Ο Γιάννης Μανουσάκης δώρισε το σπίτι του στο ορφανοτροφείο Ρόδου για «να το χαίρονται τα παιδιά»

Το πρόσωπο των ημερών είναι ο 77χρονος συνταξιούχος από την Τήλο, Γιάννης Μανουσάκης, που χάρισε το σπίτι του στο Ορφανοτροφείο Θηλέων, αγόρασε το εξάρτημα (6.700 ευρώ) και λειτούργησε ο τομογράφος  στο νοσοκομείο της Ρόδου, έδωσε 37. 400 ευρώ και αγοράστηκαν δύο κρεβάτια εντατικής με όλο τον εξοπλισμό, κι έχει κι άλλα 10 χιλιάρικα που θα τα δώσει κι αυτά, «να πιάσουν τόπο στην υγεία»!

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Ροδιακή ο ναυτικός που ζει από τη σύνταξη του ΝΑΤ, μαζί με τη σύζυγό του, μίλησε για το φιλανθρωπικό του έργο και την αλληλεγγύη του. “Δεν είμαι ούτε ο Ωνάσης ούτε ο Σταύρος Νιάρχος.  Δύο μήνες πριν, πήγα. Ένας άνθρωπος συνηθισμένος είμαι”. Κι όμως όλα όσα προσφέρει με την καλή του διάθεση και την απλοχεριά του είναι πολύτιμα καθώς καλύπτει ανάγκες που ο κρατικός μηχανισμός αδυνατεί με αποτέλεσμα να πλήττονται κοινωνικές ομάδες.

Χάρισε το σπίτι του στο Ορφανοτροφείο Θηλέων και ξοδεύει τις οικονομίες μιας ζωής, σε δωρεές για το νοσοκομείο της Ρόδου

«Ήθελα τα χρήματα που μάζεψα από τη θάλασσα να πιάσουν τόπο, στο χώρο της υγείας»,  λέει. «Και το σπίτι μου, εδώ στο Μεγάλο Χωριό της Τήλου, το 2011 το δώρισα στο Ορφανοτροφείο Θηλέων της Ρόδου, με συμβολαιογραφική πράξη να ‘ρχονται τα παιδιά και να μένουν όταν πεθάνω. Έκανα με τέτοιο τρόπο τη συμβολαιογραφική πράξη,  ώστε να μην βρεθεί κανείς να το πουλήσει, να το χαίρονται τα παιδιά, αφού δεν κάναμε δικά μας τέκνα».

Όπως αποκάλυψε “Είμαι αλληλέγγυος, το ΄χω στο αίμα μου. Όπου υπάρχει πόνος, αρρώστια, έλλειψη χρημάτων, να δώσουν το ενοίκιο, να πάρουν τα φάρμακά τους. Πολλοί τα γυρίζουν πίσω, πολλοί δεν τα γυρίζουν. Πηγαίνω και στους ηλικιωμένους κάθε εβδομάδα, τους κάνω παρέα, τους ρωτώ τι ανάγκη έχουν. Και δεν πειράζει, φτάνει να κάνω το καλό. Η μάνα μου ήταν έτσι σε ένα χωριό της Σητείας, ο πατέρας μου γεωργός έβγαζε  απ΄ όλα, κι η μάνα μου η Δέσποινα, έδινε.