«Σ’ ακούω, μαμά που λες στις φίλες σου ότι νιώθεις μόνη και δεν αγαπάς τον εαυτό σου»

«Μπορεί να μην σου αρέσει μαμά, αλλά εμένα μου αρέσει. Βλέπω τον τρόπο που κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη, μαμά.

Σε ακούω να παραπονιέσαι στον μπαμπά ότι έχεις μεγάλες σακούλες κάτω από τα μάτια σου. Δεν ξέρω πραγματικά τι εννοείς, αλλά νομίζω, ότι είναι επειδή είσαι κουρασμένη. Ήσουν απασχολημένη μαζί μου ξανά όλη τη νύχτα χθες. Πραγματικά, αγαπώ τον τρόπο που με αγκαλιάζεις στη μέση της νύχτας, ενώ όλος ο υπόλοιπος κόσμος ησυχάζει. Με κάνεις να νιώθω τόσο ασφαλής. Μπορεί να μην σου αρέσουν οι άγρυπνες νύχτες, μαμά, αλλά εμένα μου αρέσουν.

Ακούω τον τρόπο που μιλάς για την κοιλιά σου. Δεν σε είχα δει στο “πριν” που αναφέρεσαι. Λες ότι είναι αηδιαστική και μη ελκυστική. Όμως, αυτή η κοιλιά με κουβάλησε, μαμά. Ήταν τόσο άνετα και όμορφα. Αγαπώ τον τρόπο που με κρατάς πάνω της τώρα. Είναι τόσο απαλή και είναι σαν σπίτι για μένα. Εσύ μπορεί να μην την αγαπάς, μαμά, όμως εγώ την αγαπώ.

Σε ακούω να λες ότι νιώθεις μόνη. Λες στον μπαμπά πόσο χαρούμενη είσαι, όταν είναι στο σπίτι και έχεις κάποιον να μιλήσεις. Μπορείς να μιλάς σε μένα, μαμά. Μου αρέσει να ακούω τη φωνή σου. Είναι τόσο γλυκιά και ήρεμη. Με κάνει να χαλαρώνω. Μία από τις πιο όμορφες ώρες της ημέρας είναι, όταν μου τραγουδάς ή μου λεςιστορίες. Μπορώ να περνάω κάθε λεπτό της ημέρας μαζί σου. Είσαι η αγαπημένη μου. Μπορεί να μην σου αρέσει η απομόνωση, μαμά, όμως εμένα μ’ αρέσει.

Βλέπω τον τρόπο που δουλεύεις τόσο σκληρά για να κάνεις τους άλλους χαρούμενους, μαμά. Ο μπαμπάς κι εγώ είμαστε τόσο τυχεροί που σε έχουμε. Μπορώ να σου πω ότι μας βάζεις πάνω από τον εαυτό σου και το εκτιμούμε πραγματικά. Πρέπει να είναι σκληρό να πεινάς ή να είσαι κουρασμένη, αλλά πρώτα πρέπει να φροντίσεις εμένα. Μπορεί να μην αγαπάς όλες τις θυσίες, εγώ όμως τις αγαπώ.

Σε βλέπω να μαζεύεις το φαγητό και να καθαρίζεις το πάτωμα κάθε φορά που τρώω. Μου αρέσει να μαθαίνω πώς να τρώω μόνος μου. Μπορώ να φανταστώ ότι είναι μία δύσκολη δουλειά να κρατάς καθαρά τα πατώματα. Μου αρέσει να βλέπω το φαγητό να πέφτει στο πάτωμα, που κάνει “σπλατς”. Έχει πλάκα, όταν το τρώει ο σκήλος. Μπορεί να μην σου αρέσει αυτή η ακαταστασία, όμως εγώ την αγαπώ.

Συχνά σε χαζεύω και χαμογελάς. Μερικές φορές βλέπω δάκρυα στα μάτια σου και αναρωτιέμαι γιατί είσαι λυπημένη. Σε ακούω να μιλάς στις φίλες σου και να λες ότι τελευταία δεν αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν το καταλαβαίνω, γιατί για μένα είσαι τέλεια. Ξέρω ότι το πιστεύει και ο μπαμπάς αυτό, επειδή συχνά τον ακούω να προσπαθεί να σου φτιάξει το κέφι και πάντα μου λέει πόσο υπέροχη είσαι.

Μπορεί να μην αγαπάς τώρα τον εαυτό σου, μαμά, όμως εγώ σε αγαπώ»

Πηγή: Love What Matters