Ο Κινέζος συγγραφέας Μο Γιαν ήταν τελικά ο νικητής του Νόμπελ Λογοτεχνίας και διαδέχεται το Σουηδό ποιητή Τόμας Τρανστρέμερ. Σύµφωνα µε το σκεπτικό της, η Σουηδική Ακαδηµία αναφέρει πως το έργο του Μο Γιαν «ενώνει µε ψυχεδελικό ρεαλισµό τα λαϊκά παραµύθια, την Ιστορία και τη σύγχρονη ζωή» και συστήνει να διαβάσουµε πρώτο το αριστουργηµατικό µυθιστόρηµά του Οι µπαλάντες του σκόρδου, το µοναδικό βιβλίο του που κυκλοφορεί στην Ελλάδα (Εκδόσεις Καστανιώτη 2006, µτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο απαγορεύτηκε στην Κίνα ύστερα από τα αιµατηρά γεγονότα στην πλατεία Τιεναµέν και ανάγκασε το συγγραφέα να παραιτηθεί από το στρατό.
Μο Γιαν, που στα κινεζικά σηµαίνει «µη µιλάς», είναι το ψευδώνυµο του Κουάν Μογιέ. Ο ίδιος σε µια οµιλία του στον Ανοιχτό Πανεπιστήµιο του Χονγκ Κονγκ, αναφερόµενος στο ψευδώνυµό του, είπε ότι το επέλεξε πριν ακόµα γράψει το πρώτο του µυθιστόρηµα, γιατί ήταν γνωστός για την ειλικρίνειά του, η οποία δεν ήταν ευπρόσδεκτη στην Κίνα, και πως υιοθέτησε το ψευδώνυµο αυτό για να του θυµίζει ότι δεν πρέπει να µιλάει πολύ.
O Μο Γιαν γεννήθηκε το 1955 στην επαρχία Σαντόνγκ της βορειοανατολικής Κίνας από μια φτωχή οικογένεια που μετά βίας μπόρεσε να μεγαλώσει τα τέσσερά της παιδιά. Το 1976 κατατάχτηκε εθελοντικά στον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό όπου και σπούδασε βιβλιοθηκάριος. Το 1981 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα Βροχή που πέφτει μια ανοιξιάτικη νύχτα. Ακολούθησε το βιβλίο του Oι κόκκινοι αγροί (1987) που άρχισε να του δημιουργεί προβλήματα με τη λογοκρισία. Οι κόκκινοι αγροί μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο από τον Ζανγκ Γιμού. Το επόμενο μυθιστόρημά του, Oι μπαλάντες του σκόρδου (1988), απαγορεύτηκε, γεγονός που οδήγησε τον Γιαν να παραιτηθεί από το στρατό.
Τα βιβλία του Η δημοκρατία του κρασιού (2001) και Μεγάλα στήθη και φαρδιές περιφέρειες (2003) είχαν επίσης προβλήματα με τη λογοκρισία. Παρά τις προτάσεις που είχε από τη Δύση, ο Μο Γιαν δεν εγκατέλειψε ποτέ την Κίνα.
Ο νικητής θα λάβει χρηματικό έπαθλο 8 εκατ. κορωνών (925.000 ευρώ), ένα ποσό κατά 20% κατώτερο από αυτό των προηγούμενων ετών.
