Καταγγελία στο Infokids.gr: Άθλιες συνθήκες συμπεριφοράς και περίθαλψης στο Κέντρο Υγείας Καλυβίων

Μια αναγνώστρια, μητέρα δύο παιδιών, μας έστειλε πριν από μερικές ώρες την παρακάτω καταγγελία. Ο σύζυγός της, έπειτα από μια έντονα στρεσογόνα κατάσταση, εμφάνισε κάποια σοβαρά συμπτώματα στην υγεία του που ανησύχησαν το ζευγάρι, το οποίο έσπευσε στο Κέντρο Υγείας Καλυβίων.

Οι συνθήκες εκεί, σύμφωνα με την αναγνώστρια, απαράδεκτες από κάθε άποψη, τόσο αναφορικά με το προσωπικό όσο και με τις εγκαταστάσεις, ενώ ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δεν μπόρεσε τελικά να παρασχεθεί.

Η παρακάτω καταγγελία αποτελεί ένα μόνο από τα παράπονα που ακούμε καθημερινά για το ΕΣΥ, το οποίο μπορεί ασθμαίνοντας να “άντεξε” τις πολύ δύσκολες ημέρες του χειμώνα που πέρασε εν μέσω πανδημίας, ωστόσο δείχνει σε πολλές περιπτώσεις να έχει γυρίσει την πλάτη στα υπόλοιπα περιστατικά -που δεν είναι, όμως, λιγότερο σοβαρά.

Διαβάστε τι καταγγέλλει η μαμά:

“Κέντρο Υγείας Καλυβίων, εχθές (7/7) λίγο μετά τις 4:00

Μετά από μεγάλη σύγχυση, ο άντρας μου αισθανόταν επικίνδυνα άσχημα (σφίξιμο στο κεφάλι, δυνατοί χτύποι στην καρδιά, κλειστός λαιμός, ελαφρύ μούδιασμα στο χέρι). Τρέχουμε λοιπόν στο Κέντρο Υγείας. Ουρά απ’ έξω. «Λογικό» σκέφτηκα «θα είναι για τα εμβόλια». Όχι βέβαια: η ουρά ήταν για τα επείγοντα.

Έξω από την κλειστή πόρτα στεκόταν μια νεαρή κυρία που έδινε εντολές και οδηγίες. «Που πάτε;» μας ρώτησε με ύφος αυστηρό. «Στα επείγοντα. Ο άντρας μου δεν αισθάνεται καλά!». «Εδώ θα περιμένετε. Όταν έρθει η σειρά σας, θα σας μετρήσουμε και θα σας αφήσουμε να μπείτε μόνος σας, χωρίς συνοδεία!» (οι εντολές ήταν σαφείς). «Μα σας είπα ότι δεν αισθάνεται καλά!». «Ε, καλά. Ας καθίσει εκεί» μου απαντά με αδιαφορία, δείχνοντας μου μια σπαστή σιδερένια καρέκλα καφενείου τοποθετημένη στη ράμπα, με χαριτωμένη κλίση προς τα κάτω.

Κουρασμένος πια ο άντρας μου κάθεται στην «αναπαυτική» καρέκλα αναμονής, και μαζί παρακολουθούμε τα αιτήματα και τις απορίες όλων των άλλων ταλαιπωρημένων πολιτών.

Μετά από λίγο ο άντρας μου απευθύνεται ξανά στη νεαρή κυρία «Συγγνώμη, δεν αισθάνομαι καλά, πρέπει να μπω μέσα». «Σας είπα δεν γίνεται να μπείτε, είναι ο κανονισμός». «Δηλαδή από εδώ και πέρα θα πεθαίνουμε απ’ έξω από το Κέντρο Υγείας;» ρώτησε απελπισμένος.

«Μέσα έχει μόνο ένα κρεβάτι, οπότε και μέσα να είσαστε, απλά θα πεθαίνατε μέσα, δεν είναι μεγάλη η διαφορά» του απάντησε με θράσος και επιδεικτική αδιαφορία!!!…. Εν τω μεταξύ, μια περίεργη, δυσάρεστη οσμή είχε απλωθεί γύρω. Στρέφοντας το κεφάλι ανακαλύψαμε πως η «αναπαυτική πολυθρόνα» αναμονής ήταν ασυλλόγιστα τοποθετημένη δίπλα σε ποντικοπαγίδα που προφανώς είχε κάνει τη δουλειά της!!

Μετά από όλα αυτά φύγαμε, αφού όπως μας τόνισε και αυτή η χαριτωμένη δεσποινίς, δεν έχει νόημα το πού θα πεθάνεις! Δεν μου κάνει και τόση εντύπωση η ευθυνοφοβία, που οδηγεί τους ανθρώπους να υπερβάλλουν στην εφαρμογή κανόνων. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι, ούτε το Κέντρο Υγείας, ούτε το ίδιο το Υπουργείο δεν έχουν σκεφτεί πως είναι αδύνατον ένας άνθρωπος που ζητά βοήθεια γιατί δεν αισθάνεται καλά, να περιμένει κάτω από τον μεσημεριάτικο ήλιο, μέσα στον Ιούλιο, για το πότε θα κρίνουν οι αρμόδιοι ότι ήρθε η σειρά του να λάβει τις πρώτες βοήθειες.”