«Θέλω να είμαι αυτό το σπίτι που καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά θα το βλέπουν ως πηγή χαράς και στήριξης»

Κάθε μέρα που περνά, κάθε μήνα και κάθε χρονιά, συνειδητοποιούμε όλο και πιο καθαρά πόσο γρήγορα μεγαλώνουν τα παιδιά μας και ότι η στιγμή που θα ανοίξουν τα φτερά τους και φύγουν μακριά μας δεν αργεί να έρθει. Πώς θα καταφέρουμε, όμως, να δημιουργήσουμε βαθιές ρίζες, ώστε να ξέρουν ότι πάντα μπορούν να επιστρέφουν πίσω, σε εμάς;

Η απάντηση σε αυτό το υπέροχο κείμενο της ψυχολόγου Δρ. Λίζας Βάρβογλη:

Θέλω ♥️ να είμαι αυτό το σπίτι που
Καθώς τα παιδιά μου μεγαλώνουν θα το νιώθουν σαν
Πηγή χαράς και στήριξης
Θέλω να είμαι αυτό το σπίτι που οι φίλοι των παιδιών μου
Θα βρίσκουν πόρτα ανοιχτή
Τα καλύτερα γέλια και τα καλύτερα σνακ.
Θέλω τα παιδιά μου να αγαπάνε το σπίτι τους.
Θέλω οι φίλοι τους που χρειάζονται παραπάνω αγάπη και κάποιον να μιλήσουν
Να έρχονται εδώ για την αγάπη και τη συζήτηση.
Θέλω να ξέρουν τα παιδιά μου και οι φίλοι τους
Ότι σε αυτό το σπίτι θα βρουν στήριξη,
Θα πάρουν συμβουλές, γνώμες και ιδέες,
Αλλά όχι επικρίσεις, ούτε ακύρωση.
Θέλω να ξέρουν τα παιδιά μου ότι εδώ μπορούν να είναι
Ο αυθεντικός τους εαυτός
Θα τους δώσω τον χώρο. Τη στήριξη. Την αισιοδοξία. Την αίσθηση ασφάλειας και αποδοχής.
Τη θετικότητα. Την αγάπη άνευ όρων.
Αλλά θα βάλω όρια στις συμπεριφορές που εμποδίζουν την εξέλιξη των παιδιών μου.
Πάντα θα αγαπάω όποιον διαβαίνει το κατώφλι μας, για όσο χρειάζεται την αγάπη αυτή.
Ίσως για μια μέρα, ίσως για πάντα.
Θέλω ένα σπίτι γεμάτο αγάπη
Θέλω ένα σπίτι γεμάτο αποδοχή
Θέλω ένα σπίτι γεμάτο θετικότητα
Θέλω ένα σπίτι γεμάτο αισιοδοξία
Ένα σπίτι που τα παιδιά μου θα μπορούν να ακουμπήσουν τα βάρη τους
Και να είναι απλώς παιδιά.

Δείτε το αρχικό post της Δρ. Λίζας Βάρβογλη:

ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ…Θέλω ♥️ να είμαι αυτό το σπίτι πουΚαθώς τα παιδιά μου μεγαλώνουν θα το νιώθουν σαν Πηγή χαράς και…

Gepostet von Δρ. Λίζα Βάρβογλη am Freitag, 3. Juli 2020