Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 25 Απριλίου 2026 το Συνέδριο «Ευ Ζην στην Παιδεία: Η Σύγχρονη Πρόκληση των Σχολείων», το οποίο τελούσε υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας.
Στο Συνέδριο παρέστη και απηύθυνε χαιρετισμό η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κα Σοφία Ζαχαράκη, υπογραμμίζοντας τη σημασία της συζήτησης γύρω από την ευημερία, την ψυχική ανθεκτικότητα και τη συνολική ανάπτυξη των παιδιών στο σύγχρονο σχολείο.
Με τη συμμετοχή διακεκριμένων ομιλητών από τον χώρο της εκπαίδευσης, της ψυχολογίας, της υγείας, της δημοσιογραφίας και του αθλητισμού, το Συνέδριο ανέδειξε το ευ ζην όχι ως μια θεωρητική έννοια, αλλά ως καθημερινή παιδαγωγική επιλογή που αφορά ολόκληρη τη σχολική κοινότητα: μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς.
Ανάμεσα στους διακεκριμένους ομιλητές ήταν ο κος Κωνσταντίνος Δούκας, Διευθύνων Σύμβουλος των Εκπαιδευτηρίων Δούκα, ο Δρ. Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης, Σύμβουλος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Β’ Αθήνας, η κα Βασιλική Νοτοπούλου, Επόπτρια Ποιότητας & Σύμβουλος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Β’ Αθήνας, ο Δρ. Δημήτρης Μπουραντάς, Πρύτανης του New York College, η Sarah Reynolds, Director of Education at Cognita Schools, η δημοσιογράφος Φραντζέσκα Σαββοργινάκη, ο Χρυσός Ολυμπιονίκης Δημοσθένης Ταμπάκος, η φυσίατρος Δρ. Καλλιόπη Καλαϊτζή-Χατζιδάκη, η Δρ. Ειρήνη Καρακασίδου, Καθηγήτρια Συμβουλευτικής Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, οι ψυχολόγοι Δρ. Λίζα Βαρβόγλη και Δρ. Χάρης Πίσχος, καθώς και ο κλινικός διαιτολόγος Δρ. Κωνσταντίνος Ξένος κ.α.
Κεντρικό συμπέρασμα των εργασιών ήταν ότι δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική μάθηση χωρίς ασφάλεια, ισορροπία, αποδοχή και νόημα. Η ευημερία των μαθητών συνδέεται άμεσα με τη συμμετοχή, τη συγκέντρωση, την επίδοση και την προσωπική τους εξέλιξη, ενώ δεν λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τα ακαδημαϊκά αποτελέσματα, αλλά τα ενισχύει.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον ρόλο του εκπαιδευτικού ως διαμορφωτή σχέσεων, κλίματος και στάσης ζωής, καθώς και στη σημασία της φωνής των ίδιων των μαθητών. Μέσα από τις παρεμβάσεις τους, οι μαθητές ανέδειξαν με αυθεντικότητα τις πιέσεις και τις προκλήσεις που βιώνουν καθημερινά, αλλά και την ανάγκη τους για κατανόηση, στήριξη και ουσιαστική συμμετοχή στη σχολική ζωή.
Παράλληλα, το Συνέδριο ανέδειξε την ανάγκη μιας ολιστικής προσέγγισης της ευημερίας, που συνδέει τη μάθηση με τη σωματική και ψυχική υγεία, την κίνηση, την τέχνη, την έκφραση, την ανθεκτικότητα, τη βιωσιμότητα και την υπεύθυνη χρήση της τεχνολογίας.
Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν με έναν ουσιαστικό προβληματισμό για το πώς το wellbeing μπορεί να περάσει από τη θεωρία στην πράξη και να αποτελέσει ζωντανή κουλτούρα της σχολικής καθημερινότητας.
Γιατί το wellbeing δεν είναι μια μεμονωμένη δράση ή ένα πρόγραμμα. Είναι μια καθημερινή επιλογή.
