Η Αλεξάνδρα Σταματοπούλου πάσχει από το Σύνδρομο του Δυσκίνητου Ανθρώπου, ασθένεια με την οποία διαγνώστηκε και η Σελίν Ντιόν
Στα δύσκολα παιδικά χρόνια που βίωσε αναφέρθηκε με συγκινητικά λόγια η χρυσή Παραολυμπιονίκης, Αλεξάνδρα Σταματοπούλου, η οποία βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον», λίγο μετά την επιστροφή της από το Παρίσι.
Η σπουδαία αθλήτρια αναφέρθηκε στα συναισθήματα που ένιωσε όταν κατάλαβε πως κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον τελικό των 50μ ύπτιο (S4), ανήμερα των γενεθλίων της.
«Ήταν πάρα πολλά τα συναισθήματα, το βίωνα στο έπακρο, δεν ήξερα να διαχειριστώ ότι είχα έρθει πρώτη, ήταν ένας γολγοθάς μέχρι να φτάσω».
Αναφορικά με τα προβλήματα με τα οποία έχει βρεθεί αντιμέτωπη στη ζωή της δήλωσε πως υπήρξαν πολλές αναποδιές, αλλά ποτέ δεν είπε «γιατί σε εμένα όλα αυτά», αφού όπως είπε «όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο».
«Ούτε εγώ ήξερα ότι θα κάνω κάτι καλό στην κολύμβηση, έλεγα πως δεν την θέλω, ότι δεν είναι για εμένα. Αλλά σκεφτόμουν ”μήπως μου έχει δοθεί αυτό για κάποιο λόγο;” και σκέφτηκα ”γιατί να σπρώχνω έτσι τις ευκαιρίες”. Μία μέρα πριν τον αγώνα τον καλό, είχα έρθει δέκατη και άκουγα από sites πως αποκλείστηκε η Σταματοπούλου και λέω ”ψυχραιμία, αύριο θα είναι το καλό μου χαρτί”».
Η Αλεξάνδρα Σταματοπούλου συγκλόνισε μιλώντας για τα δύσκολα παιδικά χρόνια που πέρασε, αφού υπήρξε για χρόνια θύμα bullying. «Δεν μιλούσα, ούτε τη μητρική μου γλώσσα, μίλησα 7,5 ετών. Στα σχολικά χρόνια όταν έβλεπαν ένα παιδί να μη μιλάει, ήταν ο πρώτος στόχος να δεχτεί bullying. Στο γυμνάσιο ο εκφοβισμός έφτασε στο αποκορύφωμα, δεχόμουν ξυλοδαρμούς και όταν έγινε αυτό με την υγεία μου, σκεφτόμουν ”τι άλλο να γίνει, έλα να με δείρεις”», σημείωσε
Το ίδρυμα, η υιοθεσία και το σύνδρομο Stiff Person
Η Αλεξάνδρα Σταματοπούλου γεννήθηκε στη Ρουμανία από μία πολύ φτωχή οικογένεια, η οποία την παρέδωσε σε ίδρυμα. Εκεί έζησε τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής της, μέχρι που ήρθε η υιοθεσία. Αρχισε να κοινωνικοποιείται, να κάνει όνειρα (μικρή είχε πει πως ήθελε να μοιάσει στην ολυμπιονίκη της γυμναστικής, Νάντια Κομανέτσι), όμως το σύνδρομο Stiff Person, η πάθηση από την οποία πάσχει και η Σελίν Ντιόν, ήρθε να της αλλάξει όλη τη ζωή σε πολύ μικρή ηλικία.
Πρόκειται για μία σπάνια αυτοάνοση διαταραχή της κίνησης, που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Αποτελεί μια σοβαρή διαταραχή ασαφούς αιτιολογίας και χαρακτηρίζεται από προοδευτική δυσκαμψία και ακαμψία.
«Όταν υιοθετήθηκα και γεύτηκα τα πάντα σαν ένα μικρό μωρό, σαν παιδί, χρειάστηκε από την αρχή οι απαιτήσεις να είναι αρκετές, δηλαδή χρειάστηκε να μάθω πολύ γρήγορα να μιλάω, ενώ πιο πριν δεν επικοινωνούσα καθόλου, χρειάστηκε να μπω σε ομάδα, στο σχολείο, σε ομάδα για αθλητισμό, κάτι που για μένα ήταν πολύ ξένο στο μυαλό μου, δεν είχα ιδέα. Όλα μου φαινόντουσαν αστεία. Στην αρχή υπήρξαν κοροϊδίες, χλευασμός, το πώς δεν μιλάω και μετέπειτα όταν άρχισα να μιλάω και να κατανοώ τα “θέλω” μου, μπήκα στον αθλητισμό και έκανα ενόργανη. Ήθελα να γίνω μια wanna be Κομανέντσι. Δεν μας βγήκε… Στα 14 ήρθε η πρώτη σφαλιάρα. Η οποία ήταν η αδυναμία να πατήσω, να τρέμω σε κάθε δύο, τρία βήματα και να πέφτω» είχε περιγράψει σε ένα συνέδριο για τον γυναικείο αθλητισμό.
«Στα 21 μου η πάθηση υποτροπίασε, είπα μάλλον δεν είναι καλά τα πράγματα. Την στιγμή που άρχισα να τρέμω την ιδέα ότι θα μείνω στο σπίτι, δεν θα κάνω τίποτα, λέω εδώ είμαστε, ας ξεκινήσω θεραπευτικά την κολύμβηση μιας και μου το είχαν προτείνει για τους μύες. Η πάθησή μου είναι νευροεξελιγκτική -έχει να κάνει με του μύες και τα νεύρα- εν τέλει ο προπονητής μου και η φυσικοθεραπεύτριά μου μού είπαν ότι σου ταιριάζει αυτό το άθλημα. Εγώ δεν μπορούσα ούτε στην τηλεόραση να το δω, με άγχωνε. Βήμα το βήμα όμως, είπα ότι “μάλλον αυτό θα με πάει μπροστά”. Όταν άρχισα να παίρνω σοβαρά τον αθλητισμό ένιωσα καλά με τον εαυτό μου ότι κάτι έχω προσφέρει, σε μένα πρωτίστως, και μετέπειτα σε ανθρώπους που πίστεψαν σε μένα. Άρχισα να βλέπω τον εαυτό μου σοβαρά, υπήρξαν δυσκολίες αλλά με έναν εθνικό ύμνο, νομίζω ξεχνά τα πάντα», πρόσθεσε.
H παραολυμπιονίκης της κολύμβησης, ολοκλήρωσε την καριέρα της και πλέον θα ασχοληθεί πιο ενεργά με το επάγγελμά της, που είναι λογοθεραπεύτρια.
