50 τυχεροί θα δουν με ειδική τιμή το μιούζικαλ «Ευτυχισμένος Πρίγκιπας» (02/01/2013)

Εκτάκτως στις 2 Ιανουαρίου στις 12.30, μετά από μεγάλη ζήτηση των μικρών του φίλων, το παιδικό μιούζικαλ, «Ο Ευτυχισμένος Πρίγκιπας», στο «Ατλαντίς» Βουλιαγμένης 245, θα δώσει μια έξτρα παράσταση.

Ειδική εορταστική προσφορά, οι 50 πρώτοι που θα τηλεφωνήσουν από τώρα στο 6938272727, με την τιμή του ενός εισιτηρίου των 8 ευρώ θα μπαίνουν δύο άτομα.

Το αγαπημένο παραμύθι του Όσκαρ Ουάιλντ «Ο Ευτυχισμένος Πρίγκιπας» ζωντανεύει υπό τη μορφή μιούζικαλ στη Νέα Θεατρική Σκηνή «Ατλαντίς». Μία φαντασμαγορική παραγωγή για παιδιά σε μουσική – σκηνοθεσία του Δημήτρη Παναρετάκη, θεατρική διασκευή του Δημήτρη Χαλιώτη και στίχους του Αλέξιου Κοτσώρη.

Η υπόθεση του έργου:

Όταν ζούσε ο ευτυχισμένος πρίγκιπας στο παλάτι του, πίσω από ψηλά τείχη, τίποτα δεν τάραζε την ευχάριστη κι ανέμελη ζωή του. Κάποτε όμως ο πρίγκιπας σταμάτησε να ζει. Τότε οι άρχοντες της πολιτείας του έφτιαξαν ένα πανέμορφο άγαλμα από χρυσό και πολύτιμους λίθους και το έστησαν στο ψηλότερο σημείο της πόλης. Έτσι ο πρίγκιπας άρχισε να βλέπει από ψηλά όλη τη δυστυχία και τον πόνο των ανθρώπων του. Όταν κάποια στιγμή στάθηκε στα πόδια του ένα χελιδόνι για να ξαποστάσει, πριν φύγει για τις ζεστές χώρες το παρακάλεσε να μείνει κοντά του όσο χρειαζόταν για να βοηθήσει τους ανθρώπους της πολιτείας του, απαλύνοντας τον πόνο και τη δυστυχία τους. Άραγε με ποιο τρόπο θα το καταφέρει αυτό; Και ποιο θα είναι το τίμημα και γι’ αυτόν αλλά και για το χελιδόνι που τον αγάπησε μ’ όλη του την ψυχή; Το σίγουρο είναι ότι ο πρίγκιπας νιώθει πια απόλυτα ευτυχισμένος.
«Δώσε στο διπλανό σου ό,τι μπορείς». Έστω κι αν αυτό είναι ένα φιλάκι, μια αγκαλιά. Γιατί αυτό, έχει τελικά μεγαλύτερη αξία και από σμαράγδια και από ρουμπίνια και απ’ όλα τα πλούτη της γης.
Η αγκαλιά του ευτυχισμένου πρίγκιπα θα μείνει για πάντα ανοιχτή σε όλους μας.

Συντελεστές
Μουσική – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Παναρετάκης
Θεατρική διασκευή: Δημήτρης Χαλιώτης
Στίχοι: Αλέξιος Κοτσώρης
Χορογραφίες: Μιχάλης Μαραγκός
Κοστούμια- Σκηνικά: Έβελυν Σιούπη
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Παραστάσεις: Σάββατο 11:00 π.μ. Κυριακή 11:00 π.μ. & 3:00 μ.μ.
Εισιτήριο: 8 ευρώ (γενική είσοδος)

Καθημερινά δίνονται παραστάσεις για σχολεία και συλλόγους σε ειδικές τιμές. Υπεύθυνος: Γιώργος Ζήσης 6937373788, 2109702489
ΝΕΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ “ΑΤΛΑΝΤΙΣClaccic Cinemas”
Λεωφόρος Βουλιαγμένης 245, Δάφνη
210 97 02 489, 69 38 272 727

Χριστουγεννιάτικο μανικιούρ για να υποδεχτούμε με χιούμορ το νέο χρόνο

Χριστουγεννιάτικο  μανικιούρΤα χέρια μας πρωταγωνιστούν στο ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς. Και είναι σίγουρο ότι τα δικά σας θα κλέψουν την παράσταση αν τολμήσετε να τα βάψετε λίγο πιο γιορτινά. Η εύκολη λύση είναι τα αυτοκόλλητα αλλά είναι πολλές οι μανικιουρίστες που ξέρουν πώς να εντυπωσιάσουν με την τεχνική τους. Φυσικά, αν πιάνουν τα χέρια σας, θα δείτε ότι κάποια από τα σχέδια που σας προτείνουμε είναι αρκετά εύκολα ενώ άλλα είναι μόνο… για να τα θαυμάσετε. Στο τέλος του άρθρου υπάρχει ένα βίντεο για να ακολουθήσετε τις οδηγίες βήμα βήμα και να δημιουργήσετε μόνες σας χαριτωμένα ελαφάκια στα νύχια σας!

Χριστουγεννιάτικο μανικιούρΧριστουγεννιάτικο μανικιούρΧριστουγεννιάτικο μανικιούρΧριστουγεννιάτικο μανικιούρΧριστουγεννιάτικο μανικιούρΧριστουγεννιάτικο μανικιούρΧριστουγεννιάτικο μανικιούρΧριστουγεννιάτικο μανικιούρ
Χριστουγεννιάτικο μανικιούρ

Χριστουγεννιάτικο μανικιούρ

Δείτε πως θα δημιουργήσετε μόνες σας αυτό το μανικιούρ:

Ο ρόλος του πατέρα στην ψυχική ανάπτυξη του παιδιού

Εισήγηση της κ. Ιουλίας Σουλάνδρου στην Ημερίδα του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού – Η Αγκαλιά, με θέμα «Εγκυμοσύνη και Μητρότητα – Προβλήματα και Λύσεις. Η Θέση της άγαμης μητέρας στη σύγχρονη κοινωνία»

Συνήθως ο πατέρας είναι αυτός ο οποίος εδραιώνει στην ψυχή του παιδιού το συναίσθημα της ασφάλειας. Θεωρείται ο προστάτης και ο υπερασπιστής της οικογένειας. Για πολύ καιρό οι θεωρητικοί της ψυχολογίας αγνόησαν το ρόλο του πατέρα στην οικογένεια και ειδικά στην ανάπτυξη του παιδιού. Ίσως γιατί πίστευαν ότι η επίδραση του έχει μικρότερη σημασία από εκείνη της μητέρας.
Σήμερα η επιστήμη της ψυχολογίας έγκυρα μας λέει ότι η αλληλεπίδραση πατέρα-παιδιού είναι πολύ σημαντική και επηρεάζει θετικά ή αρνητικά την προσωπικότητα του παιδιού.
Το 50% των χωρισμένων πατεράδων καταλήγουν να έχουν χάσει την ουσιαστική επαφή με τα παιδιά τους. Κάποιοι διακόπτουν κάθε επικοινωνία, άλλοι διατηρούν μια εθιμοτυπική σχέση, ίσως αυτή που έχει επιβάλλει το Δικαστήριο. Με τον τρόπο αυτό το μήνυμα πυο στέλνει στο παιδί είναι ότι δεν αξίζει το χρόνο του και την προσοχή του. Ένα μήνυμα που με επιείκια θα χαρακτηρίζαμε «τραυματικό» και όταν το παιδί είναι αγόρι η κατάσταση επηρεάζει αποφασιστικά την ψυχή του παιδιού.
Αρχικά όλοι ως βρέφη βιώνουμε μια ενότητα με τη μητέρα, η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες μας πρόθυμα και με ευαισθησία. Ψυχολογικά το διάστημα αυτό δεν είναι ένα νεκρό διάστημα όπου το νεογέννητο δεν αντιλαμβάνεται τίποτα.
Από τη σχέση ανάμεσα στους γονείς και το βρέφος πηγάζουν πολλά γεγονότα, σιωπηλά, αόρατα και μυστηριώδη που εμφανίζονται στο τέλος του δεύτερου μήνα.
Το χαμόγελο στην εμφάνιση ενός προσώπου είναι ένα αποτέλεσμα της σωστής συμπεριφοράς και των δύο γονέων.
Στα μωρά που έχουν στερηθεί τη στοργή και την προστασία που πηγάζει και από τους δύο γονείς το πρώτο χαμόγελο αργεί να φανεί.
Η μητέρα στους πρώτους αυτούς μήνες είναι σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης της προσωπικότητας του ανθρώπου. Το βρέφος χρειάζεται να νιώθει την αγάπη μέσα στα μάτια της μητέρας, αυτή αναζητά επίμονα γιατί του είναι απαραίτητη. Αυτή τη χρονική περίοδο δημιουργείται και ενισχύεται η παρουσία ή μη του συναισθήματος της αγάπης, μεταφέρεται στο βρέφος όπου σιγά-σιγά δυναμώνει, παγιώνεται και γίνεται αιώνια. Εδώ ο πατέρας πρέπει να προστατεύσει και να αποδεχτεί αυτή τη σχέση και έτσι σιγά-σιγά με τη δική του παρουσία στο πλάι της γυναίκας του πλέον να αρχίσουν οι πρώτες ανεξαρτητοποιήσεις του βρέφους από την τόσο απαραίτητη προσκολλητική σχέση με τη μητέρα, ώστε αυτή η σχέση να μην φτάσει στο όριο της παθολογίας και έτσι να δημιουργηθούν ψυχολογικά προβλήματα και να εκδηλωθούν στο άτομο σαν ενήλικας πλέον.
Οτιδήποτε αποκτηθεί στην ηλικία αυτή, καλό ή κακό, παραμένει κτήμα του για όλη τη ζωή και επηρεάζει αποφασιστικά την ψυχή του παιδιού.

Η πατρότητα είναι το ίδιο ευχάριστη και απαραίτητη στο παιδί με την μητρότητα. Το ίδιο το παιδί αισθάνεται ιδιαίτερη ικανοποίηση όταν δέχεται τις φροντίδες του πατέρα του. Πολλοί πατέρες βρίσκουν τη συγκίνηση που δοκιμάζουν από τις αντιδράσεις, όταν περιποιούνται τα παιδιά τους, σαν ένα από τα πιο μεγάλα πλεονεκτήματα του να είναι κανείς πατέρας, Αυτό συμβαίνει γιατί οι φροντίδες είναι αυτές που μας κάνουν να νιώθουμε το παιδί σαν τον ίδιο μας τον εαυτό.
Η ασχολία του πατέρα με το παιδί του δίνει την ευκαιρία να ξαναδοκιμάσει ο ίδιος κάποιες χαρές από τη δική του παιδική ζωή: Τη χαρά του παιχνιδιού, μια δυσκολία που ξεπεράστηκε σωστά, μια επιτυχία ή αποτυχία.
Ο πατέρας που συμπεριφέρεται απέναντι στο παιδί του όχι μόνο σαν δυνατός αλλα και με στοργή κρατάει στα χέρια του το κλειδί της ευτυχίας και της ψυχικής ισορροπίας του παιδιού του. Η σεξουαλική ταυτότητα του παιδιού εξαρτάται σ’ ένα μεγάλο βαθμό από τη στάση του πατέρα. Όταν ο πατέρας απουσιάζει, το πρότυπό του μένει κενό και αφήνεται στο παιδί ν’ ανακαλύψει στα τυφλά την έννοια της ανδρικής του ταυτότητας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα αγόρια να γίνονται ευάλωτα στη μίμηση στερεοτυπικών ανδρικών συμπεριφορών, όπως αυτές διαμορφώνονται από τη νοοτροπία της κοινωνίας (σκληρές, επιθετικές και βίαιες συμπεριφορές) κρατώντας ουσιαστικά μια ψυχική απόσταση σπό τους άλλους, η οποία θα στέκεται εμπόδιο στη σχέση τους με τους άλλους.
Σε ακραίες περιπτώσεις μέσα από την απελπισμένη ανάγκη τους για μια ανδρική ταυτότητα, υιοθετούν συμπεριφορές που φτάνουν μέχρι την παραβατικότητα.
Ένας πατέρας που συμμετέχει πολύ λίγο στη ζωή του παιδιού του και αυτό το πολύ λίγο το περνά αποδοκιμάζοντάς το, μαλώνοντάς το, μεταβάλλεται στη φαντασία του σαν ο χωροφύλακας του σπιτιού.
Το αποτέλεσμα τόσο της άσχημης και ανώριμης συμπεριφοράς της άσκησης των πατρικών καθηκόντων, όσο και της υπερβολικής χρήσης της πατρικής εξουσίας καταλήγουν σχεδόν στο ίδιο σημείο. Επαναστατική, παραβατική, βίαιη αντίδραση από μέρους του παιδιού ή ολοκληρωτική υποταγή, και τα δύο το ίδιο καταστροφικά για την ολοκλήρωση της προσωπικότητας του παιδιού.

Η επιρροή του πατέρα πάνω στο παιδί θα ήταν πιο μεγάλη αν τις λίγες ώρες που περνούν μαζί τις διέθετε να γνωρίσουν καλύτερα ο ένας τον άλλο. Ο πατέρας πρέπει να είναι ο πρώτος και ο καλύτερος φίλος του παιδιού από τον πρώτο χρόνο της ηλικίας του. Για να γίνει αυτό δεν πρέπει το παιδί να τον φοβάται, αλλά να τον σέβεται και να τον αγαπά.
Η μητέρα πρέπει να βλέπει με καλό μάτι τις σχέσεις του παιδιού της με τον πατέρα, να τις βοηθά και όχι να γίνεται εμπόδιο σε αυτές. Γύρω στα πέντε το παιδί δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τον πατέρα του. Είναι μια φυσιολογική εκδήλωση που πρέπει να ενισχυθεί και από τους δύο γονείς και όχι να την βλέπει η μητέρα σαν ταπείνωση ή παραμερισμό της. Τα παιχνίδια και οι χαρές μαζί με τον πατέρα αποκτούν μια σπουδαιότητα που απλώνεται πέρα από την πραγματική σημασία του ρόλου του πατέρα. Είναι η εικόνα του «άνδρα» μέσα στο σπίτι. Ο πρώτος σύντροφος των αγοριών, ο πρώτος φίλος των κοριτσιών. Ο γιος διδάσκεται πώς να γίνει πατέρας από τον ίδιο του τον πατέρα. Γνωρίζει τις σχέσεις του πατέρα του με τα άλλα αδέρφια του και παρακολουθεί προσεκτικά τον τρόπο που αντιδρά ο πατέρας απέναντι στον ίδιο.
Το κορίτσι μαθαίνει πως είναι ο άνδρας και πως συμπεριφέρεται ο πατέρας. Οι σχέσεις του πατέρα με την μητέρα προσφέρουν στα παιδιά την ευκαιρία να παρατηρούν όλες τις πλευρές της συμπεριφοράς τους σαν συζύγων. Ειδικά για το αγόρι ο πατέρας αποτελεί το πρότυπο που σαν μικρός το μιμείται και σαν μεγάλος θέλει να ταυτιστεί μαζί του.
Είναι φανερό πως κανείς από τους δύο γονείς δεν μπορεί να αναπληρώσει τα καθήκοντα του άλλου. Το περιεχόμενο του ρόλου τους είναι ξεχωριστό, σημαντικό και απαραίτητο για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.

«Η Αγκαλιά, Σύλλογος Προστασίας Αγέννητου Παιδιού»

Ηπείρου 28, Αθήνα, 104 33

E-mail: unborn@unborn.gr
Τηλέφωνο: 210 8828788

http://www.unborn.gr

Η φιλία στα χρόνια της εφηβείας

Της Παναγιώτας Κυπραίου, Ψυχοθεραπεύτρια – Συντονίστρια Σχολών Γονέων

Ο έφηβος, με τις ταυτίσεις που κάνει, προσπαθεί να αντικαταστήσει τα γονεϊκά πρότυπα, με πρότυπα που είναι εξιδανικευμένες πατρικές ή μητρικές φιγούρες φιλίας. Συχνά, ταυτίζεται με πρόσωπα ηρώων, ηθοποιών ή προσώπων από μυθιστορήματα – δευτερεύουσες ταυτίσεις. Χαρακτηριστική ταύτιση αυτής της περιόδου είναι η ταύτιση του εφήβου με έναν από τους όμοιούς του συνομηλίκους, που έχει τα ίδια ή παρόμοια προβλήματα μ’ αυτόν, τις ίδιες ανησυχίες, τους ίδιους ενθουσιασμούς, αμφιβολίες και αντιδράσεις. Έτσι δημιουργείται η φιλία ανάμεσα στους εφήβους που παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της νεανικής κρίσης.

Η φιλία σαν μείγμα ψυχών εμφανίζεται για πρώτη φορά στην εφηβική ηλικία. Η παιδική φιλία δεν είναι στην πραγματικότητα φιλία με την κυριολεκτική έννοια αλλά μια συντροφικότητα που στηρίζεται κυρίως στο παιχνίδι. Οι εφηβικές φιλίες είναι ζεστές, αποκλειστικές, γεμάτες θύελλες, τσακωμούς και χωρισμούς, συγνώμη και συμφιλιώσεις. Η προδοσία ενός φίλου είναι οδυνηρή εμπειρία για τον έφηβο και αποτελεί πλήγμα στο αίσθημα της προσωπικής του αξίας. Η φιλία στην εφηβεία είναι άλλο ένα Εγώ, ένα εξιδανικευμένο Εγώ, που προσφέρει μια ενθαρρυντική εικόνα του εαυτού.

Στη βάση της νεανικής φιλίας υπάρχει ναρκισσισμός, αφού η σχέση με το φίλο είναι σχέση καθρέφτη. Αυτός ο ναρκισσισμός δεν είναι αρνητικός, γιατί δεν αποκλείει τις εξάρσεις γενναιοδωρίας και αφιλοκέρδειας και αυξάνει την εμπιστοσύνη του εφήβου στον εαυτό του, ενισχύει το Εγώ και διευκολύνει τη συνοχή και την ενότητα της προσωπικότητας η οποία ψάχνει να βρει τον εαυτό της μέσα από τον άλλο.

Συχνά η εφηβική φιλία είναι μια μοναξιά για δύο, γιατί εμποδίζει την ενσωμάτωση στην ομάδα. Αυτό μπορεί να ενοχλήσει τους γονείς που επεμβαίνουν για να σταματήσουν τη συγκεκριμένη σχέση ιδιαίτερα αν ο φίλος του παιδιού τους δεν τους αρέσει. Αυτό είναι λάθος των γονέων γιατί σ’ αυτή την ηλικία η φιλία δεν αντέχει το χωρισμό. Έτσι κι αλλιώς οι φιλίες αυτής της ηλικίας διαλύονται σιγά σιγά, από τη στιγμή που ο ένας από τους δύο φίλους αρχίσει να στρέφεται προς το άλλο φύλο ή φύγει από το ίδιο σχολείο ή από τον τόπο που ζει.

Αυτή η αντίφαση ανάμεσα στα έντονα συναισθήματα και στον ευμετάβλητο χαρακτήρα τους, αντανακλά την ασταθή προσωπικότητα του εφήβου. Στο βαθμό που ο έφηβος προβάλλει πάνω στο φίλο του το εξιδανικευμένο Εγώ του, ο χωρισμός και η διάλυση της φιλίας, όσο δραματικός κι αν είναι, βρίσκει γρήγορα γιατρειά. Ο φίλος θα αντικατασταθεί σύντομα από έναν άλλο φίλο. Από τη στιγμή που ο έφηβος παύει να ταυτίζεται με τον άλλο, για να ταυτιστεί μόνο με τον εαυτό του, οι φιλίες του γίνονται σταθερότερες γιατί αγαπά πια το φίλο του έτσι όπως είναι και γι’ αυτό που είναι.

Η φιλία βρίσκεται πολύ κοντά στον έρωτα και εξαιτίας αυτής της λανθάνουσας ομοφυλοφιλίας που υπάρχει στη βάση της, περιέχει ορισμένους κινδύνους. Όμως, η φάση αυτή είναι μεταβατική και αν ακόμα συμβεί οι έφηβοι φίλοι να επιδίδονται σε απαγορευμένες πράξεις, πρόκειται για στιγμιαίες ή προσωρινές παρεκκλίσεις που δεν πρέπει να δραματοποιούνται. Μια αδέξια και κακή παρέμβαση από τους γονείς ή από τρίτους, μπορεί όχι μόνο να ενισχύσει τη ενοχή αλλά και να κάνει τον έφηβο να επιμείνει σ’ αυτή τη συμπεριφορά από αντίδραση.

Παναγιώτα Κυπραίου, Ψυχοθεραπεύτρια – Συντονίστρια Σχολών Γονέων
Τάσου Ισαάκ 1Α, Παράδεισος Αμαρουσίου

Τηλ.: 6974 795527

http://www.psychotherapeia.net.gr

Η έφηβη αθλήτρια και όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζει

Α. Κ.Τσίτσικα, Παιδίατρος-Εφηβική Ιατρική,
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Η συμμετοχή των νεαρών κοριτσιών σε διάφορα αθλήματα έχει ιδιαίτερα αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, ακολουθώντας τις επιτυχίες κορυφαίων αθλητριών σε αθλητικές διοργανώσεις και τη σύγχρονη κοινωνική παραδοχή ότι το γυναικείο φύλο «μπορεί και καταφέρνει» σχεδόν τα πάντα. Ωστόσο, το γυναικείο σώμα και οι ανάγκες του διαφέρουν από το ανδρικό, ιδιαίτερα σε μια περίοδο μεταβολών και ανάπτυξης, όπως η εφηβεία. Ποιές είναι λοιπόν οι ιδιαιτερότητες της έφηβης αθλήτριας; Τι θα πρέπει να γνωρίζει ώστε να απολαμβάνει τα αδιαμφισβήτητα οφέλη της άσκησης χωρίς οδυνηρές μελλοντικές επιπτώσεις;

Επιχειρώντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή, σημειώνουμε την απουσία του γυναικείου φύλου στους αρχαίους Ολυμπιακούς αγώνες, καθώς και στους πρώτους σύγχρονους, το 1896. Η πρώτη εμφάνιση των γυναικών ξεκινά δειλά το 1900, στα αθλήματα γκόλφ και τέννις, με ποσοστό συμμετοχής 1.7%. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ο γυναικείος αθλητισμός γνωρίζει αλματώδη ανάπτυξη και κοινωνική αποδοχή. Το 1996 το ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στους Ολυμπιακούς αγώνες ήταν 35.1%, ενώ παράλληλα έχουν εμφανιστεί «γυναικεία αθλήματα», ειδικά προγράμματα άσκησης για κορίτσια και γυναίκες, κατάλληλα για γυναίκες προπονητικά προγράμματα και εξοπλισμός. Η συμμετοχή των γυναικών σε αθλήματα που θεωρούνται κατ’ εξοχήν αντρικά (π.χ. χόκεϋ) απενοχοποιείται, και το γυναικείο φύλο απολαμβάνει μεν τα αδιαμφισβήτητα οφέλη της άθλησης, εκτίθεται ωστόσο σε νέες καταστάσεις και κινδύνους που σχετίζονται με την φυσική και ψυχική ιδιαιτερότητα της γυναίκας.

Οι διαφορές του γυναικείου σώματος από το ανδρικό οριοθετούν τα πλεονεκτήματα, αλλά και τους περιορισμούς του γυναικείου αθλητισμού και πρωταθλητισμού. Οι γυναίκες έχουν μικρότερους πνεύμονες και καρδιά, μεγαλύτερο ποσοστό λίπους (25% έναντι 15%), βραχύτερα άκρα, καλύτερη ισορροπία και ευλυγισία, χαμηλότερο ύψος, στενότερους ώμους και μικρότερο ποσοστό μυϊκού ιστού. Τα επίπεδα αιματοκρίτη και αιμοσφαιρίνης είναι χαμηλότερα, και μπορούν να παρουσιάσουν πιο εύκολα έλλειψη σιδήρου και αναιμία.

Μία από τις βασικές διαφορές του γυναικείου από το ανδρικό σώμα είναι και η ύπαρξη μαστών (στήθους). Χωρίς την κατάλληλη φροντίδα το στήθος μπορεί να τραυματιστεί, να πονέσει ή να ερεθιστεί στην περιοχή της θηλής. Οι τραυματισμοί είναι σχετικά σπάνιοι στα κορίτσια και αφορούν κυρίως πτώσεις, σε αθλήματα όπως το σκι ή η ποδηλασία. Ο πόνος στο στήθος είναι συχνός και αφορά αθλήματα όπως το βόλλεϋ ή το μπάσκετ, όπου παρατηρείται άναρχη κίνηση του στήθους όταν δεν υπάρχει η κατάλληλη υποστήριξή του. Ο ερεθισμός της θηλής αφορά γυναίκες, αλλά και άνδρες, σε αθλήματα όπως η ποδηλασία και το jogging, όπου χρησιμοποιούνται πολύ στενές αθλητικές μπλούζες. Το πιο σημαντικό σημείο για την προστασία του γυναικείου στήθους κατά την άθληση είναι η επιλογή του κατάλληλου στηθόδεσμου (σουτιέν). Ο στηθόδεσμος συνιστάται να είναι από βαμβακερό και μαλακό υλικό και να επιτυγχάνει ανόρθωση, διαχωρισμό και ελαχιστοποίηση της κίνησης των μαστών. Ο στηθόδεσμος θα πρέπει να αλλάζει κάθε εξάμηνο. Συνιστάται ακόμη και η επάλειψη των θηλών με βαζελίνη.

Η εμμηνορυσσία ΔΕΝ επηρεάζει αρνητικά την αθλητική επίδοση, παρά το ότι πολλοί υποστηρίζουν το αντίθετο. Ωστόσο, εάν ο πόνος είναι πολύ έντονος (δυσμηνόρροια) και η αιμορραγία σημαντική μπορεί να υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις. Έχει ακόμη αποδειχθεί ότι το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο (δηλαδή η παρουσία ποικίλων συμπτωμάτων κατά το δεύτερο μισό του κύκλου, τα οποία υποχωρούν μετά την περίοδο, όπως βουλιμία, ευαισθησία μαστών, θυμός, κόπωση, άγχος κ.α.) μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συχνότητας των κακώσεων και τραυματισμών.

Σύμφωνα με δεδομένα μελετών, η χρήση του «χαπιού» ως ρυθμιστικό του κύκλου, και όταν υπάρχει βέβαια ένδειξη, θα μπορούσε να βελτιώσει την αθλητική επίδοση με τους παρακάτω τρόπους : μειώνοντας την αιμορραγία, ελέγχοντας τη δυσμηνόρροια και ελαττώνοντας τα συμπτώματα του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου. Μπορεί ωστόσο να υπάρξουν προβλήματα εάν εμφανιστούν παρενέργειες (ναυτία, πόνος στο στήθος, κατακράτηση υγρών).

Κατά την εφηβεία, θα πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα του μυοσκελετικού συστήματος. Η επιρρέπεια των νεαρών ατόμων σε κατάγματα και διαστρέμματα λόγω χαλαρότητας των συνδέσμων είναι δεδομένη. Συνεπώς, τονίζεται η χρήση κατάλληλου προστατευτικού εξοπλισμού για τα διάφορα αθλήματα, καθώς και οι ασκήσεις με μικρά βάρη, πολλές επαναλήψεις και σωστή τεχνική. Η εφαρμογή μεγαλύτερων βαρών με στόχο τη μυϊκή υπερτροφία (body-building) επιτρέπεται μόνο σε σκελετικά ώριμες αθλήτριες- που έχουν ολοκληρώσει την ανάπτυξή τους.

Αν και ο αθλητισμός προσφέρει πολλά στην ψυχοκοινωνική υγεία των έφηβων κοριτσιών, ο πρωταθλητισμός ενδέχεται να σκιάσει τα οφέλη της άθλησης. Πρωταθλητισμός σημαίνει εξαντλητική προσπάθεια με μοναδικό σκοπό την επιτυχία, με επακόλουθα το συνεχές άγχος, την ψυχολογική επιβάρυνση και την υιοθέτηση συμπεριφορών για την κατάκτηση του στόχου, ανεξαρτήτως κόστους. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, οι αθλήτριες αθλημάτων που απαιτούν αυστηρό έλεγχο του βάρους σώματος όπως η ενόργανη γυμναστική, η συγχρονισμένη ή μη κολύμβηση, το μπαλέτο κ.α. υποβάλλονται σε υποθερμιδικές δίαιτες και υιοθετούν επικίνδυνες διατροφικές συμπεριφορές (παραλείπουν γεύματα, προκαλούν εμέτους ή χρησιμοποιούν φάρμακα-διουρητικά, καθαρτικά κλπ), προκειμένου να διατηρήσουν ένα λεπτό και ευλύγιστο σώμα. Τα παραπάνω οδηγούν σε σημαντική μείωση του βάρους, διακοπή της περιόδου (αμηνόρροια) και μείωση της πυκνότητας του σκελετού, την σοβαρή δηλαδή κατάσταση που αναφέρεται ως τριάδα της έφηβης αθλήτριας. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό, αφού 15χρονες αθλήτριες μπορεί να παρουσιάσουν ακόμη και κατάγματα λόγω οστεοπόρωσης! Δεδομένου ότι η εφηβεία αποτελεί την περίοδο ανάπτυξης του σκελετού και απόκτησης της κορυφαίας οστικής μάζας, η απώλεια οστού κατά την ηλικία αυτή δύσκολα αναπληρώνεται και επηρεάζει μόνιμα τη μελλοντική κατάσταση του σκελετού.

Η χρήση συμπληρωμάτων διατροφής ή άλλων σκευασμάτων δεν συνιστάται για την βελτίωση της αθλητικής επίδοσης, παρά μόνο εάν υπάρχουν συγκεκριμένες καταστάσεις (π.χ. διατροφική διαταραχή, χορτοφάγος αθλήτρια ή ύπαρξη χρόνιου νοσήματος κλπ). Τα μόνο ίσως σκεύασμα που θα μπορούσε να χορηγηθεί, είναι ο σίδηρος, λόγω των αυξημένων αναγκών κατά την εφηβεία και ειδικά στις αθλήτριες.
Οφέλη της άθλησης

– Ευνοϊκή επίδραση στην ψυχοσωματική υγεία
– Αντιμετώπιση παχυσαρκίας
– Ενίσχυση αυτοπειθαρχίας
– Ενίσχυση αυτοεκτίμησης
– Ενίσχυση αισθήματος ευγενούς άμιλλας
– Εκτόνωση – απομάκρυνση από συμπεριφορές υψηλού κινδύνου
– Ενασχόληση με τη φύση

Επικοινωνία

Για πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Μονάδα Εφηβικής Υγείας (Μ.Ε.Υ.) της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών που λειτουργεί στο Παράρτημα του Νοσοκομείου Παίδων «Π & Α. Κυριακού», Μεσογείων 24, 6ος όροφος («Πτέρυγα Ελένης Δαλακούρα»).

Email: info@youth-health.gr

Τηλέφωνα
Γραμματεία: 210 – 77 10 824
Υποδοχή: 213 – 200 98 04
Γυναικολογία: 213 – 200 98 05
Γραφείο: 213 – 200 98 07

Πληροφορίες – Ραντεβού
Καθημερινά 10:00 – 14:00
http://www.youth-health.gr/gr/index.php?I=6&J=2&K=16

Μία στέκα με πέρλες για το ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς από τα χεράκια σας!

Δεν χρειάζεται να ξοδέψετε χρήματα για να έχετε όμορφα περιποιημένα μαλλιά στο ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς. Τα αξεσουάρ για τα μαλλιά και ιδίως οι στέκες είναι το πιο hot trend γι αυτό τον Χειμώνα. Αν μάλιστα είναι αυτή η όμορφη στέκα φτιαγμένη από εσάς θα έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία. Μπορεί να γίνει επίσης κι ένα ιδιαίτερο κι όμορφο δώρο για τις φίλες σας.

Τι χρειάζεστε:

-Μια απλή ή παλιά στέκα.
-Μισό μέτρο βελούδινη κορδέλα στο φάρδος που έχει και η στέκα που επιλέξατε.
-Πέρλες… από κάποιο ξεχασμένο κολιέ της μαμάς σας!
-Κλιπς εγγράφων
-Κόλλα
-Ψαλίδι
-Κόφτη για σύρμα
-Λεπτό χρυσό σύρμα
-Οδοντογλυφίδες

Οδηγίες:

1
Κόψτε το βελούδο λίγο πιο μακρύ από τη στέκα

 

2
Απλώστε λίγη κόλλα με μια οδοντογλυφίδα στο ένα άκρο της στέκας και λίγη από την εσωτερική πλευρά της.
3
Τοποθετήστε και πιέστε την κορδέλα πάνω στην κόλλα. Χρησιμοποιήστε το κλιπ για να σταθεροποιήσετε την άκρη.
4
Κόψτε σύρμα λίγο πιο μακρύ από τη στέκα.

5
Προσθέστε  λίγα εκατοστά κόλλας στη στέκα.

6
Περάστε το σύρμα ανάμεσα στην κορδέλα και τη στέκα έτσι ώστε να κολλήσει ανάμεσα. Πιέστε λίγο τη βελούδινη κορδέλα για να κολλήσει.
7
Περάστε μία πέρλα από τη μία άκρη του σύρματος και διπλώστε το σύρμα γύρω από τη στέκα έτσι ώστε η πέρλα να σταθεί στην επάνω πλευρά.
8
Συνεχίστε με τον ίδιο τρόπο να περνάτε από το σύρμα μία μία τις πέρλες επαναλαμβάνοντας τη κίνηση. Μην ξεχνάτε να προσθέτετε κόλλα και να κρατάτε λίγο το βελούδο κάθε φορά που χρειάζεται.

9
Όταν θα έχετε προσθέσει αρκετές πέρλες  και θα έχετε φθάσει αρκετά εκατοστά πριν το άλλο άκρο της στέκας προσθέστε κι άλλη κόλλα, και κόψτε το σύρμα.
10
Κόψτε και το βελούδο όσο χρειάζεται ώστε να γυρίζει και στην εσωτερική πλευρά. Στερεώστε με το κλιπ.  Πριν το φορέσετε θα πρέπει να είστε σίγουρη ότι η κόλλα έχει στεγνώσει εντελώς.

Καλοφόρετη!!!

 

«Διάσημες» καρικατούρες από το πενάκι ενός Γάλλου κομίστα

O Anthony Geoffroy είναι ένας απίθανος εικονογράφος και σχεδιαστής χαρακτήρων που ζει στη Λυών της Γαλλίας. Δεν είναι μόνο ένας εξαιρετικός illustrator αλλά η τέχνη του αποτελεί πεδίο ψυχαγωγίας! Εκμεταλλευόμενος με μοναδική ικανότητα αλλά και χιούμορ τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε χαρακτήρα που που απεικονίζει, μας δίνει μια γελειογραφία που πετυχαίνει άριστα τον στόχο της: να γελάσουμε! Δείτε κάποιες καρικατούρες του και ανακαλύψτε ακόμα περισσότερες στην ιστοσελίδα του: http://www.anthonygeoffroy.com/

 

Ένας νέος ειδικός χάρτης αποκαλύπτει το παρελθόν του φεγγαριού

Δύο «δίδυμοι» δορυφόροι της NASA, στο πλαίσιο της αποστολής Grail, που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, δημιούργησαν τον ακριβέστερο έως σήμερα χάρτη του πεδίου βαρύτητας του φεγγαριού και, γενικότερα, οποιουδήποτε άλλου ουράνιου σώματος. Μεταξύ άλλων, ο χάρτης αποκαλύπτει το βίαιο παρελθόν του φεγγαριού, καθώς οι απανωτές προσκρούσεις κομητών και αστεροειδών έχουν αφήσει τα ίχνη τους όχι μόνο στην επιφάνεια της Σελήνης (τους ορατούς κρατήρες), αλλά και βαθύτερα στο αόρατο εσωτερικό του φλοιού της. Αντίθετα με τη Γη όπου η αέναη κίνηση των τεκτονικών πλακών, η ηφαιστειακή δραστηριότητα και η διάβρωση των εδαφών έχουν σβήσει τα ίχνη των αρχαίων προσκρούσεων, ιδίως κατά τη νεαρή ηλικία του πλανήτη μας, στη Σελήνη τόσο η επιφάνεια όσο και το εσωτερικό της έχουν μείνει σχεδόν ανέπαφα στο πέρασμα δισεκατομμυρίων χρόνων. Παρέχουν, έτσι, ένα γεωλογικό αρχείο των βίαιων συμβάντων του παρελθόντος, ιδίως κατά την πρώιμη φάση του ηλιακού μας συστήματος.

Ο νέος χάρτης υψηλής ανάλυσης του φεγγαριού, που προκύπτει από τις μετρήσεις του Grail, δείχνει τις διακυμάνσεις της βαρύτητας που προκαλούνται είτε από τα εξογκώματα (π.χ. βουνά), είτε από τα βαθουλώματα του εδάφους (π.χ. κρατήρες), αλλά και από τις βαθύτερες γεωλογικές δομές στο εσωτερικό της Σελήνης, αποκαλύπτοντας σε όλο το μεγαλείο του πλέον τα «κατάγματα» και τα συντριπτικά πλήγματα που έχει υποστεί ο φλοιός του φεγγαριού στο παρελθόν.

Όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες, κάτω από τη γεμάτη κρατήρες επιφάνεια, ο φλοιός της Σελήνης είναι σχεδόν τελείως κονιορτοποιημένος (σε ποσοστό 98%) από τις πολλαπλές πτώσεις διαφόρων ουράνιων σωμάτων. Η ανακάλυψη δείχνει ότι το φεγγάρι μας και πιθανώς η ίδια η Γη, κατά το πρώτο δισεκατομμύριο χρόνια μετά τη δημιουργία τους (σε μια εποχή που εμφανίστηκαν οι πρώτοι μικροοργανισμοί), υπέστησαν ακόμα πιο μαζική και καταστροφική επίθεση τεράστιων βράχων από το διάστημα, από ό,τι εκτιμούσαν ως τώρα οι επιστήμονες.

Οι νέες μετρήσεις δείχνουν ότι ο σεληνιακός φλοιός έχει πάχος 34 έως 43 χιλιομέτρων και είναι κατά 10 έως 20 χλμ. πιο λεπτός από ό,τι πίστευαν έως τώρα οι γεωλόγοι. Μάλιστα κάτω από μερικές επίπεδες περιοχές, φαίνεται πως δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου φλοιός, γεγονός που σημαίνει ότι εκεί ακριβώς υπάρχει ένα «παράθυρο» προς τον βαθύτερο γεωλογικό στρώμα, τον μανδύα του φεγγαριού, που βρίσκεται μεταξύ φλοιού και πυρήνα.

Ο χάρτης αποκαλύπτει ότι ο ανώτερος σεληνιακός φλοιός δεν περιλαμβάνει πολλά πυκνά πετρώματα, αλλά αποτελείται κυρίως από πορώδη υλικά, που υπέστησαν κατακερματισμό στο παρελθόν. Ανάμεσα σε αυτό το ελαφρύτερο υλικό παρατηρούνται επίσης διάσπαρτοι μεγάλοι υπόγειοι -μήκους έως 500 χιλιομέτρων- γραμμικοί «τάφροι», αποτελούμενοι από βαρύτερο και πυκνότερο υλικό, το οποίο πιθανώς προέρχεται από στερεοποιημένο μάγμα που ανήλθε υψηλότερα μετά τις προσκρούσεις.

Η χρήση των «βελτιωτικών νόησης» θα οδηγήσει σε ελέγχους «αντιντόπινγκ» στους φοιτητές!

Όλο και περισσότεροι υγιείς φοιτητές κάνουν κατάχρηση νόμιμα συνταγογραφούμενων ψυχοφαρμάκων προκειμένου να αυξήσουν τις ικανότητες της μνήμης τους κυρίως σε περίοδο πανεπιστημιακών εξετάσεων. Αυτή την επισήμανση έκαναν βρετανοί επιστήμονες κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου τόσο για το αθέμιτο πλεονέκτημα που αποκτούν αυτοί οι φοιτητές όσο και για κίνδυνο να βλάψουν ανεπανόρθωτα την υγεία τους. Το άγχος και ο φόβος της αποτυχίας οδηγούν όλο και περισσότερους φοιτητές να παίρνουν χάπια ώστε να αντέχουν περισσότερο άυπνοι και να έχουν όλες τις αισθήσεις τους σε επαγρύπνηση. Αυτή η ευρεία χρήση των «βελτιωτικών της νόησης» όπως λέγονται, έχει οδηγήσει αρκετά πανεπιστήμια να σκέπτονται ότι ίσως σύντομα θα χρειαστεί να αρχίσουν τυχαίους δειγματοληπτικούς ελέγχους για το αν έχει γίνει χρήση τέτοιων φαρμάκων από τους φοιτητές τους, σύμφωνα με τις βρετανικές «Ιντιπέντεντ» και «Τέλεγκραφ». Η πρόοδος της φαρμακευτικής και της νευροεπιστήμης είναι αλματώδης και κατά συνέπεια τα βελτιωτικά μνήμης γίνονται συνεχώς ισχυρότερα. Όπως δήλωσε η καθηγήτρια κλινικής νευροψυχολογίας Μπάρμπαρα Σαχακιάν του πανεπιστημίου Κέμπριτζ, ήδη το 16% των φοιτητών στις ΗΠΑ και το 10% στη Βρετανία παραδέχονται ότι χρησιμοποιούν τέτοια φάρμακα για να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα στις εξετάσεις. «Μερικοί φοιτητές που δεν καταφεύγουν σε τέτοια μέσα βελτίωσης του νου, τελικά οι ίδιοι θα απαιτήσουν τέτοιους ελέγχους, επειδή ήδη ανησυχούν ότι είναι θύματα εξαπάτησης. Την ίδια ανησυχία έχουν και τα πανεπιστήμια», ανέφερε η Σαχακιάν.

Ακόμα και καθηγητές πανεπιστημίων, όπως είπε η Σαχακιάν, έχουν παραδεχτεί ότι κάνουν χρήση τέτοιων χαπιών βελτίωσης του νου σε τακτική βάση, ιδίως σε περιόδους εντατικής ακαδημαϊκής και ερευνητικής εργασίας. «Ο επικεφαλής ενός επιστημονικού εργαστηρίου στις ΗΠΑ παραδέχτηκε ότι ο ίδιος και όλο το προσωπικό του παίρνουν «Μονταφινίλ» και τόνισε ότι στο μέλλον θα υπάρχει ένας ξεκάθαρος διαχωρισμός ανάμεσα σε όσους χρησιμοποιούν τέτοια χάπια και σε όσους δεν το κάνουν», πρόσθεσε.

Μια δειγματοληπτική έρευνα του έγκριτου επιστημονικού περιοδικού «Nature» έδειξε ότι, μεταξύ των 1.400 συμμετεχόντων ερευνητών από 60 χώρες, ένας στους πέντε περίπου χρησιμοποιούν τέτοια φάρμακα όχι για ιατρικό σκοπό, αλλά αποκλειστικά για να «ντοπάρουν» τον εγκέφαλό τους.

 

Λίγα λεπτά άσκησης σε καθημερινή βάση αρκούν

Επτά λεπτά καθημερινής έντονης άσκησης είναι αρκετά, σύμφωνα με νέα καναδική μελέτη, για να αποκομίσουν τα παιδιά και οι έφηβοι τα οφέλη της γυμναστικής. Αν και ο χρόνος ακούγεται ελάχιστος, στην πραγματικότητα, η έρευνα επισημαίνει, ότι στην εποχή μας αρκετά παιδιά δεν αφιερώνουν ούτε αυτό τον λίγο χρόνο για άσκηση.

Οι ερευνητές μελέτησαν πάνω από 600 παιδιά ηλικίας εννέα έως 17 ετών, των οποίων παρακολούθησαν τη σωματική δραστηριότητα επί μια εβδομάδα με φορητά επιστημονικά όργανα, σε συνδυασμό με την συνεχή καταγραφή άλλων παραμέτρων υγείας (βάρος, περιφέρεια μέσης, πίεση αίματος κ.α.). Η πολύωρη άσκηση δεν είναι απαραίτητη, κατέληξαν οι επιστήμονες, αλλά αυτά τα λίγα λεπτά πρέπει να αφορούν έντονη άσκηση ώστε τα παιδιά να αποκομίσουν τα απαραίτητα οφέλη για την υγεία τους, να μειωθεί ο κίνδυνος της παχυσαρκίας και άλλων προβλημάτων υγείας που προέρχονται από την καθιστική ζωή.

Τα παιδιά περνούν πάνω από τα δύο τρία του χρόνου τους (σχεδόν το 70%) σε καθιστικές δραστηριότητες, το 23% έχει ελαφρές σωματικές δραστηριότητες, μόλις το 7% αναλαμβάνει μέτριας έντασης δράσεις ενώ ένα ελάχιστο 0,6% παρουσιάζει έντονη σωματική δραστηριότητα.

Τα αγόρια είναι πιο δραστήρια από τα κορίτσια που αν και ενδιαφέρονται περισσότερο για την εμφάνισή τους δεν ασκούνται επαρκώς. Η καθημερινή άσκηση βοηθά τα παιδιά με παραπανίσια κιλά να βελτιώσουν το βάρος τους γρηγορότερα και να μειώσουν το λίπος στην περιφέρεια της μέσης τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, δεν υπάρχουν τα αναμενόμενα οφέλη για την υγεία αν η καθημερινή άσκηση είναι μόνο ήπια ή μέτρια, ακόμα κι αν ο χρόνος για αυτές τις δραστηριότητες αυξηθεί. Αντίθετα, πιο κρίσιμος είναι ο χρόνος που αφιερώνεται για αληθινά έντονη άσκηση, ακόμα κι αν είναι λίγος. Φυσικά, η έρευνα απέδειξε ότι όσα παιδιά έχουν την δυνατότητα να ασκούνται περισσότερο και τα οφέλη για την υγεία τους είναι περισσότερα.