Στο επίκεντρο της κοινοβουλευτικής συζήτησης βρέθηκε το ζήτημα της εκπαίδευσης μαθητών που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού και αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες προσαρμογής στο τυπικό σχολικό περιβάλλον, με αφορμή σχετική ερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή.
Η υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, κλήθηκε να απαντήσει σχετικά με το κατά πόσο υπάρχει θεσμικό κενό στην κατ’ οίκον εκπαίδευση για αυτές τις περιπτώσεις και ποιες δυνατότητες στήριξης προβλέπονται από το ισχύον πλαίσιο.
Στην απάντησή της, η υπουργός επικαλέστηκε σχετική γνωμοδότηση του Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, σύμφωνα με την οποία το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο ήδη προβλέπει μορφές εξατομικευμένης εκπαιδευτικής υποστήριξης για μαθητές με σοβαρές δυσκολίες φοίτησης.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η δυνατότητα ένταξης στην κατηγορία των κατ’ ιδίαν διδαχθέντων μαθητών σε περιπτώσεις σοβαρών ψυχικών ή υγειονομικών προβλημάτων, καθώς και η παροχή διδασκαλίας στο σπίτι όταν δεν είναι δυνατή η φυσική παρουσία του μαθητή στο σχολείο.
Ωστόσο, το ζήτημα που τέθηκε στη Βουλή από τον βουλευτή Παναγιώτη Παρασκευαΐδη αφορά το κατά πόσο αυτές οι ρυθμίσεις καλύπτουν επαρκώς τους μαθητές στο φάσμα του αυτισμού, οι οποίοι μπορεί να μην αντιμετωπίζουν πάντα κλασικά ιατρικά εμπόδια, αλλά βιώνουν έντονη αισθητηριακή και ψυχολογική επιβάρυνση μέσα στην τάξη.
Όπως επισημαίνεται στην ερώτηση, αρκετοί μαθητές δυσκολεύονται να ενταχθούν ή να παραμείνουν στο σχολικό περιβάλλον, γεγονός που επαναφέρει τη συζήτηση για την ανάγκη πιο ευέλικτων και εξατομικευμένων μορφών εκπαίδευσης.
«Η κατάσταση αυτή δεν συνιστά ένταξη, αλλά de facto αποκλεισμό με θεσμική ανοχή», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο κείμενο της ερώτησης, όπου υποστηρίζεται ότι η φυσική παρουσία σε μια τάξη δεν αρκεί όταν δεν υπάρχουν οι κατάλληλες προσαρμογές που να ανταποκρίνονται στις εξατομικευμένες ανάγκες των μαθητών.
Ο βουλευτής ζήτησε από το υπουργείο να διευκρινίσει γιατί δεν έχει θεσπιστεί μέχρι σήμερα ένα σαφές πλαίσιο που να επιτρέπει, έπειτα από γνωμάτευση των αρμόδιων φορέων, την κατ’ οίκον εκπαίδευση ή υβριδικά μοντέλα φοίτησης για μαθητές στο φάσμα του αυτισμού, ενώ θέτει και το ερώτημα αν υπάρχει σχεδιασμός για σχετική νομοθετική πρωτοβουλία στο προσεχές διάστημα.
Η απάντηση της Σοφίας Ζαχαράκη
«Απάντηση στην Ερώτηση με αριθμ. πρωτ. 4976/4-5-2026»
Σε απάντηση του ανωτέρω Μέσου Κοινοβουλευτικού Ελέγχου, σας γνωρίζουμε ότι, σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. 8825/12-5-2026 έγγραφο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.), ισχύουν τα ακόλουθα:
«(…) Όταν η φοίτηση των μαθητών/τριών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες καθίσταται ιδιαίτερα απαιτητική στα σχολεία του κοινού εκπαιδευτικού προγράμματος ή στα τμήματα ένταξης, λόγω των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών τους, η εκπαίδευση των μαθητών/τριών αυτών παρέχεται με τους εξής τρόπους, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία:
α) Οι μαθητές/τριες που πάσχουν από σοβαρές ψυχικές παθήσεις δύνανται να εντάσσονται στην κατηγορία των κατ’ ιδίαν διδαχθέντων μαθητών/τριών σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 173 του ν. 4823/2021(Α’ 136).
β) Με διδασκαλία στο σπίτι, όταν αυτή κρίνεται αναγκαία, για σοβαρά βραχυχρόνια ή χρόνια προβλήματα υγείας, τα οποία δεν επιτρέπουν τη μετακίνηση και φοίτηση των μαθητών/τριών στο σχολείο. Η έγκριση της διδασκαλίας στο σπίτι γίνεται με απόφαση του/της Διευθυντή/τριας Εκπαίδευσης της αντίστοιχης βαθμίδας στην οποία φοιτά ο/η μαθητής/τρια, κατόπιν αιτιολογημένης πρόσφατης ιατρικής γνωμάτευσης, στην οποία
αναγράφεται η διάρκεια επιβεβλημένης παραμονής στο σπίτι. (άρθρο 45 του ν. 5128/2024 (Α΄118), όπως τροποποίησε την παρ. 4 του άρθρου 6 του ν. 3699/2008 (Α΄199)).»
Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΖΑΧΑΡΑΚΗ
