Η σκηνοθέτις Αικατερίνη Παπαγεωργίου μιλά στο Infokids.gr για την πάντα επίκαιρη “Εύθραυστη οικογένεια”

Η σκηνοθέτις Αικατερίνη Παπαγεωργίου μιλά στο Infokids.gr για την πάντα επίκαιρη "Εύθραυστη οικογένεια"

Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχουν πολλές παραστάσεις που απευθύνονται στο εφηβικό κοινό και μάλιστα να καταπιάνονται με θέματα και ερεθίσματα που απασχολούν και τους ίδιους τους έφηβους, όπως η σχέση τους με τους γονείς. Η νέα παράσταση της δραστήριας Αικατερίνης Παπαγεωργίου, “Μια εύθραυστη οικογένεια” που είναι εμπνευσμένη από τον «Γυάλινο κόσμο» του Τενεσί Ουίλιαμς – στη δεύτερη συνεργασία της με την Ομάδα The Young Quill – είναι αυτή ακριβώς η παράσταση που αναφέρουμε.

Η Αικατερίνη Παπαγεωργίου στο Infokids.gr

“Στην παράσταση οι 2 πρωταγωνιστές είναι έφηβοι. Το πλαίσιο όπου το έχουμε στήσει, οι αντιδράσεις τους, οι επιθυμίες τους, η ηλικία τους, είναι 2 παιδιά στην εφηβεία – 14 και 17 ετών. Οπότε, μέσα από αυτά αλλά και τη θεματική του έργου, παρακολουθούμε όλη την πορεία της εφηβείας, με την έννοια ότι αναζητούν την ταυτότητά τους, αμφισβητούν την πραγματικότητα και προσπαθούν να συστηθούν ως ενήλικες. Να δούνε πώς γίνεται αυτή η μετάβαση σε ενήλικες και πώς εξελίσσεται η σχέση με τον γονέα. Δηλαδή από εκεί που είχατε μια σχέση παιδιού και γονιού, είστε 2 ενήλικες, δύο σκεπτόμενοι ενήλικες που συνομιλείτε”, σημειώνει στο Infokids η σκηνοθέτις, Αικατερίνη Παπαγεωργίου.

Λίγα λόγια για την παράσταση “Μια εύθραυστη οικογένεια”

Κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’50, η Αριστέα, μία ηρωική και ιδιαίτερα αυταρχική μητέρα, ζει με τα δύο της παιδιά τον Λουκά και τη Δάφνη σε μία φτωχική γειτονιά της Αθήνας. Τα δυο αδέλφια μέσω της τέχνης δραπετεύουν από την πραγματικότητα που τα πληγώνει.

Ο νεαρός Λουκάς, ζωγραφίζει και λατρεύει τον κινηματογράφο. Η Δάφνη, που είναι χτυπημένη από πολιομυελίτιδα και κουτσαίνει, ζει περισσότερο μέσα στο σπίτι, αποδεχόμενη την ιδιαιτερότητά της και έχοντας δημιουργήσει έναν δικό της κόσμο γεμάτο στρατιωτάκια και εικονογραφημένα περιοδικά του Μικρού Ήρωα.

Η Αριστέα δεν μπορεί να αποδεχθεί τη διαφορετικότητα των παιδιών της και το βασικό της μέλημα είναι να τα κάνει όπως η ίδια επιθυμεί. Η άφιξη ενός ιδιαίτερου επισκέπτη αποτελεί, ίσως, τη μοναδική ευκαιρία ανατροπής των έως τότε δεδομένων και γίνεται η αιτία για να επέλθει μια σκληρή και αναπόφευκτη σύγκρουση των ηρώων με την πραγματικότητα.

Η παράσταση που ρίχνει φως στη μονογονεϊκή οικογένεια της δεκαετίας του ‘50

Η παράσταση “Μια εύθραυστη οικογένεια” απευθύνεται σε όλη την οικογένεια και μπορεί το έργο να διαδραματίζεται στην Αθήνα της δεκαετίας του ΄50, όμως φωτίζει προβληματισμούς και αντιλήψεις που ισχύουν μέχρι σήμερα. Πραγματεύεται επίσης, τις δυναμικές των σχέσεων ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας, λόγω των ιστορικών και κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα εκείνη την εποχή.

Όμως, πόσο διαφέρει η μονογονεϊκή οικογένεια του σήμερα με εκείνη του τότε;

“Η σύγκριση αυτή έχει να κάνει πιο πολύ με το κοινωνικό πλαίσιο και λιγότερο με το συναισθηματικό. Ο πυρήνας των σχέσεων σε μια μονογονεϊκή οικογένεια, δηλαδή στον έναν γονιό λείπει ο άλλος συναισθηματικά και εμφανίζεται όλο το βάρος το πρακτικό και το συναισθηματικό της ανατροφής, είναι κοινό και τότε και τώρα.
Αντίστοιχα και στα παιδιά το γεγονός ότι τους λείπει ο ένας γονιός κι ενδεχομένως έχουν κάποια απογοήτευση και διερωτώνται κάποια πράγματα, ως συνθήκες, αυτό είναι κοινό”, σημειώνει η Αικατερίνη Παπαγεωργίου.

“Σήμερα τουλάχιστον υπάρχει το πλαίσιο”

“Το θέμα είναι ότι σήμερα υπάρχει το πλαίσιο, δηλαδή μια μονογονεϊκή οικογένεια δεν είναι κάτι το αξιοπερίεργο, είναι κάτι πλέον το φυσιολογικό. Ωστόσο, τότε ήταν κάτι πάρα πολύ δύσκολο, καθώς υπήρχε κατά κάποιο τρόπο περιθωριοποίηση γιατί δεν ήταν το αναμενόμενο. Δεν υπήρχε το πλαίσιο στήριξης, ας πούμε ακόμα και η εργασία της μητέρας μιας μονογονεϊκής οικογένειας δεν ήταν όπως σήμερα. Οπότε, το έχουμε εντάξει πιο πολύ στις κοινωνικές διαφορές. Ήταν κάτι το αξιοπερίεργο, το δακτυλοδεικτούμενο και δε συνέβαινε συχνά” τονίζει στη συνέχεια.

Χειριστικοί γονείς στο χθες και στο σήμερα

Στο έργο, βλέπουμε πως η Αριστέα δεν μπορεί να αποδεχθεί τη διαφορετικότητα των παιδιών της και  βασικό της μέλημα είναι να τα κάνει όπως η ίδια επιθυμεί. Σας θυμίζει κάτι; Ναι, η Αριστέα είναι και αυτή ένας χειριστικός γονέας που αισθάνεται πως η ίδια ξέρει καλύτερα τι είναι αυτό που θα κάνει ευτυχισμένα τα παιδιά της.
“Στην παράσταση είναι εμφανές ότι δεν αναγνωρίζει και δεν αποδέχεται τη διαφορετικότητα των παιδιών της. Την καταλαβαίνει μεν, αλλά δεν θέλει να την αναγνωρίσει. Θέλει να το κάνει όπως η ίδια επιθυμεί, όπως εκείνη φανταζόταν ότι θα είναι ευτυχισμένα και όχι τι θέλουν και επιθυμούν τα ίδια. Από το πιο απλό, θέλω να γίνω ζωγράφος, όχι δεν θα γίνεις ζωγράφος θα γίνεις κάτι άλλο”.

Αλήθεια, οι γονείς είναι εξίσου χειριστικοί με τότε ή αυτό έχει αλλάξει με την πάροδο των χρόνων;

“Νομίζω, μοιραία ο γονιός πολλές φορές αντλεί σίγουρα τεράστια στοιχεία από την ευτυχία των παιδιών του. Επομένως, θέλει κάποιες φορές αυτός να την οριοθετήσει κι ενδεχομένως να θεωρεί ότι μπορεί και να την προβλέψει, με την έννοια να ξέρει ο ίδιος καλύτερα από το παιδί τι είναι καλό και ωφέλει για εκείνο. Δεν θα έλεγα, λοιπόν, ότι αυτό έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια.

Σίγουρα κι εδώ υπάρχει ένα άλλο πλαίσιο, καθώς έχουμε εξελιχθεί, έχουμε διαβάσει πάρα πολύ για την ανατροφή των παιδιών, αλλά νομίζω ότι η βαθιά επιθυμία του γονιού να μπορεί να τα ορίσει, δεν έχει αλλάξει. Απλώς, πλέον έχει δοθεί μεγάλη ελευθερία στα παιδιά να αντιστέκονται σε αυτή τη συνθήκη”, μας εξηγεί η Αικατερίνη Παπαγεωργίου.

Μέσα στην παράσταση εμείς οι γονείς θα αναγνωρίσουμε τους εαυτούς μας;

“Σίγουρα. Νομίζω στο έργο είναι πολύ έντονη η υποκειμενική της μητέρας, με την έννοια ότι όλες της οι αγωνίες, όλες οι προσπάθειες της το πώς κάποια πράγματα που αναγνωρίζει  ότι μπορεί να τα θέσει με έναν τρόπο και το παιδί μπορεί να εκνευριστεί και προσπαθεί να τα επαναπροσδιορίσει αλλιώς.

Όλα τα άγχη: από την κοινωνικοποίηση μέχρι το διάβασμα, μέσα από τις συναναστροφές, μέσα από το τι σκέφτεται το παιδί, τι του κάνει καλό, είναι έντονη η υποκειμενική του γονέα σε κάποια κομβικά σημεία. Οποιοσδήποτε γονιός τα αντιμετωπίζει, ειδικά όταν έχει ένα παιδί στο γυμνάσιο ή στο λύκειο”.

Η ταύτιση των έφηβων θεατών με τα δύο παιδιά της “Εύθραυστης οικογένειας”

Η παράσταση είναι για παιδιά άνω των 12 ετών. Υπάρχει έντονο το πολιτιστικό πλαίσιο της εποχής, βρισκόμαστε σε μια Ελλάδα μετά το τέλος δύο πολέμων κι ενός εμφυλίου. Όλο αυτό υπάρχει μέσα στο έργο και είναι ένα πεδίο σύγκρουσης, γιατί τα παιδιά μη έχοντας το βίωμα, δεν αντιλαμβάνονται πολλά από τα στερεότυπα που η μητέρα τους προσπαθεί να τους μεταδώσει.

Όμως, τα παιδιά που θα παρακολουθήσουν την “Εύθραυστη οικογένεια” θα βρουν και άλλα σημεία ταύτισης με τους δύο έφηβους πρωταγωνιστές. Ένα από αυτά είναι ο “εγκλεισμός”. Με την πανδημία σε εξέλιξη κι έχοντας πρόσφατα περάσει τα lockdown – μια πρωτόγνωρη κατάσταση – τα παιδιά θα αισθανθούν πως ταυτίζονται με την Δάφνη και τον Λουκά.

“Υπάρχει ένα κομμάτι ταύτισης. Τα δύο παιδιά έζησαν έναν πόλεμο ως έγκλειστοι σε ένα σπίτι. Θα έλεγα πως υπάρχει ένα σχεδόν πανομοιότυπο βίωμα με την πανδημία καθώς και τα παιδιά έμειναν στο σπίτι, έκλεισαν τα σχολεία, δεν έβγαιναν έξω, δεν έβλεπαν τους φίλους τους. Και όπως και τα παιδιά στο έργο, προσπαθούν μετά και αυτά να επιστρέψουν σε μια κανονικότητα, να κοινωνικοποιηθούν, το οποίο δεν είναι εύκολο”, εξηγεί η Αικατερίνη Παπαγεωργίου.

Info παράστασης

Συντελεστές:
Κείμενο: Ομάδα The Young Quill
Σκηνοθεσία: Αικατερίνη Παπαγεωργίου
Σκηνικά και Σχεδιασμός Φωτισμών: Κωστής Μουσικός
Κοστούμια: Μάριος Ράμμος
Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος
Χορογραφίες: Χρυσηίς Λιατζιβίρη
Παίζουν (αλφαβητικά): Φιλία Κανελλοπούλου, Χρήστος Καραβέβας, Χριστίνα Κωστέα, Φάνης Μιλλεούνης
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art ensemble

Αμφιθέατρο Ιδρύματος Θεοχαράκη: Βασ. Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, Αθήνα
Κάθε Κυριακή στις 18:00
Διάρκεια παράστασης: 75’ (χωρίς διάλειμμα)
Τιμές εισιτηρίων: 15€, 10€

*Η είσοδος στο αμφιθέατρο επιτρέπεται με την επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού ή πιστοποιητικού νόσησης.⠀

Διαβάστε ακόμα:

Αύξηση κρουσμάτων: Έρχονται αλλαγές στις σχολικές εκδρομές προανήγγειλε η Ζέττα Μακρή

Χάρι Πότερ: Ανακοινώθηκε το πολυαναμενόμενο τηλεοπτικό reunion 20 χρόνια μετά την πρώτη ταινία!

Kερδίστε 10 διπλές προσκλήσεις για να παρακολουθήσετε ταινία στο 4ο Παιδικό & Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας (20-21/11)