«Και σύννεφα από ροζ πουλιά φλαμίνγκο της τραγουδούσανε Ρόζα Ροδαλία…» έλεγαν οι στίχοι της αξέχαστης Μαριανίνας Κριεζή στο τραγούδι της «Λιλιπούπολης».
Ένα παρόμοιο σκηνικό «έστησε» η φύση στον υδροβιότοπο της περιοχής μεταξύ του Ναυπλίου και της Νέας Κίου στην Αργολίδα σήμερα.
Οκτώ πανέμορφα φλαμίνγκο ξεκουράζονται στον υδροβιότοπο, καθώς βρίσκονται στην ανοιξιάτικη μετανάστευση των πτηνών και μετακινούνται από την μία ήπειρο στην άλλη.
Το φλαμίνγκο είναι ένα καλοβατικό πουλί με πολύ μακριά πόδια και πολύ μακρύ λαιμό επίσης. Η μορφή του ράμφους του παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα. Η κάτω γνάθος είναι σταθερή, ενώ η άνω είναι ενωμένη με το κρανίο του με μια κινητή πλάκα κι έτσι μετακινείται ελαφρά.
Με τη μικρή αυτή κίνηση της άνω γνάθου γίνεται η διήθηση της λάσπης και η κατακράτηση των ζωικών οργανισμών που υπάρχουν μέσα στη λάσπη αυτή. Το δίχρωμο ράμφος του είναι λυγισμένο προς τα κάτω. Το πτέρωμα του φλαμίνγκο είναι λευκό με ροζ έως έντονο κόκκινο χρώμα στις φτερούγες.
Η ελληνική λέξη φλαμίνγκο προέρχεται από την αγγλική ” flamingo” που έχει τις ρίζες της στην πορτογαλική ” flamingo ” που σημαίνει το χρώμα της φωτιά , η οποία με την σειρά της έχει τις ρίζες της στην λατινική λέξη flamma.
Τα φλαμίνγκο τα βρίσκουμε σε πλημμυρισμένες περιοχές, σε λασπώδη μέρη, σε λιμνοθάλασσες, σε παράκτιες περιοχές με πολύ μικρό έως ελάχιστο βάθος νερού.
Οι κυριότεροι λόγοι που οι επιστήμονες αποδίδουν την «προτίμησή τους» για τον συγκεκριμένο υγροβιότοπο είναι κυρίως λόγω των κλιματικών συνθηκών, αλλά και σε διάφορους άλλους παράγοντες που οδηγούν τα μεταναστευτικά πουλιά σε αυτή τη γωνιά της πατρίδας μας.
Διαβάστε επίσης:
«Προς τους κακοποιητικούς γονείς μου: Χάρη σε εσάς θα ζήσω με άφθονη αγάπη γύρω μου»
