“Η σχολική χρονιά πήρε παράταση για να ενισχυθεί η ψυχολογία των παιδιών… Μα τι αφέλεια!”

Για ψυχολογικούς λόγους…

Η τηλεκπαίδευση πήγε καλά, λέει, και οι στόχοι επιτεύχθηκαν και η ύλη καλύφθηκε, λέει, αλλά παρόλ’αυτά έπρεπε το έτος να παραταθεί, λέει, για ψυχολογικούς και κοινωνικούς λόγους.

Έτσι είπαν, έτσι κι έγινε. Τα παιδιά από την άλλη άκουσαν εκείνο το «για ψυχολογικούς λόγους» και γέλαγαν.

Γέλαγαν αυτή την αλλόκοτη χρονιά, που τίποτε δεν έμοιαζε όπως πριν, και το σχολείο ήταν διαφορετικό.

Τη μια κουτάκια με ονόματα σε μια οθόνη, την άλλη πρόσωπα κατακερματισμένα πίσω από μάσκες, τη μια στο κοντά, την άλλη στο μακριά…

Και επιστρέψαμε στην κανονικότητα του σχολείου και τα κρατήσαμε παραπάνω γιατί, λέει, νοιαζόμαστε για την ψυχολογία τους!

Χμμμ…. Τι λέει; Και ποιος; Νοιαζόμαστε κι όμως, κόπηκαν… εκδρομές, εκπαιδευτικές επισκέψεις, γιορτές, πρόβες, θεατρικές παραστάσεις, προγράμματα, δράσεις, πρωινή συγκέντρωση, πλησίασμα.

Η χρονιά πήρε παράταση για να ενισχυθεί η ψυχολογία των παιδιών… Μα τι αφέλεια!

Αφέλεια, γιατί επιστρέψαμε στα σχολεία για να εφαρμόσουμε τις ίδιες τυπικές διαδικασίες που ξέρουμε… μάθημα στην αίθουσες με τα θρανιάκια και τους πίνακες, εξέταση με διαγωνίσματα, τεστ, εργασία για το σπίτι, υπαγόρευση και πάμε παρακάτω…

Γιατί το αναλυτικό μας πρόγραμμα δεν προβλέπει τίποτε διαφορετικό κι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να λειτουργούμε σύμφωνα με αυτό.

Το αναλυτικό μας πρόγραμμα δομείται ολόκληρο σε «ύλη» μοιρασμένη σε διδακτικές ώρες… Σε διδακτικές ώρες σχεδιασμένες όλες πάνω σε ένα πανομοιότυπο μοτίβο…

Ένα μοτίβο που θα εφαρμοστεί ίδιο και απαράλλαχτο από την αρχή μέχρι το τέλος της χρονιάς! Έτσι και τώρα.

Τι σημασία είχε αν λειτουργούσαμε εκ του σύνεγγυς ή εξ αποστάσεως, αν ήταν η αρχή ή το τέλος της χρονιάς, αν τα παιδιά ήταν φρικαρισμένα ή όχι.

Το αναλυτικό μας πρόγραμμα δεν προβλέπει καμία διαφοροποίηση. Χωρισμένο σε μικρές μπουκίτσες μιας ύλης κατακερματισμένης και ανερμάτιστης…

Μα, ούτε κι εμείς που βρισκόμαστε επιφορτισμένοι με τον ρόλο του εκπαιδευτικού έχουμε καμιά προετοιμασία να κάνουμε κάτι διαφορετικό.

Ξέρουμε να παίρνουμε μικρά κομμάτια της «ύλης» να τα χωράμε μέσα σε πλαίσια θεωρίας, ερωτήσεις κατανόησης και ασκήσεις εμπέδωσης, να κλείνουμε την ώρα και να προχωράμε στην επόμενη.

Τι κι αν παρατάθηκε η χρονιά για δυο βδομάδες… αφού οι ρόλοι δεν αλλάξανε μήτε

και οι ρουτίνες.
Για ψυχολογικούς λόγους, λέει, παρατάθηκε η χρονιά…
…λόγους όμως που δεν ξέρουμε ούτε καν να τους αρθρώσουμε!

@Eleni Zervou