Έρευνα αποκαλύπτει πώς διαφέρουν οι διατροφικές συμπεριφορές των παιδιών και γιατί αυτό έχει σημασία.
Η παιδική παχυσαρκία είναι μια βασικό πρόβλημα σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες, με ένα σημαντικό ποσοστό παιδιών να ξεκινούν το σχολείο ήδη υπέρβαρα και με αυτό το πρόβλημα να γίνεται πιο έντονο καθώς προχωρούν στο δημοτικό σχολείο. Σε μια προσπάθεια να ρίξουν φως στην περίπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ των διατροφικών συμπεριφορών, της ιδιοσυγκρασίας και των γονικών πρακτικών σίτισης των παιδιών, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Aston, με επικεφαλής την Δρ. Abigail Pickard, διεξήγαγαν πρωτοποριακή έρευνα που ταξινομεί τα παιδιά σε τέσσερις διαφορετικές διατροφικές κατηγορίες: «μανιώδες», «χαρούμενο», «τυπικό» και «ιδιότροπο». Αυτή η ταξινόμηση, που προέρχεται από μια ολοκληρωμένη μελέτη, όχι μόνο προσφέρει μια βαθύτερη κατανόηση των διατροφικών συνηθειών των παιδιών, αλλά παρέχει επίσης μια πολλά υποσχόμενη οδό για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας μέσω προσαρμοσμένων παρεμβάσεων.
Τα ευρήματα αυτής της μελέτης είναι εντυπωσιακά, αποκαλύπτοντας ότι αυτές οι τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες διατροφής έχουν μοναδικά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν τη σχέση των παιδιών με το φαγητό και τον κίνδυνο να γίνουν υπέρβαρα. Η μελέτη, η οποία περιελάμβανε μια συλλογική προσπάθεια από ειδικούς στο Aston University, Loughborough University, Kings College London και University College London (UCL), αντιμετωπίζει ένα κρίσιμο κενό στην υπάρχουσα βιβλιογραφία εξετάζοντας πώς αυτές οι διατροφικές συμπεριφορές διασταυρώνονται με την ιδιοσυγκρασία των παιδιών και τους φροντιστές.
Οι τέσσερις κατηγορίες διατροφής που προσδιορίζονται από τη Δρ Πίκαρντ και την ομάδα της:
► Μανιώδεις Eaters (20,2%): Αυτά τα παιδιά εκδηλώνουν έντονο πάθος για το φαγητό, επιδεικνύοντας μεγαλύτερη απόλαυση του φαγητού, τάση να τρώνε γρήγορα και μειωμένη ευαισθησία στα αισθήματα πληρότητας. Η προθυμία τους για φαγητό είναι έντονη και είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν σε οπτικές, οσφρητικές ή γευστικές ενδείξεις καταναλώνοντας περισσότερη τροφή. Τείνουν επίσης να συμμετέχουν σε συναισθηματική υπερκατανάλωση τροφής, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε υπερκατανάλωση και επακόλουθη αύξηση βάρους.
► Χαρούμενοι Eaters (17,7%): Οι χαρούμενοι eaters, ενώ έχουν επίσης θετική στάση απέναντι στο φαγητό, είναι επίσης πιθανό να τρώνε ως απάντηση στην αισθητηριακή γοητεία του εύγευστου φαγητού.
► Τυπικοί Eaters (44%): Αυτή είναι η πιο κοινή κατηγορία, που αντιπροσωπεύει σχεδόν τα μισά από τα παιδιά που μελετήθηκαν. Οι τυπικοί επιδεικνύουν πιο ισορροπημένες διατροφικές συμπεριφορές και ανταποκρίσεις στο φαγητό, δε δείχνουν ούτε ένα εξαιρετικά έντονο πάθος για το φαγητό ούτε μια τάση για συναισθηματική υπερφαγία.
► Ιδιότροποι Eaters (16%): Οι ιδιότροποι χαρακτηρίζονται από τις επιλεκτικές διατροφικές τους συνήθειες, που συχνά δείχνουν απροθυμία να δοκιμάσουν νέα τρόφιμα και έχουν μικρότερο εύρος αποδεκτών τροφών. Αυτή η ομάδα είναι λιγότερο πιθανό να ανταποκριθεί σε ενδείξεις τροφής και δεν εμπλέκεται σε συναισθηματική υπερφαγία.
Αυτό που κάνει αυτή την έρευνα ιδιαίτερα σημαντική είναι η σύνδεση που έχει αποδειχθεί μεταξύ αυτών των διατροφικών συμπεριφορών και της ιδιοσυγκρασίας των παιδιών και των πρακτικών σίτισης των φροντιστών.
- Τα παιδιά με έντονες διατροφικές τάσεις είναι πιο πιθανό να είναι ενεργά και παρορμητικά, υποδηλώνοντας ότι η ιδιοσυγκρασία τους παίζει ρόλο στις διατροφικές τους συμπεριφορές.
- Επιπλέον, οι φροντιστές τους είναι πιο επιρρεπείς στο να προσφέρουν φαγητό για να ρυθμίσουν τα συναισθήματα των παιδιών τους ή να περιορίσουν την πρόσληψη τροφής για λόγους υγείας.
- Είναι ενδιαφέρον ότι τα παιδιά με μανιώδεις διατροφικές συμπεριφορές βιώνουν επίσης μεγαλύτερη διατροφική ανασφάλεια σε σύγκριση με εκείνα της κατηγορίας χαρούμενης ή τυπικής διατροφής.
Οι τρέχουσες συμβουλές για την υγεία, αν και είναι απαραίτητες, συχνά υιοθετούν μια προσέγγιση που ταιριάζει σε όλους, παραβλέποντας τη μεταβλητότητα στις ορέξεις και τις διατροφικές συμπεριφορές των παιδιών. Αυτή η μελέτη είναι ένα σημαντικό βήμα προς την παροχή εξατομικευμένης καθοδήγησης και υποστήριξης σε γονείς και φροντιστές. Ορίζοντας αυτά τα τέσσερα διαφορετικά προφίλ διατροφικής συμπεριφοράς, αυτό το ερευνητικό έργο δίνει ένα πλαίσιο για τον εντοπισμό των καλύτερων πρακτικών διατροφής για κάθε διατροφικό πρότυπο, προσφέροντας μια πιο αποτελεσματική και εξατομικευμένη προσέγγιση στη διαχείριση της πρόσληψης τροφής από τα παιδιά.
Διαβάστε επίσης:
Βελτιώστε τη διατροφή του παιδιού σας με 6 απλά βήματα
Πώς επιλέγουμε άπαχο κρέας για τα παιδιά
Αυτά είναι τα ακατάλληλα τρόφιμα που δίνουμε στα παιδιά μας χωρίς να το ξέρουμε
