Αρχική Οδηγός Οικογενειακής Ευτυχίας «Μαμά, φοβάμαι το σκοτάδι! Είναι όλα μαύρα»: Τι συμβαίνει στο παιδί και πώς να το βοηθήσουμε

«Μαμά, φοβάμαι το σκοτάδι! Είναι όλα μαύρα»: Τι συμβαίνει στο παιδί και πώς να το βοηθήσουμε

Τις τελευταίες ημέρες στο σπίτι αντιμετωπίζουμε την εξής κατάσταση: Η κόρη μου – 5 χρονών – δεν μπορεί να κοιμηθεί στο κρεβάτι της. Νόμιζα, πως είχαμε ξεμπερδέψει με το θέμα «ύπνος» πριν χρόνια, αλλά τελικά όχι.

Όπως φαίνεται, η μικρή όχι μόνο φοβάται να κοιμηθεί μόνη της, αλλά φοβάται και να μείνει μόνη το βράδυ. Η ατάκα της είναι «Μαμά, φοβάμαι το σκοτάδι. Όλα γύρω μου είναι μαύρα».

Προσπαθώ να της εξηγήσω τι και πώς, αλλά μάταια. Πώς μπορώ να μιλήσω στο παιδί για το σκοτάδι, χωρίς να το... τρομάξω περισσότερο;

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος, Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)

Μέχρι τα δύο χρόνια το παιδί δεν φοβάται το σκοτάδι. Έπειτα, ξαφνικά, μία μέρα αρχίζει να παραπονιέται και ζητάει να του αφήσουν ένα φως αναμμένο στο δωμάτιο ή στο διάδρομο ή να μένει η πόρτα μισάνοιχτη. Μερικές φορές, ξυπνάει μέσα στη νύχτα και το βρίσκουμε καθισμένο στο κρεβατάκι του τρέμοντας από φόβο! Μιλάει για λύκους, για τέρατα, για ένα κακό όνειρο ή για έναν φόβο χωρίς αντικείμενο. Είναι σπάνιο να μην φοβάται το παιδί μεταξύ δύο ετών και πέντε.

Ο φόβος για το σκοτάδι εμφανίζεται παράλληλα με ένα σημείο καμπής στην ανάπτυξη του παιδιού, για παράδειγμα κατά τη διάρκεια μιας καινούριας εκμάθησης ή τη στιγμή που συμβαίνει μία αλλαγή στη ζωή του. Οι αιτίες του φόβου μπορούν να αποδοθούν από το παιδί σε ένα τέρας που είναι κρυμμένο κάτω από το κρεβάτι ή στους κλέφτες που μπορεί να έρθουν. Γύρω στα τρία του χρόνια, αναπτύσσεται μία γόνιμη φαντασία την οποία θέτει στην υπηρεσία των ανησυχιών του. Οι βαθύτεροι λόγοι του φόβου του για το σκοτάδι είναι ότι θα χάσει τα σημεία αναφοράς του. Το παιδί δεν βλέπει αυτούς που το αγαπούν και το καθησυχάζουν σε περίπτωση κάποιου κινδύνου. Ο κόσμος που το προστατεύει φαίνεται να εξαφανίζεται μέσα στο σκοτάδι.

Μία άλλη αιτία του φόβου είναι το άγχος του αποχωρισμού. Ο φόβος αυτός παραμένει μέχρι την ηλικία των τεσσάρων. Το βράδυ, το παιδί βρίσκεται αντιμέτωπο με τον εαυτό του. Μεγαλώνοντας, το παιδί θα αναπτύξει άμυνες που θα του επιτρέψουν να αντιμετωπίσει αυτή την αγωνία. Κατά τα έξι του χρόνια, είναι περισσότερο ικανό να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα στο πραγματικό, αυτό που είναι δυνατό να γίνει και το φανταστικό. Όντας, λοιπόν ικανό να κρατήσει τις τρομακτικές σκέψεις του σε απόσταση, φοβάται λιγότερο το σκοτάδι.

Υπάρχουν κάποιες στρατηγικές που μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να καταπολεμήσει το φόβο του για το σκοτάδι.

  • Το βράδυ αφήστε ένα φως. Το να μπορεί το παιδί να βρει τα σημεία αναφοράς του στον χώρο, όταν ξυπνάει μέσα στη νύχτα, είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Με το σκοτάδι το παιδί χάνεται και τις περισσότερες φορές θα φωνάξει τους γονείς του να το καθησυχάσουν. Αν, όμως, βλέπει επαρκώς χάρη σε ένα φως που θα του έχουμε αφήσει ανοιχτό, θα βγει γρήγορα από το όνειρό του, θα αναγνωρίσει το δωμάτιό του, θα ξαναξαπλώσει κανονικά στο κρεβάτι του, ίσως πάρει αγκαλιά το αρκουδάκι του και θα ξανακοιμηθεί. Όταν δεν φορά πλέον τις πάνες του, θα σηκώνεται μόνο του για να πάει στην τουαλέτα, κάτι το οποίο αν υπάρχει απόλυτο σκοτάδι, θα κάνει μετά από πολλά χρόνια.

Το να αφήνετε ένα μικρό φως αναμμένο, δεν βλάπτει την αυτονομία του παιδιού, αντίθετα την ενισχύει.

  • Τη νύχτα βοηθήστε το να διώξει τους εφιάλτες. Αν το παιδί φωνάζει από το φόβο ή επειδή είδε έναν εφιάλτη, αρχίστε σιγά-σιγά να του ανάβετε το φως. Βοηθήστε το να ηρεμήσει ξαναβρίσκοντας τα αρκουδάκια του και τα αγαπημένα του παιχνίδια. Δώστε του να κατανοήσει, ότι δεν υπάρχει κανείς άλλος στο δωμάτιο εκτός από εσάς. Μουρμουρίστε στο αυτί του μερικές θετικές φράσεις που θα το βοηθήσουν να ηρεμεί όταν θα μένει μόνο του όπως: «Όλα είναι εντάξει ο μπαμπάς και η μαμά είναι εδώ. Τίποτα δεν μπορεί να σου συμβεί, δεν κινδυνεύεις από τίποτα. Κανείς δεν θα έρθει να σου κάνει κακό, όλα είναι στο όνειρό σου». Καλό είναι να βγαίνετε από το δωμάτιο όταν το παιδί έχει ηρεμήσει χωρίς να περιμένετε να αποκοιμηθεί.
  • Την ημέρα ενισχύστε του την αυτοπεποίθηση. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Πρώτον, μιλώντας με το παιδί για τους φόβους του, χωρίς να το γελοιοποιήσετε ή κοροϊδέψετε. Δεύτερον, αν είναι αρκετά μεγάλο ζητήστε του να ζωγραφίσει τους φόβους του. Πολεμάμε καλύτερα αυτό που γνωρίζουμε. Τέλος, παίξτε ένα παιχνίδι στα τυφλά ή την τυφλόμυγα. Θα του επιτρέψει να δαμάσει την αίσθηση που έχει μέσα στο σκοτάδι.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Οι γονείς ρωτούν Οι ψυχολόγοι απαντούν», της Anne Bacus.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Design by | WebOlution & Powered by | Access Point
Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.


Όλα όσα αφορούν εσάς και το παιδί σας
τώρα στο e-mail σας

Εγγραφή στο Newsletter