«Η χορεύτρια του Διαβόλου» παρασύρει τον Στέφανο Δάνδολο στον κόσμο της κατασκοπείας

Μυστικά, ψέμματα, συνωμοσίες, σκάνδαλα υπό το φόντο ενός Παγκόσμιου Πολέμου. Τίποτα όμως δεν είναι πιο σημαντικό από τον έρωτα. Τον ανεκπλήρωτο έρωτα. Στο όγδοο μυθιστόρημά του, ο συγγραφέας Στέφανος Δάνδολος -που θα γίνει πατέρας σε λίγους μήνες- φτιάχνει ένα εργόχειρο πραγματικότητας και μυθοπλασίας. Ο αναγνώστης ταξιδεύει στο χώρο και στο χρόνο και σε κάθε παράγραφο αναρωτιέται τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Η Χορεύτρια του Διαβόλου είναι ένα θρίλερ κατασκοπείας που με φόντο τα μεγάλα γεγονότα του εικοστού αιώνα ξετυλίγει μια συνταρακτική ιστορία πάθους.

9786180100662Καθώς διάβαζα το βιβλίο σου αναρωτιόμουν μήπως τελικά  πρόκειται για την αφήγηση μιας πραγματικής ιστορίας. Υπήρξε η Χορεύτρια του Διαβόλου;

Είναι ένας συνδυασμός αλήθειας και επινοημένης ιστορίας. Εξαιτίας του γεγονότος όμως ότι ο καμβάς είναι αληθινός, τα γεγονότα που περιβάλλουν το σκηνικό και την ιστορία έχουν πράγματι συμβεί. Όσο για την  Χορεύτρια του Διαβόλου, πράγματι υπήρξε στη Γαλλία μια χορεύτρια με αυτό το ψευδώνυμο και η οποία είχε καταδικαστεί σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα και κατέληξε σε ψυχιατρείο. Όλα τα άλλα όμως είναι αποκυήματα της φαντασίας μου.

 

Το βιβλίο σου όμως είναι κι έντονα πολιτικό.

Εγώ ήθελα να γράψω ένα μεγάλο ερωτικό μυθιστόρημα στα πρότυπα των παλιών κλασσικών ερωτικών ιστοριών, της λογικής του Άννα Καρένινα, του Όσα παίρνει ο άνεμος, της μαντάμ Μποβαρύ.
Και ήθελα να το εντάξω σε μια εποχή που να είναι κοσμοπολίτικη και να αποπνέει φως αλλά και σκοτάδι και να περιβάλλεται από ιστορικά γεγονότα. Επειδή για μένα το ιστορικό μυθιστόρημα δεν έχει νόημα αν είναι μόνο ταξίδι. Ήθελα να έχει συνάφειες με τη σημερινή εποχή.  Προτίμησα να εντοπίσω κάποια γεγονότα που μας θυμίζουν  όσα ζούμε σήμερα οικονομικά και πολιτικά και να διανθίσω αυτή την τραγική καταδικασμένη ερωτική ιστορία με αυτά.

«Το σχέδιό τους ήταν… να δεσμεύουν τις κυβερνήσεις μέσα από υπέρογκα δάνεια προκειμένου να τις έχουν υπό τον έλεγχό τους και να καθορίζουν την πολιτική τους. Καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάμε, έτσι;» γράφεις σε κάποιο σημείο. Θα μπορούσες να αναφέρεσαι στο παρόν κι όχι στο παρελθόν.

Για μένα το βιβλίο είναι βαθύτατα ερωτικό. Για μένα. Τα υπόλοιπα στοιχεία βοηθούν στο σασπένς, στο μυστήριο, το κάνουν τελικά περιπέτεια.

Είναι κινηματογραφική περιπέτεια. Αλλά γιατί έπρεπε ο έρωτας να είναι ανεκπλήρωτος;
Μην πεις πώς τελειώνει. Πρέπει να είναι έκπληξη. Πάντως υπάρχει μια γλύκα στο τέλος. Ήθελα να υπάρχει η μάχη του καλού με το κακό…

stefanos-dandolos-2
Δικαιολογείς όμως με κάποιο τρόπο και τους κακούς. Καταλήγεις ότι  «τα φαινόμενα απατούν».
Μα έτσι είναι. Δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα καλοί και κακοί. Είμαστε διχοτομημένοι ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Και το κακό το επινοούμε από ανάγκη, από αδυναμία ή από ανασφάλεια.

Υπάρχει μια αλήθεια ή πολλές;
Αντικειμενικά υπάρχει μια αλήθεια αλλά όλοι μας ζούμε υποκειμενικές αλήθειες. Δηλαδή όλοι μας βλέπουμε ένα μέρος της εικόνας, δεν είναι εύκολο να δούμε όλη την εικόνα.
Η αλήθεια είναι ότι το βιβλίο είναι όλο ανατροπές. Ο θύτης γίνεται θύμα και το αντίστροφο. Οι ρόλοι αλλάζουν συνεχώς.

Ξέρεις η  μεγαλύτερη μαγκιά ενός ανθρώπου είναι να καταφέρει να επιβάλλει τον εαυτό του με όλη του την αλήθεια. Αλλά από την άλλη σκύβω τρυφερά πάνω από την αδυναμία κάποιου που δεν τα καταφέρνει. Μπορώ να τον δεχτώ και να εξηγήσω την αδυναμία του, την ανασφάλειά του. Στην πραγματικότητα ο μόνος που κοροϊδεύουμε πάντα είναι ο εαυτός μας.

Η ύπαρξη ακροδεξιών παρατάξεων ακόμα και μέσα στη Βουλή φαίνεται να σε επηρέασαν.
Ξεκίνησα το βιβλίο να το γράφω το 2009 αλλά θα έλεγα πως ο 2ος παγκόσμιο πόλεμος πάντα με ενδιέφερε όπως και το φαινόμενο Χίτλερ. Η ύπαρξη των ναζιστικών στοιχείων με οδήγησε να δείξω πως άρχισαν όλα αυτά τότε, μέσα από μια αφέλεια και μέσα από μια ανεκτικότητα που την βλέπουμε και σήμερα.

«Κάθε άνθρωπος είναι οι  αμαρτίες του. Προσπαθήστε να τον συγχωρέσετε» γράφεις. Τι εννοείς;
Το πιστεύω  αυτό. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να τις συγχωρούμε εύκολα αλλά αν κάποιος έχει το χάρισμα της αποδοχής, είναι πολύ σημαντικό. Είναι καλύτερος άνθρωπος. Όχι όμως να συγχωρεί από αδιαφορία αλλά να το εννοεί.

«Η ζωή είναι ένα σύννεφο που δακρύζει»; Τι εννοείς;
Η κρίση που βιώνουμε είναι κυρίως πολιτισμική κι όχι οικονομική. Το πρόβλημα είναι τα ήθη μας. Το πώς έχουμε στήσει τις ζωές μας. Όταν βλέπεις να διαφημίζεται η ευημερία, πρέπει να είσαι επιφυλακτικός. Με την ίδια λογική μια ζωή με λιακάδα είναι μια ζωή καλών στιγμών μόνο. Η αληθινή ζωή είναι η ζωή με τη βροχή. Είναι το πώς εσύ θα καταφέρεις αυτή τη βροχή να την αντέξεις, να την υπομείνεις, να  προστατευτείς  ώστε να μην μείνεις για πολύ καιρό βρεγμένος, να στεγνώσεις. Ακόμα κι αν ξέρεις ότι θα ξαναβραχείς. Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής. Το θέμα είναι να συμβιβαστούμε με τις δυσκολίες, τη βροχή και να τα καταφέρουμε μέσα σε αυτή. Όταν βγει τελικά ο ήλιος αναγνωρίζεις την αξία του.

assets_LARGE_t_1461_13968782

Είσαι ρομαντικός αλλά και ρεαλιστής.

Είμαι πολύ ρεαλιστής δεν θα μπορούσα να ζήσω αν δεν ήμουν ρομαντικός. Πιστεύω ότι ο Θεός είναι ανάμεσά μας και τον βρίσκουμε στο πρόσωπο ενός ανθρώπου.

Μα, και στο βιβλίο γράφεις ότι ένας από τους ήρωες δεν κατάφερε να κάνει ερωμένη του τη γυναίκα που αγαπούσε αλλά παρέμεινε για πάντα ο άγγελός του. Η Κάλλι Τσιλίδου, η γυναίκα σου -στην οποία αφιερώνεις και το βιβλίο- είναι ο άγγελός σου; Πιστεύεις ότι υπάρχει το άλλο μας μισό, ότι ο άνθρωπός μας τελικά είναι μόνο ένας σε αυτή τη ζωή;

Για πολλούς ανθρώπους ισχύει αυτό. Δεν θα έλεγα για όλους. Υπάρχει ένας άνθρωπος με τον οποίο θα κλειδώσουμε. Ίσως αυτός ο άνθρωπος τελικά να μην είναι μαζί μας. Άλλωστε στην ιστορία μας το ζευγάρι δεν είναι μαζί. Ό,τι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί γιατί ένα ανεκπλήρωτο έρωτα δεν τον ξεπερνάς ποτέ, δεν τον απομυθοποιείς και ζεις πάντα με την ελπίδα.

Αν είσαι τυχερός και βρεις τον άνθρωπό σου και καταφέρετε να ζήσετε μαζί, τότε νομίζω ότι είναι ό,τι πιο σπουδαίο. Αν δεν το βρεις, αυτό το σπουδαίο μπορεί να γίνει ένα απωθημένο που δεν ξεπερνάς ποτέ.

kali_gamos_dandalosssssssssΜου είναι πολύ  δύσκολο  να μιλάω για τον εαυτό μου. Αυτό που με γοήτευσε στην Κάλλι είναι η απλότητά της και το γεγονός ότι δεν έχει καμία σχέση με την  εντυπωσιακή εικόνα και την ιδέα που έχουν όλοι οι άλλοι για τον επαγγελματικό της χώρο. Ελκυστικά για μένα ήταν κυρίως όλα όσα ανακάλυψα πίσω από την εικόνα της. Είναι ένας άνθρωπος πολύ ευαίσθητος, έχουμε πολλά κοινά ενδιαφέροντα. Είναι πολύ σημαντικό για μένα ότι αντιλαμβάνεται  όλα όσα με κατατρώνε όταν γράφω. Είναι δύσκολο να διαχειριστώ το βάρος της δεύτερης πραγματικότητας που επινοώ. Για μερικά χρόνια, όσα κρατάει το γράψιμο ενός βιβλίου, βρίσκομαι σε δύο πραγματικότητες. Αυτή η δεύτερη πραγματικότητα χρειάζεται μεγάλο στήριγμα από τους ανθρώπους γύρω σου για να μη γίνεται ένα άχαρο καταφύγιο.

1362643Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά;
Θα έλεγα πως δεν ήταν έρωτας από την πρώτη ματιά, πήγε σιγά σιγά. Ήταν αναγνωριστικοί οι πρώτοι έξι μήνες. Θέλαμε να πειστούμε ότι αυτό που συνέβαινε ήταν  όντως τόσο αληθινό γιατί ήταν σπάνιο. Όταν κοιτάω την Κάλλι, βλέπω τη ζωή!

Άλλωστε τώρα πια κουβαλάει μαζί της και μια νέα ζωή. Το γιο σας.

Θεωρώ τους εαυτούς μας πολύ αγαπημένο ζευγάρι, πολύ έξω από το life style.  Κι όταν έρχεται και ένα παιδί να  ολοκληρώσει και να  δέσει τη σχέση μας είναι ακόμα πιο ωραία. Το απολαμβάνουμε.

TSILIDOU_2

Προετοιμάζεστε για το νέο σας ρόλο;

Το μωρό αναμένεται να καταφθάσει τέλη Ιουνίου αρχές Ιουλίου.  Θεωρώ ότι η Κάλλι θα γίνει φανταστική μητέρα. Το πιστεύω. Έχει πάρα πολλά να δώσει. Θαυμάζω ακόμα και τον τρόπο που επικοινωνεί τώρα με το έμβρυο. Κι εγώ πιστεύω ότι θα γίνω καλός πατέρας. Ίσως επειδή βαθιά μέσα μου πάντα αισθάνομαι παιδί. Ψυχολογικά είμαι έφηβος. Βλέπω τη ζωή αισιόδοξα, σχεδόν αγνά, χωρίς ίχνος κακίας και μιζέριας.

Διαβάζεις;
Η Κάλλι διαβάζει συνέχεια και μου δίνει να διαβάσω κάποια σημεία. Εγώ είμαι λίγο αμελής με το θέμα του διαβάσματος για το μωρό. Αλλά με καθοδηγεί.

Θα γράψεις και παιδικά παραμύθια;
Δεν ξέρω, αλήθεια, αλλά ξέρω ότι θα του λέω πολλές ιστορίες, ότι θα του αφηγούμαι πολλές ιστορίες. Θέλω να του χτίσω ένα σύμπαν γεμάτο ιστορίες έτσι ώστε να ταξιδέψει μέσα σε αυτό. Δεν θέλω να χάσω τίποτα από το μεγάλωμά του. Θα είμαι μέσα και στη γέννα.

Κάποιοι μπαμπάδες έχουν τα ίδια συμπτώματα με τις εγκυμονούσες συζύγους τους.

Νομίζω ότι έχω παχύνει λίγο τελευταία… (γελάει)

Υπάρχει κάτι που σε φοβίζει;
Το μόνο πράγμα που με φοβίζει είναι το θέμα της υγείας. Πραγματικά. Μόνο αυτό. Και τώρα με το μωρό με φοβίζει ακόμα περισσότερο γιατί θέλω να παραμείνω για πολλά χρόνια υγιής και δυνατός ώστε να μας χαρεί και να το χαρούμε.

Στο ευχόμαστε. Καλή λευτεριά!

Ευχαριστώ

 

 

 

 

 

Ρεπορτάζ: Ανάδοχες οικογένειες – Γονείς από καρδιάς!

 

«Μπαμπά, τα μάτια σου είναι δύο αστέρια που φωτίζουν τον ουρανό» είπε η 5χρονη Μαριλένα στον Πέτρο και τα μάτια του πράγματι φωτίστηκαν από δύο δάκρυα χαράς κι ευγνωμοσύνης γι αυτό το απρόσμενο δώρο που γέμισε το σπίτι τους. Ο Πέτρος δεν είναι ο φυσικός πατέρας της Μαριλένας. Και η ίδια το γνωρίζει. Είναι όμως μαζί με την Έλενα, τη γυναίκα του οι ανάδοχοι γονείς της. Η μικρή Μαριλένα ζει ήδη 2,5 χρόνια μαζί τους. Αντιμετωπίζει ένα ελαφρύ πρόβλημα όρασης και κάποιες μαθησιακές δυσκολίες. Αυτά τα χαρακτηριστικά την άφηναν στα… αζήτητα.

Lovely_illustration_of_Happy_family_in_field_2_wallcoo.comΣύμφωνα με τον κύριο Δημήτρη Βεζυράκη, διοικητή του Κέντρου Βρεφών Η Μητέρα, οι περισσότεροι γονείς που θέλουν να υιοθετήσουν, αναζητούν νεογέννητα υγιή παιδιά. «Συχνά εκείνοι που θέλουν να υιοθετήσουν ένα παιδί, δεν θέλουν ένα παιδί με ιδιαιτερότητες. Όμως δεν έχουμε τόσα πολλά υγιή βρέφη. Έχουμε παιδιά με διάφορα θέματα –προβλήματα που φτάνουν έως εδώ. Γίνονται περίπου 200 αιτήσεις το χρόνο για υιοθεσία. Αντίθετα μένουν στα αζήτητα παιδιά που επειδή εγκαταλείφθηκαν ίσως έχουν επιβαρυμένη κληρονομικότητα. Κανείς δεν τα θέλει αυτά. Αυτό που λέω σε όλους είναι ότι δεν είναι χρονοβόρα η διαδικασία, είναι ψυχοφθόρα η αναμονή».

heart

 

Παιδιά στα αζήτητα
Τα παιδιά με κάποια προβλήματα υγείας όμως έχουν ακόμα περισσότερο ανάγκη μια στοργική αγκαλιά. «Δεν είχαμε αποκτήσει δικό μας παιδί» διηγείται η Έλενα «κι έτυχε να δω μια αγγελία σε μια εφημερίδα, ένα κάλεσμα αναδοχής για ένα παιδάκι. Όταν πήγαμε στο Κέντρο Βρεφών είχαν έρθει κι άλλοι ενδιαφερόμενοι. Αυτή ήταν η πρώτη μας γνωριμία με την Αναδοχή. Μας είπαν ότι δεν πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ένα συγκεκριμένο τύπο παιδιού  και να είμαστε απόλυτα συνειδητοποιημένοι. Αν και αρχικά θέλαμε να υιοθετήσουμε, καταλάβαμε ότι με την Αναδοχή μπορούσαμε να προσφέρουμε ακόμα περισσότερο. Δεν θεωρούμε ότι τα παιδιά ανήκουν στο γονιό τους ή σε αυτόν που τα μεγαλώνει. Όλα τα παιδιά χρήζουν της προστασίας και της αγάπης όλων. Κάπως έτσι ένα χρόνο μετά την αίτηση που κάναμε ήρθε στο σπίτι μας η Μαριλένα.»

 

Οι ιδιαιτερότητες του παιδιού δεν στάθηκαν ανασταλτικός παράγοντας στην απόφασή τους. «Δεν μας τρόμαξαν. Μας βοήθησαν άλλωστε πολύ από το ίδρυμα. Είχαμε αρκετό χρόνο κι εμείς και το παιδί να προσαρμοστούμε και η διαδικασία έχει συγκεκριμένα στάδια. Περάσαμε από ειδικούς, συναντήσαμε κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχιάτρους  Ήταν απαραίτητο να γίνουν ξεκάθαρα τα κίνητρά μας. Ήρθαν από το Μητέρα σε επαφή ακόμα και με το στενό μας οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον. Ακόμα και με στενούς συγγενείς που μένουν στο εξωτερικό.»
dsc_0008-2-646

 

Αναδοχή είναι:

Η αναδοχή είναι μια μορφή παιδικής προστασίας αναγνωρισμένη από το κράτος με Ν.2082/1992.
Το Κέντρο Βρεφών Η ΜΗΤΕΡΑ είναι ένας από τους κύριους φορείς παιδικής προστασίας με υλοποίηση προγράμματος αναδοχής από το πρώτο έτος λειτουργίας του.
Η αναδοχή δεν είναι υιοθεσία. Το παιδί δεν ανήκει νομικά στους ανάδοχους γονείς, χωρίς να αποκλείεται η υιοθεσία του από αυτούς ως εξέλιξη της σχέσης τους ή η μετέπειτα ανάληψη της επιμέλειας του παιδιού από αυτούς.
Οι ανάδοχοι γονείς είναι συνεργάτες του ΜΗΤΕΡΑ και στο ρόλο τους υποστηρίζονται από ομάδα ειδικών (κοινωνικό λειτουργό, παιδίατρο, ψυχολόγο) του Κέντρου ως προς τα εξής:
• να αναλάβετε στην οικογένεια σας τη φροντίδα και ανατροφή ενός παιδιού που οι γονείς του δεν μπορούν να το φροντίσουν.
• να προσφέρετε την αγκαλιά σας, την αγάπη σας, την ασφάλεια και τη σταθερότητα της οικογένεια σας σε ένα παιδί που το έχει στερηθεί.
• να έχετε κατανόηση και να βοηθήσετε ένα παιδί στα προβλήματα και τις δυσκολίες του για να εξελιχθεί σε ένα υγιές συναισθηματικά και κοινωνικά άτομο.
• να εξηγήσετε στο παιδί τους λόγους που δε ζει με τους φυσικούς του γονείς, να το στηρίξετε συναισθηματικά και να το βοηθήσετε να αναπτύξει υγιή και ολοκληρωμένη ταυτότητα.
• να διευκολύνετε την επικοινωνία του παιδιού με τη φυσική του οικογένεια.

boy-hugging-mom

Μια άλλη ανάδοχη μητέρα η Μαρία ξεκίνησε κάνοντας αίτηση για υιοθεσία. Πριν από τρία χρόνια όμως απέκτησαν το δικό τους παιδί, τον Νικόλα. Όταν αποφάσισαν να αποκτήσουν και δεύτερο παιδάκι, μια και ο Νικόλας ζητούσε ένα αδερφάκι, έφτασε στο σπίτι η Αλίκη που είναι λίγο μικρότερη από τον αδερφό της. «Είναι παιδί μας όπως κι ο Νικόλας. Δεν υπάρχουν εισαγωγικά για μας. Είναι μέλος της οικογένειάς μας», λέει η Μαρία. «Η μικρή έχει μια μικρή καθυστέρηση στην ανάπτυξη και χρειάζεται όλη μας τη φροντίδα αλλά αν και είναι μόλις 3 μήνες μαζί μας, μας ανταποδίδει την αγάπη μας. Ο ερχομός της έδωσε επιπλέον ζωή στο σπίτι μας». Το ζευγάρι έχει να αντιμετωπίσει τις καθημερινές δυσκολίες της φροντίδας δύο μικρών παιδιών αλλά η καθημερινή καλυτέρευση της κατάστασης της Αλίκης τούς γεμίζει δύναμη. «Είναι μεγάλη η διαφορά στην υγεία της. Είναι η μέρα με τη νύχτα. Καλυτερεύει και αναπτύσσεται καθημερινά. Όσο αγάπη και φροντίδα και να έχουν στο Ίδρυμα δεν είναι όπως ένα κανονικό σπίτι, με δύο γονείς που προσφέρουν καθημερινή στοργή», εξηγεί η Μαρία. «Η αγάπη πολλαπλασιάστηκε στο σπίτι μας. Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι. Έχει γεμίσει το σπίτι».
the_importance_of_family_love

 

Την άποψη της Μαρίας έρχεται να επιβεβαιώσει και ο κύριος Βεζυράκης: «Το ιδρυματικό περιβάλλον είναι ένα κακοποιητικό περιβάλλον από μόνο του, όσο καλό κι αν είναι. Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν προσπαθούμε τα παιδιά να τα προωθήσουμε σε υιοθεσία κι αναδοχή. Προωθώντας τα παιδιά στις ανάδοχες οικογένειες μειώνεται ο ιδρυματικός χρόνος, η παραμονή τους μέσα στο ίδρυμα. Αυτό είναι που μας ενδιαφέρει. Να μην μένουν τα παιδιά εδώ. Φυσικά δεν είναι πιο εύκολη η διαδικασία σε σχέση με την υιοθεσία. Ίσως χρειαστεί κάποιος να περιμένει κι ένα χρόνο αλλά εμείς θα τον υποστηρίξουμε».
Ποια είναι όμως τα προσόντα που πρέπει να έχει κάποιος για να γίνει ανάδοχος γονέας; «Δεν μπορεί ο καθένας να υιοθετήσει, δεν μπορεί να γίνει ανάδοχος. Απαιτείται μια υπέρβαση», τονίζει ο κύριος Βεζυράκης.

Ποιοι μπορούν να γίνουν ανάδοχοι γονείς
Όσοι έχουν την ειλικρινή διάθεση να φροντίσουν και να βοηθήσουν ένα παιδί.

• -άτομα ηλικίας από 30 έως 50 ετών
• -οικογένειες με ή χωρίς δικά τους παιδιά
• -μονογονεϊκές οικογένειες
• -συγγενικές οικογένειες,
• -μεμονωμένα άτομα

 

Ποια παιδιά τοποθετούνται σε ανάδοχες οικογένειες
• -παιδιά που οι γονείς τους προσωρινά αδυνατούν να τα φροντίσουν, αλλά προγραμματίζουν να τα ξαναπάρουν κοντά τους.
• -παιδιά με ειδικές ανάγκες και προβλήματα που στερούνται την οικογένεια.
• -παιδιά που για σοβαρούς λόγους δεν μπορούν να μείνουν κοντά στους φυσικούς γονείς τους και τα οποία ενδεχομένως θα μεγαλώσουν σε ανάδοχες οικογένειες με παράλληλη επικοινωνία με τους φυσικούς γονείς.

Η ηλικία των παιδιών που τοποθετούνται σε αναδοχή ποικίλλει από τη νηπιακή ηλικία μέχρι την πρώτη παιδική ηλικία.

family-love-for-neice-31000

Αναρωτιέται κανείς όμως πόσο καιρό θα μείνει το παιδί στην οικογένεια ή πόσο σκληρός είναι ο αποχωρισμός αν τελικά το παιδί κληθεί να επιστρέψει στη φυσική του οικογένεια που είναι και το ευκταίο.
«Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, δεν υπάρχουν κανόνες. Έχουμε πολλές περιπτώσεις μακροχρόνιας αναδοχής. Εμείς αυτό που προσπαθούμε είναι να τους υποστηρίξουμε και οικονομικά και ψυχολογικά», μας λέει ο διοικητής του Κέντρου Βρεφών Μητέρα. Η αναδοχή μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη. Ένα παιδί μπορεί να μείνει στην ανάδοχη οικογένεια από λίγα χρόνια έως πολλά. Τα περισσότερα παιδιά παραμένουν στις ανάδοχες οικογένειες και μετά την ενηλικίωσή τους.
«Πρέπει να είσαι έτοιμος, να το δεχτείς όπως και τόσα πράγματα στη ζωή μας που δεν πρέπει να τα θεωρούμε δεδομένα. Αν σκεφτόμασταν έτσι δεν θα ζούσαμε τίποτα. Δεν θα τολμούσαμε τίποτα», λέει η Έλενα. «Το καλύτερο για το παιδί» τονίζει η Μαρία. «Εμείς όλοι θα προσαρμοστούμε. Δεν είναι κάτι εύκολο ο αποχωρισμός, έχει τη δυσκολία του, αλλά το σημαντικό είναι να είναι καλά το παιδί.»

Η οικονομική πλευρά ενός ευαίσθητου ζητήματος

Οι κακές γλώσσες δεν θα μπορούσαν να αφήσουν στο απυρόβλητο και τους Ανάδοχους γονείς. Πολλές φορές έχει γίνει λόγος για τα οικονομικά κίνητρα που μπορούν να οδηγήσουν μια οικογένεια στην Αναδοχή. «Πιστεύω ότι όσοι ενδιαφέρονται να γίνουν ανάδοχοι γονείς δεν σκέφτονται τα χρήματα. Κανένα ποσό δεν είναι αρκετό για να μεγαλώσεις ένα παιδί, ιδιαίτερα όταν έχει και κάποια προβλήματα. Οι γονείς το γνωρίζουν αυτό. Άλλωστε για αυτό το ίδρυμα ερευνά τόσο εξονυχιστικά τα κίνητρα του επίδοξου γονέα» λέει η Έλενα. Από την άλλη, αν τα παιδιά παρέμεναν στο Ίδρυμα θα στοίχιζαν πολύ περισσότερο λέει ο κύριο Βεζυράκης. «Ένα παιδί για να μεγαλώσει ομαλά χρειάζεται τρία πράγματα: αποκλειστικότητα, ερεθίσματα και αγάπη. Στο ίδρυμα όμως παίρνει μόνο αγάπη. Δεν ξέρουν αυτά τα παιδιά πωώς είναι ένα κανονικό σπίτι. Υπάρχει λοιπόν ένα βοήθημα ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού ώστε η οικογένεια να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις ιδιαιτερότητές του. Φυσικά είμαστε δίπλα και στηρίζουμε υλικά αλλά και ψυχολογικά με κάθε τρόπο τις οικογένειες. Αυτή τη στιγμή περίπου 300 παιδιά είναι σε ανάδοχες οικογένειες. Αν αυτά τα παιδιά ήταν στο ίδρυμα, η δαπάνη θα ήταν πολύ μεγαλύτερη, τουλάχιστον τετραπλάσια».

16001200--childrens-illustration-of-mother-day-and-family-love-16801050-childrens-illustration-of-sweet-family-life--lovely-family-illustration-98721
Παροχές στις ανάδοχες οικογένειες

Το ΜΗΤΕΡΑ για κάθε παιδί που είναι τοποθετημένο σε ανάδοχη οικογένεια παρέχει:

• μηνιαίο επίδομα κλιμακούμενο ανάλογα με τις ειδικές ανάγκες του παιδιού
• πλήρη ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική κάλυψη.
• κάλυψη ειδικών θεραπειών
• κάλυψη ένδυσης, υπόδησης, ιματισμού και ειδών πρώτης εγκατάστασης του παιδιού στην οικογένεια
• κάλυψη σχολικών δαπανών.

Ρωτήσαμε τις ανάδοχες μητέρες ποιο ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισαν. «Η μεγαλύτερη δυσκολία ως μαμά για μένα ήταν να αποδεχτώ ότι το παιδί δεν μοιάζει ούτε σε μένα ούτε και στο περιβάλλον μου, είναι ένας άλλος ξεχωριστός άνθρωπος. Η αποδοχή. Κι αυτό ισχύει και για τα φυσικά μας παιδιά» λέει η Έλενα αλλά δεν παραλείπει να καταγράψει στα θετικά: «Έξω γίνεται χαμός κι εμείς πετάμε στα σύννεφα! Δεν ανταλλάσσεται με τίποτα το συναίσθημα της γονεϊκότητας. Το μοίρασμα, το δόσιμο. Σου δίνει τόση ικανοποίηση. Τα χαμόγελα, οι αγκαλιές. Είναι και τόσο τρυφερό παιδί που εξωτερικεύει όλα τα συναισθήματά του. Φανταστείτε ότι εγώ αναγκάζομαι να κάνω την κακιά όταν πρέπει να επιβάλλω όρια γιατί όλοι οι άλλοι στην οικογένεια είναι ‘βούτυρα’ μαζί της». «Υπάρχουν δύο βασικές δυσκολίες» λέει η Μαρία. «Η πρώτη είναι οι ιδιαιτερότητες που έχει κάθε παιδί. Όμως είναι συγκλονιστικό πώς η αγάπη βοηθά τα παιδιά. Και το δεύτερο είναι η διάρκεια και ο πόνος του αποχωρισμού. Αυτό είναι κάτι που θέλει επεξεργασία. Πρέπει να θυμόμαστε ότι τα παιδιά δεν είναι δικά μας. Είναι του Θεού. Στην πραγματικότητα είναι αδέρφια μας».

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Το 2012, το Κέντρο Προστασίας του Παιδιού Αττικής « Η ΜΗΤΕΡΑ » και τα Παραρτήματά του, προστάτευσαν συνολικά 645 παιδιά.
Έγιναν 108 εισαγωγές παιδιών και δόθηκαν 130 εξιτήρια παιδιών ενώ έχουν πραγματοποιηθεί 53 υιοθεσίες παιδιών, 20 παιδιά έχουν τοποθετηθεί σε Ανάδοχη Οικογένεια και 32 παιδιά έχουν επιστρέψει στη φυσική τους οικογένεια.

Κατά το 2012 παρουσιάζεται αύξηση 52% στα εξιτήρια των παιδιών με αποτέλεσμα την αποκατάσταση περισσοτέρων παιδιών.
Αναλυτικά κατά το έτος 2012 παρουσιάζεται :

• Αύξηση 13% στην αποκατάσταση των παιδιών μέσω του θεσμού της Υιοθεσίας.
• Αύξηση 100% στην αποκατάσταση των παιδιών μέσω του θεσμού της Αναδοχής.
• Αύξηση 113% στην αποκατάσταση των παιδιών μέσω της επιστροφής στην
Φυσική Οικογένεια.

Συμπερασματικά το 80 % των παιδιών αποκαθίστανται οικογενειακά.
Σήμερα το Κέντρο Προστασίας του Παιδιού Αττικής « Η ΜΗΤΕΡΑ », μαζί με τα 3 Παραρτήματά του ( Αναρρωτήριο Πεντέλης – Παιδόπολη ¨ Αγιος Ανδρέας ¨ και Παιδόπολη ¨Αγία Βαρβάρα ¨ ), προστατεύει συνολικά 467 παιδιά – άτομα ( αριθμός ο οποίος μεταβάλλεται καθημερινά εξ΄ αιτίας νέων εισαγωγών και εξιτηρίων ), εκ των οποίων τα 170 φιλοξενούνται στις εγκαταστάσεις του και τα Παραρτήματά του και τα 297παιδιά – άτομα είναι τοποθετημένα πανελλαδικά σε 227Ανάδοχες Οικογένειες.

 

 Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την αναδοχή :

ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ «Η ΜΗΤΕΡΑ»
Λ. Δημοκρατίας 65
Ίλιον, Αθήνα
13122 Ελλάδα
2132015700
Fax: 2102615215
http://www.kvmhtera.gr

 

 

 

 

 

 

 

Μικρογεύματα σε 250.000 μαθητές δημοτικών σχολείων


Σε 250.000 μαθητές δημοτικών σχολείων σε όλη τη χώρα θα διατίθενται καθημερινά ένα μικρογεύμα που θα περιλαμβάνει γάλα, φρούτο και κουλούρι. Η διανομή θα ξεκινήσει από τον επόμενο μήνα, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Παιδείας, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος.Ο κ. Αρβανιτόπουλος ενημέρωσε ότι εξασφαλίστηκαν από κοινοτικούς πόρους 60 εκατ. ευρώ τα οποία θα διατεθούν για την καταπολέμηση του υποσιτισμού στα σχολεία.

«Είχα δεσμευτεί ότι θα προσπαθήσουμε να δώσουμε λύση στο θέμα του υποσιτισμού με έναν τρόπο που να μην δημιουργεί κοινωνικές διακρίσεις», ανέφερε.

Η μαμά, η νταντά και οι… απουσίες. Η συγγραφέας Ιωάννα Μπαμπέτα μιλά για το νέο της βιβλίο

Η Ιωάννα Μπακιρτζή –Μπαμπέτα είναι μια νέα μαμά που όταν έχει «ελεύθερο» χρόνο γράφει τα παραμύθια που θα ήθελε να διαβάζει. Τόσο απλά. Στο τελευταίο της βιβλίο «Η νταντά μου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, καταπιάνεται με ένα πολύ καθημερινό αλλά δύσκολο θέμα.

480949_514922538546686_1544330777_n

«Τι συμβαίνει όταν ο μπαμπάς δουλεύει σκληρά και λείπει για μέρες; Και όταν η μαμά επιστρέφει τόσο αργά που έχω ήδη φορέσει τις πιτζάμες μου; Μα φυσικά υπάρχει η νταντά μου, η Νόρα. Μαζί κάνουμε τα πάντα. Τρώμε, παίζουμε, γελάμε. Την αγαπώ πολύ! Όταν πρέπει μια μέρα να φύγει, όλα αλλάζουν. Όσο κι αν στενοχωριέμαι, όσο κι αν κλαίω, τα πράγματα δε γίνονται όπως πριν. Μέχρι που ο ταχυδρόμος μου φέρνει ένα γράμμα. Και τότε καταλαβαίνω. Έτσι απλά». Είναι όμως όλα τόσο απλά; Καλύτερα να το συζητήσουμε με την ίδια τη συγγραφέα.482833_516563311715942_1346132322_n

Θα μας πεις τη συνταγή που χρησιμοποιείς για να γράφεις παιδικά βιβλία;
Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη συνταγή. Γράφω ιστορίες που θα μου άρεσε να διαβάσω εγώ και τα παιδιά μου. Ιστορίες που εμπνέομαι από τα δικά μου παιδικά χρόνια, από την καθημερινότητα των γιων μου, από πράγματα που βλέπω γύρω μου αλλά και από άλλα που διαβάζω.

 

Πώς έγινε η αρχή; Πώς ξεκίνησε η πρώτη ιστορία;
Από παιδί έγραφα. Όχι μόνο ημερολόγιο αλλά και ιστορίες. Ήταν παιδικό μου όνειρο να γίνω συγγραφέας. Κάπου μάλιστα είχα διαβάσει πως ευτυχισμένος γίνεσαι μόνο όταν πραγματοποιήσεις τα παιδικά σου όνειρα. Είμαι ευτυχισμένη λοιπόν!
Η πρώτη μου ιστορία που έγινε βιβλίο ήταν η Μελίνα ντετέκτιβ, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.26039_102326899806254_111675_n

Ένα κοριτσάκι συναντά έναν άστεγο. Θα μπορούσα να πω πως είναι μια βιωματική ιστορία γιατί ως παιδί συναντούσα έναν άστεγο, τον Κύριο Ιάκωβο. Τον έβλεπα να περιφέρεται στους δρόμους της Γλυφάδας και τον φοβόμουν. Άλλαζα πεζοδρόμιο κάθε φορά που τον αντίκριζα. Μέχρι που κάποια στιγμή εξαφανίστηκε. Η εικόνα του όμως κατά κάποιο τρόπο με είχε στοιχειώσει. Κι αυτό γιατί ενώ τον λυπόμουν, δεν είχα κάνει τίποτα για να τον βοηθήσω. Τι να έκανα βέβαια; Ήμουν απλά ένα παιδί. Μεγαλώνοντας όμως θέλησα να γράψω αυτή την ιστορία για να κάνω τα παιδιά να κοιτάξουν, να δουν πραγματικά όλους αυτούς τους ανθρώπους που υποφέρουν από μοναξιά και φτώχια. Φυσικά δεν μπορούν να κάνουν κάτι για να τους σώσουν. Όμως πιστεύω πως αν δουν τη δυστυχία και δεν την προσπεράσουν, αν συμπονέσουν, τότε μεγαλώνοντας ίσως και να μπορέσουν να σώσουν τον κόσμο.

 

Θα μας συστήσεις την οικογένειά σου;
Έχω τη δική μου φωλιά. Οι γιοι μου με κάνουν περήφανη. Ο μεγάλος μου είναι στην εφηβεία τώρα, σχεδόν 15 χρονών και ο μικρός μου 7 χρονών. Κατακλέβω τις ατάκες τους φυσικά και γι’ αυτό τους αφιερώνω τα περισσότερα βιβλία μου.

 

Τι νομίζεις ότι δίνεις στα παιδιά και τι σου ανταποδίδουν;
Πραγματικά δεν ξέρω τι είναι αυτό που τους δίνω τελικά… Ξέρω όμως τι θα ήθελα να τους δίνω. Το έναυσμα για να προβληματιστούν πάνω σε κοινωνικά θέματα. Προσπαθώ ώστε οι ιστορίες μου να μην είναι απλοϊκές. Θέλω κάτι να κρύβουν. Ένα πρόβλημα, κοινωνικό ή προσωπικό. Το οποίο να περνάει έμμεσα. Δεν δίνω λύσεις. Απλά εύχομαι να ξεκινάει με αυτόν τον τρόπο μια συζήτηση, ένας προβληματισμός.
Ξέρω πάντως τι είναι αυτό που μου δίνουν τα παιδιά. Χαρά, όρεξη για δημιουργία και με γυρίζουν πίσω στα χρόνια της ανεμελιάς.

482191_516563368382603_1774681725_n

 

Αν υπήρχε μόνο ένα, ένα και μοναδικό πράγμα ή ιδέα που θα έπρεπε να μοιραστείς με ένα παιδί, ποιο θα ήταν;
Αυτό που λέω συνέχεια και στα δικά μου παιδιά. Πως μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να κάνουμε όμορφη τη ζωή μας. Στην κυριολεξία εξαρτάται από εμάς. Ας κάνουμε λοιπόν όνειρα κι ας προσπαθούμε να τα πραγματοποιήσουμε.

 

Ποια είναι η πιο όμορφη ή συγκινητική ή έξυπνη φράση που σου έχει πει ένα παιδί;
Οι αγκαλιές, τα χαμόγελα και τα ματάκια τους με συγκινούν. Όμως δεν πρόκειται να ξεχάσω μια φορά, μετά από την παρουσίασή μου σε ένα Νηπιαγωγείο, είδα δυο αγοράκια να τσακώνονται. Όταν πλησίασα να δω τι συμβαίνει μου λέει το ένα: «Κυρία, εμένα με είπατε καρδούλα μου και τον φίλο μου, αγαπούλα μου, ποιο είναι το καλύτερο;»
Μου φάνηκε τόσο τρυφερό να διεκδικούν την αγάπη μου δύο παιδάκια που μόλις είχα γνωρίσει.

Αν ένας εξωγήινος σε ρωτούσε τι είναι τα παιδιά, πώς θα τα περιέγραφες;
Θα έλεγα πως τα παιδιά είναι φωτεινά όπως ο ήλιος, γεμάτα όνειρα και ευχές όπως τα αστέρια, ρομαντικά όπως το φεγγάρι. Ορμητικά σαν τα ποτάμια, απέραντα όπως η θάλασσα αλλά και γαλήνια σαν τις λίμνες. Δυνατά όπως τα δέντρα αλλά και εύθραυστα όπως τα λουλούδια. Ελεύθερα όπως τα πουλιά, χαδιάρικα όπως οι γάτες και πιστά σαν τους σκύλους. Άγρια και ατίθασα όπως οι τίγρεις αλλά και αστεία όπως τα μαϊμουδάκια.
Τα παιδιά με λίγα λόγια είναι ο κόσμος όλος.

Ποιο ήταν το πιο αγαπημένο σου βιβλίο όταν ήσουν εσύ παιδί;
Ήταν και είναι το πιο αγαπημένο μου Οι Περιπέτειες του μικρού Νικόλα, του Ρενέ Γκοσινί και του Ζαν Ζακ Σενπέ. Το γράψιμο μου έχει επηρεαστεί πάρα πολύ από αυτόν τον ήρωα.532006_438292912904054_1496649291_n

Τι σε ώθησε να γράψεις τη νταντά; Ποιο είναι το «δια ταύτα» για το παιδί που θα το διαβάσει;
Το εμπνεύστηκα από οικογένεια φίλων που όταν έφυγε η νταντά ήταν σαν να κατέρρευσε ο κόσμος των παιδιών. Κλάματα και μελαγχολία. Όμως με τον καιρό συνειδητοποίησαν πως η νταντά πρέπει να φτιάξει τη ζωή της κι εκείνα να συνεχίσουν τη δική τους. Δεν παύει να είναι βέβαια μια απώλεια. Κι όπως κάθε απώλεια μας στεναχωρεί και μας πληγώνει. Πρέπει όμως το παιδί να καταλάβει ποιοι είναι οι ρόλοι του καθενός μέσα στο σπίτι και πως δεν πρέπει να σκέφτεται εγωιστικά αλλά με γενναιοδωρία να χαίρεται με τη χαρά του άλλου. Αυτό άλλωστε είναι πραγματική αγάπη.

 

Τι γίνεται κατά τη γνώμη σου όταν ένα παιδί προτιμά την νταντά από τους γονείς του;
Συμβαίνει αυτό και στις καλύτερες οικογένειες. Δεν θεωρώ βέβαια πως όντως το παιδί προτιμά τη νταντά του. Απλά περνά ίσως περισσότερο χρόνο μαζί της και νομίζουμε ή νομίζει πως την προτιμά. Αν η σχέση γονιού-παιδιού είναι αληθινή, τότε θα πρέπει απλά να χαιρόμαστε που το παιδί έχει τόσο καλή σχέση με τη νταντά του, αυτό άλλωστε είναι το ζητούμενο, κι όχι να ζηλεύουμε…

 

Όταν αγγίζεις ευαίσθητα θέματα, συμβουλεύεσαι και κάποιον ειδικό;
Έχω φίλες εκπαιδευτικούς που διαβάζουν τις ιστορίες μου πριν γίνουν βιβλίο. Όταν όμως το θέμα είναι πιο σοβαρό, τότε διαβάζω πολύ αλλά συμβουλεύομαι και μια φίλη παιδοψυχίατρο που έχει την υπομονή να κάθεται και να ακούει τις ανησυχίες μου. Είναι μεγάλη η ευθύνη να γράφεις για παιδιά. Πρέπει να σκέφτεσαι το κάθε τι. Κάτι που δεν γίνεται στην ενήλικη λογοτεχνία.

 

Ποια είναι για σένα η ωραιότερη ώρα της ημέρας;
Η ωραιότερη ώρα της ημέρας είναι ουσιαστικά όταν κοντεύει να τελειώσει η μέρα. Η ώρα που θα κάτσω στον καναπέ με τον μικρό μου γιο και θα του διαβάσω. Κι έπειτα θα τον καληνυχτίσω και θα κάτσω να απολαύσω κι εγώ το βιβλίο μου στο κρεβάτι μου, αφού πρώτα καληνυχτίσω και τον μεγάλο μου.
Άρα η ώρα της καληνύχτας είναι η αγαπημένη μου.

 

Αν μπορούσες να πραγματοποιήσεις μια ευχή, ποια θα ήταν;
Να είναι ευτυχισμένα τα παιδιά μου. Αν είναι αυτά ευτυχισμένα θα είμαι σίγουρα κι εγώ!

 

Ποια είναι η Ιωάννα;

Γεννήθηκε το 1975 στη Γλυφάδα. Σπούδασε Κοινωνική Πολιτική και Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ασχολήθηκε με την έρευνα για τη ζωή των ηλικιωμένων στην ελληνική περιφέρεια. Παρακολούθησε σεμινάρια αφήγησης παραμυθιού, σεμινάρια συγγραφής παιδικού βιβλίου, μυθιστορήματος, καθώς και σεμινάρια μετάφρασης παιδικού βιβλίου. Είναι υπεύθυνη του προγράμματος Φιλαναγνωσίας σε μεγάλο Ιδιωτικό Εκπαιδευτήριο. Οργανώνει και συντονίζει τις παρουσιάσεις συγγραφέων για το Νηπιαγωγείο και για όλες τις τάξεις του Δημοτικού.
Επίσης διατηρεί τη δική της στήλη ‘’Βιβλία από όλο τον κόσμο’’, στο ένθετο ‘’Ο Μαγικός Κόσμος του Παιδικού Βιβλίου’’. Το 2009 το διήγημα της «Η γιαγιά κυρία Ελισάβετ» κέρδισε στο διαγωνισμό διηγήματος που διοργάνωσε το diavasame.gr και εκδόθηκε σε μία συλλογή διηγημάτων με τίτλο «19 νέα βήματα».
Την ίδια χρονιά το παραμύθι της ’’Το δέντρο μου’’, απέσπασε έπαινο, από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Παιδικά βιβλία της που κυκλοφορούν είναι «Η Μελίνα ντετέκτιβ», ‘’Ένα τριαντάφυλλο για τη δασκάλα μου’’, ‘’Ο Βασιλιάς Λύκος’’ και «Πριγκιπικά γενέθλια».

 

Ένα πρωτότυπο ελληνικό βιβλίο μαγειρικής κάνει το γύρο του κόσμου

To cook [ειν] είναι το νέο talk of the town… Μέσα σε μια εβδομάδα η Αλεξάνδρα Στράτου κατάφερε να κάνει το όνομά της αλλά κυρίως τον τίτλο του πρωτότυπου γαστριμαργικού εγχειρήματός της παγκόσμια γνωστό. Πώς τα κατάφερε; Βάζοντας πολλές δόσεις αγάπης, τρεις πρέζες ελπίδας, πασπαλίζοντας με καλή παρέα και ψήνοντας σε καυτούς βαθμούς ταλέντου και καλής τύχης.book1

Η Αλεξάνδρα Στράτου ήθελε να εκδώσει ένα βιβλίο μαγειρικής αλλά δεν είχε τα χρήματα για να το τολμήσει. Τι έκανε; Κάλεσε Έλληνες και ξένους χρήστες του διαδικτύου να γίνουν «χορηγοί» στο προσωπικό της γαστρονομικό εγχείρημα μέσα από μια πλατφόρμα crowdfunding*. Μέσα σε μία εβδομάδα κατάφερε να μαζέψει 15.400 λίρες, ποσό που κάλυπτε το κόστος παραγωγής και έκδοσης του cook [ειν] στα αγγλικά. Το βιβλίο αναμένεται να είναι έτοιμο τον Σεπτέμβριο. Αν οι χρηματοδότες συνεχίσουν να είναι τόσο «ανοιχτοχέρηδες» δεν αποκλείεται  να υπάρξει και ελληνική έκδοση.

Αν θέλετε να συμμετάσχετε σε αυτή την προσπάθεια, δεν έχετε παρά να ανατρέξετε στη σελίδα του cook [ειν] στο Kickstarter . Όποιος προσφέρει κάποιο ποσό θα λάβει ένα δώρο με την ολοκλήρωση του πρότζεκτ ή και αντίτυπο του ίδιου του βιβλίου, ενώ το όνομα του θα βρίσκεται στη λίστα με τους «χορηγούς» στο οπισθόφυλλο.33942_273839442748289_2135173258_n

 

Εμείς μιλήσαμε στην Αλεξάνδρα, αρχικά για να τη συγχαρούμε για την ευρηματικότητα αλλά και για την παρουσίαση του πρότζεκτ που είναι εξαιρετική.

Τι έχεις σπουδάσει; Δώσε μας ένα μίνι βιογραφικό.

Αφού πήρα   Bachelor of Arts από Αμερικάνικο πανεπιστήμιο αποφάσισα ότι στην πραγματικότητα με ενδιαφέρει να επικοινωνώ μέσα από το φαγητό με τους ανθρώπους και γι αυτό σπούδασα στην Επαγγελματική Σχολή Μαγειρικής στο San Sebastian – Escuela de Cocina de Luis Irizar. Όμως εκείνη την περίοδο δεν μπορούσα να ονειρευτώ! Τον Σεπτέμβριο του 2012 που αποφάσισα να προχωρήσω το βιβλίο μαγειρικής άλλαξε πολλά. Σήμερα, δεν φοβάμαι να ονειρευτώ πολλά και διάφορα.

184227_265916293540604_386951290_n

Πώς εμπνεύστηκες το όνομα του βιβλίου σου;
Όταν δημιουργείς κάτι που είναι κοντά στην καρδιά σου είναι πολύ δύσκολο να του δώσεις όνομα. Άλλαξα πάρα πολλές φορές γνώμη, μέχρι που έφτασα στο σημείο να μην έχω άλλο χρόνο. Συζητώντας το όραμά μου με τον γραφίστα μου, Tomy K. μου πρότεινε το Cook[ειν]; Δίστασα. Στην αρχή μου φαινόταν ξένο, όμως όταν κατάλαβα ότι ήταν μια καινούρια λέξη που μπορούσα να την ορίσω όπως ήθελα,τότε το αγάπησα.

 

Τι διαφορετικό έχει το cookειν από τα άλλα βιβλία μαγειρικής;
Το Cook[ειν] είναι ένα βιβλίο που αντιπροσωπεύει έναν τρόπο ζωής, προσωπικό αλλά και συλλογικό. Παντρεύει την συγγραφή και την μαγειρική. Δύο από της αγάπες μου. Στο cook[ειν] θα βρείτε ποιήματα, πεζογραφίες, σκέψεις δικές μου. Η κάθε συνταγή αποτελεί έμπνευση, προκαλεί κάποιες σκέψεις, συμπεριλαμβάνει μια ιστορία, οπότε αυτά θα τα βρείτε δίπλα στις συνταγές. Δεν είναι προσωπικά κείμενα γιατί θέλω να μπορεί ο καθένας να τα εκτιμήσει και να δει τον εαυτό του μέσα σε αυτά που γράφω.

377377_273454932786740_1726845056_n

Ποια είναι η κυρία Λούλα που της το αφιερώνεις; Τι σημαίνει για σένα;
Δύσκολο να περιγράψει κανείς την κυρία Λούλα. Είναι ένας άνθρωπός γεμάτος, που έχει μαγειρέψει με αγάπη για τρεις γενιές της οικογένειάς μου. Είναι πολλά πράγματα για εμένα.

 

Πώς αποφάσισες να γράψεις ένα βιβλίο μαγειρικής;
Δεν το σκέφτηκα πολύ. Ήταν λίγο μοιραίο. Έπρεπε να αρχίσω να κάνω βήματα που θα με φτάσουν πιο κοντά στα όνειρά μου και αυτό είναι το πρώτο.

549263_270274126438154_1427394183_n
Τι σημαίνει μαγειρική για σένα; Είναι τόσο σημαντικό το φαγητό μας;
Το φαγητό είναι κάτι πολύπλευρο. Το πως τρώμε λέει πολλά για το ποιοι είμαστε. Είναι συναισθηματικό, είναι πολιτική πράξη, είναι συνείδηση, είναι αγάπη.

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Για μένα δεν είναι το φαγητό το κυρίαρχο στοιχείο ενός γεύματος είναι το πού, πώς και με ποιους τρως.

 

Από ποια στοιχεία εξαρτάται η επιτυχία ενός γεύματος;
Τον χρόνο και την διάθεση που έχεις όταν μαγειρεύεις.

551376_264279323704301_1029547009_n

Έχεις ζήσει αρκετά στο εξωτερικό. Η ελληνική κουζίνα διαφέρει και με ποιον τρόπο στην πράξη αλλά και στην καρδιά σου;
Στην καρδιά μου το ελληνικό φαγητό δένει πολλά στοιχεία της ζωής μου όπως κανένα άλλο εθνικό φαγητό. Η Ελληνική μαγειρική είναι ισορροπημένη. Συνδυάζει το κρέας, τα λαχανικά φρέσκα και μαγειρευτά, τα ζυμαρικά, τα γαλακτοκομικά..  Άλλες κουζίνες είναι λίγο μονόπλευρες.

 

Πες μας πώς αποφάσισες να ζητήσεις χρηματοδότηση μέσω Διαδικτύου; 
Η χρηματοδότηση μέσω διαδικτύου μου δίνει την ευκαιρία να δω εάν υπάρχει ενδιαφέρον για την δημοσίευσή αυτού του βιβλίου. Γράφω ένα βιβλίο γνωρίζοντας το όνομα του κάθε αναγνώστη μου. Μοναδικό!

 

Το βίντεο όπου παρουσιάζεις την ιδέα σου είναι εξαιρετικό! Πες μας για την ιδέα και την εκτέλεση.
Συνεργάστηκα με την δημιουργό Ειρήνη Βιανέλλι. Τα κάναμε όλα μαζί. Από την ιδέα μέχρι την υλοποίηση. Νομίζω ότι αυτό το βίντεο είναι επιτυχία και των δύο, γιατί η μια βοήθησε την άλλη να ανοίξει το μυαλό της και να φανταστεί. Το φτιάξαμε στην κουζίνα των γονιών μου, και μας πήρε 2 μέρες σκληρής δουλειάς. Δεν μπορώ να πω ότι το να δημιουργήσεις ένα animation είναι τρομερά συναρπαστικό αλλά όταν δεις το αποτέλεσμα δικαιώνετε η βαρετή δουλειά που έχεις κάνει.

426424_274333426032224_1663300799_n

Ποια είναι η αγαπημένη σου συνταγή στο βιβλίο;
Μμμ. Δεν έχω μια. Όλες τις αγαπάω, αλλιώς δεν θα τις έβαζα στο βιβλίο.
Αν ήθελες να κάνεις το τραπέζι στην οικογένεια σου ποιο φαγητό θα διάλεγες;
Κάτι που θα άρεσε σε όλους… δηλαδή, θα έφτιαχνα σίγουρα το ψημένο άψητο σοκολατένιο γλυκό που αρέσει σε όλους και μάλλον πατάτες κάποιας μορφής, μια τάρτα δικιάς μου δημιουργίας, μια πλούσια σαλάτα, και μοσχαρίσιο στιφάδο.

Για τα παιδιά μας ποιο προτείνεις;
Προτείνω στους γονείς να μην ενδίδουν στις παραξενιές των παιδιών και να τους μαθαίνουν να δοκιμάζουν διάφορες γεύσεις για να έχουν ισορροπημένη διατροφή. Η ποικιλία είναι το παν.

 

Κι αν θέλουμε να ξεμυαλίσουμε έναν άντρα;

Δεν ξέρω καθόλου τι θα έφτιαχνα..  ανάλογα και με τον άντρα. Εάν δεν τον ήξερα καθόλου θα ήμουν δημιουργική και θα ετοίμαζα ένα μενού όχι πολύ περίεργο αλλά πολύ δικό μου. Έτσι για να του δείξω ποια είμαι μέσα από το φαγητό. Εάν τον ήξερα καλά, μάλλον θα έκανα κάτι που ξέρω ότι του αρέσει.

 

Έχει τύχει να μην αρέσουν σε κάποιον οι συνταγές σου;
Βέβαια, όταν κάνω δοκιμές δεν βγαίνουν όλα τέλεια. Αλλά χωρίς λάθη δεν μπορείς να μάθεις.

 

Αφού επιτύχεις αυτό το στόχο, ξέρεις ποιος θα είναι ο επόμενος;
Έχω διάφορα στο μυαλό μου αλλά δεν έχω καταλήξει κάπου!

 

Καλή επιτυχία σε όσα κάνεις!

 

*Τι είναι το crowdfunding;

Crowdfunding σημαίνει «χρηματοδότηση από το πλήθος». Ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να μοιραστεί ηλεκτρονικά μια ιδέα ή ένα προϊόν και να ζητήσει οικονομική ενίσχυση από άλλους χρήστες προκειμένου να πετύχει το στόχο του. Το ποσό μπορεί να είναι ακόμα κι ένα ευρώ. Αν ο στόχος δεν επιτευχθεί, τα χρήματα επιστρέφονται στους χορηγούς.

 

Μπαμπάς στα 60; Ναι ή όχι; Οι ειδικοί μάς απαντούν

michael douglas and wife and kids 112010-2

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο Κώστας Καζάκος, ο Νίκος Καρβέλας, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Γούντι Άλεν, ο Μάικλ Ντάγκλας, ο Νίκι Λάουντα και πολλοί ακόμα διάσημοι ηθοποιοί και τραγουδιστές απέκτησαν  παιδί λίγο πριν ή μετά τα 60 τους χρόνια. Και φυσικά δεν είναι μόνο αυτοί. Το νούμερο των εξηντάρηδων νέων μπαμπάδων συνεχώς αυξάνεται και οι αιτίες είναι πολλές με κυρίαρχες την οικονομική ανεξαρτησία και τον δεύτερο ή και… τρίτο γάμο.

Ναι μεν, αλλά…

Η μία έρευνα αντικρούει την άλλη και τα συμπεράσματα είναι δύσκολο να προκύψουν. Διαβάσαμε πρόσφατα ότι  για κάθε χρόνο που περνάει μετά τα 40,  οι πιθανότητες απόκτησης παιδιού μειώνονται για τους άνδρες κατά 7%  καθιστώντας την ευγονική μεγάλο ζήτημα και για τους άντρες. Μάλιστα σύμφωνα με τους επιστήμονες, μετά τα 45 η φθίνουσα πορεία επιταχύνεται. «Φυσικά το πρόβλημα δεν είναι το ίδιο όπως για τις γυναίκες, όμως και οι άνδρες δεν μπορούν να περιμένουν επ’ άπειρον», δήλωσε η Δρ Πόλα Φέτμπακ του Κέντρου Αναπαραγωγικής Ιατρικής Χάντιγνκτον της Βραζιλίας, επικεφαλής της μελέτης. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας, Δρ. Θάνο Ασκητή αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η σχέση του ζευγαριού. «Ένας άντρας στα 60 είναι απόλυτα ικανός εκτός κι αν έχει κάποιες οργανικές παθήσεις, αν έχει μια παθολογία στο ουρογεννητικό του σύστημα. Διαφορετικά είναι ικανό και δυνατό. Δεν έχει φυσικά την ίδια κινητικότητα, ούτε την ίδια ποσότητα  σπερματοζωαρίων όπως ένας νεώτερος άντρα. Όμως υπάρχουν και πολλοί υγιείς γονείς που δεν μπορούν να κάνουν παιδί επειδή έχουν ασυμβατότητα. Θεωρώ πολύ σημαντικό το σημείο της συναισθηματικής αναγνώρισης του ωαρίου με το σπερματοζωάριο. Η γυναίκα δίνει τα «αυγά» της στον άντρα που αγαπά. Η γυναίκα επιλέγει τον άντρα συναισθηματικά ακόμα κι αν ο άντρας την θέλει μόνο σωματικά. Η γονιμότητα είναι κυρίως γυναικείο θέμα. Η γυναίκα αποφασίζει αν ψυχικά θα αφήσει τον σπερματοζωάριο να γονιμοποιήσει».

baby_getty_17rmb11-17rmb5p

Έχει σχέση η ηλικία του πατέρα με την υγεία του παιδιού;

Τι πιθανότητες υπάρχουν το παιδί που θα γεννηθεί να αντιμετωπίσει εξ αρχής ή στο μέλλον προβλήματα υγείας και ποια μπορεί να είναι αυτά; «Το κλειδί στην πόρτα» λέει ο γιατρός « είναι ο ψυχικός κόσμος. Αν θελήσει μια γυναίκα να ανοίξει διάπλαττα την ψυχή της, τότε όλα είναι εύκολα. Το DNA της γυναίκας θέλει να πάρει το «καλό υλικό». Το γυναικείο σώμα επιλέγει.»

Παρολ’ αυτά οι μελέτες δείχνουν πως η ηλικία του πατέρα κατά τη σύλληψη μπορεί να σχετίζεται με την εμφάνιση προβλημάτων υγείας στο παιδί όπως αυτισμό, συγγενείς δυσπλασίες, σχιζοφρένεια και γνωστικές διαταραχές.
Έρευνες στο Πανεπιστήμιο της Barcelona αποδεικνύουν ότι οι γηραιότεροι πατεράδες είναι πολύ πιθανότερο να παράγουν έμβρυα με τέτοιες ανωμαλίες στα χρωμοσώματα που μπορούν να οδηγήσουν σε αποβολή ή γενετικές ανωμαλίες.

Σε μια μελέτη του 2009, τα παιδιά των οποίων οι πατέρες είχαν κατά τη σύλληψή τους προχωρημένη ηλικία, είχαν ελαφρώς χαμηλότερη βαθμολογία σε τεστ που αξιολογούσαν τη συγκέντρωση , τη μνήμη, καθώς και τις δεξιότητες της ανάγνωσης και της λογικής, στην ηλικία των επτά.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης προβλημάτων υγείας, οφείλεται ίσως σε γενετικές μεταλλάξεις που σχετίζονται με την ηλικία.

OldDad_300

Από την άλλη πρόσφατα σύμφωνα με πρόσφατη αμερικανική επιστημονική έρευνα του Τμήματος Ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου Νορθγουέστερν τα παιδιά που ήρθαν στο κόσμο από μπαμπάδες μεγάλης ηλικίας, είναι «γενετικά προγραμματισμένα» να ζουν περισσότερα χρόνια, καθώς «γερνάνε με πιο αργό ρυθμό».
Τα πλεονεκτήματα επιβίωσης που προσφέρει η «καθυστερημένη πατρότητα» οφείλονται στο γεγονός ότι η γενετική σύνθεση του σπέρματος ενός άνδρα μεταβάλλεται, καθώς αυτός μεγαλώνει, αναπτύσσοντας ένα κώδικα DNA που ευνοεί την επιμήκυνση της ζωής, κάτι που ο πατέρας κληροδοτεί στα παιδιά του.

 

Είναι ο 60ρης καλός μπαμπάς;

Η απόκτηση ενός παιδιού δεν μοιάζει συχνά με τις διαφημίσεις πάνας που βλέπουμε στην τηλεόραση. Συνεπάγεται ένταση, κούραση, ξενύχτια και ένα δόσιμο που δεν σταματά ποτέ, είναι αναγκαίο κι υποχρεωτικό 24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα. Κάθε γονιός που έχει προτεραιότητα το μεγάλωμα του παιδιού του το γνωρίζει. Είναι σε θέση ένας άνθρωπος στην ηλικία των 60 να τρέξει, να παίξει, να ξενυχτίσει, να ακολουθήσει τις επιταγές της σύγχρονης ζωής ώστε να αντεπεξέλθει στα καθήκοντά του ως γονιός; Ο ψυχολόγος Πάτροκλος Παπαδάκης πιστεύει ότι η ηλικία δεν καθορίζει πόσο καλός ή κακός γονιός είσαι. «Η συμβολή του πατέρα στην διαμόρφωση του παιδιού είναι σημαντική και ουσιώδης. Ο ρόλος του, όπως και της μητέρας, πρέπει να είναι ξεκάθαρος και διακριτός. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να καταλάβει ότι αποτελεί ένα πρότυπο για το παιδί, που θα τον μιμηθεί και στα θετικά και στα αρνητικά. Πρότυπο φυσικά αποτελεί και η σχέση που έχουν οι γονείς μεταξύ τους γι’ αυτό και ο ρόλος του γονιού δεν πρέπει να πραγματοποιείται σε βάρος του ρόλου του συντρόφου.old-dad-father-long-life-child-genetic-120613-676479-
Η ηλικία δεν αποτελεί παράγοντα για να χαρακτηριστεί κάποιος πατέρας «καλός». Συχνά όμως η μεγάλη ηλικία μπορεί να δημιουργεί άγχος στον πατέρα, που δεν ξέρει πόσο υγιής θα είναι για να στηρίζει το παιδί του ή ακόμα και πόσα χρόνια θα ζήσει, με αποτέλεσμα να γίνεται συχνά υπερπροστατευτικός προς αυτό. Η δυσκολία προσαρμογής στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής (π.χ. internet) και η προσαρμογή στον κώδικα επικοινωνίας των νέων, μπορεί να αποτελέσει τροχοπέδη για ένα πατέρα σε μεγάλη ηλικία, ειδικά στην εφηβεία. Η διάθεση προσαρμογής και η προσπάθεια να ακούει ουσιαστικά το παιδί του θα τον βοηθήσει να το αντιμετωπίσει».

Ποια είναι όμως τα θετικά και ποια τα αρνητικά στοιχεία στην πατρότητα σε μεγάλη ηλικία; «Ένας άντρας που επιλέγει να γίνει πατέρας σε μεγάλη ηλικία πιθανώς να είναι συνειδητοποιημένος για τον ρόλο του. Θα είναι μια επιλογή προσωπική, χωρίς την πίεση των κοινωνικών στερεοτύπων για τεκνοποίηση. Η επαγγελματική του πορεία θα είναι ολοκληρωμένη και θα έχει ποιοτικό χρόνο να προσφέρει στο παιδί. Η ωριμότητα της ηλικίας αν συνδυαστεί με ευελιξία προσαρμογής στις συνθήκες του σύγχρονου τρόπου ζωής μπορεί να τον βοηθήσει να αποτελέσει ένα πολύ θετικό πρότυπο πατέρα για το παιδί, αναπτύσσοντας μία ουσιαστική σχέση μαζί του.
Σαφώς η μεγάλη ηλικία θα δυσκολεύει έναν άντρα τόσο σωματικά, όσο και ψυχολογικά. Δεν θα είναι εύκολο, ειδικά όταν το παιδί θα είναι πλέον έφηβο, να μπορεί να παρακολουθήσει την πολυπλοκότητα των νεανικών σχέσεων και την ορμή της εφηβείας. Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια προσαρμογής, αλλά και αφομοίωσης των πληροφοριών που θα δέχεται».

Ο Δρ. Ασκητής πάντως πιστεύει ότι αν ένας άντρας θέλει να γίνει πατέρας για τους σωστούς λόγους, τότε πρέπει να το τολμήσει κι εκείνος ενθαρρύνει κατά περίπτωση τους ασθενείς του. «’Ισως», λέει ο ίδιος «ένας εξηντάρης να μην έχει την ενέργεια που έχει ένας τριαντάρης. Είναι όμως πιο ώριμος, πιο συντροφικός. Το παιδί δεν θα βιώνει συγκρούσεις. Ξέρετε τα περισσότερα διαζύγια συμβαίνουν σε ζευγάρια στη δεκαετία 40-50 γιατί τότε η κόπωση της συμβίωσης και οι αλλαγές λόγω της ηλικίας δημιουργούν προβλήματα. Μετά οι άνθρωποι νιώθουν πιο σίγουροι για τις επιλογές τους. Είναι πιο κατασταλαγμένοι. Ένας εξηντάρης έχει συνήθως περισσότερη ηρεμία, περισσότερο χρόνο και φυσικά ποιότητα για να προσφέρει στο παιδί του».

Ο κοινωνικός περίγυρος και τα στερεότυπαolder-dads-pass-on-more-genetic-mutations-to-their-kids_20

«Εξαρτάται κυρίως από το πώς θα διαχειριστεί ο πατέρας αυτή τη σχέση» λέει ο ψυχολόγος Πάτροκλος Παπαδάκης. «Είναι σημαντικό η ηλικία να μην αποτελεί ταμπού για τον ίδιο τον πατέρα και να βοηθήσει το παιδί να μη ντρέπεται για αυτό. Αν εκμεταλλευτεί τις εμπειρίες του και καταλάβει ότι μαζί με το παιδί θα μαθαίνει κι εκείνος τον ρόλο του, θα μπορέσει να προσφέρει πολλά στο παιδί μέσα από μια ουσιαστική σχέση. Η τεκνοποίηση σε μεγάλη ηλικία αποτελεί ένα κοινωνικό στερεότυπο που ακόμα προκαλεί αισθήματα ντροπής και ενοχής σε πολλούς γονείς. Σε αυτό συμβάλλει ο φόβος του θανάτου που δημιουργεί άγχος και φόβο. Πολλοί σκέφτονται ότι μπορεί να είναι και μια ανεύθυνη επιλογή να τεκνοποιήσουν σε μεγάλη ηλικία. Υπάρχει βάση στον φόβο τους, όμως κανείς δεν ξέρει πόσο θα ζήσει και η εμπειρία έχει αποδείξει ότι η νεαρή ηλικία ενός πατέρα δε στάθηκε ποτέ από μόνη της επαρκής λόγος προκειμένου να πετύχει στον ρόλο του».

Έχουμε πολλές περιπτώσεις διάσημων αντρών που περηφανεύονται για την απόκτηση παιδιού σε μεγάλη ηλικία. Ποιες παραμέτρους πρέπει να λάβει ένας άντρας υπόψη του πριν το αποφασίσει;
«Την βιολογική ωρίμανση και την υγεία κι όχι το life style!» απαντά ο Δρ. Θάνος Ασκητής. «Τη συναισθητική επικοινωνία με τη σύντροφό του. Μια σχέση γεννάει ένα παιδί κι όχι το αντίστροφο, αυτό πρέπει να θυμούνται όσοι επιθυμούν να αποκτήσουν παιδί. Αν η σχέση τους δεν είναι καλή, θα γίνει χειρότερη. Αν είναι καλή, θα γίνει καλύτερη».

Τι πρέπει τελικά να γνωρίζει ένας ώριμος άντρας πριν πάρει τη μεγάλη απόφαση; Πώς μπορεί να είναι προετοιμασμένος σωστά για όσα θα ακολουθήσουν; Την απάντηση μας δίνει ο ψυχολόγος Πάτροκλος Παπαδάκης:

«Το σημαντικότερο είναι η πατρότητα να αποτελεί επιλογή. Να είναι σίγουροι ότι το θέλουν και ότι δεν ορμώνται από τον φόβο του θανάτου ή κοινωνικές πιέσεις. Σημαντικό είναι να γνωρίζουν ότι θα είναι σαφώς δυσκολότερο, αφού θα απαιτεί σωματικές αντοχές και μεγαλύτερη προσπάθεια να προσαρμόζονται στο περιβάλλον και την εποχή, χωρίς να γίνονται δύσκαμπτοι στην αλλαγή. Ο βασικός όμως κανόνας ισχύει για όλες τις ηλικίες: βρείτε τη σύντροφο που μαζί της θα είστε ευτυχισμένοι και θα επικοινωνείτε σωστά και που θα νιώθετε ότι μαζί της μπορείτε να μεγαλώσετε ένα παιδί με αγάπη, σεβασμό, επιβράβευση, ενθάρρυνση στην αυτονομία του, τρυφερότητα και ασφάλεια».

3

 

Πατρότητα

Υπέρ

Κατά

Μπαμπάς στα 20 Φυσική κατάσταση, νεότητα και ο χρόνος που είναι μπροστά. Ανωριμότητα, έλλειψη εκπαίδευσης. Οι γάμοι που ξεκινούν από νωρίς είναι δύσκολο να διατηρηθούν.
Μπαμπάς στα 30 Ιδανική ηλικία. Γνώση, ωριμότητα, αυτογνωσία της πατρότητας. Έλλειψη χρόνου.
Μπαμπάς στα 40 Αρχόμενη γήρανση, πιο συνειδητοποιημένη και καλύτερη οικονομία, σταθεροί δείκτες ποιότητας ζωής. Κορύφωση ανησυχιών και συγκρούσεων με τη σύζυγο. Η δεκαετία της απιστίας, της αμφισβήτησης, των διαπροσωπικών συγκρούσεων, η δεκαετία των ρωγμών.
Μπαμπάς στα 50 Ωριμότητα, διάθεση για προσφορά, φροντίδα και διαχείριση. Δίνει έμφαση στο παιδί. Είναι ένας ισχυρός πατέρας. Έχει μελαγχολικές και μοναχικές κρίσης, απειλείται από την κρίση της ηλικίας και φοβάται την ασθένεια. Είναι εξαιρετικά θανατηφόρος περίοδος.
Μπαμπάς στα 60 Κινητοποιεί τις δυνάμεις του για να προσφέρει. Δίνει απλόχερα. Έχει χρόνο και διάθεση. Είναι πιο συντηρητικός, κριτικός και υπερπροστατευτικός.

 

 

Η Λιάνα Κανέλλη βραβεύτηκε στη Σερβία για την κοινωνική και πολιτιστική της προσφορά

κανελλη χρωσταειTο αργυρό παράσημο του Τάγματος της Δημοκρατίας της Σερβίας, για την προσφορά της στον κοινωνικό και πολιτιστικό τομέα απονεμήθηκε στη βουλευτή και δημοσιογράφο Λιάνα Κανέλλη  από τον Πρόεδρο της Σερβίας Τόμισλαβ Νίκολιτς. Η βουλευτής Λιάνα Κανέλλη, βραβεύθηκε ως ρεπόρτερ για την προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο και τον αγώνα της για την ειρήνη.

Product23313.Photo1.OriginalΜεταξύ των τιμώμενων προσώπων ήταν και ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, στον οποίο απονεμήθηκε το χρυσό παράσημο «για την εξαιρετική συμβολή του στην ανάπτυξη και την ενίσχυση της ειρηνικής συνεργασίας και των φιλικών σχέσεων» μεταξύ της Μόσχας και του Βελιγραδίου.

Την είδηση μετέδωσε και το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο της Σερβίας Tanjung.

Σόνια Θεοδωρίδου: Η διάσημη σοπράνο μιλάει στο infokids για τον Καβάφη, τον έρωτα, την Ελλάδα, τη μητρότητα

Η διασημότητα στην Ελλάδα είναι συχνά συνώνυμο της αλαζονείας και της υπεροψίας. Για τη διάσημη σε όλη την Ευρώπη Eλληνίδα σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου, το χειροκρότημα του κοινού είναι ένα δώρο που την κάνει να νιώθει πιο ταπεινή. Τη συνάντησα στο ζεστό σπίτι της στα Εξάρχεια όπου με υποδέχτηκε με τον επίσης ταλαντούχο σύζυγο και συνεργάτη της, μαέστρο Θεόδωρο Ορφανίδη.

Χρονιά αφιερωμένη στο μεγάλο μας ποιητή Κωνσταντίνο Καβάφη το 2013 και με αυτή την αφορμή η Σόνια Θεοδωρίδου, θα πλημμυρίσει με την φωνή της το «Παλλάς», στις 26 Φεβρουαρίου στις 21.00 για ένα και μοναδικό κονσέρτο.
Αν κάποιος σας ρωτούσε ποιος είναι ο Καβάφης, τι θα του λέγατε;
Σόνια Θεοδωρίδου: Ο Καβάφης είναι ένα πνεύμα βαθιάς Ελλάδας, μιας Ελλάδας που φυσικά απολέσαμε αλλά εμπεριέχει όλα όσα εννοούνται ελληνικά: υπερηφάνεια, βαθύ πνεύμα, βαθιά και μεγάλη μόρφωση, την ελευθερία του έρωτα, την ελευθερία της σκέψης…

Εμπεριέχει και μελαγχολία όμως.
Σ.Θ.: Που είναι κι αυτή ελληνική. Πολύ σωστά το λέτε.

Αυτή η μελαγχολία σας ταιριάζει;
Σ.Θ.: Νομίζω ότι σε κάθε στιγμή μου, το τελευταίο χαμόγελο, όταν σπάει, η τελευταία στιγμή του έχει μελαγχολία. Χωρίς όμως να είναι θλίψη.

Από πού απορρέει λοιπόν αυτή η μελαγχολία;
Σ.Θ.: Ίσως από τη βαθιά γνώση ότι θα πεθάνουμε. Ίσως γιατί ο θάνατος, τουλάχιστον στους σκεπτόμενους ανθρώπους είναι η συντροφιά τους. Είναι συντροφιά με την έννοια της αυτογνωσίας. Δίνει στη ζωή μας μια άλλη ποιότητα, άλλη αξία.

 

ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΛΑΣ
Ας μεταφερθούμε στο Παλλάς όμως για να μας περιγράψετε τι θα ακούσουμε, αλλά και τι θα δούμε.
Σ.Θ.: Θα ακούσετε 14 τραγούδια μελοποιημένα από έναν θαυμάσιο συνθέτη, τον Αθανάσιο Σίμογλου . Τον γνωρίσαμε το 2011 με τον άντρα μου στη Στουτγάρδη, όταν μας κάλεσε για να ακούσουμε τη μουσική του. Όταν πήραμε τα τραγούδια του στα χέρια μας ενθουσιαστήκαμε. Μετά από πάρα πολύ καιρό άκουσα έναν ήχο που συνέδεε τη μουσική και την ποίηση, λες κι αυτός βρήκε τη μελωδία μέσα στα λόγια του Καβάφη και τα έβγαλε, τα αξιοποίησε και τα έκανε μουσική. Θα με συνοδεύει η Ορχήστρα Mobile, υπό τη διεύθυνση του άντρα μου Θεόδωρου Ορφανίδη. Τη βραδιά θα σκηνοθετήσει ο Γιώργος Νανούρης και θα πλαισιωθεί από απαγγελίες ποιημάτων που θα πραγματοποιηθούν από την αγαπημένη συγγραφέα Victoria Hislop και τον ηθοποιό Τάσο Νούσια.

Ξέρω ότι θα συμμετέχουν και 16 έφηβοι από τη θεατρική ομάδα της κ. Χαρούλας Σαμπατάκου του 15ου Λυκείου Αθηνών. Τι ακριβώς θα κάνουν τα παιδιά;
Σ.Θ.: Αυτό είναι έκπληξη, δεν μπορώ να σας την αποκαλύψω. Αλλά υπάρχουν κι άλλες εκπλήξεις για όσους θα βρεθούν εκείνη τη βραδιά στο Παλλάς. Όλοι θα φύγουν έχοντας μαζί τους ένα χειρόγραφό μου με στίχους του Καβάφη. Έγραψα πάνω από 1.000 χειρόγραφα σημειώματα.

Η συναυλία-παράσταση στο Παλλάς απευθύνεται σε ένα ειδικό κοινό; Πρέπει κάποιος να αγαπά την όπερα;
Σ.Θ.: Όχι, καθόλου. Απευθύνεται στον απλό κόσμο, σ’ αυτό τον κόσμο που του αρέσει να ακούει όμορφη ελληνική μουσική. Τραγούδια ελληνικά θα τραγουδήσουμε.

Λέω από το Παλλάς να μεταφερθούμε στη Βέροια, εκεί που γεννηθήκατε για να σας γνωρίσουμε καλύτερα.
Σ.Θ.: Να πάμε. Γεννήθηκα στη Βέροια, μεγάλωσα στη Βέροια…

Εκεί ανακαλύψατε την ιδιαίτερη κλίση σας στη μουσική;
Σ.Θ.: Από μικρή τραγουδούσα. Τραγούδια της εποχής, καντάδες με τον πατέρα μου που του άρεσαν πολύ, Χατζηδάκι, Θεοδωράκη. Κάποια στιγμή στο ραδιόφωνο άκουσα τη Μαρία Κάλλας. Τότε δήλωσα : «εγώ έτσι θα γίνω».


ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΡΙΕΡΑ ΞΕΚΙΝΑ
Πολλοί μπορεί να το έχουν πει αλλά ποιοι το έχουν καταφέρει. Εσείς πώς τα καταφέρατε;
Σ.Θ.: Η αγάπη. Αυτή η λέξη είναι που πρέπει να μας οδηγεί. Εγώ δεν περιμένω από κανέναν να μου πει αν είμαι καλή ή όχι, δεν περίμενα να με βοηθήσει κάποιος. Ήξερα ότι εγώ πρέπει να κάνω αυτό που αγαπώ κι όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους.

Την κουβέντα μας παρακολουθεί τόση ώρα και ο σύντροφος της κυρίας Θεοδωρίδου και στη ζωή και στο τραγούδι, μαέστρος Θεόδωρος Ορφανίδης και του ζητώ τη γνώμη του
Θεόδωρος Ορφανίδης: Αυτό που έχεις εσύ είναι Αγάπη αλλά και Αφοσίωση και Πειθαρχία. Αυτά τα τρία χαρακτηριστικά σου σε οδηγούν.
Σ.Θ.: Έχω μεγάλη πειθαρχία κι αφοσίωση. Ενδεχομένως μερικές φορές να γίνομαι και σπασίκλας. Δεν με ξεκολλάς εύκολα αν έχω κάτι να μάθω. Αλλά έχω και ευκολίες. Από τη φύση μου έχω ευκολίες μάθησης. Ευκολία στο να μαθαίνω ξένες γλώσσες. Αποτυπώνω εύκολα. Μια φορά χρειάστηκε να μου πει ο Γιάννης ο Νανούρης τι πρέπει να κάνω. Είναι αρκετή. Κάτι που χρειάζεται να γίνει είναι σαν να βρίσκεται οργανικά και φυσικά μέσα μου κι άρα γίνεται, ρέει.

Τελικά ίσως ο καθένας από εμάς γεννιέται για να κάνει κάτι συγκεκριμένο;
Σ.Θ.: Ναι, σίγουρα. Αρκεί να το καταλάβουμε και να το προσπαθήσουμε. Δεν πρέπει να μας τρώνε τα «πρέπει».

Οι γονείς σας είχαν αντιρρήσεις για τις επαγγελματικές σας επιλογές;
Σ.Θ.: Οι γονείς μου στην αρχή δεν ήθελαν να γίνω τραγουδίστρια αλλά όταν είδαν την επιμονή μου, όταν είδαν με τι ζέση μελετούσα, υποχώρησαν. Ήταν αρκετά έξυπνοι ώστε να καταλάβουν ότι αυτός ήταν ο δρόμος μου.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ
Κι έτσι φύγατε για το εξωτερικό;
Σ.Θ.: Αφού πήρα το δίπλωμά μου εδώ, κέρδισα το βραβείο «Κάλλας» και πήγα στην Κολωνία. Τα θεωρούσα όλα τόσο δεδομένα που δεν είχα αναρωτηθεί καν αν θα με δεχτούν. Αν και θα έπαιρναν μόνο έξι παιδιά από όλο τον κόσμο, δεν ανησυχούσα. Δεν είχα άγχος. Με δέχτηκαν τελικά, έκανα το μάστερ μου κι αρίστευσα. Είναι αλήθεια ότι όταν θέλουμε κάτι πολύ συνωμοτεί το σύμπαν. Αρκεί να το θέλεις πολύ.
Θ.Ο.: Η Σόνια όπου κι αν πάει λάμπει ο τόπος. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Σε μια παράσταση, επειδή η παρουσία της ήταν έντονη, ο σκηνοθέτης της ζητούσε συνεχώς να πάει πιο πίσω για να φανεί και η συμπρωταγωνίστριά της. Κι άλλο πίσω, κι άλλο πίσω… όσο πίσω και να πήγαινε όμως, έξω από τον προβολέα, πάλι εκείνη ήταν στο κέντρο του ενδιαφέροντος. Ο κόσμος εκείνη κοιτούσε. Πρέπει να ξέρετε όμως ότι αυτό προκύπτει κι από την εικόνα που έχει η Σόνια για τον εαυτό της. Δεν βλέπει τον εαυτό της παρά μόνο ως Ελληνίδα. Θέλει συνεχώς, ειδικά στο εξωτερικό, να αποδεικνύει την ιδιαιτερότητα και την ποιότητα της Ελλάδας. Δεν προβάλλει τον εαυτό της αλλά την Ελλάδα.

Δεν είναι βάρος αυτό;
Σ.Θ.: Τεράστιο, γι αυτό και αρνούμαστε να αποτύχουμε.

Είστε έτσι μόνο στα επαγγελματικά ή και στα προσωπικά σας;
Σ.Θ.: Σ’ όλους τους τομείς της ζωής μου. Ειδικά τώρα, με την άποψη που έχουν πολλοί Γερμανοί για την Ελλάδα… Ακόμα και στο γκισέ της τράπεζας να πάω στο Βερολίνο, φροντίζω με την παρουσία μου να κάνω ξεκάθαρο ότι έχουμε αξιοπρέπεια και ποιότητα, ακόμα και την προφορά μου, ακόμα και η στάση του σώματός μου. Και προσοχή, δεν είμαστε της Χρυσής Αυγής, εγώ δεν ανήκω σε κόμματα. Μιλάω για την Καβαφική Ελλάδα.

Και φαντάζομαι ότι είσαστε πληγωμένη από αυτή την Ελλάδα που τόσο υπερασπίζεστε;
Θ.Ο.: Η Σόνια μάχεται για την Ελλάδα την κανονική, την Ελλάδα την απλή…
Σ.Θ.: …του κόσμου που με αγαπάει και τον αγαπάω.
Θ.Ο.: Η επίσημη Ελλάδα αγνοεί τη Σόνια αλλά η επίσημη Ελλάδα έχει αγνοήσει και τον Μητρόπουλο και την Κάλλας. Στη λαϊκή πριν λίγες ημέρες, μας σταματούσαν για να της μιλήσουν. Ήταν συγκινητικό. Η Σόνια εκπροσωπεί μια καθαρή, μια αγνή Ελλάδα κι αυτό ο κόσμος το καταλαβαίνει.

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
Σας ακούω τόση ώρα να μιλάτε με τόση περηφάνια και καμάρι για τη γυναίκα σας. Πότε και πώς γνωριστήκατε;
Σ.Θ.: Στο facebook. Το 2008 είχε πάει ο Θόδωρος στο Βερολίνο κι ένας φίλος του μαέστρος του λέει: «ρε συ, κοίτα τι λέει η Θεοδωρίδου στην Ελευθεροτυπία» που φιλοξενούσε μια συνέντευξή μου…
Θ.Ο.: Συζητούσαμε με το φίλο μου για την πολιτιστική κατάσταση στην Ελλάδα. Είχε διαβάσει ο φίλος μου τη συνέντευξη και μου την έδειξε. Όταν λοιπόν εγώ γύρισα στην Ολλανδία όπου έμενα, την αναζήτησα στο facebook και της έκανα πρόσκληση φιλίας.
Σ.Θ.: Εγώ πάλι θεωρούσα ότι όταν κάποιος μου ζητάει να τον κάνω φίλο, δεν μπορώ να αρνηθώ κι έτσι τους έκανα όλους αποδεκτούς. Από το όνομα μόνο έκρινα ότι πρέπει να είναι Πόντιος. Οπότε αρχίσαμε να μιλάμε. Κάποια φορά λοιπόν έκανε ένα σχόλιο για τα μάτια μου στη φωτογραφία που είχα αναρτήσει. Κι εγώ του λέω «όλα αυτά είναι photoshop». Μου γράφει «το βλέμμα σας δεν μπορεί να είναι photoshop». Τότε του επισήμανα τη διαφορά ηλικίας αλλά εκείνος συνέχιζε να με φλερτάρει. Μετά αρχίσαμε να μιλάμε και μέσω Skype. Ζούσε στο Άμστερνταμ τότε. Μια μέρα λοιπόν καθώς μιλούσαμε στο τηλέφωνο, μου λέει: «σήμερα δεν έχω πρόβα», «τέλεια, του απαντάω, θα έρθω να πιούμε καφέ στο Άμστερνταμ.» Αυτό ήταν. Μπήκα στο αεροπλάνο με φόβο και αμηχανία… Την άλλη μέρα μέσα στην αγκαλιά του το μόνο πράγμα που σκέφτηκα ήταν: «Έφτασα σπίτι». Αυτό ήταν, από τότε είμαστε μαζί.

Τι ωραία ιστορία!
Θ.Ο.: Εγώ ήξερα ότι αυτή η γυναίκα θα μου αλλάξει τη ζωή.

Κι έγινε έτσι;
Θ.Ο.: Φυσικά, και μου την αλλάζει κάθε μέρα. Εγώ ερωτεύτηκα από την αρχή τη Σόνια, όχι τη Θεοδωρίδου.
Σ.Θ.: Πριν συναντηθώ με τον Θόδωρο είχα ένα πρόβλημα υγείας-είχα μια μεγάλη φλεγμονή στο συκώτι- και μου είχαν διαγνώσει ότι έχω μόνο δύο μήνες ζωής. Όταν λοιπόν όλοι με είχαν εγκαταλείψει πιστεύοντας ότι εγώ τελείωσα, ήρθε στη ζωή μου ο Θόδωρος.

Τι εννοείτε σάς είχαν εγκαταλείψει;
Σ.Θ.: Θέλω να πω ότι πολλοί φίλοι, γνωστοί και παρατρεχάμενοι που μαζεύονται σαν αυλικοί γύρω από κάποιον, είχαν πάρει δρόμο. Καλύτερα γιατί έμειναν μόνο οι γεροί λίθοι στη ζωή μου. Εκείνος λοιπόν επέμενε ότι έπρεπε να ανοίξω τα φτερά μου. Θυμάμαι και την Κική Δημουλά που με είχε πιάσει μετά από μια συναυλία στο Μέγαρο και μου είπε «εσένα δεν σε χωράει η Ελλάδα, να φύγεις από εδώ.» Κανονίσαμε λοιπόν με τον Θόδωρο μια οντισιόν στο Βερολίνο.
Θ.Ο.: Μετά το Άμστερνταμ ήρθα εγώ στην Αθήνα για τα γενέθλιά της. Ήταν αγνώριστη. Αδύνατη με ένα απλό τζιν. Έτσι πήγε λοιπόν και στην οντισιόν στο Βερολίνο με ένα τέτοιο ντύσιμο, τόσο απλή.
Σ.Θ.: Η μάνατζερ, η Έβελιν, που μετά έγινε και δική μου μάνατζερ, μου είπε: «μόνο μια άρια γιατί δεν έχουμε χρόνο» Είχε ουρά από συναδέλφους που περίμεναν τη σειρά τους. Τελικά τραγούδησα τέσσερις άριες και πήρα αμέσως το ρόλο. Όταν άνοιξε η πόρτα για να φύγω, όλοι οι συνάδελφοι που περίμεναν έξω άρχισαν να με χειροκροτούν. Ήταν συγκλονιστικό γιατί ήταν η πρώτη μου οντισιόν μετά την αρρώστια μου. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι δεν θα μπορούσα να μένω στην Ελλάδα. Τότε ο Θόδωρος μου είπε «εγώ φεύγω από το Άμστερνταμ, έλα κι εσύ εδώ να μείνουμε μαζί.»
Θ.Ο.: Ήταν το ξεκίνημα της κοινής μας ζωής αλλά και της κοινής μας εργασίας. Είναι πολύ σπουδαίο να μένεις σε ένα μέρος που αποτελεί πολιτιστικό κέντρο της Ευρώπης.

Ποιος ρόλος είναι αυτός που σας έχει στιγματίσει και θα το διηγείστε και στα εγγόνια σας;
Σ.Θ.: Υπάρχει ένας ρόλος που τον ξεχωρίζω. Στη Βασιλική Ακαδημία των Βρυξελλών με τον διευθυντή του Κόβεντ Γκάρντεν, τον Αντόνιο Παππάνο όπου τραγουδούσα την όπερα του Πουτσίνι την Suor Angelica. Όταν έκλεισε η σκηνή δεν χειροκροτούσε κανείς. Περιμέναμε, περιμέναμε και πίσω από το κόκκινο βελούδο κι άκουγα τους ανθρώπους που έκλαιγαν, με λυγμούς, με αναφιλητά. Όταν άνοιξε πια η αυλαία, όλο αυτό το κλάμα του κόσμου έγινε κραυγή. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου.

Πώς νιώθει κανείς όταν βιώνει κάτι τέτοιο;
Σ.Θ.: Πολύ μικρή, πολύ ταπεινή αλλά και πολύ ευτυχισμένη. Ήταν σαν όλος αυτός ο κόσμος να μου χάριζε ένα δώρο.

ΚΑΡΙΕΡΑ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ
Είστε και μητέρα. Σ’ αυτή την τόσο σπουδαία καριέρα πώς χώρεσε η μητρότητα;
Σ.Θ.: Αυτό κι αν είναι… Γέννησα το γιο μου 31 ετών. Ήταν πάρα πολύ δύσκολα. Θήλαζα το παιδί στη σκηνή. Το κουβαλούσα παντού μαζί μου. Φρόντιζα να έχω μια Ελληνίδα νταντά κι όταν φτάναμε σε κάποιο θέατρο να έχει ετοιμαστεί το φαγητό του, να έχει όλα όσα χρειάζεται. Δεν ήθελα να βγάζω το παιδί από την καθημερινή του ρουτίνα. Του παιχνιδιού, του φαγητού, του ύπνου του. Δεν ήθελα να διαταράξω τις ισορροπίες του. Ήμουν και μόνη μου, είχα χωρίσει. Με τον μπαμπά του μείναμε μαζί σχεδόν δύο χρόνια αλλά δεν βλεπόμασταν γιατί κι εκείνος είχε την καριέρα του. Από την άλλη ήμουν πάντα περήφανη γιατί δεν άφησα ποτέ το γιο μου. Είχα όλη τη δυσκολία αλλά και όλη τη χαρά αυτής της επιλογής. Όση δυσκολία έχει, έχει κι άλλη τόση χαρά.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΕΡΑ ΣΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ
Έχετε πάει ποτέ στα μπουζούκια;
Σ.Θ.: Ναι, έχω πάει. Για μια φορά είναι μία χαρά. Όμως θα ήθελα να πάω να ακούσω τον Γιώργο Μαργαρίτη. Μου αρέσει. Έχει ένα κιμπαριλίκι. Μου αρέσει κι ο Πασχάλης Τερζής. Τη φωνή του θα τη ζήλευαν πολλοί κλασσικοί τραγουδιστές.

Τι μουσική ακούτε σπίτι σας;
Σ.Θ.: Απ’ όλα. Μου αρέσει να ενημερώνομαι για τις νέες φόρμες που υπάρχουν, τα νέα τραγούδια, παρακολουθώ τους νέους τραγουδιστές.

Υπάρχει κάποιος που ξεχωρίζετε;
Σ.Θ.: Ναι, μου αρέσει ο Χαρούλης, έχει εξαιρετικό χρώμα στη φωνή του, μου θυμίζει τον Ξυλούρη. Αρκεί να του δώσουν ωραία τραγούδια. Υπάρχουν όμως κι αρκετοί που είναι υπερεκτιμημένοι. Προωθούνται με την εξωτερική τους εμφάνιση, αν έχουν ή όχι ωραίες γάμπες κι όχι ωραία φωνή.

Μουσική παιδεία υπάρχει στην Ελλάδα κατά τη γνώμη σας;
Σ.Θ.: Όχι, βασίζεται στην αγάπη του γονιού και τη δική του προσπάθεια να τρέξει το παιδί του στο Ωδείο. Για μένα μουσική παιδεία σημαίνει το παιδί στο Δημοτικό να πάρει τις αρχές μιας βασικής μουσικής παιδείας κι όχι το μάθημα της μουσικής να είναι το μάθημα του χαβαλέ.

Ποια επιθυμία σας δεν έχετε πραγματοποιήσει ακόμα;
Σ.Θ.:Θα ήθελα να τραγουδήσω για μια ταινία και να πάρω και το Όσκαρ! Προς το παρόν όμως θα παίξω σε μία ταινία του Γιάννη Οικονομίδη και θα κάνω τη γυναίκα ενός μαφιόζου.

Θα τραγουδάτε;

Σ.Θ.:Όχι, καθόλου. 

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΒΙΒΛΙΑ
Μια ευχή για τα παιδιά που μεγαλώνουν στην Ελλάδα;
Σ.Θ.: Δεν θα ήθελα να το περιορίσω μόνο στην Ελλάδα. Η κρίση είναι παντού. Άλλωστε προσωπικά θα προτιμούσα να ευχηθώ στα γερμανάκια γιατί εκεί μπορεί να έχουν μια ευμάρεια οικονομική αλλά τους λείπουν τόσα πολλά. Δεν έχουν ζεστά σπίτια, δεν έχουν οικογενειακή θαλπωρή.
Η ευχή μου για τα παιδιά λοιπόν είναι να ακολουθήσουν τα όνειρά τους χωρίς να σκέφτονται το οικονομικό όφελος. Μόνο την αγάπη τους γι’ αυτό που θέλουν να κάνουν. Μόνον αυτό. Όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους. Και φυσικά να σπουδάσουν. Μην τυχόν πουν ότι δεν υπάρχουν τα χρήματα γι’ αυτό. Να μορφωθούν με όποιο τρόπο μπορούν.

Θα ήθελα ακόμα να κάνω μια έκκληση για βοήθεια.
Κάνω μια προσωπική προσπάθεια να δημιουργήσω μουσικές βιβλιοθήκες σε όλη την Ελλάδα. Κάνουμε έκκληση σε όλον τον κόσμο να χαρίσει παρτιτούρες, βιβλία, cd. Ιδιαίτερα όμως αυτή την εποχή μαζεύουμε βιβλία για παιδιά νηπιαγωγείου και Δημοτικού για ένα ειδικό σχολείο στη Λαμία που έχει 60 μαθητές με ειδικές ανάγκες. Θέλουμε να βοηθήσουμε να φτιάξουν μια παιδική βιβλιοθήκη. Δεν θέλουμε λεφτά. Όποιος θέλει μπορεί να αγοράσει μερικά βιβλία ή και cd και να μας τα στείλει. Θα μου δώσουν μεγάλη χαρά.
Στο Κιλκίς σε λίγες ημέρες έχουμε εγκαίνια για τη μουσική βιβλιοθήκη που φτιάξαμε εκεί. Μετά έχουμε τη Θράκη, το Βόλο, το Ρέθυμνο, τη Λευκάδα κι όπου αλλού μας ζητήσουν βοήθεια. Οπότε χρειαζόμαστε παρτιτούρες και μουσικά όργανα για τα παιδιά αυτών των περιοχών. Ελπίζουμε στη βοήθεια όλων.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Σόνια Θεωρίδου είναι μια εξέχουσα προσωπικότητα. Γεννημένη στη Βέροια, σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο «Μανώλης Καλομοίρης» απ’ όπου αποφοίτησε με διάκριση καθώς επίσης και με βραβείο «Άριστης και Διακεκριμένης Εκτέλεσης». Της χορηγήθηκε η υποτροφία «Μαρία Κάλλας» η οποία της έδωσε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει περαιτέρω σπουδές στη Μουσική Ακαδημία της Κολωνίας και αργότερα στο Λονδίνο με την Vera Rozza. Έχει εμφανισθεί στα πιο σημαντικά λυρικά θέατρα της Ευρώπης, όπως η Όπερα της Φρανκφούρτης, Κρατική Όπερα του Βερολίνου, Γερμανική Όπερα του Βερολίνου, Κρατική Όπερα του Αμβούργου, Εθνικό Θέατρο του Μονάχου και της Στουτγκάρδης, Théâtre Royal de la Monnaie (Βρυξέλλες), Théâtre Chatelet του Παρισιού.

 

Αποκαλύψτε τις διαθέσεις όλης της οικογένειας με ένα απλό παιχνίδι

Ένα κομμάτι χαρτί, ένα μανταλάκι, δύο ζωγραφιστά μάτια και ένα στόμα που αποκαλύπτει τις διαθέσεις κάθε μέλους της οικογένειας μπορεί να γίνει ένα εξαιρετικό παιχνίδι συναισθηματικής νοημοσύνης. Ίσως δεν είναι εύκολο να αποκαλύπτουμε όλα όσα νιώθουμε, φοβόμαστε, ντρεπόμαστε, νιώθουμε αμηχανία… Φτιάξτε με τα παιδιά σας αυτές τις μουρίτσες και αλλάξτε τη διάθεσή τους κάθε φορά που αλλάζει η δική σας ή οι δικές τους! Μοιάζει παιχνίδι αλλά μπορεί να αποκαλύψει πολλά για τις σχέσεις σας. Ζητήστε από τα μικρά σας να ζωγραφίζουν ένα καινούργιο στοματάκι κάθε φορά που αλλάζει η διάθεσή τους. Έτσι θα ξέρει κάθε στιγμή πώς νιώθουν. Δεν είναι έξυπνο;

 

Το 1/3 των παιδιών στο χείλος της φτώχειας. Όλο και περισσότερες οικογένειες ζητούν βοήθεια

Την ώρα που κάποιοι θεωρούν τα 586 ευρώ μεικτά πολλά ως κατώτατο μισθό εργασίας, η ανεργία, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Κέντρου προγραμματισμού και οικονομικών ερευνών (ΚΕΠΕ) θα εκτιναχθεί στο 30% μέσα στο 2013 και τα στοιχεία της φιλανθρωπικής οργάνωσης Caritas σοκάρουν: Σχεδόν το ένα τρίτο των παιδιών στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ισπανία ζουν στο χείλος της φτώχειας εξαιτίας των αυστηρών μέτρων λιτότητας που έχουν ληφθεί. «Αυτό θα μπορούσε να ήταν μία συνταγή όχι απλώς για μία χαμένη γενιά στην Ευρώπη, αλλά για πολλές χαμένες γενιές», αναφέρει η Caritas.

Τα ΜΜΕ καθημερινά αναφέρουν περιστατικά υποσιτισμένων παιδιών, οικογενειών που δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους, ακόμα και παιδιών που οι γονείς διώχνουν –όπως έγινε με τον 18χρονο στην Κρήτη- ή ζητούν να αφήσουν για κάποιο χρονικό διάστημα σε Κοινωνικά Δίκτυα και ΜΚΟ.

Το «Χαμόγελο του Παιδιού», τα «Παιδικά χωριά sos» κι άλλοι «τόποι» αλληλεγγύης δέχονται καθημερινά εκκλήσεις από γονείς για βοήθεια. Σύμφωνα με τους αρμόδιους στο «Χαμόγελο του Παιδιού» ο αριθμός των ανθρώπων που τους ζητούν βοήθεια έχει αυξηθεί δραματικά, ενώ όπως μας ανέφερε ο κοινωνιολόγος Δημήτρης Τζούρας, μέλος της παιδαγωγικής υπηρεσίας των Παιδικών Χωριών sos, οι δράσεις τους έχουν επεκταθεί τα τελευταία χρόνια προκειμένου να προσαρμοστούν στις νέες ανάγκες που δημιουργήθηκαν εξαιτίας της κρίσης.

Στήριξη Οικογενειών σε Κρίση – Δωρεά του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ «ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ»

«Καθημερινά αυξάνονται οι οικογένειες που ζητούν βοήθεια. Η αύξηση ξεκίνησε από τις αρχές του 2011 και συνεχίζεται» λέει ο κ.Τζούρας. «Χάρη στη μεγάλη δωρεά του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ, αυξήσαμε τα Κέντρα Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος και συγχρόνως διευρύναμε και ενισχύσαμε τη δράση τους σε έξι πόλεις της χώρας μας, δημιουργώντας έτσι ένα μοναδικό πανελλαδικό δίκτυο.
Στόχος μας είναι μια ολιστική προσέγγιση στη δυσλειτουργική οικογένεια με στόχο την ενδυνάμωσή της και την -κατά το δυνατόν- αποκατάσταση της ικανότητάς της να ανταποκριθεί θετικά στις ανάγκες της καθημερινότητας με τις δικές της δυνάμεις και να αποτελέσει ένα ασφαλές περιβάλλον φροντίδας για τα παιδιά. Σήμερα βοηθάμε περισσότερες από 800 οικογένειες και 1.500 παιδιά.»

Οι υπηρεσίες που παρέχονται δωρεάν στα Κέντρα, αφορούν:
• Εκτίμηση –διάγνωση παιδιών και γονέων
• Συστηματική συμβουλευτική και υποστήριξη προς τους γονείς για την κατάλληλη αντιμετώπιση των προβλημάτων που αφορούν στην οικογένεια
• Ψυχολογική υποστήριξη παιδιών και γονέων
• Ψυχοθεραπευτική παρέμβαση
• Εκπαιδευτική βοήθεια στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες
• Δημιουργική απασχόληση παιδιών
• Υλική βοήθεια σε είδη διατροφής, ένδυσης, υπόδησης, σχολικά, οικιακό εξοπλισμό και σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις, εφόσον υπάρχει δυνατότητα, την επιχορήγηση μέρους του ενοικίου, λογαριασμών ΔΕΗ κτλ. για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα.

Τροφή… για  σκέψη

• Το ποσοστό της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα είναι 23% ενώ αντίστοιχα για το σύνολο της Ευρώπης είναι 20,5%. Στην χαμηλότερη θέση είναι η Βουλγαρία με 26,8% και στην καλύτερη θέση η Δανία με 10,9% (Eurostat, 2010).

• Οι ανήλικοι κάτω από το όριο της φτώχειας στην Ελλάδα υπολογίζονται σε 439.000 (Eurostat, 2010).

• Φτωχά νοικοκυριά είναι το 20,1% του συνόλου. Το 33,4% των φτωχών νοικοκυριών είναι μονογονεϊκά.
• Το 2010 το 28,7% των νοικοκυριών με παιδιά βρισκόντουσαν σε φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό. Ιδιαίτερα στα νοικοκυριά με παιδιά 12-17 ετών το ποσοστό εκτινάσσεται στο 34,7% (Eurostat).
• Μεταξύ των φτωχών νοικοκυριών με παιδιά, το 21,6% είναι οικονομικά αδύναμα για διατροφή με κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, το 37,1% δεν έχει ικανοποιητική θέρμανση, το 27,8% έχει υγρασία στους τοίχους ή σάπια κουφώματα και το 23,2% περιβαλλοντικό πρόβλημα (από βιομηχανίες και κυκλοφορία αυτοκινήτων).
• Το 46,7% των ανηλίκων σε φτωχά νοικοκυριά αντιμετωπίζουν στενότητα χώρου στην κατοικία τους. Το ποσοστό εκτινάσσεται στο 51,6% στις ηλικίες 6-11 ετών.

• Λαμβάνοντας  υπόψη τον αριθμό της σχολικής διαρροής σε συνάρτηση με τις εκτιμήσεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, ότι 70% των μαθητών που διακόπτουν το σχολείο εισέρχονται στην αγορά εργασίας, ο Συνήγορος του Παιδιού υπολογίζει ότι στην πραγματικότητα οι ανήλικοι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ξεπερνούν τις 100.000.
• Τέλος, ως απάντηση σε όποιον συνεχίζει να αναρωτιέται αν τα 582 ευρώ είναι υψηλός κατώτατος μισθός, αντιπαραθέτουμε το τελευταίο στοιχείο: Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό των φτωχών εργαζομένων (13,8%) στην Ευρωζώνη(8.2%) και δεύτερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση (8.5%), στοιχείο που υποδηλώνει, ότι το εισόδημα από την εργασία δεν εξασφαλίζει και την έξοδο από την φτώχεια.