Η άποψη της ψυχολόγου
Τα «χρυσά παιδιά» (golden children) μεγαλώνουν σε μια δυσκολεμένη οικογένεια και προσπαθούν να κρατήσουν τις ισορροπίες μέσα σε αυτή. Είναι επιδοσιακά, τελειοθηρικά και τρέμουν μη τυχόν και απογοητεύσουν τους ενήλικες.
Τι συμβαίνει πραγματικά όμως με αυτά τα παιδιά;
Όπως εξηγεί η ψυχολόγος, Φρόσω Φωτεινάκη, το «χρυσό παιδί» επωμίζεται το αίσθημα της επιτυχίας και της ικανοποίησης μίας ολόκληρης οικογένειας. Προσπαθεί σταθερά να είναι «τέλειο», να μη δημιουργεί καμία δυσκολία μέσα στην οικογένεια και σταθερά επικροτείται για αυτό: «Ευτυχώς που έχουμε εσένα», «Εσύ είσαι το δώρο μας». «Είσαι το τέλειο παιδί που κάθε γονιός θα ήθελε να έχει», «Δεν μας στεναχωρείς ποτέ».
Το «χρυσό παιδί» εγκλωβίζεται σε έναν φαύλο κύκλο προσπάθειας να επιτυγχάνει, να μην αποτύχει, να τα καταφέρει σε όλα εξαιρετικά για να νιώθει αποδεκτό.
Συχνά στο σύστημα της οικογένειας υπάρχει ένα άλλο «μη τέλειο» παιδί ή μία δύσκολη σχέση στο ζευγάρι, οι γονείς δυσκολεύονται και το «χρυσό παιδί» προσπαθεί να ισορροπήσει τη δυσκολία τους.
Η άμυνα που αναπτύσσει είναι η τελειομανία, είναι εξαιρετικά επικριτικό με τον εαυτό του και κοιτάζει πάντοτε προς τους γονείς για την αποδοχή, έχοντας χαμηλή αυτοεκτίμηση»
Μήπως μεγαλώνετε ένα τέτοιο παιδί ή υπήρξατε εσείς;
