Η Έφη Αργυροπούλου, μητέρα ενός παιδιού που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, μιλάει σήμερα στο Infokids.gr.
Με επιτυχημένη και διαρκή παρουσία στον χώρο της ενημέρωσης και της δημιουργίας περιεχομένου, η Έφη Αργυροπούλου έχει πλέον αναδειχθεί σε μια από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες στον κόσμο των μαμάδων. Εμπνεύστρια και δημιουργός του δημοφιλούς site «Working Moms», δίνει φωνή σε χιλιάδες γυναίκες, προσφέροντας τους έναν χώρο όπου μπορούν να μοιραστούν εμπειρίες, να ενημερωθούν και να εμπνευστούν.
Η ιδέα της δημιουργίας του πηγάζει από τη δική της εμπειρία ως μητέρα δύο υπέροχων παιδιών, του Κωνσταντίνου και του Δημήτρη. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η Έφη Αργυροπούλου μιλάει για τον δεύτερο γιο της, Δημήτρη, ο οποίος βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού. Μέσα από την προσωπική της εμπειρία, αλλά και την εμπειρία που έχει αποκτήσει στον τομέα της ενημέρωσης και της στήριξης, μας βάζει στον κόσμο ενός γονέα που έρχεται αντιμέτωπος με το φάσμα του αυτισμού, καλώντας μας να ενημερωθούμε και να αναλάβουμε δράση. Όπως η ίδια αναφέρει, «Οφείλουμε εν έτει 2024 όλοι οι άνθρωποι να μάθουμε τα βασικά για τον αυτισμό και την αναπηρία», μια φράση που θα πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά, ειδικά σήμερα, την Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού.
Πώς αντιλαμβάνεστε την Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού και ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να μεταφέρετε ως μητέρα ενός παιδιού με αυτισμό;
Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού είναι μια υπενθύμιση με σκοπό την ενημέρωση της παγκόσμιας κοινής γνώμης για τον αυτισμό και την ευαισθητοποίηση σχετικά με την ομαλή ένταξη και συμπερίληψη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία. Το θέμα είναι όμως τι κάνουμε κάθε μέρα ως κοινωνία για να μη περιθωριοποιούμε καθόλου τα αυτιστικά άτομα, να τα αγκαλιάζουμε με ενσυναίσθηση, αγάπη, να μη τα κοιτάμε αλλόκοτα και να μην τα απομονώνουμε αυτά και τις οικογένειες τους. Το μήνυμα που θέλω να μεταφέρω ως μητέρα ενός χαρισματικού αυτιστικού παιδιού είναι ότι τα παιδιά μας είναι μοναδικά, έχουν ιδιαίτερα ταλέντα και απλά αντιλαμβάνονται τον κόσμο λίγο διαφορετικά από τους υποτιθέμενους “τυπικούς” ανθρώπους. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε αυτιστικά στοιχεία, απλά τα αυτιστικά άτομα συνδυάζουν πολλά γι’ αυτό και συμπεριφέρονται διαφορετικά. Όσο ζω θα ονειρεύομαι να έρθει μια μέρα που δε θα κοιτάνε τον Δημητράκη περίεργα, δε θα τους χαλάει την αισθητική και να υπάρξει μια κοινωνία πλήρης συμπερίληψης.
Η πιο σημαντική δυσκολία που αντιμετωπίσατε ως μητέρα παιδιού με αυτισμό και πώς την ξεπεράσατε;
Η πιο σημαντική δυσκολία είναι η αποδοχή. Όταν ένας γονιός φέρνει ένα παιδί στον κόσμο δεν μπορεί να διανοηθεί ότι θα παρουσιάσει οποιαδήποτε μορφή δυσλειτουργίας ή ασθένειας. Περνάει από πολλά στάδια μέχρι να φτάσει στην αποδοχή. Στην αρχή είναι η άρνηση, το γιατί σε μένα, μετά η αμφισβήτηση ότι μπορεί ο αναπτυξιολόγος να έχει κάνει λάθος διάγνωση και να μη θέλει να το παραδεχτεί, μετά βιώνει απόρριψη από τον ίδιο του τον εαυτό και την κοινωνία, νιώθει υπεύθυνος ότι ευθύνεται αυτός για τον αυτισμό του παιδιού του, μετά ζει μια περίοδο πένθους και με πολλή προσπάθεια μέρα με τη μέρα έρχεται η αποδοχή. Μόνο όταν φτάσει ο γονιός στην αποδοχή μπορεί ουσιαστικά να βοηθήσει το παιδί του, γιατί η καθημερινότητα με ένα αυτιστικό παιδί είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Αυτή ήταν για μένα η πιο σημαντική δυσκολία και την ξεπέρασα με προσπάθεια και πείσμα για να το βοηθήσω, γιατί κατάλαβα πολύ γρήγορα ότι όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσω τι μας συμβαίνει, όσο πιο γρήγορα το αποδεχτώ, τόσο πιο εύκολη και λειτουργική θα είναι η ζωή μας και η καθημερινότητά μας.
Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε άλλες μητέρες που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με εσάς, αντιμετωπίζοντας τη διαταραχή αυτισμού στο παιδί τους;
Να αποδεχτούν το παιδί τους γρήγορα, να μη κατηγορούν τον εαυτό τους γι’ αυτό που τους συμβαίνει, να το αγκαλιάσουν με αγάπη και ενσυναίσθηση. Να το βγάζουν έξω και να το κοινωνικοποιούν αδιαφορώντας για τα επικριτικά και αδιάκριτα βλέμματα του κόσμου. Να προσπαθούν “να μπουν στα παπούτσια” του παιδιού και όχι να προσπαθούν να κάνουν το παιδί να έχει “τυπική συμπεριφορά”, αυτό δε γίνεται. Να οπλιστούν με άπλετη υπομονή και επιμονή και αν ζοριστούν να μη ντραπούν να ζητήσουν βοήθεια, είτε από το οικογενειακό περιβάλλον, είτε από κάποιο ειδικό ψυχικής υγείας. Να μη ντρέπονται για το παιδί τους γιατί το παιδί αντιλαμβάνεται τα πάντα. Όσο πιο χαρούμενη είναι η μητέρα, τόσο πιο πολύ θα μπορεί να βοηθήσει το παιδί να εξελιχθεί και να ανθίσει.
Πώς ισορροπείτε τις σχέσεις στο σπίτι, έτσι ώστε να μην νιώθει παραγκωνισμένο το δεύτερο παιδί σας;
Το πρώτο παιδί έχει τεσσεράμιση χρόνια διαφορά με τον Δημητράκη και είναι πλήρως ενημερωμένο για την ιδιαιτερότητα του αδερφού του. Του έχουμε μιλήσει με ειλικρίνεια, δεν του έχουμε κρύψει τίποτα και τον έχει αποδεχτεί. Δεν τον επιβαρύνουμε με τη φροντίδα του Δημητράκη γιατί θέλουμε να ζήσει ξένοιαστα την παιδική του ηλικία, όχι να είναι ο φροντιστής του αδερφού του. Σίγουρα κάποιες φορές μπορεί να τον ζορίζουν οι στερεοτυπίες, οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις, λέξεις, φτερουγίσματα, ουρλιαχτά, το γεγονός ότι δεν μπορούμε να πάμε μια χαλαρή βόλτα με τον Δημητράκη, γιατί είναι υπερκινητικός και καθόλου συνεργάσιμος, αλλά αν ρωτήσετε τον Κωνσταντίνο αν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς τον αδερφό του, η απάντηση είναι ξεκάθαρα, ΟΧΙ και δε θα τον άλλαζε με δέκα τυπικούς αδερφούς. Ο αυτισμός του αδερφού του τον έχει κάνει πιο ώριμο και βλέπει τη ζωή με μια πιο συνειδητοποιημένη ματιά.
View this post on Instagram
Έχετε αναφέρει ότι σκοπός σας είναι μια μέρα να μη χρειάζεται να κοιτάνε περίεργα τον Δημήτρη. Ποιες είναι οι πρωτοβουλίες ή οι συνήθειες που υιοθετείτε για να εξασφαλίσετε ότι ο Δημητράκης θα είναι αλλά και θα αισθάνεται αποδεκτός, όταν βρεθεί στην κοινωνία ως ενήλικας;
Εγώ αυτό που παλεύω κάθε μέρα μέσα από το δημόσιο βήμα που μου δίνεται, μέσα από τα social media και από ομιλίες που διοργανώνω, είναι να ενημερώνω την κοινωνία για τον αυτισμό, όχι μόνο οικογένειες που τον βιώνουν αλλά περισσότερο οικογένειες που δεν τον βιώνουν, ώστε να ενημερωθούν και κατ’ επέκταση να συζητούν με τα παιδιά τους για τα παιδιά με αναπηρία και αυτισμό. Αλλά ακόμα και στις βόλτες μας, όταν κάποιος σχολιάσει αρνητικά και με κακεντρέχεια τον Δημητράκη, να συζητώ μαζί του για τα αυτιστικά άτομα και τις ιδιαίτερες συμπεριφορές που έχουν. Και εγώ κάποτε δε γνώριζα, είχα άγνοια, όμως με ενημέρωση αλλά και από προσωπικό βίωμα έμαθα. Οφείλουμε εν έτει 2024 όλοι οι άνθρωποι να μάθουμε τα βασικά για τον αυτισμό και την αναπηρία, γιατί το γεγονός ότι δεν είμαστε εμείς και τα συγγενικά μας πρόσωπα στη θέση αυτών των ατόμων σήμερα, δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε να βρεθούμε στη θέση τους. Ας μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, που είναι το μέλλον μας, με αποδοχή και συμπερίληψη για τα αυτιστικά άτομα.
Διαβάστε επίσης:
Ινέ Αλεξάκη: Η καθηγήτρια αγγλικών με τους 200k followers μιλάει στο Infokids!
Λυγερή Λημνιού: Η μητέρα πίσω από τον επιτυχημένο λογαριασμό Limnios Family μιλάει στο Infokids!
