“Παιδιά που πιέστηκαν στις Πανελλήνιες δεν είναι το ίδιο χαρούμενα με εμένα που κυνήγησα το όνειρό μου”

Με αφορμή τα χθεσινά αποτελέσματα των Πανελληνίων 2019, η πολύ ενεργή στα social media Δανάη Μπάρκα, κόρη της Βίκυς Σταυροπούλου, απευθύνθηκε στους γονείς που μεγαλώνουν παιδιά στην εφηβεία, με μία τρυφερή ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram:

View this post on Instagram

‼️true story για γονείς και παιδιά‼️ Στην ηλικία αυτής της φωτογραφίας δεν ήξερα τι θέλω να κάνω όταν τελειώσω το σχολείο. Δεν ήξερα τι σημαίνει πανελλήνιες,δεν ήξερα τι σημαίνει «δουλειά»,τι σημαίνει εξετάσεις,τι σημαίνει άγχος. Ήξερα μόνο ότι η μαμά μου,ο μπαμπάς μου,και ο Xρήστος θα ήταν δίπλα μου ο,τι κι αν έκανα. Ήξερα ότι με στηρίζουν σε κάθε μου βήμα. Ήξερα ότι ακόμα και στις σκανδαλιές θα μου εξηγούσαν με ήρεμο τρόπο το λάθος μου για να το καταλάβω και να μην επαναληφθεί. Μεγαλώνοντας συναναστρεφόμουν οικογένειες φίλων μου και παρατηρούσα ότι δεν είχαν την ίδια στήριξη και αγάπη που είχα εγώ απ την οικογένεια μου αλλά γέμιζαν τα παιδιά με άγχος και αγωνία για τις σχολές,για το μέλλον και για να «ξεπεράσουν» τους διπλανούς τους προκειμένου να «είναι οι καλύτεροι». Θέλω να σας πω εκ πείρας,ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΛΑΖΟΝΙΚΑ,ότι αρκετά από αυτά τα παιδιά τώρα -γιατί έχουμε επαφη μια στο τόσο- δεν είναι το ίδιο χαρούμενα με μένα που κυνήγησα το όνειρο μου και το έκανα πράξη. Δεν κάνουν την δουλειά που σπούδασαν γιατί δεν τους αρεσε τελικά,και δεν κάνουν αυτό που ονειρεύτηκαν. Συμβουλή για τους πιο μικρούς :καντε αυτό που σας κάνει χαρούμενους. Στο τέλος κάθε μέρας για το υπόλοιπο της ζωής σας θα ειστε εσείς κ ο εαυτός σας/κανείς άλλος. Φροντίστε να τον κάνετε χαρούμενο. Συμβουλή για τους γονεις : στηρίξτε τα παιδιά σας ΟΤΙ κι αν θέλουν να κάνουν. Αν παίρνουμε την στήριξη και την αγάπη απ το σπίτι μας όταν είμαστε έφηβοι δεν θα έχουμε μετα την ανάγκη για αναγνώριση σε «λάθος δρόμους». Όσο παίρνουμε αγάπη,θα δίνουμε αγάπη. Η ευαισθησία δεν είναι αδυναμία,είναι δύναμη. Θυμηθείτε πως αισθανοσασταν εσείς σ αυτή την ηλικία και ποσό ανάγκη είχατε να νιώθετε πως υπάρχουν σύμμαχοι γύρω σας. Δεν είμαι «ειδική σε οικογενειακά θέματα» ούτε είναι η δουλειά μου. Αλλά έχω υπάρξει «παιδί» κάποιου,έχω υπάρξει έφηβη κι απλά λέω μια σκέψη/εμπειρία μου που μπορεί να κάνει σε κάποιον ένα “κλικ” και να δει τα πράγματα αλλιώς(ελπίζω προς το καλύτερο). Χαμογελάστε,αγκαλιάστε τα παιδιά σας ο,τι αποτέλεσμα κι αν έφεραν και ψυθιρίστε τους ότι η ζωή τώρα αρχίζει και θα ειστε δίπλα τους σε ο,το χρειαστούν. Η ζωή δεν τελειώνει στις πανελλήνιες,τότε αρχίζει!!! ???? ΚΑΛΗΜΕΡΑ ♥️

A post shared by Danai Barka ? (@danai_barka) on

Στην ηλικία αυτής της φωτογραφίας δεν ήξερα τι θέλω να κάνω όταν τελειώσω το σχολείο.
Δεν ήξερα τι σημαίνει πανελλήνιες,δεν ήξερα τι σημαίνει «δουλειά»,τι σημαίνει εξετάσεις,τι σημαίνει άγχος.
Ήξερα μόνο ότι η μαμά μου,ο μπαμπάς μου,και ο Xρήστος θα ήταν δίπλα μου ο,τι κι αν έκανα.
Ήξερα ότι με στηρίζουν σε κάθε μου βήμα. Ήξερα ότι ακόμα και στις σκανδαλιές θα μου εξηγούσαν με ήρεμο τρόπο το λάθος μου για να το καταλάβω και να μην επαναληφθεί.
Μεγαλώνοντας συναναστρεφόμουν οικογένειες φίλων μου και παρατηρούσα ότι δεν είχαν την ίδια στήριξη και αγάπη που είχα εγώ απ την οικογένεια μου αλλά γέμιζαν τα παιδιά με άγχος και αγωνία για τις σχολές,για το μέλλον και για να «ξεπεράσουν» τους διπλανούς τους προκειμένου να «είναι οι καλύτεροι». Θέλω να σας πω εκ πείρας,ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΛΑΖΟΝΙΚΑ,ότι αρκετά από αυτά τα παιδιά τώρα -γιατί έχουμε επαφη μια στο τόσο- δεν είναι το ίδιο χαρούμενα με μένα που κυνήγησα το όνειρο μου και το έκανα πράξη. Δεν κάνουν την δουλειά που σπούδασαν γιατί δεν τους αρεσε τελικά,και δεν κάνουν αυτό που ονειρεύτηκαν. Συμβουλή για τους πιο μικρούς :καντε αυτό που σας κάνει χαρούμενους. Στο τέλος κάθε μέρας για το υπόλοιπο της ζωής σας θα ειστε εσείς κ ο εαυτός σας/κανείς άλλος. Φροντίστε να τον κάνετε χαρούμενο. Συμβουλή για τους γονεις : στηρίξτε τα παιδιά σας ΟΤΙ κι αν θέλουν να κάνουν. Αν παίρνουμε την στήριξη και την αγάπη απ το σπίτι μας όταν είμαστε έφηβοι δεν θα έχουμε μετα την ανάγκη για αναγνώριση σε «λάθος δρόμους». Όσο παίρνουμε αγάπη,θα δίνουμε αγάπη. Η ευαισθησία δεν είναι αδυναμία,είναι δύναμη. Θυμηθείτε πως αισθανοσασταν εσείς σ αυτή την ηλικία και ποσό ανάγκη είχατε να νιώθετε πως υπάρχουν σύμμαχοι γύρω σας. Δεν είμαι «ειδική σε οικογενειακά θέματα» ούτε είναι η δουλειά μου. Αλλά έχω υπάρξει «παιδί» κάποιου,έχω υπάρξει έφηβη κι απλά λέω μια σκέψη/εμπειρία μου που μπορεί να κάνει σε κάποιον ένα “κλικ” και να δει τα πράγματα αλλιώς(ελπίζω προς το καλύτερο).
Χαμογελάστε,αγκαλιάστε τα παιδιά σας ο,τι αποτέλεσμα κι αν έφεραν και ψυθιρίστε τους ότι η ζωή τώρα αρχίζει και θα ειστε δίπλα τους σε ο,το χρειαστούν.
Η ζωή δεν τελειώνει στις πανελλήνιες,τότε αρχίζει!!! ????
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ♥️