Μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση για την απώλεια, τη μητρότητα και τον τρόπο με τον οποίο συνεχίζει να αισθάνεται κοντά στον γιο της έκανε η Αλεξία Ποταμίτου, μιλώντας στη Μαρίνα Φιλιππίδου. Ο Νικόλας έφυγε από τη ζωή έπειτα από μια δύσκολη μάχη με τον παιδικό καρκίνο, όμως η μητέρα του περιγράφει ότι δεν αισθάνθηκε ποτέ πως έπρεπε να τον αποχαιρετήσει μέσα από μια κηδεία ή να επισκέπτεται τον τάφο του για να διατηρεί ζωντανή τη σχέση τους.
«Εγώ δεν έθαψα ποτέ τον Νικόλα», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι για εκείνη ο γιος της εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς της. «Για εμένα ο Νικόλας είναι παντού», είπε, περιγράφοντας έναν διαφορετικό τρόπο με τον οποίο έχει επιλέξει να βιώνει την απώλεια.
Γιατί δεν πήγε στην κηδεία του γιου της
Η Αλεξία Ποταμίτου εξήγησε ότι δεν ένιωσε την ανάγκη να παραστεί στην κηδεία του παιδιού της, ούτε να επισκεφθεί στη συνέχεια τον τάφο του. Όπως περιέγραψε, κατά τη διάρκεια των τελευταίων περίπου 30 ημερών της ζωής του Νικόλα, η οικογένεια είχε ήδη βρεθεί αντιμέτωπη με την πιθανότητα της απώλειας και εκείνη είχε αρχίσει να επεξεργάζεται μέσα της όσα συνέβαιναν.
Η ίδια μίλησε για την αίσθηση ότι ο γιος της βρίσκεται κοντά της ως μια παρουσία που δεν περιορίζεται σε έναν συγκεκριμένο χώρο. Δεν χρειάζεται, όπως εξήγησε, να βρίσκεται σε ένα κοιμητήριο για να αισθάνεται τη σύνδεσή τους.
Η στάση της δεν αποτελεί άρνηση της αγάπης ή της μνήμης του παιδιού της. Αντίθετα, περιγράφει τον προσωπικό τρόπο με τον οποίο έχει βρει να συνεχίζει τη ζωή της, έχοντας τον Νικόλα διαρκώς μέσα της.
Η μάχη του Νικόλα με τον παιδικό καρκίνο
Η περιπέτεια της υγείας του Νικόλα ξεκίνησε όταν ήταν ακόμη παιδί. Η διάγνωση ενός επιθετικού καρκίνου άλλαξε τη ζωή ολόκληρης της οικογένειας, η οποία αναζήτησε θεραπευτικές επιλογές τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.
Όπως είχε αφηγηθεί η Αλεξία Ποταμίτου σε προηγούμενες συνεντεύξεις της, η διαδρομή περιλάμβανε νοσηλεία στο Μακάρειο Νοσοκομείο, αλλά και μετακινήσεις σε εξειδικευμένα θεραπευτικά κέντρα στη Γερμανία, την Αυστρία και το Μαϊάμι. Ο Νικόλας υποβλήθηκε σε θεραπείες και χειρουργικές επεμβάσεις, ενώ υπήρξαν στιγμές κατά τις οποίες η οικογένεια πίστεψε ότι η περιπέτεια είχε τελειώσει.
Οι εξετάσεις είχαν δείξει για ένα διάστημα θετικά αποτελέσματα, όμως η νόσος επέστρεψε λίγους μήνες αργότερα.
Το εγκεφαλικό επεισόδιο στο Μαϊάμι και οι τελευταίες στιγμές
Η μητέρα του είχε περιγράψει και τις δραματικές εξελίξεις που ακολούθησαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας στο Μαϊάμι. Ενώ ο Νικόλας βρισκόταν στην προτελευταία χημειοθεραπεία του, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και έπεσε σε κώμα.
Μια μετάσταση στον εγκέφαλο, η οποία δεν είχε εντοπιστεί στις τελευταίες εξετάσεις, είχε επιβαρύνει δραματικά την κατάστασή του.
Ανάμεσα στις αναμνήσεις που διατηρεί από εκείνες τις ημέρες, ξεχωρίζει μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή. Όπως έχει διηγηθεί, ο Νικόλας τής ζήτησε να ξαπλώσει δίπλα του και της μίλησε για την οικογένειά τους, εκφράζοντας τη χαρά του που την είχε μητέρα του. Την επόμενη ημέρα υπέστη το εγκεφαλικό επεισόδιο, έχοντας κοντά του τους ανθρώπους της οικογένειάς του.
Το ίδρυμα στη μνήμη του Νικόλα και η προσπάθεια για τον παιδικό καρκίνο
Η απώλεια του γιου της δεν έβαλε τέλος στην προσπάθειά της να βοηθήσει παιδιά και οικογένειες που βρίσκονται αντιμέτωπα με τον καρκίνο. Αντίθετα, η Αλεξία Ποταμίτου δημιούργησε το Nicholas Zoe Foundation, στη μνήμη του Νικόλα, με στόχο να συμβάλει στην επιστημονική έρευνα για τον παιδικό καρκίνο.
Σημαντικό μέρος της προσπάθειας αφορά την υποστήριξη της έρευνας γύρω από την υγρή βιοψία, σε συνεργασία με το Boston Children’s Hospital. Η συγκεκριμένη προσέγγιση μελετά την αξιοποίηση δειγμάτων αίματος για την ανίχνευση και την παρακολούθηση της νόσου, με προοπτική να συμβάλει στην ανάπτυξη πιο εξατομικευμένων διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων.
Η ιδέα γεννήθηκε και μέσα από τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η ίδια η οικογένεια αναζητώντας λύσεις και εξειδικευμένη φροντίδα. Η στήριξη που έλαβε από ανθρώπους που γνώρισε κατά τη διάρκεια της θεραπείας του Νικόλα αποτέλεσε σημαντική κινητήρια δύναμη για τη δημιουργία του ιδρύματος.
«Δικαιούμαι να κουβαλώ και τη χαρά»
Η Αλεξία Ποταμίτου έχει μιλήσει ανοιχτά και για το πώς είναι να συνεχίζεις τη ζωή σου μετά την απώλεια ενός παιδιού. Έχει αναφερθεί στα βλέμματα και στα σχόλια ανθρώπων που δυσκολεύονταν να καταλάβουν πώς μια μητέρα που έχει βιώσει μια τόσο μεγάλη απώλεια μπορεί να χαμογελά, να εργάζεται και να βρίσκει στιγμές χαράς.
Η ίδια έχει εξηγήσει ότι ο πόνος δεν εξαφανίζεται, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποκλείεται κάθε θετικό συναίσθημα. «Δικαιούμαι να κουβαλώ και τη χαρά», είναι το μήνυμα που έχει μεταφέρει.
Για εκείνη, ο Νικόλας παραμένει παρών μέσα από τις αναμνήσεις, τις σκέψεις και την προσπάθεια που συνεχίζει στο όνομά του. Μια προσωπική εξομολόγηση που υπενθυμίζει ότι ο καθένας βιώνει το πένθος με τον δικό του τρόπο και ότι δεν υπάρχει ένας μοναδικός τρόπος να διατηρήσει κανείς ζωντανή τη μνήμη ενός αγαπημένου ανθρώπου.
