Αρχική Αληθινές Ιστορίες Πώς είναι η ζωή της Ελληνίδας μάνας στα ακριτικά νησιά; 4 μαμάδες μιλούν στο Infokids.gr

Πώς είναι η ζωή της Ελληνίδας μάνας στα ακριτικά νησιά; 4 μαμάδες μιλούν στο Infokids.gr

Γνωρίζουμε πολύ καλά τι θα πει να είσαι μαμά στην πόλη. Τι θα πει, μάλιστα, να είσαι εργαζόμενη μαμά στην πόλη και να τρέχεις από το πρωί έως το βράδυ, να κολλάς στην κίνηση, να έχεις αμέτρητες δουλειές σε διαφορετικές περιοχές, αλλά βέβαια να έχεις και απεριόριστες δυνατότητες για βόλτες, εξόδους, αλλά και κάθε πιθανή αναγκαία υπηρεσία.

Κλείστε τώρα τα μάτια, ταξιδέψτε νοητά στο πιο απομακρυσμένο νησί της χώρας και «πάρτε μαζί» και την οικογένειά σας. Πώς θα ήταν άραγε η ζωή σας εκεί;

Σίγουρα πιο ήρεμη, θα απαντήσετε, θα σας έλειπε, όμως, η πόλη ή όχι; Κι αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι τι θα ήταν αυτό; Με αφορμή τη φετινή Γιορτή της Μητέρας, στρέψαμε τους προβολείς μας στα ακριτικά νησιά της Ελλάδας και στη ζωή των μαμάδων εκεί. Μιλήσαμε μαζί τους και ανακαλύψαμε πόσο διαφέρει η καθημερινότητά τους από τη δική μας. Ανακαλύψαμε, όμως, και κάτι ακόμα –ένα μεγάλο κοινό στοιχείο: Τα παιδιά μας στο επίκεντρο! Γνωρίστε τις κι εσείς…

Χριστίνα Αμοριανού από τους Φούρνους: «Τα πράγματα δεν είναι εύκολα αλλά με λίγη καλή θέληση και αγάπη η ζωή σε ένα ακριτικό μέρος είναι υπέροχη».

Η κα. Χριστίνα Αμοριανού τα πρώτα χρόνια της ζωής τα έζησε στον Πειραιά. Από το 2000, όμως και έπειτα, ζει στους Φούρνους -το μεγαλύτερο νησί της συστάδας των Φούρνων της Ικαρίας- από όπου και κατάγεται.

Είναι μαμά δύο παιδιών, το μεγαλύτερο είναι σήμερα 4 ετών και το μικρότερο 1, και δεν θα άλλαζε τη ζωή της στους Φούρνους με τίποτα: «Οι διαφορές με τη ζωή στην Αθήνα είναι πολύ μεγάλες και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε εδώ στο νησί δεν συγκρίνονται με εκείνες των πόλεων, αλλά δεν θα άφηνα το νησί μου για τίποτα».

Ποιο είναι, όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα στο νησί; «Το μεγαλύτερο πρόβλημα του νησιού», αναγνωρίζει η ίδια «είναι η έλλειψη γιατρών. Στο νησί έρχεται παιδίατρος μία φορά τον μήνα και για ό,τι άλλο χρειαστεί πρέπει να πηγαίνουμε στη Σάμο. Το θέμα της υγείας θεωρώ είναι εκείνο στο οποίο πρέπει να εστιάσουμε, γιατί η συγκοινωνία είναι μεν αρκετά συχνή, αλλά δεν καλύπτει τη συνεχή παρουσία γιατρών σε έναν τόπο», μας λέει.

Αναφορικά με την καθημερινότητά της εκεί, η Χριστίνα παραδέχεται ότι τα πράγματα στο νησί είναι πολύ απλά, με τις μεγαλύτερες δυσκολίες να εντοπίζονται τους χειμερινούς μήνες. «Το καλοκαίρι τα πράγματα είναι σίγουρα καλύτερα. Το νησί έχει περισσότερο κόσμο και οι δουλειές αυξάνονται για όλους. Τον χειμώνα η κατάσταση δυσκολεύει πολύ. Ο κόσμος μειώνεται και η κίνηση σε μαγαζιά και δρόμους, επίσης. Η διαφορά με το καλοκαίρι είναι αισθητή».

Έχοντας σπουδάσει αισθητική και κομμωτική, η Χριστίνα αυτή τη στιγμή δεν εργάζεται, αφού πρέπει να μένει στο σπίτι με τα παιδιά. Στους Φούρνους δεν υπάρχουν βρεφονηπιακοί ή παιδικοί σταθμοί και τα παιδιά πηγαίνουν πρώτη φορά στο σχολείο στα 4 έτη τους, δηλαδή στο προνήπιο. «Από αυτό το καλοκαίρι, όμως, θα ξεκινήσω και εγώ να εργάζομαι. Ο σύζυγός μου διαθέτει μονάδα ενοικίασης δωματίων και θα βοηθώ στην οικογενειακή επιχείρηση. Με δύο μικρά παιδιά, καταλαβαίνετε ότι, είναι δύσκολο να δουλέψεις μακριά από το σπίτι, ειδικά όταν δεν έχουν και σχολείο», συμπληρώνει.

Από την κουβέντα μας αντιλαμβανόμαστε ότι η νεαρή μαμά Χριστίνα αγαπά πολύ το νησί της και όπως μας αποκαλύπτει θα ήθελε και τα παιδιά της να μείνουν εκεί όλη τους τη ζωή: «Φυσικά και επιθυμώ τα παιδιά μου να σπουδάσουν και να φύγουν από το νησί για να διαμορφώσουν και να εξελίξουν το μέλλον τους. Θα μου άρεσε, όμως, αν και τα ίδια το θέλουν, να γυρίσουν πίσω στους Φούρνους, όπως κάναμε και εμείς. Το μόνο που θέλω, βέβαια, είναι να είναι καλά στην υγεία τους και ευτυχισμένα με όποια επιλογή κάνουν».

Τη ρωτήσαμε, τέλος, τι θα έλεγε στις γυναίκες που αποφασίζουν να κάνουν οικογένεια σε κάποιο ακριτικό μέρος: «Τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα», παραδέχεται η Χριστίνα, «αλλά με λίγη καλή θέληση και αγάπη η ζωή σε ένα ακριτικό μέρος είναι υπέροχη. Προσωπικά, δε νιώθω να μου λείπει κάτι. Ειδικά τώρα με τη βοήθεια του προγράμματος HOPEgenesis, το να φέρεις ένα μωράκι στον κόσμο είναι εύκολο ακόμα για όσες ζούμε σε απομακρυσμένα νησιά. Νιώθεις μια σιγουριά και έχεις μια πολύ καλή βοήθεια», καταλήγει.

Καλοτίνα Ζωγραφάκη από την Αστυπάλαια: «Αν μπορούσα να ζητήσω κάτι για να γίνει η ζωή μου καλύτερη ως μαμά ακριτικού νησιού, θα ήταν να μας φέρουν γιατρούς!»

Η κ. Ζωγραφάκη είναι από την Κάλυμνο, όμως βρέθηκε στην Αστυπάλαια το 2011 ως «ερωτικός μετανάστης», αφού ο σύζυγος διατηρεί καΐκι στο νησί.

Το 2015 έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί, ένα κοριτσάκι, ενώ πριν από 2 περίπου μήνες γεννήθηκε ο γιος της!

Η ζωή της ως μαμά στην Αστυπάλαια; Δεν θα μπορούσε να είναι πιο… μαμά! «Καθώς στο νησί δεν υπάρχει παιδικός σταθμός, τα παιδιά μέχρι τα 4 χρόνια τους μένουν στο σπίτι, με τις μαμάδες τους, με αποτέλεσμα, αν δεν έχουν βοήθεια (όπως εγώ), να μην έχουν την δυνατότητα να δουλέψουν», μας λέει η κ. Ζωγραφάκη, η οποία, ωστόσο καθόλου δεν παραπονιέται γι’αυτό –άλλα είναι τα προβλήματά της ως μαμά!

«Στην Αστυπάλαια δεν υπάρχει γυναικολόγος, ούτε παιδίατρος, με αποτέλεσμα να πρέπει να περιμένουμε το πλοίο της γραμμής (μία φορά την εβδομάδα για Κάλυμνο και 2 φορές την εβδομάδα για Κω, αν ο καιρός το επιτρέψει) για να βρεθούμε σε κάποιο από αυτά τα νησιά και να επισκεφθούμε γιατρό», εξηγεί η ίδια και συνεχίζει.

«Από τη στιγμή που έμεινα έγκυος στο πρώτο παιδί αντιμετώπισα αυτά τα προβλήματα, τα οποία σαφώς μειώθηκαν σχεδόν τελείως με το δεύτερο παιδί μου, οπότε και ενημερώθηκα και συμμετείχα στο πρόγραμμα της HOPEgenesis και του προγράμματος "Μικροί Ήρωες" της Stoiximan, κατά της υπογεννητικότητας. Το πρόγραμμα με βοήθησε και με το παραπάνω, αφού το μωρό αφού γεννήθηκε μπήκε στη θερμοκοιτίδα και χρειάστηκε να μείνει στην εντατική πολλές μέρες, με αποτέλεσμα το κόστος παραμονής να φτάσει τις 2.000 ευρώ –ποσό που καλύφθηκε πλήρως από τη HOPEgenesis», λέει η κ. Ζωγραφάκη, η οποία δεν έχει λόγια για να ευχαριστήσει τους υπεύθυνους και ιδιαίτερα τη μαία της, τη Μαρία και την Ελένη.

Θα ήθελε, λοιπόν, να επιστρέψει στο νησί της ή να βρεθεί σε έναν μεγαλύτερο τόπο και να μείνει εκεί μόνιμα; «Αν είχα στην Αστυπάλαια την οικογένειά μου, τους γονείς και τα αδέλφια μου, δεν θα έφευγα ποτέ από εδώ. Και έναν παιδίατρο! Αν μπορούσα να ζητήσω κάτι για να γίνει η ζωή μου καλύτερη ως μαμά ακριτικού νησιού, θα ήταν να μας φέρουν γιατρούς!»

Όσο για τα παιδιά της, τι ονειρεύεται για το μέλλον τους; Να μείνουν στο νησί ή να πάνε σε μεγαλύτερο τόπο; «Ό,τι είναι καλύτερο για εκείνα!», μας απαντά και… πόσο δίκιο έχει!

Άννα Αρμάση από την Αστυπάλαια: «Τα παιδιά είναι τέλεια εδώ και τα ίδια δεν μπορούν χωρίς το νησί –στην Αθήνα είναι ένα χάος!»

«Στην Αστυπάλαια βρεθήκαμε στις αρχές του 2018 με τον άντρα μου, ο οποίος έχει καταγωγή από εκεί –στο νησί ζει και η μαμά του. Μέχρι τότε ζούσαμε στον Πειραιά», μας λέει η κ. Αρμάση, η οποία απέκτησε πριν από μερικούς μήνες το τρίτο της παιδί στην Αστυπάλαια, με τη βοήθεια του προγράμματος της HOPEgenesis και του προγράμματος "Μικροί Ήρωες" της Stoiximan.

Η οικογένεια άνοιξε φούρνο στο νησί και, όπως μας λέει η κ. Αρμάση, ήταν η καλύτερη απόφαση που θα μπορούσαν να πάρουν: «Άλλαξε η ποιότητα ζωής μας! Τα παιδιά εδώ είναι πιο ελεύθερα, μπορείς να ασχοληθείς με την οικογένειά σου, η διατροφή τους είναι πολύ καλύτερη, αφού τα πάντα εδώ είναι πιο υγιεινά, ό,τι τρώνε είναι φρέσκο… Τα παιδιά είναι τέλεια εδώ και τα ίδια δεν μπορούν χωρίς το νησί –στην Αθήνα είναι ένα χάος! Ούτε στον δρόμο δεν μπορούν να περπατήσουν!»

Συμπληρώνει, βέβαια, ότι: «Μου λείπει η οικογένειά μου, αλλά στην Αστυπάλαια είμαι πιο άνετη, όπου πάω έχω τα παιδιά πάντα μαζί μου. Τα πρωινά είμαι στον φούρνο, δουλεύω, και έχω το μωρό μου μαζί! Το μόνο που με αγχώνει είναι η έλλειψη των γιατρών. Στην Κάλυμνο για γιατρό δεν πας, με τίποτα! Εμείς, όποτε χρειαζόμαστε παιδίατρο, ερχόμαστε στην Αθήνα –είναι και μια ευκαιρία να δω τους δικούς μου.»

Νικολέτα Σίμου από τη Σχοινούσα: «Θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν, όπως μεγάλωσα εγώ στο νησί. Να μάθουν να μη φοβούνται!»

Με την κ. Νικολέτα Σίμου επικοινωνήσαμε πρόσφατα, προκειμένου να μας μιλήσει για τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα της HOPEgenesis και το πώς αυτό τη βοήθησε να φέρει στον κόσμο το δεύτερο παιδί της.

Αυτή τη φορά κουβεντιάσαμε μαζί της για τη ζωή της στη Σχοινούσα που είναι βέβαια και πατρίδα της, μετά τον ερχομό των παιδιών. Όπως η ίδια μας είπε, «Η διαφορά στη ζωή μου μετά τα παιδιά είναι πολύ μεγάλη –το συναίσθημα είναι ξεχωριστό! Όμως δεν θα προτιμούσα να ζω σε άλλο, μεγαλύτερο μέρος! Στη Σχοινούσα δεν υπάρχει άγχος, δεν υπάρχει στρες, τα παιδιά μας μεγαλώνουν ελεύθερα, παίζουν έξω όλη μέρα και δεν ανησυχούμε, ότι θα τους συμβεί κάτι. Θα ήθελα, λοιπόν, τα παιδιά μου να μεγαλώσουν όπως μεγάλωσα και εγώ στο νησί. Να μάθουν να μη φοβούνται!»

Βέβαια, υπάρχει και εδώ το πρόβλημα της έλλειψης ιατρικής περίθαλψης, το οποίο η κ. Σίμου επιμένει, ότι θα έπρεπε να διορθωθεί: «Για να επισκεφθούμε παιδίατρο, πρέπει να πάμε στη Νάξο. Δεν κοιτάμε τι καιρό θα έχει. Κοιτάμε να είναι καλά το παιδί μας!»

Όσο για την προσωπική της ζωή ως μαμά; «Έτσι κι αλλιώς, όταν γίνεσαι μαμά για τα πρώτα 3-4 χρόνια ξεχνάς την περιποίηση και τις βόλτες. Δεν μου λείπουν όλα αυτά. Ανυπομονώ, όμως, να έρθει ώρα που θα μπορώ να βγω για έναν καφέ και να πάρω και τα παιδιά μου μαζί!»


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Design by | WebOlution & Powered by | Access Point
Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.