“H κόρη μου αγαπά το σχολείο, κι ας μην της μιλάει κανείς, κι ας κάθεται ολομόναχη στο διάλειμμα…”

"H κόρη μου αγαπά το σχολείο, κι ας μην της μιλάει κανείς, κι ας κάθεται ολομόναχη στο διάλειμμα..."

Σκεφτόμουνα τί δώρο θα μπορούσα να πάρω για τα γενέθλια της. 14άρων πια και όλες μου οι επιλογές πατάνε στο “λίγο”.

Το ένα είναι λίγο παιδικό, το άλλο λίγο μεγαλίστικο. Το ένα λίγο σαχλό, το άλλο λίγο πιο σοβαρό. Το ένα λίγο αδιάφορο, το άλλο λίγο υπερβολικό.

Χαζεύω ιδέες για εφήβους. Τα χρήματα που θα μπορώ να δαπανήσω και να πιάσουν τόπο. Στην καρδιά της…

Την παρατηρώ πιο πολύ από άλλες περιόδους. Αυτό το “λίγο” παραμένει στα διλήμματά μου. Λίγο παιδί, λίγο γυναίκα. Λίγο ανώριμη, λίγο σοφή.

Συνεχίζω να την ρωτάω πώς περνάει τις ημέρες της στο σχολείο. Με ποιόν μοιράζεται το χρόνο της στα διαλείμματα. Με ποιόν επιτέλους -ίσως- μοιράζεται το θρανίο της. Η απάντηση της παραμένει ίδια. “Με κανέναν”.

Αυτές τις ημέρες σκεφτόμουν τόσο πολύ να κάνουμε μια κοπάνα μαζί. Λίγο το κρύο, λίγο τα γενέθλια, λίγο η μοναξιά της. Εκείνη όμως επιμένει να θέλει να πάει στο σχολείο της. Σε εκείνο το περιβάλλον που την αποξενώνει και την προσβάλει με την παραμικρή ευκαιρία.

Σε εκείνο το περιβάλλον που πρέπει να μετράει τα λόγια της, για να μη χρειαστεί να απολογηθεί.

Εκεί που θα πει “γειά”, αλλά κάνεις δε θα τη χαιρετήσει. Εκεί που δε θα σήκωσει το χέρι της στην τάξη, για να μη γίνει ορατή στους υπόλοιπους.

Καμιά φορά θέλει να μοιραστεί τα συναισθήματά της και καταπίνει το κλάμα της. Και κάνω κι εγώ το ίδιο μαζί της…

Ψάχνω να βρω ένα λόγο που θέλει να πηγαίνει σχολείο. Ένα! Και δε βρίσκω κανένα…

Βρήκα τουλάχιστον το δώρο, που θα της πάρω για τα γενέθλιά της:

Μια μπέρτα!

Γιατί κάπως έτσι φαντάζομαι τους σούπερ ήρωες. Τόσο δυνατούς μέσα τους! Και γιατί στα δικά μου μάτια είναι ο ήρωας εκείνος, που θέλω να του μοιάσω.

Ο ήρωας εκείνος που μπορεί να κρύψει κάτω από τη μπέρτα του, την κακία όλου του κόσμου, χωρίς ο ίδιος να αλλοιώνεται.

Ούτε λίγο!

Πηγή: Free Mind

Διαβάστε επίσης:

«Το διαγώνισμα της αγάπης»: Μαθητές έκαναν την πιο συγκινητική κίνηση για την συμμαθήτριά τους

«Διασωληνώνομαι. Τα 3 παιδάκια μου σκέφτομαι»: Θρήνος για τον 41χρονο που “‘εσβησε” από κορωνοϊό

Θρήνος στην Κρήτη για την 43χρονη μητέρα 3 παιδιών – Η μαντινάδα του Λουδοβίκου των Ανωγείων για τον χαμό της