Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας: Ελληνίδες που ξεχωρίσαμε για τη δράση τους – Η «Αγκαλιά» της πρεσβυτέρας Βαρβάρας Μεταλληνού

Η 8η Μαρτίου είναι μία ημέρα ιδιαίτερη για το γυναικείο φύλο σε όλο τον κόσμο. Ένας εορτασμός – φόρος τιμής στον αγώνα των γυναικών για τυπική ισονομία και ουσιαστική ισότητα, δικαιώματα που αυτονόητα θα έπρεπε να απολαμβάνουν. Με εφαλτήριο αυτή την ημέρα πολλά θα ακουστούν για το ρόλο της γυναίκας σήμερα, εν πολλοίς όμως θα παραμείνουν ευχολόγια.

Εμείς στο Infokids.gr θέλοντας να ανατρέψουμε τα στερεότυπα που θέλουν τις γυναίκες να ακολουθούν συγκεκριμένες νόρμες, αποφασίσαμε να αναδείξουμε τον πολύπλευρο και πολυδιάστατο ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία. Εργαζόμενη, μητέρα, σύζυγος, επιστήμονας, φιλάνθρωπος, μα πάνω από όλα ΓΥΝΑΙΚΑ!

Τέσσερις σύγχρονες γυναίκες, που η καθεμιά δίνει τον δικό της αγώνα στον τομέα δράσης που έχει επιλέξει. Η Στέλλα Κάσδαγλη – Συγγραφέας, Μεταφράστρια, Εμψυχώτρια γυναικών και εφήβων, η Ελένη Αντωνιάδου – Ερευνήτρια στους διεπιστημονικούς τομείς της Αναγεννητικής Ιατρικής και της Βιοαστροναυτικής, η Γιώτα Δηλέ – Μητέρα SOS στα παιδικά χωριά SOS, η Ντένια Φραγκιά, η οποία επισκέφθηκε την Κένυα για να παρέχει ανθρωπιστικό έργο σε γυναίκες και παιδιά Μασάι και η Βαρβάρα Καλογεροπούλου – Μεταλληνού, Διδάκτωρ Θεολογίας και Πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού «Η Αγκαλιά», μάς μιλούν για την απόφαση να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, να ξεπεράσουν πιθανά εμπόδια και να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση για όλους!

Πείτε μας, ποια ήταν η αφορμή για να δημιουργήσετε την «Αγκαλιά»;

Στη δεκαετία του 1980 ήταν ήδη έντονη η μείωση του πληθυσμού της πατρίδας μας και σ’ αυτό συνέβαλε και ο σημαντικός αριθμός των αμβλώσεων. Διαπιστωνόταν ακόμη η έλλειψη γνώσης των σωματικών και ψυχολογικών επιπτώσεων της άμβλωσης. Το αποπροσανατολισμένο δε τότε «φεμινιστικό κίνημα» προπαγάνδιζε τις ελεύθερες σχέσεις και διακήρυσσε τη λανθασμένη «αρχή» «σώμα μου είναι, το κάνω ό,τι θέλω». Το έμβρυο όμως είναι μια άλλη ζωή, που «φιλοξενείται» για εννέα μήνες από μια άλλη ζωή, δηλαδή από τη μητέρα.

Μια φιλική, λοιπόν, συντροφιά επιστημόνων, διαφόρων ειδικοτήτων, αποφάσισε να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει, ιδιαίτερα το γυναικείο φύλο, και γενικά τα Νιάτα, ως προς τις σχέσεις των δύο φύλων, αποκαλύπτοντας τις πνευματικές, ψυχολογικές και σωματικές συνέπειες του πανσεξουαλισμού. Συγχρόνως, όμως, αποκάλυπτε «το θαύμα της αγάπης», το Έμβρυο, και τη θαυμαστή και ταχύτατη ανάπτυξή του μέσα στη μήτρα της μητέρας. Η προσπάθεια αυτή έγινε αποδεκτή από Δήμους, Συλλόγους, Ενορίες, Γυμνάσια – Λύκεια, κλπ.

Γρήγορα, όμως, διαπιστώσαμε ότι και η φτώχεια, η εγκατάλειψη εκ μέρους του συντρόφου, αλλά και η αφόρητη πίεση από το οικογενειακό περιβάλλον της γυναίκας, οδηγούσε στην «εύκολη»(;) λύση. Προχωρήσαμε, λοιπόν, και αναπτύξαμε τη δραστηριότητα μας με επιστημονική, ψυχολογική, πνευματική, αλλά και υλική συμπαράσταση σ’ όσες γυναίκες, έγγαμες ή άγαμες, ζητούσαν τη βοήθειά μας.

Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια δράσης, τι έχετε αποκομίσει από όλο αυτό το εγχείρημα;

Τη χαρά ότι σταθήκαμε «κοντά» σε εμπερίστατες οικογένειες και κυρίως σε εγκαταλελειμμένες γυναίκες, ότι βοηθήσαμε να δει το φως του ηλίου ακόμη ένας άνθρωπος και προσφέραμε χαρά και αισιοδοξία σε μια γυναίκα, που παρά την εγκατάλειψη του «συντρόφου» της αυτή χαίρεται, γιατί έχει πλέον το «αγγελούδι» της. Έτσι, δεν αισθάνεται ενοχές και μοναξιά, όπως κάποια άλλη γυναίκα, που ομολογεί κλαίοντας μετανιωμένη: «Τότε που μου ήρθε (το παιδί) το πέταξα, τώρα που το λαχταρώ δεν μπορώ».

Είστε αισιόδοξη για το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας;

Αν πω ναι, σημαίνει ότι βρίσκομαι εκτός πραγματικότητας. Γιατί πλέον, εκτός πολλών άλλων δυσκολιών, οι στατιστικές μας δείχνουν τη μείωση του πληθυσμού μας. Αν προσθέσουμε και τη μετανάστευση, κυρίως των Νέων μας, αλλά και την αθρόα είσοδο ξένων, που όμως δεν μπορούμε να τους βοηθήσουμε ουσιαστικά, λόγω και της οικονομικής μας κρίσης, η όλη κατάσταση έχει πάρα πολλά αρνητικά. Δεν «σταυρώνουμε όμως τα χέρια». Ενότητα, αλληλοϋποστήριξη, καλή χρήση του δημόσιου χρήματος, στροφή στις αγροτικές καλλιέργειες και στην κτηνοτροφία, τουρισμό κ.λπ, κ.λπ… και προπάντων γνήσια αγάπη γι’ αυτόν τον αγιασμένο τόπο, που λέγεται Ελλάδα, θα φέρει «τις καλές μέρες». Δεν απογοητεύομαι… Με τις μικρές μας δυνάμεις κοντά στην «Αγκαλιά» έχουν γεννηθεί περισσότερα από 2.220 ελληνόπουλα. Αυτό σημαίνει πολλά για όλους μας και προπάντων για τους Κυβερνώντας και Ισχυρούς… Ας ανασκουμπωθούμε και ας αγαπήσουμε γνήσια την Ελλάδα μας.

Ποιος είναι ο ρόλος της Γυναίκας στη σημερινή κοινωνία;

Το λεγόμενο φεμινιστικό κίνημα, οπωσδήποτε προσέφερε θετικά στοιχεία, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν τα σωστά και γι’ αυτό η Γυναίκα παρέμεινε res (πράγμα-αντικείμενο) στην πλειονότητα της, περιφρόνησε την κύρια αποστολή της, τη μητρότητα, με συνθήματα που ακούστηκαν και στην πατρίδα μας, όπως «Ναι στην παραγωγή, όχι στην αναπαραγωγή» ή «Σώμα μου είναι το κάνω ό,τι θέλω» κ.λπ… Ο πανσεξουαλισμός και ατομισμός την αλλοτρίωσαν. Δεν παύει, φυσικά, τουλάχιστον στην πατρίδα μας να υπάρχει η Γυναίκα – Μάνα, η Γυναίκα της θυσίας και προσφοράς, η Γυναίκα φορέας της ελληνορθόδοξης παράδοσης. Οι σημερινές γυναίκες ας μιμηθούν αυτές.

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος, κατά τη γνώμη σας, μια γυναίκα να προσέχει τον εαυτό της;

Είναι, οπωσδήποτε χρέος της, χωρίς όμως να οδηγείται σε αρρωστημένες καταστάσεις θεοποίησης και άκρατου ατομισμού. Στην παράδοση μας, όμως, η γνήσια Ελληνίδα βιώνει θυσιαστικά τη μητρότητα προσφέροντας και τη ζωή της ακόμη για την οικογένειά της. Συγχρόνως, όμως, η ιστορία μας προσφέρει παραδείγματα θυσίας Γυναικών και «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία».

Τι οφείλει μια Γυναίκα στον εαυτό της;

Να κρατήσει την ομορφιά του γυναικείου φύλου, την ανιδιοτελή Αγάπη, που αποκορυφώνεται στη θυσιαστική αγάπη.

Τι πιστεύετε ότι πρέπει μια γυναίκα να πρεσβεύει την Ημέρα της Γυναίκας;

Όχι μόνο την Ημέρα της Γυναίκας, αλλά σε όλη της τη ζωή, οφείλει να χαίρεται γιατί είναι γυναίκα και μάλιστα «Γυναίκα – Μάνα», όχι μόνο για τα σαρκικά της παιδιά, αλλά και για όποιο παιδί έχει την ανάγκη της.

Ένα μήνυμα για όλες τις γυναίκες…

Να λειτουργούμε συνεχώς ως Μάνες… βιώνοντας και προσφέροντας τη θυσιαστική Αγάπη…