«Δε διαβάζουμε ή γράφουμε ποίηση για να για να δείξουμε εκκεντρικοί! Διαβάζουμε και γράφουμε ποίηση επειδή ανήκουμε στο ανθρώπινο γένος και το ανθρώπινο γένος ξεχειλίζει από πάθος! Η ιατρική, η νομική, η διοίκηση επιχειρήσεων – ναι, αυτά είναι σεβαστά επαγγέλματα, απαραίτητα για να συνεχίζεται η ζωή… Η ποίηση, όμως, ο ρομαντισμός, η ομορφιά, ο έρωτας! –αυτά είναι που μας κρατάνε στη ζωή»!
Μία από τις πολυαναμενόμενες παραστάσεις της σεζόν που με το που ανέβηκε κατάφερε να γίνει και από τις πιο δημοφιλείς δεν είναι άλλη από τον “Κύκλο των Χαμένων Ποιητών“. Ανεβαίνει από τις 14 Δεκεμβρίου στο θέατρο Βρετανία, είναι σχεδόν πάντα sold out και έχει λάβει μέχρι στιγμής εξαιρετικές κριτικές -όχι άδικα.
Το έργο ελάχιστα απέχει από την καταπληκτική ταινία του 1990, η οποία χάρισε στον Τομ Σούλμαν το Όσκαρ του καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου. Και αυτό εκ των πραγμάτων ανεβάζει τον πήχη εξαιρετικά ψηλά για τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη που σκηνοθετεί και τον Άκη Σακελλαρίου στον ρόλο του εμβληματικού καθηγητή Τζον Κίτινγκ.
Ποιος να συγκριθεί με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς, σκεφτόμουν πηγαίνοντας προς το θέατρο με την 12χρονη κόρη μου, η οποία φυσικά δεν είχε δει την ομώνυμα ταινία που προβλήθηκε στην Ελλάδα το 1990. Κι όμως, η σκηνοθεσία είναι εξαίρετη, με γάργαρο ρυθμό και αρκετά ατμοσφαιρική όταν χρειάζεται, ενώ ο Άκης Σακελλαρίου, ο οποίος έχει αποδείξει βέβαια την αξία του χρόνια τώρα, καταφέρνει να γοητεύσει το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με τον εκλιπόντα προκάτοχό του.
Το έργο
Την υπόθεση την γνωρίζετε ήδη. Βρισκόμαστε στη δεκαετία του ’60. Ο αντισυμβατικός καθηγητής λογοτεχνίας Τζον Κήτινγκ, έρχεται να διδάξει στο συντηρητικό ιδιωτικό λύκειο Γουέλτον, όπου οι μαθητές μεγαλώνουν υπακούοντας στις αυστηρές, θεμελιώδεις αρχές του σχολείου: «Παράδοση! Τιμή! Πειθαρχία! Υπεροχή!». Ο κ. Κήτινγκ, με βασικό εργαλείο του την ποίηση, θα τους μάθει σταδιακά πώς να αγνοούν τις προκαταλήψεις, τις συνήθειες και τις επιρροές τις οποίες μας επιβάλλουν οι γονείς, οι παραδόσεις και η κοινωνία μας, πώς να έχουν τη δική τους οπτική στα πράγματα και πώς να επιτρέψουν στην πραγματική τους φύση να μιλήσει.
Ο αντισυμβατικός αλλά ουσιαστικός τρόπος διδασκαλίας του, θα καταφέρει να εμπνεύσει τον καθένα από τους νεαρούς μαθητές οι οποίοι, κάνοντας την προσωπική τους επανάσταση, θα ακολουθήσουν την κλίση τους, ενάντια στο κατεστημένο. Η ορμή με την οποία θα το κάνουν, όμως, και η αποφασισιτικότητά τους, θα αλλάξει τις ζωές όλων τους για πάντα.
Η ανάγκη των παιδιων μας για εμπνευση
Παραπέμποντας σε μια εποχή που η εκπαίδευση απαιτούσε κομφορμισμό και επέβαλλε τη βία, η παράσταση μοιάζει να απέχει τρομερά από τη σύγχρονη πραγματικότητα στην οποία η βία προέρχεται πλέον από τον διδασκόμενο.
Την ίδια ώρα, όμως, και ενώ η βία καταδικάζεται από όποια πλευρά κι αν προέρχεται, το έργο αναδεικνύει μια άλλη ανάγκη: Αυτή της αναγνώρισης του εκπαιδευτικού που δίνει ψυχή και σώμα στους μαθητές του. Και που εισπράττει τελικά και την ύψιστη ανταπόδωση, με την συγκλονιστική τελευταία σκηνή, στην οποία οι μαθητές ανεβασμένοι στα θρανία τους, αναφωνούν “Oh, Captain! My Captain!”.
Η ανάγκη των παιδιών μας από τέτοιες προσωπικότητες στη ζωή τους είναι κεντρικό μήνυμα του έργου.
Θυμάμαι πως έχοντας παρακολουθήσει την ταινία ως μαθήτρια, με είχε εμπνεύσει για όλους τους προφανείς λόγους: Για το διαχρονικό κάλεσμα “Carpe diem!” και τη σημασία του να κυνηγάμε τα όνειρά μας, κόντρα σε όλους. Ως ενήλικας και δη γονέας, όμως, αυτό που αντιλήφθηκα είναι η σημασία της καθαυτής έμπνευσης και το πώς θα καταφέρουμε να τη μεταδώσουμε στα παιδιά μας. Τι απίστευτη δύναμη μπορεί να έχουν τα λόγια μας και πώς θα οδηγήσουν τα παιδιά στην αυτοπραγμάτωσή τους;
5+1 λόγοι που πρέπει να δείτε το έργο με τα εφηβάκια σας
- Η λέξη “εσμός“ που θα μάθουν από τα πρώτα κιόλας λεπτά και η σημασία της.
- Τα εξαιρετικά αποσπάσματα ποίησης που πιθανότατα για πρώτη φορά θα ακούσουν (έστω κ έτσι). Ευελπιστώ, όταν γυρίσετε στο σπίτι, να αναζητήσουν παραπάνω πληροφορίες για τον Whitman και τον Thoreau.
- Το κάλεσμα για ελεύθερη σκέψη που, στην εποχή της πλύσης εγκεφάλου από τα social media, έχουν τα παιδιά μας περισσότερο ανάγκη από ποτέ.
- Η διαπίστωση, ότι η καλλιέργεια, ο ρομαντικός και η ευαισθησία κερδίζουν τις φαρδιές πλάτες, όταν επιδιώκεις να γοητεύσεις ένα κορίτσι.
- Η σκηνή της σπασμένης κούπας είναι από τις πιο συγκινητικές εκφάνσεις φιλίας που θα δείτε ποτέ στο θέατρο.
Και κάτι ακόμα: Το υπέροχης αρχιτεκτονικής θέατρο Βρετάνια, το οποίο κατασκευάστηκε το 1932 αρχικά ως κινηματογράφος, αποτελεί από μόνο του έναν καλό λόγο για να βρεθείτε εκεί.
“Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών”
Θέατρο Βρετάνια: Πανεπιστημίου 7, Αθήνα.
Παραστάσεις: Τετάρτη 19:00 | Πέμπτη, Παρασκευή 21:00 | Σάββατο 18:00 (λαϊκή απογευματινή) & 21:00 | Κυριακή 19:15
Διαβάστε ακόμα:
Είδαμε τον “Θησαυρό της Βαγίας” στο θέατρο Alhambra και θαυμάσαμε (ξανά) το μεγαλείο της Ζωρζ Σαρή
Είδαμε τη “Ραπουνζέλ χωρίς Παραμύθι” του Ηλία Καρελλά και χορτάσαμε υπέροχες ερμηνείες!
5 εξαιρετικές παραστάσεις για να δείτε φέτος με τα έφηβα παιδιά σας
