Δυστυχώς σε πολλά περιστατικά δεν είναι σύμμαχοι της τάξης οι γονείς.
Τα απανωτά περιστατικά παιδικής παραβατικότητας μεταξύ ανηλίκων και μάλιστα όλο και μικρότερης ηλικίας είναι θέματα που απασχολούν έντονα την κοινωνία αλλά και την αστυνομία όπως ανέφερε η κα Κατερίνα Δημογλίδου εκπρόσωπος τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας.
Η νεανική παραβατικότητα αρχίζει πλέον από την ηλικία των 12 και 13 ετών και όχι όπως παλιά στα 16 ή 17. Επίσης τα ιδια ανήλικα άτομα που απασχόλησαν αρχικά την αστυνομία τα ίδια κάνουν παραβατικές πράξεις και στο μέλλον. ¨Εχει πέσει πολύ ο μέσος όρος ηλικίας των παραβατικών παιδιών. Με το άνοιγμα των σχολείων τόνισε η κα Δημογλίδου επανήλθαν κάποια περιστατικά ευτυχώς μεμονωμένα. Έχει γίνει πολλή καλή δουλειά από τις αστυνομικές υπηρεσίες αλλά και μεμονωμένους αστυνομικούς που βρίσκονται στα σημεία όπου υπήρχαν τέτοιου είδους αναφορές.
Ωστόσο συμβαίνουν πολλά περιστατικά εντός και εκτός σχολικών μονάδων. Είναι πολύ σημαντικό να καταγγέλλονται όλα τα περιστατικά τόσο στη σχολικη μονάδα όσο και στν ειδική αστυνομία για να βρούμε μια λύση.
«Βέβαια δυστυχώς δεν βλέπουμε ως συμμάχους μας τους γονείς. Συχνά παίρνουν το μέρος και τη θέση των παιδιών τους ακόμα και αν πρόκειται για δράστες σε κάποιο αδίκημα. Είναι αρκετά υποστηρικτικοί ενώ δεν θα έπρεπε. Η αστυνομία οδηγεί τον ανήλικο δράστη στην αρμόδια εισαγγελική αρχή και σε αρκετές περιπτώσεις και τους γονείς του όταν πρόκειται για σοβαρά αδικήματα. Το μετά όμως; Πώς υποστηρίζεται η οικογένεια και το ίδιο το παιδί; Σε πολλές περιπτώσεις απασχολούν τα ίδια παιδιά τις αρχές ξανά και ξανά. Μάλλον στην οικογένεια δεν γίνεται τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση.»
Με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς γίνεται δουλειά αλλά στο σχολείο. Πρέπει όμως να δουν τα περιστατικά και οι ίδιοι οι γονείς. Να μην είναι αδιάφοροι. Η δουλειά δεν γίνεται μόνο στις σχολικές μονάδες. Πρέπει να γίνεται και στο σπίτι.
