Όλοι έχουμε υψώσει τη φωνή μας στα παιδιά μας, τελικά όμως έχει αποτέλεσμα;
Ενώ οι περισσότεροι γονείς έχουμε υψώσει τη φωνή μας στα παιδιά μας κάποια στιγμή -κάτι για το οποίο δεν είμαστε περήφανοι –τώρα ξέρουμε ότι αυτού του είδους η ανατροφή των παιδιών δεν είναι αποτελεσματική και δεν οδηγεί πουθενά. Γιατί λοιπόν το κάνουμε;
Η κατανόηση του γιατί φωνάζουμε και ο αντίκτυπος που έχει στα παιδιά μας μπορεί να μας ανοίξει τα μάτια, ειδικά όταν το παιδί μας. μας ωθεί στα άκρα της υπομονής μας. Εδώ πρέπει να ξέρουμε τι συμβαίνει πραγματικά όταν φωνάζουμε, γιατί γίνεται μπούμερανγκ και τι πρέπει να κάνουμε.
Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους το να φωνάζουμε στα παιδιά δεν βγάζει πουθενά
Το να φωνάζουμε στα παιδιά μας είναι συχνά σαν μια ενστικτώδης αντίδραση όταν κυριαρχεί ο θυμός ή η απογοήτευση. Ωστόσο, οι συνέπειες της ανύψωσης της φωνής μας δεν είναι τόσο ξεκάθαρες όσο φαίνονται — και υπάρχουν ορισμένες ανεπιθύμητες συνέπειες. Ακολουθούν μερικοί λόγοι για τους οποίους οι φωνές στα παιδιά δεν έχουν αποτελέσματα μακροπρόθεσμα.
- Οι φωνές επηρεάζουν τη μάθηση
«Το να φωνάζουμε έχει να κάνει με την απελευθέρωση του θυμού· δεν είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος αλλαγής συμπεριφοράς», λέει η Laura Markham, PhD, κλινική ψυχολόγος και συγγραφέας. Η Δρ Μάρκαμ εξηγεί ότι όταν ένα παιδί νιώθει φοβισμένο, μπαίνει σε κατάσταση μάχης ή φυγής, με αποτέλεσμα να κλείνουν τα κέντρα μάθησης του εγκεφάλου του.
Η απόκριση πάλης ή φυγής είναι μια φυσιολογική αντίδραση που πυροδοτείται από καταστάσεις που ο εγκέφαλός μας αντιλαμβάνεται ως απειλές – όπως οι φωνές. Αυτό σημαίνει ότι το παιδί δεν μπορεί να επεξεργαστεί το μάθημα που προσπαθούμε να του δώσουμε όταν του φωνάζουμε επειδή ο εγκέφαλός του το βλέπει ως κίνδυνο.
Αντίθετα, η Δρ Μάρκαμ λέει: «Η ειρηνική και ήρεμη επικοινωνία βοηθά ένα παιδί να αισθάνεται ασφαλές και το κάνει πιο δεκτικό στο μάθημα που διδάσκουμε».
- Οι φωνές κάνουν τα παιδιά να νιώθουν υποτιμημένα
«Το κοινό νήμα που συνδέει όλους τους ανθρώπους είναι η επιθυμία να νιώθουν αξία», λέει ο Joseph Shrand, MD, επικεφαλής ιατρικός διευθυντής της Riverside Community Care στη Μασαχουσέτη. Για τους περισσότερους από εμάς, το να νιώθουμε ότι τους εκτιμούν οι άλλοι είναι ένας βασικός τρόπος με τον οποίο μετράμε την αυτοεκτίμησή μας. Όταν μας φωνάζουν, νιώθουμε συχνά ανεπαρκείς και αμφισβητούμε τις δυνατότητές μας. «Το να φωνάζουμε είναι ένας από τους πιο γρήγορους τρόπους για να κάνεις κάποιον να νιώσει ότι δεν έχει αξία», προσθέτει.
Οι σκέψεις της Δρ Μάρκαμ ευθυγραμμίζονται με αυτό: «Όταν είμαστε θυμωμένοι και αρχίζουμε να φωνάζουμε, βλέπουμε τον εαυτό μας σαν ένα σφυρί και όλους γύρω μας ένα καρφί», λέει. Σε αυτή τη νοοτροπία, τα παιδιά μας φαίνονται σαν εχθροί και όχι σαν άνθρωποι που εκτιμούμε και αγαπάμε. «Τα παιδιά μας δεν πρέπει ποτέ να νιώθουν εχθροί», τονίζει η Δρ Μάρκαμ.
- Οι φωνές μπορούν να τροφοδοτήσουν το άγχος
Τα παιδιά που φωνάζουν συχνά είναι επιρρεπή στο άγχος και βιώνουν υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης. Η Δρ Μάρκαμ εξηγεί ότι τα παιδιά συχνά αντιλαμβάνονται το άγχος των γονιών τους και το πώς ένας γονέας αντιδρά στα λάθη του παιδιού τους μπορεί είτε να τα ηρεμήσει είτε να επιδεινώσει τις ανησυχίες τους.
Επιπλέον, ο Neil Bernstein, PhD, κλινικός ψυχολόγος και συγγραφέας, τονίζει ότι η αρνητικότητα είναι το καύσιμο που χρειάζεται το άγχος και η κατάθλιψη. Το να σε φωνάζουν δημιουργεί μια «έκρηξη αρνητικότητας που παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα», λέει.
- Οι φωνές παρεμβαίνουν στον συναισθηματικό δεσμό
«Οι φωνές διακόπτουν τη σχέση μας με το παιδί μας και βάζουν επηρεάζουν αρνητικά τη σχέση με το παιδί μας», εξηγεί η Δρ Μάρκαμ. Είναι δύσκολο να δημιουργήσουμε ενσυναίσθηση όταν φωνάζουν ανάμεσα σε εμάς και το παιδί μας.
Οι φωνές μπορούν να δημιουργήσουν διχασμό, κάνοντας το παιδί σας να νιώθει ότι δεν είστε στην ομάδα του. Αφού τα φωνάζουν, τα παιδιά συχνά αισθάνονται προκλητικά, αμυντικά και αποκομμένα από τους γονείς τους.
5 . Οι φωνές έχουν μακροπρόθεσμα αρνητικά αποτελέσματα
Πολλές μελέτες έχουν δείξει πώς οι φωνές βλάπτουν τα παιδιά. Μια μελέτη κατηγοριοποίησε τις φωνές ως μια μορφή «σκληρής πειθαρχίας» και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά που τη βιώνουν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αρνητικών αποτελεσμάτων, όπως κακή ακαδημαϊκή επίδοση, προβλήματα συμπεριφοράς και παραβατικές συμπεριφορές.
6 . Οι φωνές δεν είναι αποτελεσματική επικοινωνία
«Τα παιδιά δυσκολεύονται να μάθουν να ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους αν οι γονείς τους δεν τους δείξουν πώς», λέει η Δρ Μάρκαμ. Οι γονείς που φωνάζουν συχνά όταν είναι αναστατωμένοι μπορεί εν αγνοία τους να διδάξουν στα παιδιά τους να αντιδρούν υπερβολικά σε καταστάσεις απογοήτευσης. Με άλλα λόγια, οι φωνές ανεβάζουν φωνές.
Ο Δρ Shrand εξηγεί ότι αυτό συμβαίνει επειδή οι φωνές ενεργοποιούν τους «καθρέφτες νευρώνες» των παιδιών μας – το τμήμα του εγκεφάλου που μιμείται τη συμπεριφορά των άλλων – αναγκάζοντάς τα να ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο.
«Ο θυμός γεννά θυμό», λέει. «Το να φωνάζουμε στα παιδιά μας τα κάνει να θέλουν να μας φωνάζουν». Τα καλά νέα είναι ότι οι καθρέφτες νευρώνες μπορούν επίσης να λειτουργήσουν και με τον άλλο τρόπο.
Αν όμως εξακολουθείτε να δυσκολεύεστε στο να διαχειριστείτε τα συναισθήματα θυμού οργής και φωνής τότε αναζητήστε μια επαγγελματική βοήθεια γιατί αλλιώς καταδυναστεύετε το δεσμό με τα παιδιά σας.
Πηγή: parents.com
