Στροφή στα ιδιαίτερα: Η παράπλευρη επίπτωση της “επιτυχημένης” τηλεκπαίδευσης

Εν όψει ενός ακόμα lockdown που πιθανότατα θα περιλαμβάνει και τα σχολεία, οι περισσότεροι γονείς ξεφυσούν βαρύθυμα, αντιλαμβανόμενοι τι σημαίνει πάλι αυτό, για τα παιδιά τους και τους ίδιους.

Ατελείωτες ώρες μπροστά στις οθόνες, με το ίντερνετ να κόβεται, το παιδί να γκρινιάζει, τον δάσκαλο να μην έχει καλή σύνδεση ενώ προσπαθεί να κάνει ζάφτι 25 κλειστά παράθυρα και τον γονιό -σε ρόλο ακροβάτη για ακόμα μία φορά- να προσπαθεί να εργαστεί από το σπίτι, αλλά και να παρέχει τεχνική υποστήριξη στο παιδί.

“Της έβαλα δασκάλα, δεν άντεξα” ακούω φίλη μαμά να μου λέει, αναφερόμενη στην 9χρονη κόρη της, η οποία -όπως έκρινε η μαμά- απέκτησε τεράστια κενά κατά την διάρκεια της προηγούμενης φάσης τηλεκπαίδευσης, με τη μαμά (που εργάζεται ατελείωτες ώρες από το σπίτι) να ανησυχεί, ότι δεν θα καλυφθούν ποτέ.

“Και εμείς ξεκινήσαμε ιδιαίτερα μέσα στην καραντίνα”, μου λέει άλλη φίλη εργαζόμενη μαμά με γιο μαθητή Πέμπτης τάξης. “Ο δάσκαλος είναι τρελός! Τους ‘ξεπέταξε τα κλάσματα μέσω Webex μέσα σε μία εβδομάδα και ο μικρός δεν έχει καταλάβει τίποτα. Δεν τα πάω κι εγώ καλά με τα Μαθηματικά, οπότε, έπρεπε να του παρέχω βοήθεια.”

Όσο για τα ακόμα μεγαλύτερα παιδιά; Οι γονείς ανεβάζουν πίεση παρατηρώντας, ότι την ώρα της τηλεκπαίδευσης είτε θα συνομιλούν με τους συμμαθητές στο chat, είτε θα παίζουν κάποιο ομαδικό video game ή απλά θα βλέπουν τηλεόραση.

Η αύξηση των ιδιαίτερων τους τελευταίους μήνες παρατηρείται κυρίως στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και τα ενισχυτικά αυτά μαθήματα μπορεί να λαμβάνουν χώρα είτε με φυσική παρουσία του δασκάλου στο σπίτι (με χρήση μάσκας φυσικά), είτε online, είτε και με τους δύο τρόπους.

Στις μεγαλύτερες τάξεις έτσι κι αλλιώς τα ιδιαίτερα ή τα φροντιστήρια δεν σταμάτησαν ποτέ. “10 ώρες την ημέρα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ μπροστά στον υπολογιστή, το φαντάζεσαι; Νεύρα, κούραση… Άσ’τα να πάνε…” μου λέει δασκάλα της κόρης μου, με κόρη στην Α’ Λυκείου. Να θυμίσουμε, ότι τα παιδιά αυτής της ηλικίας έχουν να πάνε στο σχολείο από τον Οκτώβριο.

Ποιος να κατηγορήσει ποιον, όταν η εξάντληση μας έχει καταβάλλει όλους;

Μόνος μου προβληματισμός, όλη αυτή η επιπλέον πίεση στο παιδί, να μην φέρει τελικά ακόμα χειρότερα αποτελέσματα στην έτσι κι αλλιώς επιβαρυμένη ψυχολογία του.