Εφάπαξ ενίσχυση 150 ευρώ ανά παιδί στα τέλη Ιουνίου ανακοίνωσε η κυβέρνηση, με εισοδηματικά όρια που φτάνουν έως και τις 65.000 ευρώ και χωρίς να απαιτείται αίτηση από τους πολίτες. Το μέτρο εκτιμάται ότι θα καλύψει περίπου 975.000 νοικοκυριά – σχεδόν 8 στα 10 με παιδιά – αγγίζοντας πάνω από 3,3 εκατομμύρια πολίτες.
Πρόκειται για μια παρέμβαση με ευρεία περίμετρο και ξεκάθαρη στόχευση: να διοχετευτεί ρευστότητα στην αγορά πριν το καλοκαίρι, με συνολικό κόστος περίπου 240 εκατ. ευρώ. Η αυτόματη καταβολή αποτελεί ένα θετικό στοιχείο, περιορίζοντας τη γραφειοκρατία που συχνά συνοδεύει τέτοιες παροχές.
Ωστόσο, πίσω από τα νούμερα, το ερώτημα παραμένει: πόσο μπορεί να αλλάξει η καθημερινότητα μιας οικογένειας με 150 ευρώ ανά παιδί – σε μια περίοδο όπου το κόστος ζωής, από τα τρόφιμα μέχρι την ενέργεια, παραμένει σε υψηλά επίπεδα;
Τα εισοδηματικά όρια αυξάνονται ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών, αγγίζοντας τμήματα της μεσαίας τάξης. Για παράδειγμα, ένας άγαμος με δύο παιδιά δικαιούται 300 ευρώ με εισόδημα έως 44.000 ευρώ, ενώ ένα ζευγάρι με τρία παιδιά λαμβάνει 450 ευρώ με όριο τις 50.000 ευρώ. Αντίστοιχα, πολύτεκνες οικογένειες μπορούν να δουν την ενίσχυση να ξεπερνά τα 900 ευρώ.
Υπάρχουν όμως και οι «οριακές» περιπτώσεις: οικογένειες που για λίγες χιλιάδες ευρώ μένουν εκτός, αποκαλύπτοντας για ακόμη μία φορά τις αστοχίες που δημιουργούν τα αυστηρά εισοδηματικά κατώφλια.
Η επιλογή δεν ήταν ούτε καθολική ούτε αυστηρά στοχευμένη στους πιο ευάλωτους. Είναι μια ενδιάμεση λύση που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη δημοσιονομική δυνατότητα και την κοινωνική πίεση.
Το βασικό όμως χαρακτηριστικό της παρέμβασης είναι άλλο: ο έκτακτος χαρακτήρας της. Η ενίσχυση αφορά μόνο το 2026, χωρίς καμία ένδειξη μονιμότητας. Και αυτό επαναφέρει το γνώριμο μοτίβο: προσωρινές «ανάσες» αντί για σταθερές πολιτικές στήριξης της οικογένειας.
Γιατί τελικά, το ζητούμενο δεν είναι μόνο ποιοι θα πάρουν τα 150 ευρώ. Είναι αν – και πότε – η στήριξη των οικογενειών θα πάψει να είναι περιστασιακή.
