιάζει ατελείωτο και μπορείτε να μείνετε για παιχνίδι και πεζοπορία κυριολεκτικά όλη την ημέρα.

Πρέπει να ξέρετε όμως ότι οι κοντινές ταβέρνες που είναι όλες εξαιρετικές σερβίρουν γίδα βραστή, πίτες και ψητά που θα σας ικανοποιήσουν στο έπακρο.

παγκάκι

Διασχίζοντας το μονοπάτι, όπου το φως του ήλιου φιλτράρεται μέσα από τις πυκνές φυλλωσιές των δένδρων και το τοπίο γίνεται μυθικό, θα συναντήσετε καταπράσινα πλατάνια, κισσούς αλλά και τεράστια πλατιά φύλλα που μοιάζουν να επιπλέουν στην επιφάνεια του ποταμού κι εντυπωσιάζουν.

Πρέπει να γνωρίζετε όμως ότι και μια δεύτερη εξίσου εκπληκτική διαδρομή δίπλα στο ποτάμι σας περιμένει και στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Αν και όχι τόσο παιχνιδιάρα αυτή η διαδρομή, δεν έχει να ζηλέψει σε φυσικό πλούτο. Πρόκειται για το μονοπάτι του «άγνωστου καλλιτέχνη» που θα σας παρασύρει με την δυνατή ενέργεια των καταρρακτών, τη δροσιά, τα  ξύλινα γεφυράκια. Κι εδώ οι ευχάριστες εκπλήξεις δεν είναι λίγες. Μέχρι και σάκο του μποξ θα συναντήσετε να κρέμεται από τα δέντρα σε περίπτωση που θέλετε να εξασκηθείτε. Θα συναντήσετε φυσικά αιώρες, δεντρόσπιτα κι άλλα πολλά.

παλιό δέντρο

Ο εθνικός δρυμός

Από την Άνω Παύλιανη ξεκινούν χωματόδρομοι που θα μας ανεβάσουν στην Οίτη, ένα από τα μεγαλύτερα βουνά της Ρούμελης με υψόμετρο 2.152 μ. Από τα βόρεια και τα ανατολικά έχει πλαγιές απόκρημνες και δύσβατες με βαθιές χαράδρες και άγριο ανάγλυφο αλλά σε ψηλότερα επίπεδα το βουνό γίνεται εξαιρετικά ομαλό με καταπράσινα λιβάδια, μικρές λιμνούλες, καταβόθρες, καταρράκτες και χιλιάδες αγριολούλουδα. Καλύπτεται ψηλά από εκτεταμμένα δάση κεφαλληνιακής ελάτης, ενώ χαμηλότερα συναντούμε πλατάνια, καστανιές, βελανιδιές, κέδρους, κουμαριές, αγριολωτούς, πουρνάρια, φράξους, σφενδάμια, γαύρους και άλλα 1250 είδη χλωρίδας μεγάλης οικολογικής αξίας, γιαυτό και έχει ιδρυθεί ο Εθνικός Δρυμός Οίτης. Εδώ βρίσκουν καταφύγιο κάποια αγριόγιδα, μερικά ζαρκάδια, λίγα ελάφια, αγριογούρουνα, αλεπούδες, λαγοί, σκιουράκια, ασβοί, κουνάβια κλπ.

κούνια

Φτάνοντας στο οροπέδιο Λιβαδιές θα βρούμε και μια μικρή λίμνη στα νερά της οποίας καθρεφτίζεται η κορυφή Γρεβενό. Δίπλα ακριβώς στη λίμνη μπορούμε να ξεδιψάσουμε σε μια πέτρινη βρύση, έργο του π. Γερμανού, ηγούμενου της Μ.Αγάθωνος. Το λιβάδι προς το τέλος της άνοιξης είναι γεμάτο νάρκισσους, βιόλες, τούφες, πανσέδες και αγριοκυκλάμινα αλλά αξίζει να βρεθεί κανείς εδώ τον Ιούνιο για να απολαύσει το σπάνιο κόκκινο κρίνο ή Λείριον το Χαλκηδονικό.

άνθος

Η ιστορία της Παύλιανης

H Παύλιανη είναι γνωστή από τους αρχαίους χρόνους. Kοντά στην Παύλιανη και σε υψόμετρο 1800 μ. υπάρχουν τα ερείπια από τον αρχαίο ναό αφιερωμένο στον Hρακλή.

Στην είσοδό του στην Παύλιανη, ο επισκέπτης θα συναντήσει το μνημείο όλων εκείνων – Eλλήνων και Iταλών – που έπεσαν νεκροί στη μάχη της Παύλιανης τον Iούνιο του 1942.

Μία θεωρία για την ονομασία του χωριού αναφέρει ότι το όνομά της το οφείλει στους πρώτους της κατοίκους, οι οποίοι ήταν οι πρώτοι που πίστεψαν στα διδάγματα του Αποστόλου Παύλου. Πιο πιθανή εκδοχή όμως είναι να οφείλεται σε Σλαβική ονομασία.

ταμπέλες

Επισκεφτείτε ακόμα

-Την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου του 19ου αιώνα, με παλαιές εικόνες.

-Τα ερείπια της αρχαίας πόλης στη θέση Τσάμη

-Το καταφύγιο Καταβόθρες και την κορυφή Γρεβενό στην Οίτη.

Τι θα αγοράσετε

Φεύγοντας μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε και να αγοράσετε ρουμελιώτικα εδέσματα , όπως φασολάκια, μήλα, κρεατικά, παραδοσιακά γλυκά και μοναδικές πίτες.

ξύλινο τραπέζι

Πώς θα πάτε

Η Παύλιανη απέχει από την Αθήνα 240 χιλιόμετρα ή 2 ώρες διαδρομής, μέσω εθνικής οδού από τον κόμβο των Θερμοπυλών και από τη Θεσσαλονίκη 340 χιλιόμετρα μέσω της νέας εθνικής οδού Θέσ/νίκης – Λαμίας.

Η πρόσβαση από Πάτρα γίνεται μέσω Ναυπάκτου – Ερατινής – Ιτέας – Άμφισσας – Μπράλου – Παύλιανη (160 χλμ.).

Που θα μείνετε

Ξενώνας Πέτρινο & Ξενώνας Εποχές. Τηλ. 2231083111.

Ο ξενώνας της Κατερίνας. Τηλ. 2231083009.

Ενοικ. δωμάτια Αγ. Παπαδημητρίου. Τηλ. 2231083019.

ταμπέλες

Ταβέρνες

ΚΑΤΩ ΠΑΥΛΙΑΝΗ

  • Ταβέρνα Μαρία Αναστασίου. Γουρουνόπουλο, κοκορέτσι, γίδα βραστή κ.ά. Η ταβέρνα ανήκει στους ιδιοκτήτες των ξενώνων «Πέτρινο» και «Εποχές». Τηλ. 2231083111.

ΑΝΩ ΠΑΥΛΙΑΝΗ

  • Ταβέρνα Έλατος. Η κα Καλλιρόη σερβίρει παραδοσιακές ρουμελιώτικες λιχουδιές. Τηλ. 2231081850 & 6973590802.
  •  Ψησταριά Παπαμανώλης. Όλες οι σούβλες στα κάρβουνα. Έχει και κυνήγι. Τηλ. 2231083194 & 6972148642.
  •  Ο Ξενώνας της Κατερίνας. Πίτες, κόκορας κρασάτος, ζυγούρι στο φούρνο, κατσικάκι γιουβέτσι, κεφτεδάκια τηγανητά, φασολάκια κ.ά. Τηλ. 2231083009.
  •  Ταβέρνα Λίτσα. Έχει πολύ καλό σπιτικό φαγητό, αλλά λειτουργεί μόνο τα Σαβ/κα. Τηλ. 2231083039, 2231096175 & 6946220273.
  •  Ψησταριά Γιώργος Ρηγάκης. Χορτόπιτα, κόκορας στιφάδο, λουκάνικο χωριάτικο, μπιφτέκι και παϊδάκια στα κάρβουνα. Τηλ. 2231083099 & 6944466252.
  •  Παντοπωλείο-Καφενείο-Ταβέρνα Αθαν. & Γιώτα Κατσίμπα. Τσίπουρο, ομελέτα, λουκάνικο και κεφλοτύρι σαγανάκι. Σερβίρει και γαλακτομπούρεκο. Δίπλα ακριβώς στον Ξενώνα της Κατερίνας. Τηλ. 2231083004.

μονοπάτι

μονοπάτι παύλιανης

Μάθετε περισσότερα για την Παύλιανη στο www.lamia.gr και στο www.pavliani.gr

 

Δημόκριτος: Τι συνέβη στη «Βραδιά του Ερευνητή»; Δείτε όλα όσα είδαμε και μάθαμε

1-10-2014 02-35-59 μμ

«Παιδιά» όλων των ηλικιών κατέφθαναν από τις 6 το απόγευμα στο ερευνητικό κέντρο «Δημόκριτος» την Παρασκευή για να ενημερωθούν για τις τεχνολογικές κι ερευνητικές ανακαλύψεις, να θαυμάσουν τα επιτεύγματα όχι μόνο επιφανών επιστημόνων αλλά και μαθητών και να πάρουν μέρος σε μια σειρά από δράσεις.

1-10-2014 02-35-09 μμ

Η «Βραδιά του Ερευνητή» 2014 διοργανώθηκε και φέτος στη χώρα μας και κορυφώθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου στο ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος με πλήθος εκδηλώσεων. Η κάμερα του Infokids δεν θα μπορούσε να λείπει από μια τέτοια εκδήλωση.

 

1-10-2014 02-36-48 μμ

Εκεί συναντήσαμε ενδιαφέροντες επιστήμονες που μας μίλησαν για τις εξελίξεις στο χώρο των ερευνών, είδαμε ευφάνταστες κατασκευές μαθητών και φυσικά παίξαμε παιχνίδια.

1-10-2014 02-39-45 μμ

Δείτε το βίντεο

 

BINTEO

 

Συνδιοργανωτές της βραδιάς ήταν το ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ), το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), το Ερευνητικό Κέντρο Καινοτομίας «Αθηνά», το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού και ο Μη Κερδοσκοπικός Εκπαιδευτικός Οργανισμός SciCo.

ΦΑΚΕΛΟΣ- Εμπόριο βρεφών: Τα πάντα για ένα μωρό

Τι θα δίνατε για να γίνετε γονείς; Μέχρι που θα φτάνατε; Τι θα διακινδυνεύατε; Το Infokids.gr αναζήτησε τους δρόμους που ακολουθούν οι «έμποροι ψυχών», που για μια χούφτα ευρώ καθορίζουν τη ζωή ή και το θάνατο «μικρών αγγέλων», μόλις αυτά πάρουν την πρώτη τους ανάσα έξω από το ασφαλές κορμί της μητέρας τους.

A-newborn-Chinese-baby--007

Η επιθυμία για ένα μωρό είναι συχνά τόσο μεγάλη και οι δυνατότητες υιοθεσίας τόσο μικρές, που πολλά ζευγάρια καταλήγουν να αγοράζουν ένα παιδί παράνομα. Φυσικά, μόνο τα «τυχερά» βρέφη που διακινούνται με αυτό τον τρόπο, καταλήγουν σε μια φιλόστοργη οικογένεια. Τα υπόλοιπα θα πρωτοανοίξουν τα μάτια τους για να αντικρίσουν το πιο σκληρό πρόσωπο της ανθρωπότητας. Εμπόρους ψυχών που για λίγα ευρώ μπορούν να καταστρέψουν τη ζωή, το σώμα και την ψυχή ενός πλάσματος που μόλις γεννήθηκε: Εμπόριο οργάνων, σεξουαλική κακοποίηση, οικονομική εκμετάλλευση.

 

Πόσο κοστίζει ένα νεογέννητο; Ποια είναι η τιμή για να αγοράσεις έναν άνθρωπο; Οι τιμές κυμαίνονται από 2.000 έως και 30.000 ευρώ ανάλογα με το ποιος είναι ο πωλητής και ποιος ο αγοραστής. Η τιμή ενδεχομένως να καθορίζεται κι από το πόσο μακρύ θα είναι το μέλλον του «εμπορεύματος» ή ποια θα είναι η…χρήση του.

 

 

Η μικρή Μαρία

Η περίπτωση της μικρής Μαρίας, ένα χρόνο πριν, άνοιξε τον «ασκό του Αιόλου» και αποκάλυψε την αδυναμία της πολιτείας να ελέγξει τις γεννήσεις που λαμβάνουν χώρα στο κράτος αλλά και τα πηγαινέλα μικρών παιδιών που γίνονται βορά στο βωμό του κέρδους. Η μητέρα της Μαρίας εμφανιζόταν να έχει γεννήσει έξι παιδιά μέσα σε 10 μήνες!

photo_verybig_154953

Τα σύνορα μιας χώρας όμως είναι πολύ στενά για το δαιδαλώδες δίκτυο αγοραπωλησίας παιδιών. Το έγκλημα διεξάγεται με διεθνή συμμετοχή και ανοχή.

Τι έχει αλλάξει από τον Οκτώβριο του 2013; Ποιες ποινές επιβλήθηκαν στους υπευθύνους; Πόσο ασφαλές είναι ένα παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα αλλά και αλλού σήμερα;

ff0dbc4d9129b2d0a95ce29ea871c614

 

Ας ρίξουμε πρώτα μια ματιά στο παρελθόν

Το θέμα δεν είναι καινούργιο ούτε άγνωστο. Δεκάδες άρθρα έχουν γραφτεί, εκατοντάδες έρευνες έχουν γίνει. Τη δεκαετία του ’50 πολλά παιδιά που είχαν αφεθεί σε ιδρύματα δόθηκαν για υιοθεσία σε οικογένειες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πολλοί γονείς τότε πηγαίνοντας στα ιδρύματα να ζητήσουν πίσω τα παιδιά τους, έβρισκαν τις πόρτες κλειστές και τα παιδιά τους εξαφανισμένα. Οι παράνομες υιοθεσίες στα βρεφοκομεία της μετεμφυλιακής Ελλάδας ήταν σχεδόν κατεστημένο.

 

 

Τη δεκαετία του ’90 τα κυκλώματα διοχετεύουν παιδιά από την Αλβανία σε Ευρώπη και Αμερική αντί δέκα χιλιάδων δολαρίων. Τα παιδιά είχαν απαχθεί από τους γονείς τους ή από ορφανοτροφεία ή ήταν θύματα αγοραπωλησίας των ίδιων των γονιών τους.

 

Οι εμφανιζόμενοι ως γνήσιοι γονείς του παιδιού απευθύνονταν στην Πρόνοια και δήλωναν αδυναμία να αναθρέψουν το παιδί. Είχαν φροντίσει ήδη να βρουν την άτεκνη οικογένεια ή τον εκμεταλλευτή που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να πάρουν το παιδί… με κάθε μέσο.

 

 

Επάγγελμα: έγκυος

Το ελληνοβουλγαρικό κύκλωμα αγοραπωλησίας βρεφών, οργανώνει τοκετούς κατά παραγγελία και μεταφέρει τις γυναίκες από τη Βουλγαρία στην Ελλάδα για να γεννήσουν και να πουλήσουν τα βρέφη.

Το 2011 μια 30χρονη Βουλγάρα Ρομά που μετάνιωσε και δεν ήθελε να δώσει το μωρό της, άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι του τεράστιου κυκλώματος παράνομων υιοθεσιών βρεφών που δρούσε στο νοσοκομείο της Λαμίας. Το κύκλωμα αποκαλύφθηκε τον Ιανουάριο του 2011 και είχε απλώσει τα πλοκάμια του στο Βόλο, τη Θεσσαλονίκη και τις Σέρρες.

guatemala adoptionsfile
«Δύο φορές τον χρόνο γίνονται μέσα σε δύο-τρεις εβδομάδες περίπου 10-15 γεννήσεις παιδιών από Βουλγάρες Ρομά που συνοδεύονται συνήθως από τα ίδια άτομα» παραδέχονται στελέχη του νοσοκομείου Λαμίας. Μέσα σε πέντε χρόνια, γυναίκες από τη Βουλγαρία γέννησαν 274 παιδιά στο νοσοκομείο Λαμίας. Από αυτά, τα 107 δόθηκαν για υιοθεσία.

 

 

Γενικό νοσοκομείο Βόλου: Γεννιούνται νόμιμα, πωλούνται παράνομα  

Όπως είπε στο Infokids εργαζόμενος στην μαιευτική κλινική του γενικού νοσοκομείου Βόλου, πολλές φορές η αστυνομία έχει αναζητήσει στοιχεία γυναικών που γέννησαν εκεί αλλά οι διαδικασίες που ακολουθούνται είναι νομότυπες.

 

«Παλιότερα έπαιρναν μέχρι και δαχτυλικά αποτυπώματα από τις Βουλγάρες που έρχονταν να γεννήσουν εδώ για να είναι σίγουροι ότι θα ταυτοποιήσουν σωστά τη μητέρα με το παιδί. Φυσικά αυτή η πρακτική δεν ακολουθείται τώρα αλλά ο έλεγχος είναι πολύ αυστηρός. Τσεκάρουμε το διαβατήριο της εγκύου κι αν θέλει να δώσει στο παιδί το όνομα του συζύγου πρέπει να έχει μαζί της ληξιαρχική πράξη γάμου που να αποδεικνύει ότι αυτός είναι ο πατέρας του παιδιού. Τώρα τι γίνεται μετά και πώς… Στον Αλμυρό είναι η “φωλιά” τους» μας είπε ο εργαζόμενος που θέλει να παραμείνει ανώνυμος.

 

 

Αλμυρός: Η «φωλιά» των Βούλγαρων σωματεμπόρων

Η έρευνά μας έφτασε στον Αλμυρό. Με πληροφορίες και τη βοήθεια της ιστοσελίδας almyros.gr μιλήσαμε με κατοίκους της περιοχής που μας περιέγραψαν την απίθανα νοσηρή κατάσταση που βιώνουν καθημερινά. «Μέσα σε υπόγεια, χωρίς νερό και τουαλέτα, που τους νοικιάζουν Έλληνες, ξεγεννάνε οι Βουλγάρες τα παιδιά τους και πολλές φορές δεν προλαβαίνουν ούτε να τα δουν. Σε ένα τέτοιο υπόγειο γεννήθηκε και η μικρή Μαρία» μας λέει ο κ. Στέλιος για το κορίτσι που η ιστορία του έγινε πρωτοσέλιδο ακόμα και στον ξένο Τύπο.

d612b5fb3f6011688fb0c9927693365a5026almypsila500

«Συμβαίνουν τρομερά πράγματα» λέει η κα Μαρία και μας εξιστορεί την περιπέτεια μιας νέας Βουλγάρας που ο άντρας της που την εξέδιδε, την ξυλοκοπούσε στο δρόμο με ένα κούτσουρο. Οι περίοικοι, που άκουσαν τις φωνές της, κάλεσαν την αστυνομία. Η γυναίκα εξήγησε ότι ο άντρας της ήθελε να βγάλει στην πορνεία και τον ανήλικο γιο τους για να «δουλέψει» κι αυτός.  Όταν η γυναίκα αρνήθηκε να πάρει μαζί της το παιδί, ο άντρας άρχισε να τη χτυπά με το κούτσουρο. Το περιστατικό έληξε με τη γυναίκα και τον άντρα να επιστρέφουν σπίτι τους καθώς δεν έγινε καμία καταγγελία.

 

Όπως επισημαίνουν οι κάτοικοι του Αλμυρού, υπάρχει μόνο ένα περιπολικό κι αυτό περνάει τις περισσότερες ώρες του στα… διόδια, την ώρα που στις γειτονιές συμβαίνουν «σημεία και τέρατα».

 

Ένας άλλος Βούλγαρος μαστροπός, προκειμένου να εκδίδει χωρίς δυσκολίες μια λεχώνα, κλείδωνε το νεογέννητο μέσα στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου του. Στη συνέχεια, αφού έπαιρνε τα χρήματα από τη γυναίκα, παρατούσε τη μητέρα και το μωρό στα σκαλιά της εκκλησίας. Ευτυχώς, σε αυτή την περίπτωση, οι κάτοικοι της περιοχής  αντέδρασαν και με τη βοήθεια της Μητρόπολης νοίκιασαν ένα δωμάτιο και φροντίζουν τη μητέρα και το νεογέννητο.

05050595959595

Οι ιστορίες που έχουν να διηγηθούν  είναι τόσες πολλές όσο και σοκαριστικές. Αυτό που κυρίως καταγγέλλουν όμως είναι ότι τη νοσηρή αυτή κατάσταση «τρέφουν» οι ίδιοι οι Έλληνες που με λίγα ευρώ βρίσκουν εύκολο σεξ χωρίς να νοιάζονται για την εκμετάλλευση και την κακοποίηση που υφίστανται αυτές οι γυναίκες αλλά και τα παιδιά που στη συνέχεια φέρνουν στον κόσμο. Όπως επισημαίνουν μάλιστα, τον τελευταίο καιρό έχουν παρατηρηθεί κρούσματα σεξουαλικά μεταδιδομένων νοσημάτων λόγω του ανεξέλεγκτου σωματεμπορίου της περιοχής.

 

 

Τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ

Το Infokids.gr αναζήτησε τα στατιστικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το αρμόδιο τμήμα της Ελληνικής Αστυνομίας , η Διεύθυνση Δημόσιας Ασφάλειας/ΑΕΑ.

 

Σύμφωνα λοιπόν με την ΕΛ.ΑΣ,  «στη χώρα μας δρουν κυρίως βουλγαρικές εγκληματικές οργανώσεις, οι οποίες προωθούν γυναίκες ομοεθνείς τους σε προχωρημένη εγκυμοσύνη στην Ελλάδα προκειμένου να γεννήσουν σε ελληνικά νοσοκομεία ενώ παράλληλα διαπραγματεύονται την πώληση νεογέννητων βρεφών με άτεκνα ζευγάρια. Με βάση τις μέχρι σήμερα έρευνες, οι εγκληματικές οργανώσεις που δρουν στη Βουλγαρία εκμεταλλεύονται την οικονομική ένδεια των συμπατριωτών τους και ερευνούν για ετοιμόγεννες γυναίκες ή ζευγάρια που απόκτησαν πρόσφατα παιδί, τα οποία είναι πρόθυμα να δώσουν τα νεογέννητα τέκνα τους για παράνομη υιοθεσία στην Ελλάδα. Έχει διαπιστωθεί επίσης η εμπλοκή Ελλήνων παιδιάτρων, μαιευτήρων, συμβολαιογράφων και μεσολαβητών σε αυτές τις υποθέσεις προκειμένου η υιοθεσία να είναι νομιμοφανής» γράφει η αναφορά της Αστυνομίας.

 

Όπως μας ενημέρωσαν στην προσπάθεια καταπολέμησης της «παραβατικής αυτής δραστηριότητας», το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας συνεργάζεται με την αντίστοιχη Βουλγαρική Αρχή για την από κοινού αντιμετώπισή του.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που τηρεί η Διεύθυνση Δημόσιας Ασφάλειας/ΑΕΑ επί των υποθέσεων παράνομων υιοθεσιών έχουν καταγραφεί:

Για το έτος 2002: 1 υπόθεση, 8 δράστες (5 υπήκοοι Βουλγαρίας και 3 Έλληνες) και θύμα 1 βρέφος υπήκοος Βουλγαρίας.

Για το έτος 2003: Καμία υπόθεση.

Για το έτος 2004: 8 υποθέσεις, 22 δράστες (16 υπήκοοι Βουλγαρίας, 6 Έλληνες) και θύματα 8 βρέφη (7 υπήκοοι Βουλγαρίας και 1 Έλληνας).

Για το έτος 2005: 1 υπόθεση, 4 δράστες (3 υπήκοοι Βουλγαρίας και 1 Έλληνας) και θύμα 1 βρέφος υπήκοος Βουλγαρίας.

Για το έτος 2006: 11 υποθέσεις, 40 δράστες (24 υπήκοοι Βουλγαρίας, 9 υπήκοοι Αλβανίας και 7 Έλληνες) και θύματα 10 βρέφη (7 υπήκοοι Βουλγαρίας και 3 υπήκοοι Αλβανίας) και 4 έγκυες γυναίκες (υπόθεση άρθρου 323Α Π.Κ.).

Για το έτος 2007: 4 υποθέσεις, 15 δράστες (6 Έλληνες, 4 υπήκοοι Βουλγαρίας, 3 υπήκοοι Ρουμανίας και 2 υπήκοοι Αλβανίας) και 4 θύματα (1 Έλληνας, 1 υπήκοος Αλβανίας, 1 υπήκοος Ρουμανίας και 1 υπήκοος Βουλγαρίας).

Για το έτος 2008: 4 υποθέσεις, 48 δράστες (46 υπήκοοι Βουλγαρίας και 2 υπήκοοι Ελλάδας) και θύματα 3 βρέφη (υπήκοοι Βουλγαρίας) και 2 υπήκοοι Βουλγαρίας (υπόθεση άρθρου 323 Α Π.Κ.).

Για το έτος 2009: 8 υποθέσεις, 39 δράστες (18 Έλληνες, 13 υπήκοοι Βουλγαρίας, 4 υπήκοοι Αλβανίας και 4 υπήκοοι Ρουμανίας) και θύματα 7 βρέφη (4 υπήκοοι Βουλγαρίας, 2 υπήκοοι Ρουμανίας και 1 υπήκοος Ελλάδας) και 1 ανήλικο (υπήκοος Ελλάδας).

Για το έτος 2010: 3 υποθέσεις, 11 δράστες (9 υπήκοοι Βουλγαρίας και 2 υπήκοοι Ελλάδας) και θύματα 3 βρέφη υπήκοοι Βουλγαρίας.

Για το έτος 2011: 5 υποθέσεις, 35 δράστες (24 υπήκοοι Βουλγαρίας, 7 υπήκοοι Ελλάδας και 4 υπήκοοι Ρουμανίας) και θύματα 6 βρέφη (5 υπήκοοι Βουλγαρίας και 1 υπήκοος Ρουμανίας).

Για το έτος 2012: 6 υποθέσεις, 22 δράστες (11 υπήκοοι Ελλάδας και 11 υπήκοοι Βουλγαρίας) και θύματα 5 βρέφη (3 υπήκοοι Βουλγαρίας και 2 υπήκοοι Ελλάδας).

Για το έτος 2013: 3 υποθέσεις, 12 δράστες (8 υπήκοοι Βουλγαρίας και 4 υπήκοοι Ελλάδας) και θύματα 4 βρέφη.

photo_verybig_163589

Οι ευθύνες που δεν αποδόθηκαν

Η περίπτωση της μικρής Μαρίας εκτός από τις παράνομες υιοθεσίες από τη Βουλγαρία, αποκάλυψε και τις τεράστιες τρύπες που υπάρχουν στο σύστημα ελέγχου των γεννήσεων και των παράτυπων ετεροχρονισμένων δηλώσεων γέννησης στο Ληξιαρχείο Αθηνών. Πριν από λίγες ημέρες αποδόθηκαν ευθύνες στους υπαλλήλους που δεν είχαν επιδείξει την πρέπουσα προσοχή. Για την ακρίβεια τα ΜΜΕ χαρακτήρισαν τις ποινές «χάδι» αν και ο ίδιος ο δήμαρχος Γιώργος Καμίνης είχε παραδεχτεί μετά την διεξαγωγή προκαταρκτικής έρευνας ότι οι δηλώσεις ετεροχρονισμένων γεννήσεων αυξήθηκαν από 50 το 2011 σε 200 το 2012 και 400 το 2013. Μάλιστα άφησε να εννοηθεί πως πολλοί εκμεταλλεύτηκαν τα κενά των νόμων και των υποδομών για να απολαμβάνουν τα όποια προνόμια ακόμα και αν δεν ήταν γονείς.

Μήνες μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου, η αρμόδια Εκτελεστική Επιτροπή με πρόεδρο τον ίδιο τον δήμαρχο έκρινε ομόφωνα αθώα τη διευθύντρια, επέβαλε έγγραφη επίπληξη στην προϊσταμένη και πρόστιμο αποδοχών 15 ημερών σε μία υπάλληλο!

 

 

Οι αλλαγές που έγιναν ή δεν έγιναν

«Υπάρχουν σήμερα 3.000 παιδιά που διήλθαν στην Ελλάδα με τα κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων. Τα παιδιά προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και άλλες βαλκανικές χώρες,» λέει ο Λάμπρος Κανελλόπουλος, ο πρόεδρος της UNICEF, Λάμπρος Κανελλόπουλος στο BBC. Όπως είπε ο κ. Κανελλόπουλος η Ελλάδα αποτελεί κόμβο διακίνησης λόγω της γεωγραφικής της θέση αλλά και των αναποτελεσματικών διαδικασιών πρόληψης και δίωξης του συγκεκριμένου εγκλήματος. «Το σύστημα είναι γεμάτο τρύπες», λέει χαρακτηριστικά.

Αστυνομικές πηγές λένε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, τα παιδιά δεν έχουν απαχθεί, αλλά αγοράζονται και πωλούνται «σαν εμπορεύματα» για μερικές χιλιάδες ευρώ.

beggar

Χάνεται ένα παιδί κάθε δύο λεπτά

«Συνολικά 250.000 παιδιά εξαφανίζονται κάθε χρόνο στην Ευρώπη, δηλαδή ένα παιδί κάθε δύο λεπτά», σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διευκρινίζει η η Ντελφίν Μοραλίς, αναπληρώτρια γενική γραμματέας της μη κυβερνητικής οργάνωσης MissingChildrenEurope. Ανάμεσα σ’ αυτά τα εξαφανισμένα παιδιά, η μεγάλη πλειονότητα είναι φυγάδες, αλλά επίσης παιδιά «που απάγονται από τον έναν από τους γονείς τους» στη διάρκεια δύσκολων χωρισμών. Οι πολύ ανησυχητικές εξαφανίσεις, οι οποίες είναι κατά πολύ λιγότερες, αντιπροσωπεύουν 2% ως 5% των περιπτώσεων, δηλαδή από 5.000 ως 12.500 ανηλίκους.

Οι συγγενείς ενός παιδιού που εξαφανίζεται μπορούν να τηλεφωνούν στο 116000, έναν αριθμό που λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα σε 25 χώρες της Ευρώπης.

 

 

Η ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ INFOKIDS ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ «CHILDTRAFFICKING».

ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ «ΧΑΝΟΝΤΑΙ».

siegal-053

 

 

 

Ο πόλεμος της σημάδεψε το κορμί και την ψυχή

3

Η εξάχρονη Ρίμα έφτασε στην Ελλάδα με τον πατέρα της Σάμερ τον Ιανουάριο του 2013, μετά από τον τραυματισμό της στη Συρία και δύο ανεπιτυχείς χειρουργικές επεμβάσεις. Σήμερα, ενώ έχουν αποκατασταθεί τα σωματικά της τραύματα χάρη σε ευαισθητοποιημένους ανθρώπους στην Ελλάδα, η Ρίμα παλεύει με τους εφιάλτες…

 

Ο Σάμερ εργαζόταν σε μια Εκδοτική Εταιρεία στη νότια Δαμασκό που του επέτρεπε να προσφέρει μια άνετη ζωή στη γυναίκα του και στα τρία τους παιδιά.
Όταν το Νοέμβριο του 2012 άρχισαν οι συγκρούσεις στην περιοχή τους, αποφάσισαν να μετακινηθούν. Στο δρόμο δέχθηκαν πυροβολισμούς από στρατιωτικά οχήματα. Μία σφαίρα τρύπησε την κοιλιά της Ρίμας. Χειρουργήθηκε δύο φορές σε ιδιωτικό νοσοκομείο και στο τέλος βρέθηκε με παρά φύση έδρα.

 

 

Η Συρία δεν ήταν πλέον ασφαλής για αυτούς και αποφάσισαν να διαφύγουν. Ο Σάμερ και η Ρίμα έφυγαν πρώτοι. Αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε παράτυπο ταξίδι, όπως εξάλλου και οι περισσότεροι πρόσφυγες.

 

Ταξίδεψαν με αυτοκίνητο μέχρι τα Τουρκικά σύνορα, όπου δέχθηκαν πυροβολισμούς χωρίς ευτυχώς να τραυματιστούν. Επόμενος σταθμός η Κωνσταντινούπολη και μετά με άλλους 37 με φουσκωτό σκάφος φτάσανε στη Μυτιλήνη, τον Ιανουάριο του 2013. Σε 12 μέρες, έλαβαν εξάμηνη «αναβολή απομάκρυνσης» από την αστυνομία και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στη Αθήνα.

 

Σε λίγες μέρες αποπειράθηκαν να φύγουν παράτυπα μέσω Πάτρας στην Ιταλία, αλλά τους συνέλαβε η αστυνομία και κρατήθηκαν για 11 μέρες.

 

Η Ρίμα είχε την κολοστομία αλλά έμεινε για περίπου 3 μήνες με την ίδια σακούλα. Ο Σάμερ την έπλενε και την επανατοποθετούσε με αυτοκόλλητη ταινία, χωρίς ευτυχώς να μολυνθεί. Στη συνέχεια γνώρισαν την κοινότητα των Σύρων στην Ελλάδα και τον καρδιολόγο Μααρούφ Αλομπεϊντ, που μίλησε για τη Ρίμα στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

4

H Ρίμα νοσηλεύτηκε και χειρουργήθηκε χωρίς κανένα κόστος, για επανασύνδεση του εντέρου, στο νοσοκομείο «Μητέρα», από τον καθηγητή Δημήτρη Λινό, τον Απρίλιο του 2013. «Η μικρή Ρίμα είναι όπως ήταν πριν τον τραυματισμό της,» είπε στον Σάμερ ο Δημήτρης Λινός.

 

« Δεν περιγράφεται η ευγνωμοσύνη μου! » επαναλάμβανε ο Σάμερ στο τέλος της περιπέτειας της πλέον απόλυτα υγιούς κόρης του.

 

Ωστόσο ο Σάμερ μας είπε ότι δεν ήθελε να μείνει στην Ελλάδα λόγω της έλλειψης ουσιαστικής προστασίας για τους πρόσφυγες. Όταν η Ρίμα άρχισε να αισθάνεται καλύτερα, έφυγαν με τον ίδιο παράτυπο τρόπο. Δεν ξεχνάει όμως ποτέ την καλοσύνη που εισέπραξε.

 

Σήμερα βρίσκονται στη Σουηδία. Στη νέα της πατρίδα, η Ρίμα πηγαίνει στο σχολείο και κάνει βόλτες με τον πατέρα της με τα ποδήλατα.

 

 

5

Παρά το ήρεμο περιβάλλον και τη στοργή του πατέρα της, η Ρίμα αντιμετωπίζει διαταραχές στον ύπνο και είναι συχνά απότομη και αντιδραστική. Λαμβάνει ψυχολογική στήριξη από το Κέντρο Ψυχικής υγείας χωρίς μέχρι τώρα ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

 

 

Η διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης με την μητέρα και τα δύο αδέλφια της που βρίσκονται στη Συρία προχωρά. Όταν επιτευχθεί, θα συμβάλει αποτελεσματικά στη σταδιακή βελτίωση της κατάστασης της Ρίμα που ο αδυσώπητος πόλεμος της σημάδεψε το κορμί και την ψυχή.

 

Πηγή: www.unhcr.gr