Το κάπνισμα ναργιλέ γίνεται όλο και πιο δημοφιλές στους εφήβους γιατί δεν γνωρίζουν πόσο επικίνδυνο είναι

Αν τύχει να περάσετε έξω από κάποιο ανατολίτικου τύπου καφέ που “σερβίρει” και ναργιλέ, το πιθανότερο είναι να παρατηρήσετε ότι ανάμεσα στους θαμώνες του βρίσκονται και νεαρά παιδιά, ακόμα και μαθητές Γυμνασίου που δεν διστάζουν να κάνουν χρήση αυτής της εναλλακτικής μορφής καπνίσματος.

Γεγονός είναι, ότι όχι μόνο στην Ελλάδα μα και στο εξωτερικό το κάπνισμα ναργιλέ γίνεται όλο και πιο δημοφιλές στους νέους τα τελευταία χρόνια. Γεγονός είναι, επίσης, ότι έχει μειωθεί σημαντικά το κάπνισμα του “κλασικού” τσιγάρου -πράγμα ευχάριστο, που όμως δεν κάνει την εναλλακτική του ναργιλέ λιγότερο επικίνδυνη.

Το γιατί επιλέγουν οι μαθητές τον ναργιλέ, στο πλαίσιο της ψυχαγωγίας τους, είναι ένα ερώτημα που βρίσκει κοινή απάντηση με το γιατί καπνίζουν γενικώς ή πίνουν οι έφηβοι: Γιατί το κάνουν οι μεγαλύτεροι, η παρέα τους; Γιατί έτσι πιστεύουν ότι γίνονται και εκείνοι “μεγάλοι”; Ίσως πιο αποδεκτοί; Ένας βασικός παράγοντας, όμως, που κάνει τον ναργιλέ συγκεκριμένα τόσο δημοφιλή είναι το γεγονός, ότι δίνει την εντύπωση πως πρόκειται για μία αθώα απόλαυση.

Σε έρευνα που έγινε στην Αμερική το 2016, στην οποία συμμετείχαν μαθητές από την Α’ Γυμνασίου έως και τη Γ’ Λυκείου, τα αποτελέσματα έδειξαν, ότι το 10% αυτών καπνίζει ναργιλέ σχεδόν συστηματικά. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς, μάλιστα, το κάνουν στο σπίτι κάποιου φίλου και όχι σε καφετέριες. Αυτό αποδεικνύει, ότι ο ναργιλές αποτελεί σε πολλά σπίτια αποδεκτή συνήθεια -και κατ’επέκταση αποδεικνύει, πόσο λειψή ενημέρωση υπάρχει για την επικινδυνότητα του.

Ο ναργιλές είναι εξίσου επικίνδυνος με το κάπνισμα τσιγάρων

Προκειμένου να απαντήσει στο αν τελικά ο ναργιλές είναι μια πιο “ασφαλής” μορφή καπνίσματος, συγκριτικά με τις εναλλακτικές, ο Πνευμονολόγος-Φυματιολόγος Δρ. Στέλιος Βιττωράκης, εξηγεί, ότι σε αντίθεση με αυτό που πολλοί πιστεύουν, “ο καπνός που εξέρχεται από τον ναργιλέ περιέχει πολυάριθμες τοξικές ουσίες που προκαλούν καρκίνο του πνεύμονα, καρδιοπάθειες κ.α νοσήματα.” Επιπλέον, “Παρόλο που το νερό απορροφά μέρος της νικοτίνης, οι καπνιστές ναργιλέ μπορούν να εκτεθούν σε επαρκή δόση του ναρκωτικού αυτού με αποτέλεσμα να προκληθεί εθισμός ακόμα και σε περιστασιακούς χρήστες.”

Ο πνευμονολόγος συνεχίζει: “Μελέτες έχουν δείξει ότι κατά την εισπνοή ναργιλέ εκλύονται βλαβερές ουσίες όπως το μονοξείδιο του άνθρακα αλλά και καρκινογόνες, όπως βαρέα μέταλλα και άλλα χημικά. Το γεγονός αυτό θέτει τους χρήστες ναργιλέ και τους παθητικούς καπνιστές σε μη αμελητέο κίνδυνο ίδιων νοσημάτων με του συμβατικού τσιγάρου όπως καρκίνος πνεύμονα και άλλων οργάνων, καρδιαγγειακών νοσημάτων (εμφράγματα, εγκεφαλικά), αναπνευστικά νοσήματα (χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, επιδείνωση άσματος κα) αλλά και σημαντικά βλαβερές επιδράσεις κατά την κύηση. Ας μην ξεχνάμε και το γεγονός ότι η κοινή χρήση του επιστομίου του ναργιλέ εκθέτει τον καπνιστή σε ένα σημαντικό κίνδυνο μετάδοσης νοσημάτων όπως η φυματίωση, η ηπατίτιδα και οι ιογενείς λοιμώξεις.

Ο καπνός του ναργιλέ συχνά γλυκαίνεται και αρωματίζεται ώστε να γίνει πιο ελκυστικός. Η γλυκιά μυρωδιά και γεύση του καπνού μπορεί να εξηγήσει γιατί μερικοί άνθρωποι, ειδικά νέοι, που δεν θα κάπνιζαν ξεκινάνε να χρησιμοποιούν το ναργιλέ, γίνονται δηλαδή καπνιστές. Δεν είναι τυχαίο ότι στις ΗΠΑ παρατηρήθηκε 32% αύξηση στη χρήση ναργιλέ σε παιδιά γυμνασίου μεταξύ 2011-2012. Πρόκειται δηλαδή για άλλο ένα μέσο που βοηθά στην διάδοση της καπνιστικής συνήθειας και όχι στην διακοπή της.”

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το σχεδιάγραμμα που έχει περιλάβει ο γιατρός στο άρθρο του, το οποίο δείχνει, πώς ζεσταίνεται ο καπνός του ναργιλέ με το κάρβουνο, ψύχεται έπειτα χάρη στο νερό στη φιάλη και έτσι μεταφέρεται πιο “φιλτραρισμένος” στον καπνιστή:

O Δρ. Βιττωράκης, λοιπόν, καταλήγει ότι: “Με βάση τα παραπάνω, συμπεραίνουμε ότι ο ναργιλές δεν είναι ακίνδυνος, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται (και αντιμετωπίζεται) από τη νομοθεσία με τον ίδιο τρόπο όπως τα συμβατικά τσιγάρα και όλα τα προϊόντα καπνού, καθώς είναι όμοια βλαβερό με το συμβατικό τσιγάρο.”