Ερώτηση: “Ανησυχώ για την κόρη μου. Είναι 16 χρονων και περνάει πολλές ώρες στο δωμάτιο της μόνη της. Δεν έχει φίλες, δεν την καλούν ποτέ στα πάρτι και δεν μου έχει ζητήσει ποτέ να βγει έξω ένα σαββατόβραδο. Έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και γενικότερα δεν έχει καθόλου εμπιστοσύνη στον εαυτό και τις δυνατότητες της. Δεν κάνει καμία προσπάθεια να κοινωνικοποιηθεί. Τι να κάνω;”
Η ψυχολόγος μας Ναταλία Κεραμιτζόγλου απαντά
Έτσι όπως περιγράφετε την κατάσταση μοιάζει όντως ανησυχητική. Η απομόνωση της κόρης σας σε μια ευαίσθητη ηλικία που οι παρέες των συνομηλίκων είναι τόσο σημαντικές είναι ένα θέμα που χρήζει διερεύνησης. Η κόρη σας χρειάζεται τη στήριξη αλλά και την ενθάρρυνσή σας για να αποκτήσει αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Ήταν πάντα η κόρη σας κλειστό παιδί; Είχε δυσκολία στο να δημιουργήσει φιλίες ή/και να τις διατηρήσει; Υπάρχουν σημαντικά γεγονότα στη ζωή της που μπορεί να την έκαναν να απομονωθεί ή να φοβάται να εμπιστευτεί ανθρώπους; Αν έχεις παρατηρήσει αλλαγές στη συμπεριφορά της, σημαίνει ότι κάτι της έχει συμβεί που το βίωσε με πολύ πόνο και την έκανε να κλειστεί στον εαυτό της. Αν ήταν πάντα εσωστρεφής και ντροπαλή, ίσως τώρα να φαίνεται ακόμα πιο έντονα. Έχετε μιλήσει με την κόρη σας; Αν δεν έχετε επενδύσει τόσα χρόνια στο χτίσιμο μιας καλής σχέσεις μαζί της, είναι δύσκολο να σας ανοιχτεί από τη μια στιγμή στην άλλη. Όμως, ποτέ δεν είναι αργά… Είναι απαραίτητο να την πλησιάσετε και να προσπαθήσετε να την ακούσετε και να καταλάβετε τα συναισθήματά της, αποφεύγοντας τα πολλά λόγια και τις νουθεσίες. Χρειάζεται επιπλέον να αναρωτηθείτε με ποιο τρόπο και σε ποιο βαθμό έχετε συμβάλλει στην κατάσταση αυτή. Μπορεί να μην είχετε πρόθεση ή να μην ήταν και συνειδητή η στάση σας. Όμως, το πρώτο βήμα είναι να αναλάβετε τις ευθύνες σας, όχι για να αρχίσετε τις αυτοκατηγορίες και το αυτομαστίγωμα, αλλά για να καταλάβετε τι είναι απαραίτητο να αλλάξει για να βοηθήσετε την κόρη σας. Μπορείτε να επισκεφτείτε εσείς έναν ειδικό, προκειμένου να συζητήσετε την κατάσταση και να βρείτε τρόπους να στηρίξετε την κόρη σας.
