«Μαμά δε θέλω βόλτα θέλω να πάω στο σχολείο»

Το ότι το σχολείο συμβάλει στην κοινωνικοποίηση το λέμε από την πρώτη τάξη του παιδικού σταθμού. Εκείνο που έχει σημασία όμως, είναι πως αυτό δεν συμβαίνει συμπτωματικά κατά τη σχολική πορεία ενός ανθρώπου.

Δεν πάμε στο σχολείο για να μάθουμε γράμματα και αριθμούς και κατά τύχη, επειδή βρισκόμαστε εκεί, κοινωνικοποιούμαστε.

Δεν έρχονται πρώτα τα γράμματα και μετά οι παρέες.

Μαθαίνουμε επειδή έχουμε κοινωνικοποιηθεί και για να κοινωνικοποιηθούμε περαιτέρω. Μαθαίνουμε να μιλάμε και να γράφουμε για να επικοινωνήσουμε (Saussure, 1913). Για να συνυπάρξουμε αρμονικά, να συναναστραφούμε με άλλους και εν τέλει να χαρούμε.

Όταν αφαιρούμε τον κοινωνικό και επικοινωνιακό χαρακτήρα από τη μάθηση, αφαιρούμε την επιθυμία και το εσωτερικό κίνητρο για μάθηση.

Όλα όσα μαθαίνουμε από τη μπάλα και τη γραφή στο νήπιο μέχρι τη βιβλιογραφία στο πανεπιστήμιο συντελούνται και συνδιαμορφώνονται μέσα από άλλους και μαζί με άλλους.

Το αγαπημένο μας μάθημα ήταν εκείνο που μας έκανε ο αγαπημένος μας δάσκαλος.

Επειδή ήμασταν εκεί – και κάτι λέγαμε όλοι μαζί – και κάτι έγινε μετά – και γελάσαμε – και κάναμε παρέες – και θέλαμε να το μάθουμε κι εμείς – και να γίνουμε κομμάτι εκείνων που ήδη το ξέρουν.

Κάπως έτσι άρχισε να μας αρέσει το οτιδήποτε και μπήκαμε στον κόπο να το μάθουμε.

Γιατί η μάθηση είναι κοπιαστική. Ούτε που ξέρουμε πως θα συντελούνταν χωρίς τη χαρά της επικοινωνίας.

Ελπίζουμε η προαναγγελία για τις 11 του μήνα να υλοποιηθεί. Ελπίζουμε παιδιά να πάτε στο σχολείο.

Πηγή:

Μικρό Βουνό