“Πιστεύαμε ότι θα μείνουμε χωρίς παιδιά και η μοίρα τα έφερε να είμαστε σχεδόν πολύτεκνοι”: Η εξομολόγηση ενός πατέρα

«Με λένε Σωτήρη. Εμείς είμαστε μία πενταμελής οικογένεια που δεν έχουμε πολλά χρόνια που αποκτήσαμε τα τρία υπέροχα παιδιά μας, τα τρία μας θαύματα. Και θα εξηγήσω γιατί τα αποκαλώ έτσι.

Εμάς η ιστορία μας είναι λίγο στενόχωρη στην αρχή αλλά τελικά τα καταφέραμε. Έχουμε κι οι δύο στίγμα μεσογειακής αναιμίας (διαφορετικό μεν αλλά σε περίεργο συνδυασμό έκανε άρρωστο παιδί) και στην αρχή η γυναίκα μου είχε 3 αποβολές. Στην τρίτη αποβολή βρήκαμε με βιοψία ότι το παιδί θα έβγαινε άρρωστο.

Δεν ξέρω γιατί δεν είχαμε δώσει σημασία σε αυτή την εξέταση από την αρχή αλλά τελικά αυτό έφταιγε για τις αποβολές.

Όταν μάθαμε την αιτία η γυναίκα μου έπαθε νευρικό κλονισμό και χρειάστηκε να μπει στο νοσοκομείο. Είμασταν πολύ νέοι και ουσιαστικά υπήρχαν δύο επιλογες στην περίπτωση μας: ή να βρίσκουμε την πάθηση στην αμνιοκέντηση και να σκοτώνουμε το παιδί κάθε φορά μέχρι να προκύψει υγιές έμβρυο ή να πάμε σε εξωσωματική με τον αποκλεισμό κάποιων γονιδίων.

Δε θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί μπορεί να σας κουράσω αλλά δε θέλαμε ούτε τη μία λύση ούτε την άλλη. Η γυναίκα μου δεν το άντεχε και αποφασίσαμε να μην κάνουμε προς το παρόν παιδιά.

Θα βλέπαμε τι θα κάναμε στο μέλλον, μπορεί και να υιοθετούσαμε, γιατί ούτε να κάνει έκτρωση ήθελε αλλά φοβόταν και την εξωσωματική με τις ορμόνες και ούτε καν το σκεφόταν.

Η σύζυγός επίσης είχε πολυκυστικές ωοθήκες και η περίοδος δεν ήταν πάντα σταθερή. Κάποια εποχή λοιπόν μου είπε πως νιώθει φούσκωμα και φοβάται μήπως επειδή αμέλησε τη θεραπεία κάνει πολλή κατακράτηση υγρών. Α, να πω και ότι κανονικό αίμα είχε περίπου τρεις μήνες να δει και δεν έδινε σημασία γιατί μας είχε ξανατύχει. κάναμε αιματοληψία και πήγαμε και στο γυναικολόγο. Μόλις έκανε τον υπέρηχο μας είπε συγχαρητήρια είναι δίδυμα σε ένα σάκο. Κοντέψαμε να λιποθυμίσουμε. δεν το πιστεύαμε. Πότε ήταν η τελευταία περίοδος;

Η γυναίκα μου δεν ήξερε, είπε στο περίπου ενάμιση μήνα πριν. Μα, είναι τουλάχιστον τριών μηνών το έμβρυο μας είπε κι έτσι ήταν, ήταν σχηματισμένο κανονικά. Δεν είχαμε πάρει είδηση καθόλου.

Αμέσως κάναμε λήψη τροφοβλάστης και μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα η γυναίκα μου παραλίγο να ξαναμπεί στην κλινική αλλά όλοι πέσαμε πάνω της και της λέγαμε όλα θα πάνε καλά, μην κάνεις κακό στα μωρά.

Μέσα μου πίστευα ότι όλα θα πήγαιναν στραβά, φοβόμουν πολύ και σκεφτόμουν τι θα γίνει αν το ένα έχει πρόβλημα και το άλλο όχι, θα τα σκοτώναμε και τα δύο. Οπως μου εξήγησε όμως ο γιατρός ή και τα δύο θα είχαν ή κανένα επειδή ήταν ομοζυγωτικά δίδυμα.

Βγήκε τελικά το αποτέλεσμα και φαίνονταν όλα καλά. Μας σύστησαν όμως να επαναλάβουμε μία αμνιοκέντηση λίγο αργότερα. Η γυναίκα μου δε δέχτηκε με τίποτα, είπε ότι γίνει θα γίνει κι αν βγουν με πρόβλημα θα αυτοκτονήσω. Μέχρι να γεννήσει τρελαθήκαμε από την αγωνία. Σύντομα κρατούσαμε δύο κούκλες στην αγκαλιά μας. Ειμασταν πανευτυχείς γονείς. 

Κι εκεί που δεν το περιμέναμε λίγο πριν τη βάφτιση των κοριτσιών και παρά τις όποιες προφυλάξεις, τσουπ ξανά έγκυος η γυναίκα μου.

Τι θα κάνουμε; Πάλι αγωνία. Για έκτρωση η γυναίκα μου ούτε συζήτηση, είναι πολύ θρήσκα. Κι εγω να πω την αλήθεια δεν τα μπορώ αυτά. είχαμε χάσει τρία παιδιά άλλωστε και ένιωθα ότι ο Θεός μας τα γυρνάει πίσω.

Οταν έχεις χάσει παιδί δε μπορείς να κάνεις έκτρωση. Δεν το αντέχεις.

Περάσαμε ξανά ένα γολγοθά. Η τροφοβλάστη ήταν οριακή. Το έμβρυο αγόρι. Να μη σας κουράσω πάλι με λεπτομέρειες αλλά έπρεπε να γίνει και αμνιοκέντηση. Στο μεταξύ τα παιδιά στο σπίτι να είναι απαιτητικά, η μάνα μου κι η πεθερά μου βοηθούσαν αλλά η γυναίκα μου να είναι σε κακό χάλι. Μετά την αμνιοκέντηση της ήρθε αιμορραγία και μπήκαμε στο μαιευτήριο για 5 μέρες.

Πάπιες, ακινησία κτλ. Εγώ να τρέχω από το μαιευτήριο στη δουλειά, από τη δουλειά στα παιδιά, πήγα πόσες φορές να τρακάρω άυπνος. Βγαίνουν τα αποτελέσματα μετά από 2 περίπου εβδομάδες, οκ. Αρχίζουμε να στολίζουμε το αγορίστικο δωμάτιο ώσπου πριν κλείσει την 28η εβδομάδα η γυναίκα μου της σπάνε τα νερά.

Τρελαθήκαμε. Φοβηθήκαμε ότι θα χάσουμε το μωρό. Ο γιατρός όταν γεννήθηκε μας έδωσε 80% πιθανότητες επιβίωσης. Αεροβαφτίσαμε το παιδί. Ένα τοσοδούλικο. Η γυναίκα μου να κλαίει κάθε μέρα.

Περάσαμε ένα γολγοθά με τις θερμοκοιτίδες, με φοβίες μη μολυνθεί από μικρόβιο, δεν έπαιρνε βάρος, πηγαινοερχόμασταν για μήνες στο μαιευτήριο, τι να σας λέω τα πάθη του Χριστού. Τελικά τον πήραμε σπίτι υγιέστατο και τώρα έχουμε 3 αγγελούδια, τρία θαύματα, δώρα Θεού. Όλα πήγαν καλά.

Αυτή είναι η ιστορία μας. Πριν από λίγα χρόνια πιστεύαμε ότι θα μείνουμε χωρίς παιδιά και να πως τα έφερε η μοίρα και είμαστε σχεδόν πολύτεκνοι. Πάντα με πίστη στο Θεό όλα γίνονται. Να χαίρεστε κι εσείς τα παιδιά σας»

Διαβάστε επίσης:

Τo ολοκαίνουργιο βιοκλιματικό Πάρκο της Αττικής με την παιδική χαρά που μας άφησε με το στόμα ανοιχτό!

Μπραβο! Μαθητής του Εκκλησιαστικού Σχολείου Λαμίας στη Θεολογική Ακαδημία του Τορόντο θα φοιτήσει δωρεάν!

Τα δίδυμα των Σοφίας Παυλίδου και Χρήστου Φερεντίνου έγιναν ολόκληροι άντρες

“Αφήνω την 7χρονη κόρη μου να φοράει στρινγκ μαγιώ, τι το κακό με αυτό;”: Η άποψη αυτής της μαμάς διχάζει