Ο 22χρονος ταυρομάχος Μανουέλ Μαρία Τριντάντε έχασε τη ζωή του στη Λισαβόνα, ύστερα από σφοδρή επίθεση ταύρου βάρους περίπου 700 κιλών κατά τη διάρκεια παράστασης στο Campo Pequeno.
Ο νεαρός forcado βρέθηκε απέναντι στον ταύρο και προσπάθησε να πιαστεί από τα κέρατά του, όπως προβλέπει η παράδοση του συγκεκριμένου είδους ταυρομαχίας. Ωστόσο, το ζώο όρμησε με δύναμη, τον σήκωσε στον αέρα και τον εκτόξευσε στον τοίχο της αρένας, μπροστά στα έντρομα μάτια των χιλιάδων θεατών. Στο σημείο επενέβησαν αμέσως οι υπόλοιποι ταυρομάχοι, οι οποίοι με πολύχρωμες κάπες και τραβώντας την ουρά του ζώου κατάφεραν να το απομακρύνουν.
Οι διασώστες έδωσαν επί τόπου τις πρώτες βοήθειες και ο Τριντάντε μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου εισήχθη σε τεχνητό κώμα. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, υπέκυψε μέσα σε ένα 24ωρο, εξαιτίας σοβαρής εγκεφαλικής βλάβης. Σύμφωνα με τα πορτογαλικά μέσα, την ίδια στιγμή ένας 73χρονος θεατής κατέρρευσε από το σοκ και απεβίωσε.
Ο Τριντάντε, γιος επίσης forcado της ομάδας São Mancos, συμμετείχε σε μια από τις πιο επικίνδυνες φάσεις της ταυρομαχίας, την «pega de cara», όπου ο ταυρομάχος καλείται να ακινητοποιήσει το ζώο πιάνοντάς το από τα κέρατα, ενώ στη συνέχεια οι υπόλοιποι της ομάδας επιχειρούν να το συγκρατήσουν με πάλη.
Η συγκεκριμένη στιγμή έχει κυκλοφορήσει σε βίντεο, επιλέξαμε όμως να μην το χρησιμοποιήσουμε καθώς πρόκειται για ευαίσθητο περιεχόμενο.
Ταυρομαχίες: Μία αμφιλεγόμενη παράδοση
Σήμερα, οι ταυρομαχίες εξακολουθούν να αποτελούν αμφιλεγόμενη παράδοση τόσο στην Πορτογαλία όσο και στην Ισπανία. Στην Πορτογαλία η πρακτική παραμένει νόμιμη, με τη διαφορά ότι δεν επιτρέπεται η θανάτωση του ταύρου μπροστά στο κοινό. Εκεί, οι ταύροι οδηγούνται αργότερα για σφαγή, εκτός αν θεωρηθούν ιδιαίτερα γενναίοι, οπότε χαρίζονται και αξιοποιούνται για αναπαραγωγή. Δεν έχει γίνει γνωστό ποια ήταν η τύχη του συγκεκριμένου ταύρου μετά το τραγικό περιστατικό.
Αντίθετα, στην Ισπανία οι ταυρομαχίες συνεχίζονται σε πολλές περιοχές με το κλασικό μοντέλο που καταλήγει στη θανάτωση του ζώου μέσα στην αρένα, αν και ορισμένες αυτόνομες κοινότητες –όπως η Καταλονία και οι Νήσοι Κανάριοι– έχουν θεσπίσει απαγορεύσεις, προκαλώντας διαχρονικές πολιτικές και κοινωνικές αντιπαραθέσεις γύρω από το μέλλον του θεσμού.
