Αυτήν την αίσθηση μας δίνουν οι μαμάδες… της ανιδιοτελούς αγάπης χωρίς όρια

Μαμά. Μία λέξη που είναι συνώνυμη με την αγάπη, την τρυφερότητα, την ανάγκη, την ελπίδα, αλλά και μερικές φορές με την έλλειψη και την απουσία. Πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη ένα είναι σίγουρο… πως υπάρχουν πολλές μαμάδες, μανούλες, μητέρες, μάνες, ανάλογα με το πως τις φωνάζουν… Τόσες διαφορετικές και τόσο ίδιες παράλληλα… Η μαμά είναι εκεί…

  Από το πρώτο βήμα, το πρώτο βιβλίο, το πρώτο μαμά… Στο μαμά ξύπνα… είναι πάλι εκεί!

Αναλογιστείτε πόσες φορές ακούτε τη λέξη μαμά; Και πόσο διαφέρει το ένα μαμά από το άλλο… πόσα κρύβει το μαμά μέσα του, από το πεινάω, πονάω, βαριέμαι, έλα εδώ, φοβάμαι, σε αγαπάω. Η μαμά είναι εκεί και ζει αυτό το καταπληκτικό που της συμβαίνει, χωρίς να ξέρει. Μαθαίνει με το παιδί της και από το παιδί της, γιατί κανένα βιβλίο δε γράφτηκε αποκλειστικά για εκείνο. Το παιδί της γίνεται έναυσμα να γνωρίσει τον κόσμο αλλιώς…

Πόσες παραπάνω πτυχές του εαυτού σας ανακαλύψατε με την ιδιότητα σας ως μαμά; Τη μαμά κατάσκοπο που τα παρακολουθεί όλα γύρω από το παιδί της, τη μαμά που είναι από πάνω σου να σε σώσει τελευταία στιγμή ή που σε αφήνει να κάνεις το λάθος, που σε κοιτάζει αυστηρά και άλλες φορές γλυκά, που σου δίνει ελευθερία αλλά και που η αγάπη της σε πνίγει!

Είχατε φανταστεί ποτέ, πως θα μπορούσατε να αγαπάτε κάποιον τόσο πολύ; Πως θα αλλάζατε τόσα πράγματα για κάποιον άλλο;

Πως θα έπρεπε να πάρετε σημαντικές αποφάσεις ζωής για κάποιον άλλον; Πώς πολλές φορές το εγώ σας απομακρυνόταν και τη θέση του έπαιρνε το εσύ, για το παιδί; Εσείς μας κάνατε να πιστεύουμε στο για πάντα…

Αυτήν την αίσθηση μας δίνουν οι μαμάδες… της αγάπης χωρίς όρια!
Της αγάπης που είναι ανιδιοτελής!

Τώρα θα σας ζητήσω κάτι δύσκολο, αγαπημένες μου μαμάδες… Σκεφτείτε άμα μπορούσαμε να πάμε το χρόνο μπροστά 20 χρόνια, τι θα ήθελε το παιδί σας για το τώρα; Όχι για εκείνο, αλλά για εσάς; Όχι για να άλλαζε κάτι στο μεγάλωμα του, αλλά για να σας έλεγε αυτά που δε μπορεί να εκφράσει τώρα!

Θα σας έλεγε «Ευχαριστώ, μαμά το κάνεις καταπληκτικά το να είσαι μαμά, αλλά μαμά να κοιτάξεις και τη μαμά!»

Μην αγχώνεσαι για όλα, μη σου περνάει από το μυαλό ότι δε περνάμε πολύ χρόνο μαζί. Στο αμάξι που συζητάμε και τραγουδάμε περνάω ωραία, στο σουπερμάρκετ που πηγαίνουμε μαζί διασκεδάζω, την ώρα του μπάνιου που είσαι κουρασμένη και με κάνει ο μπαμπάς δε σου κρατάω μούτρα, δε σ’ αγαπάω λιγότερο όταν παραγγέλνουμε φαγητό, επειδή άργησες στη δουλειά!

Οφείλεις να μου τις δείξεις αυτές τις πλευρές σου μαμά, γιατί είσαι άνθρωπος, δε χρειάζεται να είσαι το σωστό παράδειγμα, με το να κάνεις πράγματα που δεν είσαι εσύ! Μου μαθαίνεις καθημερινά τι πρέπει να κάνω για χαράξω τη πορεία μου. Μου φυτεύεις σπόρους για το μέλλον μαμά γιατί αυτό που κάνεις το απολαμβάνουμε και οι δύο… Γιατί ίσως είμαι το καινούριο σου εγώ μαμά…

 Άννα Μαρία Παραγυιού

νηπιαγωγός και κόρη μιας μαμάς