Ιστορίες τηλεκπαίδευσης: “Μην ξεχνιέστε, δεν είστε οι δάσκαλοι των παιδιών, είστε οι γονείς”

Οι μαθητές επέστρεψαν στην γνώριμη τηλεκπαίδευση και για ακόμη μια φορά τα σπίτια μετατρέπονται σε σχολική τάξη για να παρακολουθήσει ο μαθητής το μάθημά του.

Ένα από τα σημεία που αξίζει να δώσουμε προσοχή όλοι οι γονείς είναι το γεγονός ότι στην τηλεκπαίδευση ναι μεν μπορεί να παρακολουθούμε το μάθημα αλλά σε καμία περίπτωση δεν είμαστε εκεί για να κάνουμε διορθώσεις και υποδείξεις για το πώς θα γίνει το μάθημα.

Όπως εύστοχα περιγράφεται και στο κείμενο “Ο ρόλος των γονέων στην πραγματικότητα της τηλεκπαίδευσης” που υπογράφει η Παππά Ελένη, Κοινωνική Λειτουργός 1ου ΚΕΣΥ Ανατολικής Αττικής και μοιράστηκε στους γονείς του 1ου Δημοτικού Σχολείου Γέρακα, θυμηθείτε ότι στη διαδικασία της εξ’ αποστάσεως διδασκαλίας είστε αρωγός.

Γονέας, όχι δάσκαλος

Η παρουσία σας είναι απαραίτητη, ιδίως για τα μικρά παιδιά, προκειμένου να τα βοηθήσετε να διαχειριστούν τις οδηγίες του εκπαιδευτικού ή τις ενδεχόμενες τεχνικές δυσκολίες.

Ωστόσο, δεν θα πρέπει να εμπλέκεστε περισσότερο στη μαθησιακή διαδικασία επιβραβεύοντας τις τυχόν επιτυχίες τους ή χρησιμοποιώντας φράσεις όπως: «Συγκεντρώσου», «Άκου τη δασκάλα σου», «Σήκωσε το χέρι σου», «Πες αυτό», «Γράφε πιο γρήγορα», «Μίλα πιο δυνατά», «Ξαναπές η δασκάλα δεν άκουσε» κλπ.

Πράγματι τα όρια είναι πολύ λεπτά! Ο συνεχής έπαινος ή η νουθεσία δεν εξυπηρετεί τις μαθησιακές ανάγκες του παιδιού, γιατί δεν του επιτρέπει να ακολουθήσει τον εσωτερικό του μαθησιακό ρυθμό.

Είναι σημαντικό να μπορεί ο μαθητής να εκφραστεί ελεύθερα και αυτοβούλως όπως θα έκανε στην φυσική του τάξη.

Όπως τονίζει η ειδικός με αισιόδοξη στάση και με την κατάλληλη οργάνωση μπορούμε να υποστηρίξουμε το νέο εκπαιδευτικό εγχείρημα και να συνεισφέρουμε στην προσπάθεια που επιτελείται από τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές.

Όλοι μαζί «τηλε – συνεργατικά» θα καταφέρουμε να ανταπεξέλθουμε με επιτυχία στη νέα πραγματικότητα, προσπαθώντας ο κάθε ένας από την πλευρά του για το καλύτερο.