“Τι προσφέρει η παράταση της σχολικής χρονιάς για 7 μέρες; Πώς να γίνει μάθημα μες στη ζέστη;”

Γονείς και εκπαιδευτικοί συνεχίζουν να αντιδρούν στην παράταση της φετινής σχολικής χρονιάς για τους μαθητές Νηπιαγωγείου και Δημοτικού που καλούνται να ολοκληρώσουν τα μαθήματά τους την Παρασκευή 25 Ιουνίου αντί για την Τρίτη 15 Ιουνίου όπως συνέβαινε παραδοσιακά κάθε χρόνο.

Όλοι κάνουν λόγο για την άνοδο της θερμοκρασίας που σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι μαθητές καλούνται να φοράνε διαρκώς τόσο στους εξωτερικούς όσο και στους εσωτερικούς χώρους του σχολείου τη μάσκα τους δυσκολεύει και εστιάζουν στο γεγονός ότι η παράταση δεν εξυπηρετεί κανέναν απολύτως εκπαιδευτικό σκοπό. 

Με ανάρτησή της η συγγραφέας, δημοσιογράφος και μαμά Γιώτα Παπαδημακοπούλου παίρνει θέση για την παράταση της σχολικής χρονιάς, κατακεραυνώνει την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας και εξηγεί γιατί τα μαθήματα φέτος πρέπει να ολοκληρωθούν στις 15 Ιουνίου ως συνήθως. Τα όσα εκφράζει απηχούν πολλές απόψεις και σκέψεις γονέων.

Ας την ακούσουμε:

Όλες οι βαθμίδες εκπαίδευσης κλείνουν, την ίδια ώρα που τα Δημοτικά και τα Νηπιαγωγεία παίρνουν παράταση μέχρι τις 25/06.

Πέρσι, αυτό έγινε γιατί τα παιδιά πήγαιναν σχολείο μέρα παρά μέρα, σε εναλλάξ τμήματα, ενώ η τηλεκπαίδευση ήταν μόλις 2 φορές την εβδομάδα, άρα είχαν χαθεί πάρα πολλές ώρες.

Φέτος, η τηλεκπαίδευση ήταν καθημερινή, ίσχυσε από την πρώτη κιόλας μέρα, πραγματοποιήθηκε ακόμα και σε μέρες όπου τα παιδιά, υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έκαναν μάθημα, είτε γιατί θα είχαν κάποια σχολική εκδήλωση είτε κάποια εκδρομή είτε κάποια άλλη δραστηριότητα, κι όσο κι αν αυτή δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης εκπαίδευση, θεωρητικά δεν χάθηκε καμία ώρα παράδοσης (εκτός ίσως από κάποιες ελάχιστες ώρες, κυρίως σε δευτερεύοντα μαθήματα, όπου το πρόγραμμα μπορεί να μην ανταποκρινόταν στο 100%).

Μου λέτε, λοιπόν, πως λαμβάνοντας υπόψιν όοολα τα παραπάνω, φέτος ειδικά, πρέπει το σχολικό έτος να πάρει παράταση μέχρι τις 25 Ιουνίου;

Για 7 μέρες, πρακτικά, παραπάνω μαθήματος; Με αυτή την κωλόζεστη, μέσα σε αίθουσες κοτέτσια;

Με τα παιδιά να έχουν κουραστεί και να μην μπορούν να παρακολουθήσουν; Με όλους μας να έχουμε ταλαιπωρηθεί όλους αυτούς τους μήνες με τις συνεχείς αλλαγές ρυθμών και προγραμμάτων;

Και ναι, μπορώ να δεχτώ πως ο φυσικός χώρος ενός παιδιού είναι το σχολείο, αλλά όχι μέσα στο κατακαλόκαιρο. Μπορώ να δεχτώ ότι ένα παιδί πρέπει να είναι με άλλα παιδιά, αλλά αυτό μπορεί να το κάνει, ειδικά τέτοια εποχή, και εκτός σχολείου.

Όχι, αγαπητές μαμάδες -που ευτυχώς είστε ελάχιστες-, που χτυπιέστε υπέρ της παράτασης…

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ταλαιπωρηθούν τα παιδιά, επειδή εσείς δεν αντέχετε άλλο να τα έχετε στα πόδια σας, γιατί 7 μήνες τα φάγατε στη μάπα.

Αν θέλετε να είναι με παιδιά, μπορείτε να βγείτε έξω μαζί τους, να παίξουν με τους φίλους σε μια πλατεία, μπορείτε να τα πάτε σε ένα πάρκο, σε μια παραλία, κάπου όπου πραγματικά θα περάσουν εποικοδομητικά τον χρόνο τους, θα ανοίξει το μάτι τους και θα ξεφύγουν ουσιαστικά από την κλεισούρα του σπιτιού.

7 παραπάνω μέρες μαθήματος, και 2 βδομάδες ταλαιπωρίας, δεν θα προσφέρουν απολύτως τίποτα στα παιδιά, εκτός από ακόμα περισσότερη εξάντληση.

Αντ’ αυτού, θα μπορούσε να υπάρξει ένα καλοκαιρινό camp, με κάποιες ώρες την εβδομάδα, όπου τα παιδιά της Α’ και της Β’ Δημοτικού, που πραγματικά έχουν κενά, θα μπορούσαν να τα καλύψουν, με τρόπους δημιουργικούς και διαδραστικούς, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.

Ας ταλαιπωρηθούμε όλοι, για να κάνει η Κεραμέως το κομμάτι της. Σε απλά ελληνικά… Δίχως κέρδος κέρατα!