Δευτέρα 20 Απριλίου, 15:16
NULL
Array
(
    [category] => Αποδράσεις - Ταξίδια
    [link] => https://www.infokids.gr/category/psychagogia/apodraseis-taksidia/
    [id] => 67
)

Αλέξανδρος Νικολαΐδης: «Η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα» – Η συγκλονιστική ανάρτηση της οικογένειάς του

Ολοκληρώθηκε η δημοπρασία για τις δάδες και τα ολυμπιακά μετάλλια του Αλέξανδρου Νικολαΐδη, κάνοντας πραγματικότητα την τελευταία επιθυμία του ολυμπιονίκη που  έφυγε από τη ζωή στις 14 Οκτωβρίου του 2022.

Η συμμετοχή του κόσμου από διάφορες χώρες ήταν συγκινητική, ενώ  πολλοί συμμετέχοντες εξέφρασαν την επιθυμία να προσφέρουν στις οργανώσεις το ποσό που διέθεσαν ακόμα κι αν δεν αναδείχθηκαν σε πλειοδότες, όπως αναφέρει σχετική ανάρτηση.

Τα ποσά που συγκεντρώθηκαν θα δοθούν απευθείας και ισόποσα σε επτά ΜΚΟ και σε δύο οικογένειες πληγέντων των φαινομένων της 15ης Οκτωβρίου στην Κρήτη.

Το Post της οικογένειας του Αλέξανδρου Νικολαΐδη

Θρήνος για τον ολυμπιονίκη Αλέξανδρο Νικολαΐδη που “‘εφυγε” από σπάνιο καρκίνο – Αφήνει πίσω του 3 μικρά παιδιά

Ο θάνατος  του δις αργυρού Ολυμπιονίκη του Τάε Κβον Ντο και αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, σε ηλικίας μόλις 43 ετών από μία σπάνια μορφή καρκίνου, το καρκίνωμα NUTσυγκίνησε το πανελλήνιο.

Το “αντίο” της συζύγου του

Η Δώρα Τσαμπάζη με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τη 5χρονη Ελεάννα και τον 2χρονο Γιώργο στάθηκε στον Αλέξανδρο Νικολαΐδη ως το τέλος  αποχαιρέτησε τον άνδρα της ζωής της με τους στίχους  «Ποιός μιλεί στα νερά και ποιός κλαίει – ακούς; Ποιός γυρεύει τον άλλο, ποιός φωνάζει – ακούς; Είμ’ εγώ που φωνάζω κι είμ’ εγώ που κλαίω, μ’ ακούς. Σ΄αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς»,

 

Ο πρωτότοκος γιος του

Ο αείμνηστος Ολυμπιονίκης είχε κι ένα γιο από τον πρώτο του γάμο με τη βολεϊμπολίστρια Ρούξι Ντουμιτρέσκου τον 11χρονο Φίλιππο που διαμένει στην Ρουμανία. Δεκαεπτά μήνες μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού και ύστερα από μόλις έναν χρόνο έγγαμου βίου, οι δύο αθλητές αποφάσισαν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους.

Για τον Φίλιππο είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξή του ““Ο Φίλιππος είναι πέντε χρόνων. Σίγουρα θα έχει αθλητικό κορμί και θα γίνει πολύ ψηλός. Αν θελήσει να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, φυσικά θα είμαι δίπλα του. Αν όμως με ρωτήσει, θα του πω να παίξει μπάσκετ. Δοκίμασα και ο ίδιος το μπάσκετ, καθώς ως παιδί πέρασα από όλα σχεδόν τα αθλήματα: βόλεϊ, μπάσκετ, χάντμπολ, λίγη πυγμαχία… Τον γιο μου δεν τον προπονώ όσο θα ήθελα, γιατί δεν τον έχω στη Θεσσαλονίκη μαζί μου. Αν ο Φίλιππος ήταν εδώ δεν θα λειτουργούσα όπως ο πατέρας μου, από την άποψη πως θα ήμουν πιο συγκαταβατικός στο τι θέλει.”.

Ενώ για το γεγονός ότι το παιδί μεγάλωνε σε άλλη χώρα και το εβλεπε όσο θα ήθελε « Η χαρά της απόκτησης ενός παιδιού δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη. Κάθε μετάλλιο κρύβει μέσα του και μια δόση ματαιοδοξίας. 

Το παιδί όμως σου βγάζει ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο, γι’αυτό και το αγαπάς κάθε μέρα και περισσότερο. Παρόλο που δεν δακρύζω εύκολα, όταν γεννήθηκε ο γιος μου ένιωθα τα μάτια μου μουσκεμένα για πολλή ώρα

Τον έχω μαζί μου στη Θεσσαλονίκη μία εβδομάδα τον μήνα. Αυτή τη συγκεκριμένη εβδομάδα μειώνω μέχρι και τις προπονήσεις προκειμένου να μη λείψω ούτε δευτερόλεπτο από δίπλα του. Είναι δύσκολο να μη νιώσεις ενοχικά απέναντι σε έναν παιδί που δεν ζει μαζί σου».

Η τελευταία ανάρτηση του Ολυμπιονίκη μετά το θάνατό του

Στη συγκλονιστική τελευταία του ανάρτηση, ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης εκφράζει ευγνωμοσύνη για τη γυναίκα της ζωής του.

Η δημοσιογράφος και ο Ολυμπιονίκης αθλητής του taekwondo απέκτησαν μια κόρη, την Ελεάννα, η οποία γεννήθηκε το 2017, ενώ τον Μάϊο του 2020 γεννήθηκε ο γιος τους, Γιώργος.

Μάλιστα στην τελευταία του ανάρτηση κάνει αναφορά και στα λατρεμένα του παιδιά γράφοντας “Με κρατήσατε στη ζωή περισσότερο από όσο αναλογούσε στον πολύ επιθετικό καρκίνο μου, μου χαρίσατε το χρυσό μετάλλιο της παράτασης της ζωής μου σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, όταν η κόρη μου η Ελεάννα ήταν μόλις 3,5 ετών και δεν θα θυμόταν τίποτα από εμένα, ενώ τώρα στα 5,5 της χρόνια θα με θυμάται έστω σαν μακρινή ανάμνηση και θα μπορεί να διηγηθεί ιστορίες στον μικρό της αδερφό τον Γιώργο, ώστε να με κρατήσουν ζωντανό στην καρδιά τους για πάντα. Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε.

Η τελευταία κοινή συνέντευξη του ζευγαριού

Στις αρχές του περασμένου Μαΐου, το ζευγάρι έδωσε την τελευταία του κοινή συνέντευξη στην εκπομπή της ΕΡΤ “Μαμά-δες” και τη Ζωή Κρονάκη.

Συγκλονίζει η τελευταία επιθυμία του Ολυμπιονίκη που έφυγε από τη ζωή στα 43 του χρόνια

Ωστόσο, αυτό που προκαλεί ρίγη συγκίνησης και ανατριχίλας είναι η μεταθανάτια επιθυμία του να βγουν σε δημοπρασία τα ολυμπιακά του μετάλλια και τα χρήματα να διατεθούν σε δομές για παιδιά.

Ο δις αργυρός Ολυμπιονίκης του Τάε Κβον Ντο και αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, , ζήτησε να δημοπρατηθούν τα δύο αργυρά του μετάλλια από Αθήνα και Πεκίνο και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά του. Αυτό ήθελε να είναι το αποτύπωμά του, η κληρονομιά του, η “κατάκτηση” των δικών του κατακτήσεων.

Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες.

Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου. Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.

Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου».

«Θα ήμουν υπερήφανος αν τα παιδιά μου «φορέσουν» τα μετάλλια της ανθρωπιάς»

Σε συνέντευξή του μιλώντας για τα παιδιά του και όσα ονειρεύεται για αυτά είχε πει χαρακτηριστικά “Δε με ενδιαφέρει καθόλου αν θα κάνουν πρωταθλητισμό ή αν θα ακολουθήσουν τα χνάρια μου. Ονειρεύομαι για εκείνα να γίνουν καλοί άνθρωποι, να γίνονται μια γροθιά όταν αδικείται ένας συμμαθητής τους και να τον προστατεύουν, να υπερασπίζονται τα δικαιώματα του αδύναμου, να αγκαλιάζουν τον καινούριο φίλο που είναι πρόσφυγας από τη Συρία ή την Ουκρανία.

Θα ήμουν υπερήφανος αν «φορέσουν» τα μετάλλια της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης. Αυτά είναι τα σημαντικότερα μετάλλια της ζωής, τα άλλα είναι απλώς ύλη.”

Διαβάστε επίσης:

Θρήνος στo ΕΠΑΛ Χαλκίδας: Σήμερα η κηδεία της 16χρονης Αναστασίας που “εσβησε” στην άσφαλτο

“Προς Θεού, κάντε αυτό το ένα πράγμα εάν το παιδί σας παραπονιέται για πόνο στις αρθρώσεις”

Αυτοί οι μαθητές πήγαν στο σχολείο με πιτζάμες για έναν φανταστικό λόγο (εικόνες)

Ροή Ειδήσεων