Τηλεργασία και τηλεκπαίδευση για ακόμα μία φορά και… όχι πλέον δεν έχει καμία πλάκα

Με το πρώτο «Μαμά!!! Έλα να με σκουπίσεις!!!» ο εφιάλτης ξυπνά…

Σηκώνομαι από μια δουλειά που απαιτεί πραγματική συγκέντρωση και μέχρι να φτάσω στο μπάνιο η μεγάλη μου έχει ήδη καθίσει στον υπολογιστή μου και «ψαχουλεύει».

Έχω απαντήσει από το πρωί σε 15 μηνύματα από φίλες της που έχουν ξυπνήσει από το άγριο χάραμα και της στέλνουν στο Viber: “Κορίτσια κοιμάται/διαβάζει/κάνει μαθήματα θα σας πάρει αργότερα”

Κοιτάζω τα κρεβάτια, είναι άστρωτα. Θυμάμαι την προηγούμενη καραντίνα που έφτανε μεσημέρι και δεν είχε ασχοληθεί μαζί τους κανείς.

Αναρωτιέμαι πότε θα βρω χρόνο να βουρτσίσω τα δόντια μου.

Επιστρέφω στον υπολογιστή.

Η μεγάλη μου είναι πάνω από το κεφάλι μου σαν τη μέλισσα και κάτι μου μουρμουράει που δεν μπορώ να καταλάβω γιατί προσπαθώ να συγκεντρωθώ ξανά σε αυτό που έγραφα.

Ξαφνικά την ακούω να φωνάζει στη μικρή που δεν έχει συνδεθεί ακόμα στο Zoom και θα χάσει το μάθημά της. Παίρνει ξανά τον ρόλο της μαμάς. «Αφού εσύ είσαι στον κόσμο σου!» μου φώναξε την τελευταία φορά που τη μάλωσα γι’αυτό, στην προηγούμενη καραντίνα.

Η μικρή μου, στα 3 μέτρα απέναντί μου, συνδέεται και αρχίζει να φωνάζει ρυθμικά το όνομα της δασκάλας της και έπειτα το γνωστό: «Κυρία κολλήσατε. Κυρία δεν έχετε ήχο!» Έπειτα βάζει σε όλους να ακούσουν πώς γαβγίζει το μηχανοκίνητο σκυλάκι που της πήραμε για τα γενέθλιά της.

Εγώ προσπαθώ να δουλέψω και το επαναλαμβάνω ΦΩΝΑΧΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ για ακόμα μία φορά.

Η μεγάλη μου κόρη όλη αυτή την ώρα γυρνοβολάει στο σπίτι σαν μεθυσμένη. Τα έχει κάνει, λέει, τα μαθήματά της, δείχνει σα χαμένη, αναρωτιέται τι να κάνει μέχρι τις 2 που ξεκινά το δικό της μάθημα… Της λέω να ξεχάσει το τάμπλετ. Υπό άλλες συνθήκες θα ζητούσα από τον παππού της να την πάει μια βόλτα, όσο προλαβαίνουμε πριν καταφτάσει η “Μήδεια”. Θυμώνει που της λέω να στρώσει το κρεβάτι της και να κάνει μια επανάληψη στην Ιστορία, μου κοπανά την πόρτα και κλείνεται στο δωμάτιό της…

 «Πωπω θα πήξεις από αύριο πάλι ε;» μου είπε χθες γελώντας ο άντρας μου. Εκείνος ΔΕΝ δουλεύει από το σπίτι.

Έχει ήδη αρχίσει να με πιάνει πονοκέφαλος. Και η μέρα δεν έχει καν ακόμα ξεκινήσει…

Καλά θα πάει κι αυτό.