Για τον Γολγοθά που ανεβαίνει ο ίδιος και οικογένειά του έπειτα από την απώλεια της κόρης του Ελπίδας Χούπα, μίλησε ο πατέρας της άτυχης κοπέλας που έχασε τη ζωή της στην τραγωδία των Τεμπών.
«Τώρα αρχίζει ο ουσιαστικός πόνος της απώλειας της κόρης μου»
Συντετριμμένος ο κ. Χρήστος έπειτα από την τέλεση της επιμνημόσυνης δέησης για τα θύματα στα Τέμπη, μίλησε για την 28χρονη φοιτήτρια που όπως είπε χαρακτηριστικά έχτισε μόνος του τον τάφο της.
«Τώρα αρχίζει ο ουσιαστικός πόνος της απώλειας της κόρης μου», ανέφερε αρχικά ο τραγικός πατέρας.
«Δεν θα φύγει καθόλου από τη μνήμη μας, έχει αφήσει τέτοιο έργο πίσω της…
Μου έρχεται κρίμα που ήταν ένα λουλούδι που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει, να ανοίξει, να ανθίσει. Δυστυχώς το νήμα της ζωής της κόπηκε τόσο βίαια
Αν μπορούσε κάποια στιγμή να μου έλεγε κάτι – επειδή την ξέρω ως κόρη– θα μου έλεγε “ πατέρα, να είσαι υπερήφανος για εμένα», δήλωσε στη συνέχεια με δάκρυα στα μάτια.
Από εδώ και πέρα όπως δήλωσε θα εξακολουθεί να ασχολείται με τα μελίσσια, όπου εκεί θα πηγαίνει για να ξεσπά:
«Θα πηγαίνω στα μελίσσια, στις μέλισσές μου, εκεί θα βγάζω μια κραυγή, εκεί θα συνεχίσω την απασχόλησή μου με τις μέλισσες και η ζωή συνεχίζεται».
«Έφτιαξα μόνος μου τον τάφο του παιδιού μου. Είναι κυβιστικού τύπου όπως θα ήθελε», κατέληξε λέγοντας.
Σπαράζουν τα λόγια του αδερφού της
Από την πλευρά του ο αδερφός της Ελπίδας, τόνισε πως ακόμα δεν είναι δυνατό να συνειδητοποιήσει η οικογένεια του τι ακριβώς έχει συμβεί:
« Ήδη 40 μέρες και κάνουμε υπεράνθρωπες προσπάθειες για να καταλάβουμε ότι δεν θα είναι ποτέ ξανά κοντά μας. Δεν κοιμόμαστε τα βράδια, στριφογυρνάμε τη μια κλαίμε την άλλη θα γελάσουμε για δευτερόλεπτα, μετά ξανά τα ίδια… δεν ξεπερνιέται αυτό».
ΕΙΧΕ ΠΕΙΣΜΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ
«Η Ελπίδα είχε βάλει ψηλά τον πήχυ της ζωής της», είχε πει ο πατέρας της. Αφού σπούδασε πολιτικός μηχανικός στην Πάτρα, αποφάσισε να δώσει κατατακτήριες για την Αρχιτεκτονική του ΑΠΘ. Πάνω από 200 έδωσαν μαζί της, 13 τα κατάφεραν. Η Ελπίδα ήταν μία από αυτούς.
Οπως λέει στην «Κ» ο φίλος της Δημήτρης Αραμπατζής, κάθε μέρα πολεμούσε για να πετύχει τον στόχο της, όμως ήταν «από τους πιο δυναμικούς, ενεργητικούς και χαρούμενους ανθρώπους που έχω γνωρίσει». Για ένα διάστημα έζησαν μαζί στο ίδιο σπίτι, η Ελπίδα, τα δύο αδέλφια της και ο Δημήτρης.
«Ηθελε πάντα να βοηθάει τους ανθρώπους που αγαπάει και με βοήθησε σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Γενικά τη δυναμικότητα και την τζαναμπετιά που είχε δεν τις έχω δει πουθενά». Ηθελε να πάρει γρήγορα πτυχίο και για να ξαλαφρώσει οικονομικά τον πατέρα της αλλά και για να φύγει για Ιταλία. Ηταν ο επόμενος στόχος της.
Διαβάστε επίσης:
Διαβάστε επίσης:
“Ξέφραγο αμπέλι τα ιδιωτικά σχολεία”: Η επιστολή κόλαφος της ΟΙΕΛΕ που “καρφώνει” το Υπ. Παιδείας
