“Αξίζουν χειροκρότημα οι μαθητές που κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να τηρούνται τα μέτρα στο σχολείο”

"Αξίζουν χειροκρότημα οι μαθητές που κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να τηρούνται τα μέτρα στο σχολείο"

Δυόμιση περίπου μήνες μετά το άνοιγμα των σχολείων κι έχοντας διανύσει το ένα τέταρτο σχεδόν της σχολικής χρονιάς, ο κίνδυνος για τη διασπορά του κορωνοϊού στα δημοτικά σχολεία έχει κριθεί ως αμελητέος .

Ο λόγος είναι ότι το 85% των κρουσμάτων στα παιδιά διαπιστώνεται με τη διενέργεια των self test.

Το ερώτημα βέβαια είναι αν όντως οι γονείς μπαίνουν στη διαδικασία να υποβάλλουν τα παιδιά στα συγκεκριμένα και όλως απαραίτητα τεστ δυο φορές την εβδομάδα, όπως ορίζει το υπουργείο ή αν τα κάνουν μόνο σε περίπτωση που υπάρχουν συμπτώματα στα παιδιά.

Δεν είναι πολύς καιρός που σε συζήτηση με νέους γονείς ακούστηκε από την πλειοψηφία της παρέας η άποψη ότι δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να κάνουν το τεστ στα παιδιά κι ότι απλώς δηλώνουν στην πλατφόρμα του υπουργείου ως αρνητικό ένα τεστ που δεν έχει γίνει ποτέ.

Το ακόμα πιο ανησυχητικό ήταν όταν και άλλες παρέες που τύχαινε να παρακολουθούν την συζήτηση έσπευσαν να συμφωνήσουν, αφήνοντας άφωνους και προβληματισμένους τους περισσότερους παρευρισκόμενους.

Αυτό βέβαια συνέβαινε στην αρχή του διδακτικού έτους, όταν και τα κρούσματα ήταν λιγότερα.

Στην πορεία κι ενώ άρχισαν να σημειώνονται κρούσματα τόσο σε εκπαιδευτικούς όσο και σε μαθητές, οι δηλώσεις των τεστ έδειχναν – όσο μπορεί να διαπιστωθεί – να είναι αντίστοιχες των διενεργειών.

Εξαιρετικά ελπιδοφόρα είναι η στάση αρκετών γονέων που σπεύδουν να ενημερώσουν άμεσα το σχολείο σε περίπτωση κρούσματος στο οικογενειακό περιβάλλον.

Από την περσινή ως τη φετινή χρονιά αυτό που διαπιστώνεται στα σχολεία είναι ότι τα παιδιά, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, έχουν μάθει όχι μόνο να φορούν σωστά, αλλά και να «χειρίζονται» σωστά τη μάσκα τους, δηλαδή να την αφαιρούν σωστά, να την τοποθετούν σε σακουλάκι και να την αλλάζουν τακτικά.

Αυτό που επίσης έμαθαν είναι να χρησιμοποιούν το αντισηπτικό και να πλένουν τα χέρια τους τακτικά και με επιμέλεια.

Το μόνο που δεν μπορούν να καταφέρουν οι μικροί μαθητές είναι να κρατούν τις αποστάσεις μεταξύ τους, όχι μόνο επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα λόγω έλλειψης χώρου στις σχολικές αίθουσες, αλλά, κυρίως, επειδή από τη φύση τους τα παιδιά συνηθίζουν να προσεγγίζουν το ένα το άλλο είτε παίζοντας είτε συζητώντας.

Η εικόνα που είχα συνεχώς στο νου μου όλο το καλοκαίρι ήταν με τα παιδιά να κάθονται κυκλωτικά στο προαύλιο του σχολείου, να τρώνε και να φλυαρούν χαρούμενα κι ύστερα να σηκώνονται και να αρχίζουν το παιχνίδι ξένοιαστα, ακόμα και φορώντας τη μάσκα τους.

Δεν γνωρίζουμε αν οι συνεχείς παραινέσεις από πλευράς των εκπαιδευτικών για τήρηση των αποστάσεων στο παιχνίδι των παιδιών αποτελούν μέρος μιας εκπαίδευσης που αφορά στην προστασία τους από έναν ιό και τις μεταλλάξεις του -που όπως φαίνεται θα συνεχίζει να μας ταλαιπωρεί σε όλη τη διάρκεια και της φετινής χρονιάς – είναι απόλυτα ορθές για την ψυχολογία τους.

Αυτό που γνωρίζουμε πολύ καλά οι εκπαιδευτικοί είναι πως η ψυχική υγεία των μαθητών ως ένα βαθμό είναι ταυτόσημη με το ξένοιαστο παιχνίδι, τις συζητήσεις, τα αυθόρμητα κι από καρδιάς γέλια χωρίς το άγχος οποιασδήποτε ασθένειας.

Γιατί και για εμάς είναι πολύ δύσκολο και άχαρο να λέμε στα παιδιά που τρέχουν και γελούν ξένοιαστα: «Φορέστε τις μάσκες σας και κρατήστε αποστάσεις μεταξύ σας».

Μπορεί ο άχαρος αυτός ρόλος μας να δικαιολογείται απόλυτα τη στιγμή που όλοι έχουμε στο στενό ή ευρύτερο κύκλο συγγενείς γνωστούς και φίλους να νοσούν βαριά ή και να χάνονται από τον Covid-19 και τις μεταλλάξεις του, ωστόσο, ταυτόχρονα αναγνωρίζουμε και την ευθύνη να αφήνουμε τον τρόμο έξω από το σχολείο.

Αυτό που θα έπρεπε να έχει διδάξει στους μεγάλους (γονείς και εκπαιδευτικούς) η πανδημία σε σχέση με τη στάση μας απέναντι στα παιδιά είναι το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης και της αλληλεγγύης από τη μια και από την άλλη η προσπάθεια να περάσει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα στην ψυχολογία των παιδιών ο ζόφος που μας περιβάλλει.

Η εκπαιδευτική κοινότητα αποδεικνύει καθημερινά ότι συμβάλλει με επιτυχία σε όλα τα πιο πάνω σε μεγάλο βαθμό. Ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας.

Χαριτίνη Μαλισσόβα

εκπαιδευτικός και συγγραφέας του βιβλίου «Σχέσεις γονέων – εκπαιδευτικών στο Δημοτικό Σχολείο» (εκδ. Αρμός).

Διαβάστε επίσης:

Mόλις ανακοινώθηκε – Αυτά τα σχολεία θα είναι κλειστά αύριο (6/12) λόγω κακοκαιρίας

Λαμία: Διατάχθηκε ΕΔΕ για το θάνατο της 14χρονης από κορωνοϊό – Τι λένε οι συγγενείς

Έρχεται το ηλεκτρονικό βιβλιάριο υγείας για όλα τα παιδιά