Χριστίνα Σαρρή, που η τυφλότητα δεν την εμπόδισε να κάνει ότι πράγματικά θέλει, είναι ψυχολόγος, εκπαιδευόμενη στην ψυχολογία και συμβουλευτική της χρόνιας νόσου και της αναπηρίας, εκπαιδευμένη στη συνθετική ψυχοθεραπεία, συγγραφέας, ομιλήτρια και δημιουργός περιεχομένου για θέματα τυφλότητας.
Πώς να πεις σε κάποιον που θέλει να σου κόβει συνεχώς τα φτερά ότι ακόμα και αν υπάρχουν δυσκολίες τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως τα βλέπουν οι άλλοι, αλλά και το πώς τα βλέπεις εσύ. Η ιστορία της Χριστίνας Σαρρή είναι μια τέτοια ιστορία. Χτύπησε σε όλα τα εμπόδια και τα κατέρριψε. Το τι έχει πετύχει το ξέρει μόνο πραγματικά η ίδια. Έχει βραβευτεί για τα γραπτά της έχει σπουδάσει έχει ταξιδέψει μόνη, έχει αγαπήσει και φλερτάρει κυρίως με βλέποντες και τώρα ετοιμάζεται για άλλο ένα ταξιδι αυτή τη φορά στην Πορτογαλία. Αυτή είναι η αληθινή της ιστορία και της μοιράστηκε μαζί μας στο facebook.
«Είπαν πως δεν θα μπορούσα να πάω σε «κανονικό» σχολείο. Πήγαινα πάντα σε τυπικό σχολείο, ποτέ σε ειδικό, και ήμουν πάντα αριστούχος, απουσιολόγος και συχνά σημαιοφόρος.
Είπαν πως δεν θα μπορούσα να μάθω αγγλικά. Πήρα proficiency στα 15 μου.
Μου είπαν πως γράφω παλιομοδίτικα και πως δεν είναι απλό πράγμα να γίνεις συγγραφέας. Εγώ κέρδισα πρώτο πανελλήνιο βραβείο δύο φορές στη ζωή μου, μία για διήγημα και μία για μυθιστόρημα, και εξέδωσα το πρώτο μου βιβλίο στα 18 μου.
Μου είπαν να μη ζήσω ποτέ σε μεγαλούπολη γιατί είναι επικίνδυνα. Επέλεξα την Αθήνα.
Μου είπαν πως δεν θα άντεχα μόνη και θα γυρνούσα πίσω κλαίγοντας. Φέτος κλείνω στην Αθήνα 8 χρόνια.
Μου είπαν να βρω έναν τυφλό σύντροφο για να μπορεί να με βοηθάει, γιατί κι οι βλέποντες είναι μισανάπηροι. Τα περισσότερα φλερτ και σχέσεις μου ήταν με βλέποντες.
Μου είπαν πως δεν θα κατάφερνα να σπουδάσω. Πέρυσι αποφοίτησα με άριστα και φέτος ξεκινάω τετραετή μετεκπαίδευση.
Είπαν πως τα τυφλά άτομα δεν μπορούν να γίνουν δημιουργοί περιεχομένου και να τραβούν φωτογραφίες και βίντεο. Εγώ έφτιαξα μια σελίδα και εδώ και οχτώ χρόνια ανεβάζω υλικό καθημερινά, αρκετές φορές τη μέρα.
Μου είπαν πως ένα βιβλίο που αφηγείται την καθημερινότητα των τυφλών γυναικών ήταν βλακεία, δεν θα ενδιέφερε κανέναν και δεν θα πήγαινε καλά. «Το ημερολόγιο μιας τυφλής γυναίκας» πέρασε το 2025 στην τελική δεκάδα των non-fiction για τα βραβεία βιβλίου Public.
Μου είπαν πως στα ταξίδια μου πρέπει να υπάρχει πάντα κάποιος βλέποντας. Έχω ταξιδέψει μόνο με τυφλούς στη Νάξο, στην Κρήτη και φέτος θα κάνω το ίδιο στην Πορτογαλία.
Μου είπαν πως, εντάξει, τουλάχιστον ήταν κάποιος μαζί μου, αλλά μόνη δεν θα μπορούσα να το κάνω. Κι εγώ μόλις επιστρέφω από το πρώτο μου σόλο ταξίδι, έχοντας περάσει τέσσερις καταπληκτικές ημέρες στον Πόρο και ήδη ανυπομονώ για τις επόμενες σόλο διακοπές μου!
Εσένα τι σου έχουν πει πως δεν μπορείς να κάνεις; Μην τους αφήνεις να σε κάνουν να πιστεύεις τα ψέματά τους!
