Κάποτε το ροζ ήταν για τα αγόρια και το μπλε για τα κορίτσια: Τι συνέβη και αντιστράφηκε αυτό;

Η είδηση, ότι μαθητές Δημοτικού στον Βόλο αρνήθηκαν να φορέσουν τις ροζ προστατευτικές μάσκες που τους μοιράστηκαν από το υπ. Παιδείας και τις γύρισαν πίσω, μας έκανε αναπόφευκτα να αναρωτηθούμε από πού ως πού έχει καθιερωθεί το στερεότυπο του ροζ χρώματος για τα κορίτσια και του μπλε για τα αγόρια -καθώς και του πώς θα το καταρρίψουμε.

Ανατρέχοντας, λοιπόν, στην ιστορία, με έκπληξη διαπιστώνουμε, ότι πριν από πολλά χρόνια τα πράγματα ήταν εντελώς μα εντελώς διαφορετικά. Πιο συγκεκριμένα: Ήταν το ροζ χρώμα που προοριζόταν για τα αγόρια και το γαλάζιο για τα κορίτσια.

Πώς ξεκίνησε ο διαχωρισμός των χρωμάτων ανάλογα με το φύλο

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Jo B. Paoletti, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και συγγραφέας του “Pink and Blue: Telling the Boys from the Girls in America” δεν χρησιμοποιούνταν ανέκαθεν το ροζ και το μπλε για να ξεχωρίσουν τα κορίτσια από τα αγόρια. Περί τον 18ο αιώνα, για παράδειγμα, τα ρούχα ήταν ουδέτερα ως προς το φύλο. Όλα τα παιδιά, αγόρια ή κορίτσια, για λόγους ευκολίας περισσότερο, ήταν ντυμένα στα λευκά.

Μάλιστα, εκείνη την εποχή τόσο τα μικρά αγόρια όσο και τα κορίτσια φορούσαν φορέματα, ενώ έπρεπε να φτάσει ένα παιδί τα 6 ή τα 7 χρόνια για να αρχίσει να φορά πολύχρωμα ενδύματα ή ρούχα που σχετίζονται με το φύλο, όπως πουκάμισα και φούστες.

Όπως αναφέρεται στο The List και αποκαλύπτει η Paoletti στο βιβλίο της, η ιδέα της συσχέτισης των χρωμάτων με το φύλο ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα.

Σε αυτό το σημείο, οι ελαφριές αποχρώσεις και τα παστέλ χρώματα άρχισαν να εμφανίζονται πιο συχνά στα παιδιά και δε στις μικρές ηλικίες. Δεκαετίες αργότερα, το ροζ και το μπλε άρχισαν να συνδέονται με το ένα ή το άλλο φύλο, αλλά όχι όπως το ξέρουμε σήμερα. Στην πραγματικότητα, το μπλε φορούσαν συνήθως τα κορίτσια, ενώ το ροζ τα αγόρια.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού μπορεί να δει κανείς σε μια έκδοση του 1918. Σύμφωνα με το Smithsonian, το περιοδικό “Earnshaw’s Infants’ Department” αναφέρει: “Ο γενικά αποδεκτός κανόνας είναι ροζ για τα αγόρια και μπλε για τα κορίτσια”.

Έχουν υπάρξει ποικίλες θεωρίες που εξηγούν το γιατί, πάντως γενικά πιστεύεται ότι το μπλε συσχετίστηκε με την Παναγία, ενώ το ροζ συνδέθηκε με το κόκκινο, το οποίο θεωρήθηκε ισχυρό και αρρενωπό χρώμα.

Αυτές οι ιδέες ενισχύθηκαν από τον συγγραφέα και ειδικό του χρώματος Gavin Evans κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο Business Insider.

Ο Evans αποκάλυψε ότι στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, ήταν σύνηθες να λένε στις μητέρες ότι έπρεπε να ντύνουν τα αγόρια με αρρενωπά χρώματα όπως το ροζ, προκειμένου να μεγαλώσουν και να γίνουν δυναμικά άτομα, ενώ τα κορίτσια θα έπρεπε να ντύνονται με πιο θηλυκές αποχρώσεις, όπως το μπλε.

Παραδόξως, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η κατάσταση άλλαξε και το ροζ ξαφνικά άρχισε να διατίθεται στο εμπόριο και να πωλείται από μάρκες μόδας και λιανοπωλητές ως το τέλειο χρώμα για τις γυναίκες, ενώ το μπλε ήταν ξαφνικά ανδρικό και αρρενωπό. Να οφείλεται, άραγε, αυτό στη γενικότερη γυναικεία χειραφέτηση που ήρθε σταδιακά κατά τον 20ο αιώνα;

Το μόνο βέβαιο είναι, ότι με την πάροδο των ετών, το ροζ-μπλε χάσμα όλο και μεγάλωνε και άρχισε να εξαπλώνεται στα παιχνίδια, τα αξεσουάρ, στις κούνιες, τα καροτσάκια και πολλά άλλα.

Οι μόδες και οι τάσεις μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια στιγμή. Η συναρπαστική, αλλά παράξενη ιστορία του ροζ και του μπλε, αποτελεί ένα καλό παράδειγμα του πόσο γρήγορα αυτές οι αντιλήψεις έρχονται και παρέρχονται. Δεν έχουμε, λοιπόν, παρά να ελπίζουμε και να προσπαθούμε γι’αυτό…

πηγή: thevintagenews.com