Ο Κώστας Καζάκος τη φετινή σεζόν – μέχρι και τη στιγμή που τα θέατρα έκλεισαν λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού – πρωταγωνιστούσε στη θεατρική μεταφορά του επικού μυθιστορήματος του Λέοντος Τολστόι «Πόλεμος και Ειρήνη» που σκηνοθέτησε η Ιόλη Ανδρεάδη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
150 χρόνια μετά την πρώτη του έκδοση (1869), αλλά και 200 χρόνια από την καταληκτική ημερομηνία των γεγονότων που διαδραματίζονται στις σελίδες του (1820), ένας εκλεκτός θίασος πρωταγωνιστών ενσάρκωσε επί σκηνής το σημαντικότερο μυθιστόρημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με τον καλύτερο τρόπο.
Απόδειξη τα συνεχόμενα sold out που σημείωνε η παράσταση μέχρι τη στιγμή που κατέβασε απότομα αυλαία (αυλαία που ελπίζουμε πως θα ξανα-ανέβει όταν και πάλι ανοίξουν).
Όποιος είδε την παράσταση αυτή, σίγουρα ταύτισε τον σπουδαίο Κώστα Καζάκο με τον εμβληματικό Ρώσο συγγραφέα τον οποίο και ενσάρκωνε. Εμείς θέσαμε στον σπουδαίο αυτόν Έλληνα ηθοποιό το ερώτημα «Γιατί να διαβάσει κάποιος σήμερα, την εποχή του κορωνοϊού που #μένουμε_σπίτι, το “Πόλεμος και Ειρήνη”;»
